Χύμα ταξίδι γίνεται;

[Caesarsk]

Αύριο περίπου 11:00 Θε πίνω καφέ στον Τσαλαπετεινό. Όσοι πιστοί προσέλθετε.

 

[D_N_S]

Ο γνήσιος ο αλήτης ο μηχανόβιος.
Γιαυτό σε αγαπάμε με την καρδιά μας Σοφιανε

 

[Caesarsk]

849 τα σημερινά χιλιόμετρα, εκ των οποίων 380 επαρχιακός, 85 χώμα. 13 ώρες στην σέλα να ψάχνω που θα πάω. Έφυγα χωρίς προγραμμα, χωρίς προορισμό, χωρίς τίποτα συγκεκριμένο. Είχα κάτσει σε μια φάση όπως η διαφήμιση της Aegean… «Έχω πάει». Το μυαλό όμως παίζει περίεργα παιχνίδια. Όπως πέρασα την Άρτα βλέπω μια ταμπέλα «Τζουμέρκα». Χτες είχε ανεβάσει ο φίλος Δημήτρης μια φωτογραφία με τις ταμπέλες για τα Άγναντα. Χωρίς να το σκεφτώ φεύγω δεξιά για τον Άραχθο. Χωματόδρομος φεύγει δεξιά προς την μεριά που θέλω να πάω. Χωρίς σκέψη, χώνομαι και όπου μας βγάλει. Αδιέξοδο και επιστροφή πίσω. Επόμενος ανηφορικός. Πάμε, σκέφτομαι. Σε κάποια κορφή θα βγάζει.

Κάνει τον γύρω μιας μικρής κορφής στα Αθαμανικά Ορη και νε βγάζει πριν το χωριό Καταρράκτης. Δεξιά στον κατηφορικό χωματόδρομο με την κροκάλα και περναω πάνω από το τοξωτό γεφύρι και από εκεί στο κέντρο του χωριού. Συνεχίζω ανηφορικά μέχρι τους Καταρράκτες της Άρτας. Κατεβαίνω από την μηχανή και παρόλο που είμαι στα 1048 μέτρα υψόμετρο, ιδρώνω! Αράζω για λίγο εκεί που σκάει ο καταρράκτης.

Και τώρα που πάμε; Αυτή η σκεψη γυρνάει στο μυαλό μου. Άγναντα, Πράμαντα, Κτιστάδες και από εκεί στο πετρόχτιστο χωριό Καλαρρύτες. Έχω περάσει φαράγγια, γεφυρες Bailey, μοναστήρια κρεμασμένα στον βράχο και συνεχίζω και ανηφορίζω. 1905 μέτρα υψόμετρο. Πέρασμα στον αυχένα του Μπάρου. Τελευταία φορά είχα περάσει το 2007 και ήταν χωματόδρομος. Πρώτη φορά το 1997 που είχαμε χαθεί μια παρέα με Africa. Δεν το λέγαμε ότι περάσαμε από εκεί, θα νας κορόιδευαν ότι χαθήκαμε… σήμερα όλοι να βγουν φωτογραφία στην φρέσκια πέτρινη επιγραφή. Ακολούθησα τις επιταγές της εποχής και έβγαλα φωτογραφία. Μετά κάθισα στην ακρη και απολάμβανα την ησυχία και το μεγαλείο της φύσης τριγύρω μου. Ψηλές κορφές παντού και στο βάθος το ποτάμι.

Πήρα τον δρόμο προς Χαλίκι και από εκεί για Ανήλιο. Οδηγικός παράδεισος και οργασμός της φύσης. Τα δέντρα να κλείνουν τον ουρανό και τα νερά να τρέχουν δίπλα μου. Στάση στην άκρη του δρόμου και πρόχειρο γεύμα στην σκιά. Το τίποτα,ήταν το πιο νόστιμο φαγητό. Τελευταία στάση εξω από την Αλεξάνδρεια, για ένα καφέ στο πάρκινγκ και κατάληξη στην Καβάλα.

Αύριο έχει ξεκούραση… μεθαύριο όμως ο δρόμος με καλεί. Για που αυτή την φορά;

 

[Caesarsk]

Ημέρα ξεκούρασης σήμερα. Ξεκούραση ταξιδιωτική γιατί η δουλειά δεν σταματα. Επέλεξα το τραπεζάκι με την πιο παχιά σκιά, πήρα τον καφέ μου και κανονιζω φορτώσεις, proforma invoices, προγράμματα παραγωγής. Πολύβουο αλλά ωραιο γραφείο έχω σήμερα.

