Send 2-3 years Georgia and forget!

[Stara Varos]

Μέρα 11η [Yerevan - Akhaltsikhe, 315 χλμ]

Ένα τελευταίο βλέμμα στην πόλη πριν αφήσουμε πίσω μας την πρωτεύουσα και πάρουμε τον δρόμο προς τον Μικρό Καύκασο. Επιλέξαμε μια στάση κάτω από τη σκιά της «Μητέρας Αρμενίας», που στέκει αγέρωχη πάνω από το Yerevan, σαν σιωπηλή φρουρός της πόλης. Από εκεί ψηλά, παρακολουθεί την καθημερινότητα να κυλά, με το σπαθί χαμηλωμένο αλλά πάντα έτοιμο.​

Στο ίδιο σημείο όπου σήμερα στέκει η Μητέρα Αρμενία, βρισκόταν μέχρι το 1962 ένα επιβλητικό άγαλμα του Στάλιν. Ήταν από τα μεγαλύτερα της Σοβιετικής Ένωσης και δέσποζε πάνω από το Yerevan, σύμβολο μιας εποχής και μιας εξουσίας που ήθελε να επιβάλλεται ακόμη και στο τοπίο.




Με την αποσταλινοποίηση, το άγαλμα απομακρύνθηκε και τη θέση του πήρε μια μορφή πολύ πιο κοντά στο συλλογικό συναίσθημα των Αρμενίων. Η αλλαγή αυτή δεν ήταν μόνο αισθητική, αλλά βαθιά συμβολική: από την επιβολή, στη μνήμη και την ταυτότητα.​

 

[Stara Varos]

Ακολούθως, στο Cascade, ένα από τα πιο εμβληματικά σημεία της πόλης. Πρόκειται για ένα μνημειακό σύμπλεγμα κλιμακωτών αναβαθμίδων, σκαλοπατιών και κήπων που συνδέει το κέντρο με τον λόφο όπου δεσπόζει το άγαλμα της «Μητέρας Αρμενίας».​

Σχεδιασμένο την σοβιετική περίοδο, το Cascade φιλοξενεί εκθέσεις σύγχρονης τέχνης, γλυπτά στον υπαίθριο χώρο και προσφέρει πανοραμική θέα στο Yerevan — και τις καθαρές μέρες, μέχρι το όρος Ararat. Είναι ταυτόχρονα χώρος περιπάτου, τέχνης και καθημερινής ζωής για τους κατοίκους της πόλης. Βόλτα και καφέ στον κεντρικό πεζόδρομο.​

 

[Stara Varos]

Σύντομη στάση στο Tsitsernakaberd, το μνημείο της Γενοκτονίας των Αρμενίων, είναι ένας χώρος που σε επιβάλλει σιωπή. Οι αυστηρές γραμμές από γκρι πέτρα, ο κυκλικός πυρήνας και η αιχμηρή στήλη που υψώνεται προς τον ουρανό δεν εντυπωσιάζουν με το μέγεθος, αλλά με το βάρος της μνήμης που κουβαλούν.​

Βγαίνοντας από την πόλη, ο καιρός άλλαξε δραματικά. Ο αέρας δυνάμωσε, ο ουρανός βάρυνε και οι καταιγίδες ήρθαν η μία μετά την άλλη, με το χαλάζι να μας θυμίζει πως σε αυτό το ταξίδι τίποτε δεν χαρίζεται εύκολα.​

Κι ενώ ο καιρός όλο και αγρίευε, ο ουρανός είχε τα δικά του απρόοπτα. Ανάμεσα στα βαριά σύννεφα και τις καταιγίδες, ένα Mig εμφανίστηκε ξαφνικά, σκίζοντας τον αέρα πάνω από το Yerevan. Για λίγα δευτερόλεπτα, η φύση και η ανθρώπινη ισχύς συναντήθηκαν στο ίδιο κάδρο — πριν το αεροσκάφος χαθεί πάλι μέσα στο γκρι του ουρανού.​

 

[Stara Varos]

Στάση λίγο πριν την πόλη Giumri.

Το Giumri είναι μια πόλη με χαρακτήρα. Λιγότερο λαμπερή από το Yerevan, αλλά πιο αυθεντική, κουβαλά πάνω της τις πληγές του μεγάλου σεισμού του 1988 και ταυτόχρονα μια πεισματική διάθεση να σταθεί ξανά όρθια.​

 

[Stara Varos]

Στο δρόμο για τα σύνορα.

