Πολωνια -Σλοβακια-Αυστρια & Β. Ιταλία 2026

[grigoris gs]

1) Ημέρα πρώτη Βενετία eisenstadt-kittsee-Μπρατισλάβα .

Κανονικά η πρώτη διανυκτέρευση, βγαίνοντας από το πλοίο, ήταν προγραμματισμένη σε ένα γραφικό χωριό της Αυστρίας. Δυστυχώς, τρεις μέρες πριν φύγω —και για δεύτερη φορά τα τελευταία τρία χρόνια— μου ήρθε μήνυμα ότι λόγω βλάβης του πλοίου το δρομολόγιό μας ακυρώνεται και ότι έπρεπε να φύγω μια μέρα νωρίτερα για Ανκόνα. Επειδή το είχα ξαναζήσει το σκηνικό, δεν υπήρχε καμία περίπτωση να το δεχτώ. Με τα πολλά, κατάφερα να φύγω Παρασκευή βράδυ αντί για Πέμπτη, δηλαδή μία μέρα μετά, με το επόμενο δρομολόγιο για Βενετία. Αυτό όμως είχε ως συνέπεια να «κάψω» την πρώτη προγραμματισμένη μέρα. Αναγκάστηκα στην ουσία να συγχωνεύσω τις δύο πρώτες μέρες σε μία, με τελικό προορισμό την Μπρατισλάβα, κάπου 670 χλμ. μακριά από τη Fusina.

Η έξοδος από το πλοίο έγινε στις 8:30 το πρωί. Η διαδρομή είχε αρκετές προκλήσεις. Οι θερμοκρασίες ήταν στους 26 βαθμούς το πρωί, αλλά εκτοξεύθηκαν στους 39-40 από τις 13:00 μέχρι τις 16:45 που μπήκαμε στο ξενοδοχείο. Τα διόδια στην Ιταλία μας κόστισαν 18,60€.

Χρήσιμο tip: Αν πας όλο από εθνική, στον τελικό σταθμό διοδίων πριν το Tarvisio υπάρχει μεγάλη πιθανότητα —ιδιαίτερα αν είναι Παρασκευοσαββατοκύριακο— να πετύχεις ουρές χιλιομέτρων από οδηγούς που περιμένουν να πληρώσουν και να περάσουν τα διόδια. Θα παρατηρήσεις όμως ότι η τελείως δεξιά λωρίδα κινείται ταχύτατα. Αυτό οφείλεται στο ότι είναι η λωρίδα πληρωμής με πομποδέκτη. Μπορεί λοιπόν με προσοχή αν θες να μπεις στην τέρμα δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας και στα 50 μέτρα που θα δειςτην κίτρινη ταμπέλα για πληρωμή με το e-pass της Ιταλίας, να ξαναμπεις αριστερά: είτε στις μπλε ταμπέλες για πληρωμή με κάρτα, είτε στις λευκές για μετρητά.

Κάνοντας την πρώτη στάση για βινιέτα 3 χλμ. μετά τα σύνορα, διαπίστωσα δυστυχώς ότι υπήρχε πλέον μόνο ηλεκτρονική βινιέτα (5,10€ για 10 ημέρες ή 12,80€ για 2 μήνες). Οπότε, στικεράκι στη ζελατίνα φέτος γιοκ! Επίσης, αναγκάστηκα να βάλω βενζίνη στα 480 χλμ. πάνω στην εθνική στην Αυστρία με χρέωση 2,04€, ενώ εκτός εθνικής ήταν στο 1,69€. Απλά δεν είχα χρόνο λόγω της καθυστέρησης με την ΑΝΕΚ για να βγω στο επαρχιακό δίκτυο Κυριακάτικα και να ψάχνω ανοιχτό βενζινάδικο, χάνοντας πολύτιμο χρόνο.

