Send 2-3 years Georgia and forget!

[Stara Varos]

Το μοναστήρι χτίστηκε τον 6ο–7ο αιώνα πάνω σε παλαιότερο ξύλινο ναό, για να τιμήσει τον Χριστιανισμό και να σηματοδοτήσει τη νέα θρησκευτική εποχή στη Γεωργία.









Από τα ψηλά σημεία της, η θέα στη συμβολή των ποταμών Aragvi και Kura δημιουργεί μια αίσθηση γαλήνης, ενώ κάθε γωνιά της πόλης αφηγείται μια ιστορία αιώνων.​

 

[Stara Varos]

Αφού συναντήθηκα με τον Λάζαρο που είχε ξεκινήσει νωρίτερα από το Kutaisi, στη συνέχεια επισκεφτήκαμε το φρούριο Ananuri.​

​

Ανεβαίνοντας βόρεια στον Ε117, τον ιστορικό Georgian Military Highway, ο δρόμος μας οδήγησε στο μνημείο της Ρωσο-Γεωργιανής Φιλίας, σκαρφαλωμένο ανάμεσα στα βουνά και το απέραντο τοπίο του Καυκάσου.
​

 

[Stara Varos]

Το μνημείο βρίσκεται κοντά στο χωριό Gudauri, σε υψόμετρο περίπου 2.300 μ., με θέα στην κοιλάδα του ποταμού Aragvi.​

Κατασκευάστηκε το 1983 με αφορμή την επέτειο 200 χρόνων από τη Συνθήκη του Γεωργιέφσκ (1783), που σφράγισε τη συμμαχία μεταξύ του Βασιλείου της Γεωργίας και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.





Πρόκειται για μια ημικυκλική κατασκευή από πέτρα και σκυρόδεμα. Το εσωτερικό της κοσμείται με εντυπωσιακά πολύχρωμα μωσαϊκά, που απεικονίζουν ιστορικές σκηνές, μορφές, σύμβολα και μοτίβα από τη γεωργιανή και ρωσική παράδοση.​

​

 

[Stara Varos]

Παρότι χτίστηκε ως σύμβολο φιλίας, σήμερα συχνά προκαλεί ανάμεικτα συναισθήματα, λόγω της σύνθετης και τεταμένης σύγχρονης ιστορίας Ρωσίας–Γεωργίας.​

 

[Stara Varos]

Ευκαιρία για μερικές ακόμη φωτογραφίες.

 

[Stara Varos]

Κατεύθυνση προς την μικρή πόλη Kazbegi. Ο δρόμος περνά μέσα από μια εντυπωσιακή ορεινή περιοχή, με τα σύννεφα να κλείνουν τον ορίζοντα και να σκιάζουν τις κορυφές των βουνών, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα μυστηρίου και περιπέτειας.​

Στο τέλος του δρόμου, βρίσκεται η πόλη Kazbegi, στους πρόποδες του όρους Kazbek, ενός από τα πιο διάσημα βουνά της περιοχής.

Η βόλτα με τη μοτοσικλέτα σε αυτή την πανέμορφη περιοχή προσφέρει μια αίσθηση ελευθερίας και εξερεύνησης, ενώ η απεραντοσύνη της φύσης εντυπωσιάζει και προκαλεί σεβασμό. Το αίσθημα της περιπέτειας ενέτεινε ο ατμοσφαιρικός ουρανός, μια τέλεια συνθήκη για οδική ανακάλυψη που συνδυάζει την αδρεναλίνη και την ηρεμία της φύσης.




Παρόλο που ο καιρός δεν ήταν σύμμαχος κατά την διαδρομή, φτάσαμε στον προορισμό μας γεμάτοι εικόνες και ευχαριστημένοι από την όλη εμπειρία.​

Ελεύθερος χρόνος.