Με το που περάσαμε τα σύνορα ο καιρός άλλαξε. Φαίνεται ότι η Γεωργία μας υποδέχτηκε με καλό καιρό – σαν να λέει «έλα, απόλαυσε τη βόλτα σου..».​

 

[Stara Varos]

Ακολουθώντας τον δρόμο προς το βορά φτάσαμε στο Khertvisi, ένα από τα παλαιότερα κάστρα της Γεωργίας, χτίστηκε τον 2ο αιώνα π.Χ. και ανακατασκευάστηκε αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της ιστορίας. Στεγάζεται σε στρατηγική θέση πάνω σε λόφο, πάνω από τον ποταμό Mtkvari, και χρησίμευε ως οχυρό προστασίας για την περιοχή.​

Τα επιβλητικά τείχη και οι πύργοι του, μαζί με την πανοραμική θέα στη γύρω κοιλάδα, μαρτυρούν την στρατηγική σημασία του και την αρχιτεκτονική δεξιοτεχνία της εποχής.




Σε κοντινή απόσταση βρίσκεται η Vardzia, ένα σημείο που επισκέφτηκα ξανά το 2015, όμως τότε ο καιρός δεν επέτρεψε να περάσω το χρόνο που ήθελα.​

 

[Stara Varos]

Πρόκειται για ένα σπηλαιώδες μοναστικό συγκρότημα που χρονολογείται από τον 12ο αιώνα, κατά την βασιλεία της Βασίλισσας Tamar. Χτισμένο μέσα σε απόκρημνους βράχους της κοιλάδας του ποταμού Kura, περιλαμβάνει εκατοντάδες σπηλιές που χρησίμευαν ως κατοικίες, εκκλησίες, αποθήκες και κελιά μοναχών.​

Δυστυχώς φτάσαμε και πάλι αργά και η είσοδος δεν ήταν πλέον δυνατή. Επιστρέφοντας από τη Vardzia, ίσως να απογοητεύτηκα που δεν επισκέφτηκα το μοναστικό συγκρότημα, αλλά η αίσθηση ότι ήμουν εκεί, πάνω στη μηχανή μου, οδηγώντας δίπλα στον ποταμό Kura, με αποζημίωσε πλήρως.​

Η ελευθερία και η επαφή με τη φύση ήταν έντονες· ο ήχος της μηχανής σταματά, κι εσύ μένεις να κοιτάς τον ποταμό να συνεχίζει το ταξίδι του, σαν να ξέρει περισσότερα από σένα για το τι σημαίνει πραγματική περιπέτεια.​

 

[Stara Varos]

Αργά το βράδυ στο Akhaltsikhe.





Αυτό ήταν ό,τι πιο κοντινό βρήκαμε σε φαγητό, αλλά στην πραγματικότητα ήμασταν χορτάτοι από την όλη εμπειρία στο δρόμο.

 

[Stara Varos]

Μέρα 12η [Akhaltsikhe - Batumi, 315 χλμ]
Θέα στο κάστρο Rabati.






Πρωινό.

Κατά τη διάρκεια του πρωινού επανήλθε ένα θέμα που με απασχολούσε όλο το προηγούμενο βράδυ. Η απόφαση ήταν σχεδόν μονόδρομος: δεν γινόταν να φύγουμε χωρίς να επισκεφτούμε τη Vardzia.​

 

[Stara Varos]

Φρούριο Khertvisi.

Με το φως της ημέρας, το τοπίο μας αντάμειψε με το παραπάνω, δίνοντάς μας την τέλεια ευκαιρία για μερικές φωτογραφίες με φόντο το εντυπωσιακό μοναστικό συγκρότημα, σκαλισμένο στον βράχο.​

 

[Stara Varos]

Η Vardzia είναι ένα εντυπωσιακό λαξευμένο μοναστικό συγκρότημα στη νότια Γεωργία, χτισμένο τον 12ο αιώνα στις πλαγιές του όρους Erusheti. Αποτελείται από εκατοντάδες σπηλιές σε πολλαπλά επίπεδα, που στο παρελθόν λειτουργούσαν ως κελιά, εκκλησίες, αποθήκες και χώροι διαβίωσης.​

 

[Stara Varos]

Στην ακμή της, η Vardzia δεν ήταν απλώς μοναστήρι, αλλά μια ολόκληρη υπόγεια πόλη, σύμβολο πίστης, δύναμης και επιβίωσης μέσα σε ένα άγριο, επιβλητικό τοπίο. Η Vardzia δεν είναι απλώς ένα ακόμα αξιοθέατο. Είναι από εκείνα τα μέρη που σε κάνουν να κοντοστέκεσαι.​

 

[Stara Varos]