Φτάσαμε τελικά στον προορισμό μας στις 16:30 το απόγευμα. Η Μπρατισλάβα είναι μια όμορφη, γραφική πόλη με υπέροχο ιστορικό κέντρο. Όπως καταλαβαίνετε, λόγω χρόνου δεν μπορέσαμε να επισκεφτούμε το κάστρο. Κάναμε όμως τη βόλτα μας στο υπόλοιπο ιστορικό κέντρο, βγάλαμε τις φωτογραφίες μας και καθίσαμε για φαγητό σε μια παραδοσιακή ταβέρνα στα όριά του. Είχε πολύ ωραίο τοπικό φαγητό και παγωμένη τοπική μπύρα σε ποτήρι!

 

[grigoris gs]

2) Ημέρα 2η Μπρατισλάβα -zilina-terchova-oravsky podmazoc-zywiec -katowice.

Η αναχώρηση το επόμενο πρωί έγινε σχετικά νωρίς, γύρω στις 8:10, για να προλάβουμε τον καύσωνα, με το κοντέρ να δείχνει ήδη 27 βαθμούς. (Σημείωση: Είχα γεμίσει από την προηγούμενη ημέρα στη Σλοβακία με τιμή βενζίνης στα 1,65€).

Μπορούσα να κάνω την κλασική διαδρομή από την εθνική οδό και μετά να μπω Πολωνία είτε μέσω Τσεχίας είτε μέσω Zwardoń Σλοβακίας. Τελικά επέλεξα τη δεύτερη διαδρομή. Έχει όντως κάποια ορεινά κομμάτια που είναι οκ για μοτοσυκλέτα, αλλά τίποτα το ιδιαίτερο. Εκ των υστέρων —όπως θα διαβάσετε παρακάτω— κατάλαβα ότι έπρεπε να είχα μπει στην Πολωνία μέσω Τσεχίας.

Παρότι ήταν Δευτέρα, το κομμάτι μέχρι την Terchová έγινε σχετικά γρήγορα. Εντέλει, όμως, πετύχαμε τρελή κίνηση μετά το Oravský Podzámok, όπου τελείωσε και το ορεινό κομμάτι. Επιπλέον, η διαδρομή είχε πολλά και συνεχόμενα χωριά, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τα όρια ταχύτητας. Μετά τις 14:00, η θερμοκρασία άρχισε να παίζει πλέον από 32 έως 38 βαθμούς.

Φτάσαμε στο Katowice στις 16:00 αντί για τις 15:00. Φάγαμε μία ώρα έξτρα επειδή ο κεντρικός αυτοκινητόδρομος ήταν κλειστός λόγω έργων. Η παράκαμψη μας έριξε μέσα στο επαρχιακό δίκτυο, όπου συναντήσαμε τρελή κίνηση και, φυσικά, ευλαβική τήρηση των ορίων ταχύτητας από όλους. Γενικά, σε αρκετά σημεία του δρόμου γίνονταν έργα, οπότε πετύχαμε το κλασικό φανάρι αναμονής: «πέρνα εσύ, περίμενε εσύ».

Το Katowice σαν ιστορικό κέντρο δεν μου έκανε κάποια ιδιαίτερη εντύπωση. Ναι μεν έχει δύο σχετικά μεγάλους πεζόδρομους και γίνεται μια αναπαλαίωση σε κάποια διατηρητέα κτίρια, αλλά μέχρι εκεί. Δύσκολα θα επέλεγα να ξανακάνω διανυκτέρευση εδώ. Το φαγητό, πάντως, ήταν καλό και σε αυτή την πόλη, με παραδοσιακά πολωνικά πιάτα και φυσικά παγωμένη Weiss μπύρα σε βαρέλι.

Το κλου της βραδιάς ήταν η ξαφνική και παρατεταμένη καταιγίδα που ξέσπασε κατά τις 9:00 το βράδυ. Μας έκανε όλους μούσκεμα, ενώ οι καταστηματάρχες έτρεχαν έντρομοι να μαζέψουν ομπρέλες, καρέκλες και μαξιλάρια. Το καλό ήταν ότι τουλάχιστον δρόσισε για τα καλά, κάτι που φάνηκε και τις επόμενες ημέρες. Αυτή ήταν τελικά και η τελευταία μέρα του παρατεταμένου καύσωνα που έπληξε την Κεντρική Ευρώπη.