 

[Stara Varos]

Μέρα 8η [Kazbegi - Tbilisi, 160 χλμ]

Η μέρα δεν ήταν απαιτητική οδηγικά· ο χρόνος κύλησε ήρεμα, επιτρέποντας μας να σταματήσουμε, να κοιτάξουμε γύρω και να νιώσουμε τον τόπο.​

Ήταν από εκείνες τις μέρες που το ταξίδι δεν μετριέται σε χιλιόμετρα, αλλά σε εικόνες και αισθήσεις· μια ήσυχη, γεμάτη μέρα, που δένει ιδανικά με τη μεγαλοπρέπεια του Kazbegi και τη γαλήνη των γεωργιανών βουνών.​

Έτσι, χωρίς βιασύνη, ανεβήκαμε προς τον ναό Tsminda Sameba, την Εκκλησία της Αγίας Τριάδας του 14ου αιώνα, ένα από τα πιο εμβληματικά σημεία ολόκληρης της Γεωργίας.​

Ο ναός στέκει ψηλά, απομονωμένος, με φόντο τις απόκρημνες πλαγιές του Καυκάσου και –όταν ο καιρός το επιτρέπει– την επιβλητική κορυφή του Kazbek σε υψόμετρο 5054μ.​

Η διαδρομή μέχρι εκεί, ακόμα και σήμερα, κρατά κάτι από την παλιά της αγριάδα· ανηφορική, σε βάζει σιγά σιγά στο πνεύμα του τόπου. Όταν φτάνεις, η σιωπή είναι σχεδόν απόλυτη. Μόνο ο αέρας, τα σύννεφα που κινούνται χαμηλά και το βλέμμα που χάνεται στις χαράδρες.



​

 

[Stara Varos]

Η Tsminda Sameba δεν εντυπωσιάζει με πολυτέλεια, αλλά με τη λιτότητα και τη θέση της. Πέτρα πάνω στην πέτρα, δεμένη με το τοπίο, μοιάζει να φυλάει αιώνες ιστορίας, πίστης και αντοχής.​

Εκεί πάνω, ο χρόνος επιβραδύνει. Κάθεσαι, παρατηρείς τον δρόμο απ’ όπου ήρθες, τα βουνά που σε περιβάλλουν, και καταλαβαίνεις γιατί αυτή η στάση δεν είναι απλώς τουριστική, αλλά ουσιαστική.​

 

[Stara Varos]

Καφεδάκι στο ξενοδοχείο.

 

[Stara Varos]

Νωρίς το απόγευμα ήμασταν στην Τιφλίδα, όπου ακολουθήσαμε το καθιερωμένο μας πρόγραμμα: βόλτα και μπυράκια.





Έχοντας περάσει ήδη αρκετές μέρες στην πόλη, ξενάγησα τον Λάζαρο στα κυριότερα αξιοθέατα. Meidan.

 

[Stara Varos]

Θέα προς την παλιά πόλη από το φρούριο Narikala και Kartlis Deda.

 

[Stara Varos]

Sulfur baths και βόλτα στο κέντρο.

 

[Stara Varos]

Μέρα 9η [Tbilisi – Davit Gareji, 160 χλμ]






Δυνατό ξεκίνημα από το πρωί, με διάθεση για κάτι πιο απαιτητικό.

 

[Stara Varos]

Επιλέξαμε μια off-road διαδρομή, αφήνοντας την άσφαλτο για να κατευθυνθούμε προς την περιοχή Kakheti, εκεί όπου το τοπίο αλλάζει δραματικά και γίνεται πιο ξηρό, σχεδόν σεληνιακό.​

 

[Stara Varos]

Η σκόνη, οι πέτρες και οι ανοιχτοί ορίζοντες έδιναν ρυθμό στη μέρα και έκαναν κάθε χιλιόμετρο να κερδίζεται. Στόχος μας το μοναστηριακό συγκρότημα Davit Gareji, ένα από τα πιο ιδιαίτερα και φορτισμένα σημεία της Γεωργίας.​

 

[Stara Varos]