Καθώς πλησιάζεις, οι σπηλιές εμφανίζονται ξαφνικά πάνω στον βράχο. Περπατώντας στα στενά περάσματα και ανεβαίνοντας τα σκαλισμένα σκαλιά, ο χρόνος μοιάζει να επιβραδύνει σαν μεταφέρεσαι αιώνες πίσω, όταν άνθρωποι ζούσαν και προσεύχονταν μέσα στο ίδιο το βουνό.
​

 

[Stara Varos]

Η ησυχία, το φως που μπαίνει από τις χαραμάδες και η θέα προς την κοιλάδα του Kura κάνουν τη Vardzia ένα μέρος που σου μένει, όχι απλώς ένα σημείο στον χάρτη.​

 

[Stara Varos]

Cursus naturalis rerum ή αλλιώς η φυσική πορεία των πραγμάτων (καφές, χατσαπούρι και γυαλόχαρτο).

 

[Stara Varos]

Έχοντας ήδη ξεφύγει από το πρόγραμμα της ημέρας, δεν μας πείραζε να καθυστερήσουμε λίγο ακόμα. Σκεφτήκαμε ότι, επιστρέφοντας στο Akhaltsikhe, θα μπορούσαμε να επισκεφτούμε και το κάστρο.​

 

[Stara Varos]

Το κάστρο Rabati στο Akhaltsikhe είναι ένα εντυπωσιακό φρούριο με ιστορία που ξεκινά από τον 9ο αιώνα, αλλά γνώρισε συνεχείς επεκτάσεις και αλλαγές με τα χρόνια. Η μοναδικότητά του έγκειται στον συνδυασμό διαφορετικών πολιτισμικών στοιχείων: αραβικά, βυζαντινά και γεωργιανά. Αυτό συμβαίνει γιατί το κάστρο άλλαζε χέρια ανάμεσα σε Γεωργιανούς ηγεμόνες, Οθωμανούς και άλλους κατακτητές.​

 

[Stara Varos]

Ένα από τα πιο εντυπωσιακά στοιχεία του είναι το τζαμί Akhmedia, που φέρει αραβικές διακοσμήσεις, αλλά βρίσκεται ακριβώς δίπλα σε μια χριστιανική εκκλησία με βυζαντινές τοιχογραφίες.​

Το αποτέλεσμα είναι ένα εντυπωσιακό μείγμα αρχιτεκτονικής και διακόσμησης: τζαμιά, εκκλησίες, φρούρια και μνημεία ζουν αρμονικά στον ίδιο χώρο, δείχνοντας τη μακρά και πολυπολιτισμική ιστορία της περιοχής.​

 

[Stara Varos]

Με την επίσκεψη στο κάστρο, είχαμε επίσημα βγει τελείως εκτός προγράμματος. Με προορισμό το Batumi, ακολουθήσαμε έναν μικρό επαρχιακό δρόμο στον Μικρό Καύκασο, κατευθυνόμενοι δυτικά. Το GPS έλεγε ότι για τα 160 χιλιόμετρα της απόστασης, θα χρειαζόμασταν περίπου 4 ώρες. Ενώ αρχικά θεώρησα την εκτίμηση υπερβολική, σύντομα κατάλαβα το γιατί. Ο δρόμος ήταν επιεικώς υπό κατασκευή - ένα μωσαϊκό από χωματόδρομους και εργοτάξια· σκόνη που σηκωνόταν με κάθε πέρασμα, βαθιές λακκούβες και μηχανήματα να δουλεύουν ασταμάτητα στις πλαγιές. Κάθε στροφή απαιτούσε προσοχή, η υπομονή και οι δεξιότητες μας δοκιμαζόταν, αλλά ταυτόχρονα το τοπίο γύρω μας υπενθύμιζε γιατί άξιζε ο κόπος.​

 

[Stara Varos]

Goderdzi Pass. Πρόκειται για ένα υψηλό ορεινό πέρασμα στον Μικρό Καύκασο στη νοτιοδυτική Γεωργία, στην περιοχή Adjara. Βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 2.025 μέτρων πάνω από τη θάλασσα και ενώνει την ορεινή ενδοχώρα με την πεδιάδα προς την πλευρά του Batumi και του Akhaltsikhe. Το πέρασμα διασχίζει την οροσειρά Arsiani και αποτελεί ένα σημαντικό φυσικό πέρασμα ανάμεσα στις επαρχίες Adjara και Samtskhe-Javakheti.