 

[grigoris gs]

3) Ημέρα 3η Katowice -ogrodzieniec zamek-tenczyn zamec- Krakow.
Τα χιλιόμετρα ήταν σχετικά λίγα σήμερα, μόλις 144. Αν επιλέγαμε να πάμε όλο από την εθνική οδό, η απόσταση θα ήταν μόλις 82 χλμ. Εμείς όμως είπαμε να πάρουμε μια γεύση από την πολωνική επαρχία και να δούμε δύο κάστρα πριν φτάσουμε στην Κρακοβία. Αναχωρήσαμε, λοιπόν, σχετικά νωρίς, με τον καιρό να είναι πολύ πιο δροσερός σήμερα μετά τη χθεσινή καταιγίδα.

Η διαδρομή προς τα δύο κάστρα αποδείχθηκε μια πολύ ευχάριστη οδηγική έκπληξη. Ένα αρκετά μεγάλο μέρος της έγινε μέσω του επαρχιακού δικτύου, το οποίο είχε πανέμορφο ανάγλυφο, περνώντας μέσα από πυκνά, σκιερά δάση που προσέφεραν υπέροχη δροσιά.

Μας έκανε τρομερή εντύπωση το πόσο όμορφα και προσεγμένα είναι τα πολωνικά χωριά, ακόμη και αυτά που δεν αποτελούν τουριστικούς προορισμούς. Είναι πανέμορφα, με περιποιημένους κήπους και καθαρούς εξωτερικούς χώρους. Τα σπίτια —τόσο τα παραδοσιακά όσο και τα πιο σύγχρονα— είναι όλα πολύ καλαίσθητα, φροντισμένα και τακτοποιημένα.

Σε αντίθεση με χθες, η κίνηση σήμερα στις συγκεκριμένες διαδρομές ήταν μηδενική, με εξαίρεση βέβαια την έξοδο από την πόλη και το κομμάτι της εθνικής οδού μέχρι να στρίψουμε για το επαρχιακό δίκτυο. Η θερμοκρασία ήταν ιδανική, στους 24 με 28 βαθμούς με συννεφιά, οπότε δεν ζεσταθήκαμε σχεδόν καθόλου μέχρι τις 12:00 το μεσημέρι. Τα τελευταία 22 χλμ., όμως, είχαν αρκετή ζέστη (γύρω στους 33-34 βαθμούς) λόγω της κίνησης κατά την είσοδό μας στην πόλη της Κρακοβίας. Παρόλα αυτά, φτάσαμε αρκετά γρήγορα.

(Μια χρήσιμη σημείωση: Εδώ έχουν ζλότι, οπότε με την ισοτιμία της Revolut η τιμή της βενζίνης μας βγήκε στα 1,40€).

Αφού τακτοποιηθήκαμε, καθίσαμε για καλό φαγητό σε μια τοπική ταβέρνα ακριβώς έξω από το ιστορικό κέντρο.

 

[grigoris gs]

Ιστορικό κέντρο της Κρακοβίας

 

[grigoris gs]

4) Ημέρα 4η Άουσβιτς -Μπιρκεναου + αλατορυχεια.
Για τη σημερινή ημέρα είχα κάνει κράτηση μέσω ταξιδιωτικού γραφείου τρεις μήνες πριν. Το κόστος της ξενάγησης ήταν στα 108 ευρώ το άτομο. Η τιμή περιλαμβάνει παραλαβή (pick up) από το ξενοδοχείο γύρω στις 7:30 με 7:45, την επιστροφή και αποβίβαση σε τρία κεντρικά σημεία της πόλης περίπου στις 19:00 με 19:30 το βράδυ, τα εισιτήρια εισόδου, τις μεταφορές και φυσικά τον ξεναγό. Είναι μια πολύ καλά οργανωμένη εκδρομή. Μας τοποθέτησαν σε ένα αγγλόφωνο γκρουπ περίπου 30 ατόμων. Το μεγάλο πλεονέκτημα (bonus) είναι ότι δεν περιμένεις καθόλου στις ουρές, έχεις έναν πολύ καλά ενημερωμένο ξεναγό και περνάς κατευθείαν μέσα.