Το μυαλό δουλεύει παράλληλα υπερωρίες. Που θα πάω αύριο; Πόσα χιλιόμετρα βγαίνουν σε μια μέρα; Πόσα αξιοθέατα μπορω να χωρέσω σε λίγες ώρες; Βλέπεις ο χρόνος είναι πολύτιμος και περιορισμένος. Μπορεί να ξεφεύγω για λίγες ώρες, κάποια μέρα αλλά οι επαγγελματικές υποχρεώσεις συνεχίζουν να υπάρχουν και να αυξάνονται.

Όλα αυτά σβήνουν όμως μόλις πατήσεις την μίζα. Οι ρόδες γυρίζουν για να βγεις στον δρόμο και πριν περάσεις την πόρτα του γκαράζ, έχουν εξαφανιστεί όλα τα άγχη. «Έκανα καλό σέρβις στην μοτοσυκλέτα;», «πήρα τα πάντα μαζί μου;», «θα είναι όλα εντάξει;».

Όλα σβήνουν και είσαι εσυ και δρομος. Αύριο λέω να βάλω την πυξίδα να κοιτάζει Βόρεια.

 

[Georgev]

Εμένα 6 χρόνια Καβάλα, αν χρειαστείς κάτι το λες αμέσως.

 

[Caesarsk]

Εμένα 6 χρόνια Καβάλα, αν χρειαστείς κάτι το λες αμέσως.

Είμαι από την Καβάλα, αν χρειαστείς κάτι το λες

 

[Λαμπης]

Τι είναι το ταξίδι τελικά; Ο προορισμός, ή διαδρομή, ο σχεδιασμός, οι διανυκτερεύσεις; Γεννηθήκαμε ταξιδευτές ή γίναμε στην πορεία; Αρκεί για κάποιον να αυτό ονομαστεί ταξιδευτής και να πάρει το όνομα ενός μεγάλου εξερευνητή ή υπάρχει κάποιο ταξιδόμετρο που μετράει τον μεγαλύτερο; Πολλά τα ερωτήματα μέσα στο κεφάλι μου και ακόμη περισσότερη η φασαρία τριγύρω μου για να μπορέσω να συγκεντρωθώ στην απάντηση τους. Βλέπεις όταν είμαι με παρέα μαγεύομαι και χάνομαι στην διασκέδαση της παρέας. Να προλάβω να μιλήσω με όλους, να γελάσω, να πειράξω και να με πειράξουν.

Γυρίζω πίσω στις αρχικές επιλογές μου. Εκεί που γέμιζα τις σκέψεις μου με χιλιόμετρα. Εκεί που εντελώς μοναχικά έβρισκα το σημείο μου. Εκεί στην μόνιμη αναζήτηση του ΖΕΝ. Αυτού του Ζεν που περιγράφει ο Πίρσιγκ στο βιβλίο του (σας έχω ζαλίσει αλλά ήταν ένας από τους σταθμούς μου). Εκεί που ο διπολικός ήρωας ταξίδευε παρέα με τον άλλο του εαυτό. Πότε ο ένας στο τιμόνι, πότε ο άλλος, με διαφορετικά θέλω και νοοτροπίες, αλλά με ένα κοινό στόχο το ταξίδι.

Η μοτοσυκλέτα βγήκε από την απαραίτητη συντήρηση, δυο τρεις λεπτομέρειες τις έφτιαξα μόνος μου, αφού είναι γνωστά τα βίτσια μου. Χτες το βράδυ ντύθηκε ταξιδιώτικα και σήμερα το βράδυ θα φορτωθεί για να είναι έτοιμη για αναχώρηση αύριο νωρίς το πρωί. Για που όμως ρε φίλε, θα μου πείτε και με το δίκιο σας.

Και εδώ αρχίζει η λογική του τρελού. ΔΕΝ ΞΕΡΩ. Ξέρω μόνο πως 25/6 πρέπει να βρίσκομαι στην Καβάλα για να ψηφίσω, ενώ ταυτόχρονα έχω διαθέσιμες τις ημερομηνίες 21/6 ως 26/6. Πως θα φτάσω εκεί, από που θα φτάσω, που θα πάω από εκεί δεν το ξέρω. Ξέρω μόνο πως έχω λεφτά στο πορτοφόλι, ξηρά τροφή στις βαλίτσες, κατασκηνωτικό εξοπλισμό δεμένο στην μηχανή, πράσινη κάρτα και διαβατήριο στην θήκη...και απλά αναχωρώ. Θα ξεκινήσω με κατεύθυνση Δυτική, Νότια ή Βόρεια; Δεν το ξέρω. Το μόνο που ξέρω είναι πως θα ξεκινήσω το πρωί.