​

Σημαντικότερο κέντρο στην περιοχή το χωριό Khulo, που προσφέρει μια αυθεντική γεύση της ορεινής ζωής της Γεωργίας, μακριά από τα τουριστικά πλήθη. Η περιοχή φημίζεται για τα παραδοσιακά γεωργιανά γεφύρια και τα χωριά με πέτρινα σπίτια. Πρόκειται για ένα σημείο που αφήσαμε κάβα για μελλοντική επίσκεψη.
​

Συνεχίσαμε την πορεία μας και κοντά στο Khulo, δυτικότερα στην ίδια περιοχή του Μικρού Καύκασου, συναντήσαμε το χιονοδρομικό συγκρότημα Goderdzi Resort, όπου πραγματοποιήσαμε μια μικρή στάση.​

Δεν χάσαμε την ευκαιρία να μοιραστούμε λίγη γνώση με τους ντόπιους, φτιάχνοντας μόνοι μας τον αγαπημένο μας freddo espresso. Με λίγη επιμονή μπορείς να δημιουργήσεις το τέλειο αποτέλεσμα, ακόμα και μακριά από το σπίτι.​

 

[Stara Varos]

All gender bathrooms.



Επιτέλους Batumi.



Η μέρα έκλεισε με τακτοποίηση σε ξενοδοχείο και μια χαλαρή βόλτα στο κέντρο, με τους ουρανοξύστες να κυριαρχούν στο τοπίο.

 

[Stara Varos]

Το κατάστημα McDonald’s στο Batumi ξεχωρίζει για την εντυπωσιακή, απόλυτα σύγχρονη αρχιτεκτονική του. Οι έντονες γωνίες και οι μεταλλικές επιφάνειες μου έδιναν την αίσθηση ότι «προσγειώθηκε» μέσα στην πόλη ένα stealth βομβαρδιστικό Northrop Grumman B-2. Το αγαπημένο μου spot στην πόλη, καθώς το κτήριο να μοιάζει περισσότερο με αντικείμενο υψηλής τεχνολογίας, αεροσκάφος ή όχημα χαμηλής παρατηρησιμότητας, παρά με ένα τυπικό κατάστημα fast food.​

 

[dkamzelas]

Εσείς χορτασατε χιλιόμετρα και εμείς φωτογραφίες!

Στάλθηκε από το 2306EPN60G μου χρησιμοποιώντας Tapatalk

 

[Stara Varos]

Μέρα 13η [Batumi – Αμάσεια, 660 χλμ]
Καλημέρα Batumi!

Παρότι η μέρα ήταν γεμάτη χιλιόμετρα, καταφέραμε να κλέψουμε λίγο χρόνο για μια σύντομη βόλτα στο Batumi, λίγο πριν αφήσουμε πίσω μας την Γεωργία.​

Ali και Nino, τα αγάλματα που αγκαλιάζονται. Πρόκειται για ένα εντυπωσιακό, κινούμενο γλυπτό που συμβολίζει την αγάπη, τη συνύπαρξη και τα σύνορα που χωρίζουν τους ανθρώπους. Καθώς τα αγάλματα πλησιάζουν, ενώνονται για λίγες στιγμές και έπειτα απομακρύνονται ξανά, δημιουργώντας μια δυνατή και συγκινητική εικόνα.​

Europe square. Βρίσκεται στην καρδιά της παλιάς πόλης και διαμορφώθηκε στη σημερινή της μορφή τη δεκαετία του 2000, όταν και μετονομάστηκε επισήμως για να τονιστεί ο ευρωπαϊκός προσανατολισμός της Γεωργίας.​

Στο κέντρο της πλατείας δεσπόζει το άγαλμα της Μήδειας, μυθολογικής μορφής με καταγωγή από την αρχαία Κολχίδα, η οποία κρατά το Χρυσόμαλλο Δέρας, άμεση αναφορά στην αρχαιοελληνική μυθολογία και στις ιστορικές ρίζες της περιοχής.​

Το επιβλητικό κτήριο πίσω από την πλατεία, με τις κλασικές αναλογίες, τις κολόνες και τη συμμετρική πρόσοψη, είναι το πρώην κτήριο της Εθνικής Τράπεζας της Γεωργίας. Ο σχεδιασμός του αντλεί έμπνευση από την ευρωπαϊκή και νεοκλασική αρχιτεκτονική, θυμίζοντας σκόπιμα αρχαιοελληνικό ναό, ώστε να συνδέει οπτικά την πόλη με την κλασική παράδοση.​

Μπροστά από το κτήριο βρίσκεται το σιντριβάνι του Ποσειδώνα, πιστό αντίγραφο του διάσημου σιντριβανιού του Ποσειδώνα στη Μπολόνια, έργο του Giambologna.​

 

[Stara Varos]

Αντίο Γεωργία..