Η μέρα ξεκίνησε ηλιόλουστη, αλλά δυστυχώς για εμάς, το πρόγραμμα άλλαξε. Αν και είχα ζητήσεινα ξεκινήσουμε από τα στρατόπεδα, η επίσκεψη άρχισε τελικά από το αλατωρυχείο.

Η ξενάγηση στο αλατωρυχείο διαρκεί περίπου 2,5 ώρες. Το μέρος είναι πραγματικά εντυπωσιακό, πολύ επιβλητικό και με εξαιρετική οργάνωση. Έχει συνολικά 9 επίπεδα, αλλά η επίσκεψη του κοινού γίνεται μέχρι το 5ο επίπεδο, περίπου στα 144 μέτρα βάθος, καθώς τα υπόλοιπα δεν είναι προσβάσιμα. Η κατάβαση γίνεται από τα σκαλιά και η ανάβαση με ασανσέρ. Δυστυχώς, δεν διαθέτει τις ξύλινες τσουλήθρες από κορμούς ή το τρενάκι μεταφοράς που έχει για παράδειγμα το αλατωρυχείο του Hallein στην Αυστρία. Παρόλα αυτά, είναι πολύ πιο εντυπωσιακό και πλήρως λειτουργικό, καθώς εκεί μέσα διοργανώνονται γάμοι και άλλες εκδηλώσεις (με το ανάλογο κόστος φυσικά). Επίσης, η ξεναγός μάς είπε ότι κάθε Κυριακή πραγματοποιείται κανονική θεία λειτουργία. Τα πάντα εκεί μέσα είναι σκαλισμένα από αλάτι: γλυπτά, φωτιστικά, αγάλματα και ό,τι άλλο βλέπει το μάτι σου!

Ανάμεσα στους δύο προορισμούς υπήρξε μια ενδιάμεση στάση μίας ώρας για μεσημεριανό, σε ένα καλό και οικονομικό εστιατόριο, όπου μπορούσες να φας ή να πιεις κάτι αν το ήθελες.

 

[grigoris gs]

Στη συνέχεια, σειρά είχαν τα δύο στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπου η ξενάγηση διαρκεί περίπου 4 ώρες. Πρώτα επισκέπτεσαι το Άουσβιτς και μετά το βανάκι σε μεταφέρει στο Μπίρκεναου. Το Μπίρκεναου χτίστηκε μεταγενέστερα και πιο πρόχειρα, κάτι που φαίνεται αμέσως από τα κτήριά του. Λόγω της αλλαγής της σειράς του προγράμματος που ανέφερα πριν, πετύχαμε μια ξαφνική καταιγίδα την ώρα που ήμασταν στο Μπίρκεναου, η οποία έκανε τους πάντες μούσκεμα. Ευτυχώς, είχα προνοήσει να πάρω μαζί τα καπέλα μας και δύο αδιάβροχα, οπότε γλιτώσαμε τα χειρότερα και δεν γίναμε τελείως παπιά.

Τα στρατόπεδα είναι μια τελείως διαφορετική ιστορία. Πρόκειται για ιστορικά μνημεία που, κατά την υποκειμενική μου γνώμη, αξίζει οπωσδήποτε να επισκεφτεί κανείς. Δεν θα πω πολλά, καθώς οι φωτογραφίες μιλάνε από μόνες τους και ο καθένας βιώνει ένα τέτοιο μέρος διαφορετικά. Εμάς, πάντως, μας άφησε με έναν έντονο προβληματισμό και μια μελαγχολική διάθεση

 

[grigoris gs]

Μπιρκεναου σε αποσταση 20 λεπτων απο το Αουσβιτς όπως θα δειτε και στις φωτο φτιαχτηκε αργοτερα στην ουσια οι κοιτωνες ήταν σταβλοι αλογων που μεταμορφώθηκαν σε κοιτώνες καμια σχεση με το Αουσβιτς.