Stay Tuned και θα ενημερώνω καθ' οδόν...

Εγω δεν κανω ταξιδια, μονο μονοημερες..
Συνηθως ομως δεν ξερω που πηγαινω
Δηλ. ξεκιναω και καθως τσουλαει η μηχανη προς την εθνικη, αποφασιζω αν θα παω προς λαμια η κορινθο..
Αν θα ειναι συντομη, η αν θα γυρισω νυχτα, θα φανει στην πορεια!

Προπερσι καλοκαιρι εφυγα για μια βουτια στο σχοινια, και ειδα συννεφια ...το προχωρησα ευθεια.
Βγηκα για λειβαδια , εκανα ολη τη γυρα και γυρισα απο τη γεφυρα αντιριο......βραδυ

Για αυτο και δυσκολευομαι πολυ να παω βολτα με αλλους, με ωρες αναχωρησης κλπ

 

[Caesarsk]

Σε αναζητηση σήμερα ξεχασμένων Σοβιετικών μνημείων έχοντας την πυξίδα μου Βόρεια

 

[patsavour]

Ο προορισμος και ο προγραμματισμός είναι ο θάνατος του πραγματικού ταξιδιού.

350 έμειναν για σήμερα. View attachment 51905View attachment 51906View attachment 51907View attachment 51908View attachment 51909View attachment 51910View attachment 51911View attachment 51912View attachment 51913

ρε φιλε βερυκοκα με swan ,ουτε 5 χιλιομετρα μετα δεν θαμεινες στεγνος.

 

[Thanos_98]

Μήλα Ζαγορίν σου λείπουν φίλε μου κι είσαι έτοιμος για εκπομπή

 

[giamar]

Μήλα Ζαγορίν σου λείπουν φίλε μου κι είσαι έτοιμος για εκπομπή

Ρε ας είναι και μπισκότα βιολαντα

 

[Caesarsk]

ρε φιλε βερυκοκα με swan ,ουτε 5 χιλιομετρα μετα δεν θαμεινες στεγνος.

Το παν είναι η ισορροπία. Κράκερ με σβαν για κυρίως, και βερύκοκα με φράουλες για επιδόρπιο. Το γεύμα έκλεισε με καφεδάκι χτυπημένο στο χερι

 

[Caesarsk]

-Έχω πάει.
-Σκασίλα μου θα ξαναπάς!

Εσωτερικός διάλογος των δυο εγώ μου (σχιζοφρενής καργα)

 

[Caesarsk]

 

[Beast]

Το παν είναι η ισορροπία. Κράκερ με σβαν για κυρίως, και βερύκοκα με φράουλες για επιδόρπιο. Το γεύμα έκλεισε με καφεδάκι χτυπημένο στο χερι

Γκουρμεδιες βρε άτιμο!!

 

[Caesarsk]

Γκουρμεδιες βρε άτιμο!!

Δεν είμαι εγώ πΕλουσιος σαν και τους υπόλοιπους με τα πενφε.

 

[Caesarsk]

1105 χλμ σε 17 ώρες με μια αίσθηση ότι κάτι δεν ολοκληρώθηκε. Ξεκίνησα χωρίς προγραμμα και ήθελα να χωθώ σε κάθε ταμπέλα που μου κέρδιζε το ενδιαφέρον. Αποφάσισα να περασω στην Ρουμανία για να φτασω στην Μαύρη Θάλασσα και να εξερευνήσω το Ελληνικό στοιχειό της Κωνστάντζα. Τα τηλέφωνα όμως πολλά πίσω από την βάση μου και δεν θέλω να αγχώνω τους ανθρώπους που αγαπώ. Έφτασα μέχρι τον Δούναβη στην Γέφυρα Φιλίας Giorgiu-Ruse και γύρισα πίσω. Μπήκε ένα POI ακόμη στο μυαλό μου.
Σήμερα ξεκίνησα από την Καβάλα, πέρασα στην Βουλγαρία από το συνοριακό φυλάκιο στο Νευροκόπι. Ψυχή τα ξημερώματα. Από την Dabnitsa άρχισα να ανεβαίνω τα βουνά περνώντας από Dolen, Satovcha, Dospat για να ξεκινήσει από εκεί ένας οδηγικος παράδεισος πάνω στον 197 και να με φέρει μέσα στο φαράγγι στο Teshel. Μια ταμπέλα μου είχε κινήσει το ενδιαφέρον που έγραφε «’s Throat Cave». Αυτές τις ταμπέλες έψαχνα και ακολουθούσα. Εντάξει ξεκλείδωσα λίγο την πυξίδα από τον Βορρά και κινήθηκα Ανατολικά. Το σπήλαιο ήταν κλειστό την ώρα που έφτασα και έτσι βρήκα ευκαιρία για ένα πρόχειρο πρωινο. Καφεδάκι χτυπητό στο χέρι, κράκερς και μαλακό τυρι με ελιές. Έφαγα και μια σοκολάτα και τελικά αυτό με κράτησε όλη την μέρα.