Λαξευμένο κυριολεκτικά μέσα στους βράχους, απλώνεται πάνω στις πλαγιές, σιωπηλό και αυστηρό, κουβαλώντας αιώνες μοναστικής ζωής. Η ιδιαιτερότητά του δεν είναι μόνο αρχιτεκτονική ή πνευματική· η περιοχή βρίσκεται ακριβώς πάνω στα σύνορα με το Αζερμπαϊτζάν, γεγονός που έχει δημιουργήσει διαχρονικά μια έντονη διαμάχη για τον έλεγχο της.​

 

[Stara Varos]

Εκεί, τα σύνορα δεν τα καταλαβαίνεις από πινακίδες, αλλά από την αίσθηση ότι βρίσκεσαι σε έναν τόπο εύθραυστο, φορτισμένο, όπου η ιστορία και η πολιτική είναι παρούσες ακόμα και στη σιωπή.​

 

[Stara Varos]

Μετά την ένταση της διαδρομής και τη βαριά ατμόσφαιρα του Davit Gareji, η επιστροφή στην Τιφλίδα λειτούργησε σχεδόν λυτρωτικά.

Η πόλη σε αγκαλιάζει αμέσως: ήχοι, μυρωδιές, παλιά μπαλκόνια, κρασί, χαμόγελα. Ένα πραγματικό blending με το πνεύμα και την τοπική κουλτούρα – από τις αυλές και τα μικρά μαγαζιά μέχρι το φαγητό και τις συζητήσεις με τους ανθρώπους.​

 

[Stara Varos]

 

[Stara Varos]

Μια μέρα γεμάτη αντιθέσεις: σκόνη και πέτρα το πρωί, ιστορία και σύνορα στο μεσημέρι, αστική ζωή και ανθρώπινη ζεστασιά το βράδυ. Ακριβώς όπως πρέπει να είναι ένα ταξίδι στη Γεωργία.​

 

[Stara Varos]

Μέρα 10η [Tbilisi – Yerevan, 330 χλμ]
Η διαδρομή της ημέρας άνοιγε με την είσοδό μας στην Αρμενία.






Πρώτο σημείο ενδιαφέροντος η μικρή πόλη Alaverdi.

 

[Stara Varos]

Στην πόλη βρίσκεται το μουσείο των αδελφών Mikoyan. αφιερωμένο στον Anastas Mikoyan, εξέχουσα πολιτική μορφή της Σοβιετικής Ένωσης, και στον αδελφό του Artem, αεροναυπηγό και συνδημιουργό των μαχητικών αεροσκαφών MiG.​

Στους χώρους του εκτίθενται προσωπικά αντικείμενα, αρχειακό υλικό και αεροπορικά εκθέματα που φωτίζουν τη ζωή και το έργο τους, καθώς και τη συμβολή της περιοχής στην ιστορία της σοβιετικής αεροπορίας.​

 

[Stara Varos]

Συνεχίσαμε τον δρόμο μας προς τη λίμνη Sevan, όπου το τοπίο επέβαλλε μια σύντομη στάση.

 

[Stara Varos]

Από εκεί, ο δρόμος μας έφερε στον ελληνορωμαϊκό ναό του Garni.

Συχνά περιγράφεται ως το «ανατολικότερο κτήριο του ελληνορωμαϊκού κόσμου» που αποτελεί και τον μοναδικό σωζόμενο ελληνορωμαϊκό ναό σε ολόκληρη την πρώην Σοβιετική Ένωση.









Φεύγοντας, γύρισα να κοιτάξω πίσω μου τον χώρο του μνημείου· ο ναός έμοιαζε με φρουρό ενός κόσμου μακρινού στον χρόνο.​

 

[Stara Varos]

Η ημέρα έκλεισε στο Yerevan.

Το βράδυ, η έξοδος στην πόλη αποκάλυψε μια εντελώς διαφορετική Αρμενία· ζωντανή, φωτεινή, σε απόλυτη αντίθεση με την άδεια, σχεδόν εγκαταλελειμμένη επαρχία που είχαμε αφήσει πίσω μας.​