 

[grigoris gs]

5) Ημέρα 5η Κρακοβιας συνέχεια.
Η σημερινή μέρα ήταν δροσερή αλλά με αρκετή ηλιοφάνεια, ιδανική για την επίσκεψή μας στο Κάστρο του Wawel. Εκεί βγάλαμε εισιτήριο για τους ορόφους του παλατιού, οι οποίοι έχουν έντονο αναγεννησιακό ύφος και χρώμα. Το κάστρο είναι πραγματικά εντυπωσιακό, τόσο ως προς την αρχιτεκτονική του όσο και ως προς την εσωτερική του διακόσμηση. Εξίσου επιβλητικός είναι και ο Καθεδρικός Ναός του. Αφού τελειώσεις την περιήγησή σου, μπορείς να απολαύσεις ένα ρόφημα ή φαγητό στα μαγαζιά που βρίσκονται στην κεντρική αυλή. Μετά την επίσκεψη, επιβάλλεται μια βόλτα στον εξωτερικό χώρο του κάστρου, από τη μεριά που βλέπει το ποτάμι.

Η ημέρα μας έκλεισε όμορφα με απογευματινό καφεδάκι στην Παλιά Πόλη, ενώ αργότερα καθίσαμε για φαγητό και ποτό με παραδοσιακές πολωνικές γεύσεις εκτός του ιστορικού κέντρου.

Γενικά, η Κρακοβία μας άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις: μια πόλη ρομαντική, ζωντανή, πολύβοη, τακτοποιημένη και με επιβλητικά κτίρια. Οι τρεις μέρες παραμονής μας εδώ ήταν «τόσο όσο» χρειαζόταν.

 

[grigoris gs]

Οι Φωτό που ακολουθούν είναι μεσα απο το παλατι Wawel της Κρακοβίας.

 

[grigoris gs]

Αφού αφήσαμε πίσω μας το κάστρο, περπατήσαμε προς την παλιά εβραϊκή συνοικία. Εδώ το στοιχείο της νεολαίας είναι πολύ έντονο, ενώ συναντήσαμε και αρκετά γκρουπ τουριστών που έκαναν ξενάγηση. Η περιοχή αυτή έχει ένα τελείως διαφορετικό «χρώμα» και μια δική της ατμόσφαιρα σε σχέση με την κυρίως Παλιά Πόλη της Κρακοβίας.

 

[grigoris gs]

6) Ημέρα 6η Κρακοβια- φωλιά των αετών -Lodz.
Η μέρα ξεκίνησε με ιδανικό καιρό για μηχανή: 18 βαθμούς και συννεφιά. Η σημερινή διαδρομή περιλάμβανε πέρασμα από το επαρχιακό δίκτυο προς το περίφημο εθνικό πάρκο «Η Φωλιά των Αετών» (Eagle's Nests Landscape Park). Στην πορεία μας είχαμε την ευκαιρία να δούμε τρία πανέμορφα κάστρα: το κάστρο Bąkowiec, το βασιλικό κάστρο Bobolice και τα ερείπια του κάστρου Mirów. Η οδήγηση έγινε χωρίς ιδιαίτερη κίνηση. Τα γνωστά όρια ταχύτητας (40, 50, 70 και 90 χλμ./ώρα) δεν μας ταλαιπώρησαν καθόλου, χάρη στην όμορφη φύση, τα γραφικά χωριά και τα δροσερά δάση που διασχίζαμε κατά περιόδους. Τα τελευταία 90 χλμ. ήταν στον αυτοκινητόδρομο Α1 και «φύγανε σφαίρα», καθώς το όριο εκεί είναι στα 140 χλμ./ώρα.

 

[grigoris gs]

Φτάσαμε στην πόλη του Λοτζ (Łódź) κατά τις 3 παρά το μεσημέρι. Αφού τακτοποιηθήκαμε στο ξενοδοχείο και φρεσκαριστήκαμε, βγήκαμε αμέσως για μια πρώτη γνωριμία με την πόλη. Το Λοτζ χαρακτηρίζεται από έναν τεράστιο κεντρικό πεζόδρομο, την οδό Piotrkowska, η οποία έχει μήκος σχεδόν 4 χιλιόμετρα! Είναι ένας πολύ γραφικός δρόμος, γεμάτος με όμορφα μαγαζιά για φαγητό, ποτό ή γλυκό, και σφύζει από νεαρόκοσμο.