Μετά τις φωτογραφίες και τα βίντεο που δεν χόρταινα να γεμίζω κάρτες ξεκίνησα ξανά προς τον Βορρά. Ακολουθώντας τον ποταμό Vacha που έρεε συνεχώς δίπλα στον δρόμο παίζοντας με γέφυρες πότε αριστερά και ποτέ δεξιά μου, έφτασα στον αποταμιευτήρα νερού του Vacha στο Smolyan. Μοναδική θέα από ψηλά. Λοιπόν οι κουτοί Βούλγαροι γείτονες μας, αντί να φτιάξουν μοντέρνα ξενοδοχεία δυτικού τύπου όπως Mykonos… πάνε και ανακαινίζουν τα παλιά κτήρια κρατώντας την παράδοση τους. Άσε που ξοδεύουν λεφτά για κιόσκια μέσα στο δάσος στο βουνό με σκιά και πάγκους και βρύσες με νερό. Σπάταλοι εντελως. Συνέχισα Βόρεια και η κίνηση είχε αρχίσει να αυξάνεται αφού ο κόσμος ξύπναγε. Πέρασα την Φιλιππούπολη εντελώς διαδικαστικά, περνώντας μέσα από το Kurtovo και το εντελως Σοβιετικού τύπου χωριό Kalofer για να φτάσω μέχρι Kazanluk. Από εκεί ανάβαση στο Μνημείο Βουλγαρικού Κομμουνιστικού Κόμματος. Επιβλητικό στο στυλ της πάλαι ποτέ κραταιές ΕΣΣΔ.

Και τώρα τι; Τόσος κόσμος έχει χορέψει το βαλς τα Κύματα του Δουνάβεως. Πάμε να δούμε το είναι αυτά τα κύματα λοιπόν. Μύθος. Ούτε ένα τόσο δα κυματάκι…

Αλλά όπως είπαμε με έψαχναν πίσω στην βάση. Δεν πρόλαβα ούτε φωτογραφίες να βγάλω από την Βιέννη των φτωχών. Μια μόνο την γέφυρα της φιλίας. Από εκεί βιάστηκα πλέον με τις απαραίτητες μόνο στάσεις επιστροφή. Έβαλα το GPS να με γυρίσει όσο πιο γρήγορα πίσω μέσω Star Zagora, Haskovo, Κομοτηνή. 490 χιλιόμετρα σε 4 1/2 ωρες.

(αυτό το κείμενο γραφτηκε σε ένα πάρκινγκ εξω από την Stara Zagora νωρίς το απόγευμα. Πάω να λιποθυμισω στο κρεβάτι)

 

[Caesarsk]

 

[Caesarsk]

 

[Caesarsk]

 

[apache]

Τελικά μωρή Qφάλα τόχεις ακόμα, μπράβο και πάλι μπράβο, όταν μεγαλώσω θέλω να σου μοιάσω.....

 

[esel]

Eυγε νέε μου ....
Να πω ότι δεν ζουλεψα ψέμματα θα ναι...

Στάλθηκε από το SM-N975F μου χρησιμοποιώντας Tapatalk

 

[grigoris gs]

Η διαδρομή στο φαράγγι για το Σπήλαιο του Διαβόλου όλα τα λεφτά
Καλή συνέχεια Σοφιανε

Στάλθηκε από το MAR-LX1A μου χρησιμοποιώντας Tapatalk

 

[hobbyist]

Ο προορισμος και ο προγραμματισμός είναι ο θάνατος του πραγματικού ταξιδιού.

Φιλόσοφος

Στάλθηκε από το A90 μου χρησιμοποιώντας Tapatalk

 

[Pan-dvs]

Φιλόσοφος

Στάλθηκε από το A90 μου χρησιμοποιώντας Tapatalk

Μάλλον περίεργος για το άγνωστο.