Στον ίδιο πεζόδρομο αξίζει οπωσδήποτε να επισκεφθεί κανείς τον εναλλακτικό πολυχώρο OFF Piotrkowska για να πιει κάτι ή να τσιμπήσει μια προσεγμένη μπουκιά. Ο χώρος αυτός στεγάζεται μέσα και γύρω από ένα παλιό, κόκκινο τούβλινο εργοστάσιο βαμβακιού και είναι γεμάτος με ιδιαίτερες καφετέριες, εστιατόρια, μπαρ, γκαλερί και στούντιο σχεδιαστών.

Γενικά, η πόλη έχει να επιδείξει πάρα πολλά όμορφα και διατηρητέα κλασικά κτήρια. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν η Ρωμαιοκαθολική Αρχικαθεδρική Βασιλική του Αγίου Στανισλάβ Κόστκα με το άγαλμα του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β' στην είσοδο, η Λουθηρανική εκκλησία του Αγίου Ματθαίου, καθώς και η Πλατεία Ελευθερίας (Plac Wolności) με το άγαλμα του εθνικού ήρωα Κοστιούσκο και το παλιό Δημαρχείο με την πανέμορφη αρχιτεκτονική του.

Το Λοτζ ήταν μια πραγματική έκπληξη και μας άφησε με μια πολύ ευχάριστη αναμνηση!

 

[grigoris gs]

Εβδομη ημέρα. lodz -zamec Oporowie-Torun.
Η σημερινή ημέρα ξεκίνησε με χαλαρό ξύπνημα, καθώς η διαδρομή μας ήταν μία από τις μικρότερες του ταξιδιού. Ο καιρός ήταν δροσερός, με το θερμόμετρο στους 17 βαθμούς και συννεφιά. Δεν έχω κανένα παράπονο, ειδικά σε σύγκριση με τις δύο πρώτες ημέρες του ταξιδιού!
Τα πρώτα 58 χλμ. τα διανύσαμε στον αυτοκινητόδρομο Α1 και μετά βγήκαμε από την εθνική για να επισκεφθούμε ένα όμορφο παλιό αρχοντικό, το Κάστρο του Οπόρουφ (Zamek w Oporowie). Το πάρκινγκ απέξω είναι δωρεάν και το εισιτήριο εισόδου κοστίζει 5 ευρώ. Το συγκεκριμένο αξιοθέατο —κάστρο ή αρχοντικό, πείτε το όπως θέλετε— είναι πανέμορφο στο μάτι! Εκτός από τον καταπράσινο και περιποιημένο εξωτερικό χώρο που το περιβάλλει, το ίδιο το κτήριο περιτριγυρίζεται από τάφρο και μπαίνεις σε αυτό από μια ξύλινη γέφυρα. Η εσωτερική διακόσμησή του χρονολογείται από τον 17ο αιώνα. Είναι εύκολα προσβάσιμο και μας άρεσε που δεν χρειάζεται πολύ περπάτημα, αφού απέχει μόλις 150 μέτρα από το πάρκινγκ σε τελείως επίπεδο έδαφος. Η περιήγησή μας, μαζί με τον περιβάλλοντα χώρο, κράτησε περίπου μία ώρα και κάτι.

 

[grigoris gs]

Επόμενος προορισμός μας ήταν το Τορούν, μέσω του Α1. Μετά από 122 χλμ. και 1 ώρα και 30 λεπτά οδήγησης, φτάσαμε στο ξενοδοχείο μας. Η άφιξη έγινε με τον υδράργυρο στους 21 βαθμούς, ηλιοφάνεια αλλά και ένα δροσερό αεράκι.

Το Τορούν (Toruń) είναι μία πανέμορφη μεσαιωνική πόλη. Το μεγάλο της πλεονέκτημα είναι ότι δεν καταστράφηκε κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Έτσι, όλη η Παλιά Πόλη είναι αυθεντική, χτισμένη με το χαρακτηριστικό κόκκινο τούβλο, και προστατεύεται ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Η πόλη είναι η γενέτειρα του Νικόλαου Κοπέρνικου αλλά και η πρωτεύουσα του πολωνικού πιπερόψωμου (pierniki). Είναι πάρα πολύ εύκολη και απλή στο να τη γυρίσεις. Αν δεν μπεις σε μουσεία και απλώς την περπατήσεις, σε σκάρτες δύο ώρες έχεις γυρίσει όλο το μεσαιωνικό προστατευόμενο κέντρο της.
Τα κυριότερα αξιοθέατα που ξεχωρίσαμε είναι:

• Η μεσαιωνική πύλη Mostowa (Γέφυρα).
• Ο εντυπωσιακός Κεκλιμένος Πύργος.
• Η κεντρική πλατεία με το παλιό Δημαρχείο.
• Το άγαλμα του Κοπέρνικου και το Σπίτι του Κοπέρνικου (που πλέον λειτουργεί ως Μουσείο, η επίσκεψη διαρκεί περίπου 1 ώρα και 40 λεπτά και κλείνει στις 18:00).
• Το Σπίτι κάτω από το Αστέρι (Kamienica Pod Gwiazdą) και η Αυλή του Αρθούρου (Dwór Artusa), δύο πολύ επιβλητικά κτήρια στην κεντρική πλατεία.
• Οι διάσπαρτες, επιβλητικές γοτθικές εκκλησίες και τα ερείπια του κάστρου των Τευτόνων Ιπποτών.

Μια βόλτα δίπλα στον ποταμό Βιστούλα επιβάλλεται! Επίσης, αξίζει να χαλαρώσεις για φαγητό ή ποτό στην κεντρική, πολύβουη πλατεία που περιτριγυρίζεται από πεζοδρόμους και ιστορικά κτήρια. Κλείσαμε τη βραδιά μας με φαγητό λίγο έξω από το ιστορικό κέντρο και μετά επιστρέψαμε στα στενά του για ένα ποτό, χαζεύοντας τον κόσμο και τα φωτισμένα μνημεία. Το Τορούν πραγματικά μας ενθουσίασε!

 

[grigoris gs]

Ημέρα 8η. Torun -Open Air Museum of Miniatures Piast Route- Wroclaw.
Ξημέρωμα άλλης μιας δροσερής και συννεφιασμένης μέρας, με τη θερμοκρασία στους 16 βαθμούς και τη βροχή σίγουρη σε κάποια διαστήματα της διαδρομής. Αναχωρήσαμε νωρίς, στις 8:00 το πρωί. Τα πρώτα 60 χλμ. έγιναν μέσω ενός όμορφου επαρχιακού δρόμου, με τα γνωστά όρια ταχύτητας αλλά χωρίς πολλά χωριά, μέχρι να βγούμε στον S5. Ο S5 είναι ένας γρήγορος αυτοκινητόδρομος με δύο λωρίδες ανά κατεύθυνση και όριο τα 120 χλμ./ώρα. Η ροή ήταν καλή, τα χιλιόμετρα έβγαιναν γρήγορα και σε σκάρτο ένα δίωρο βρεθήκαμε στον πρώτο μας σταθμό, κάνοντας μια μικρή παράκαμψη 11 χιλιομέτρων.

Επισκεφθήκαμε το ανοιχτό Μουσείο Μινιατούρων (Skansen Miniatur), το οποίο περιλαμβάνει διάσημα και χαρακτηριστικά μνημεία αυτής της κεντρικής περιοχής της Πολωνίας. Ανοίγει στις 10:00 το πρωί και το εισιτήριο κοστίζει 12 ζλότι. Υπολογίστε σκάρτη μία ώρα για να χαζέψετε τα 37 μνημεία-μινιατούρες και να βγάλετε φωτογραφίες. Το πάρκινγκ ακριβώς απέξω είναι δωρεάν. Είναι όντως κάτι το ιδιαίτερο και δεν το μετάνιωσα καθόλου.

 

[grigoris gs]

Στη συνέχεια ξεκινήσαμε πάλι με κατεύθυνση το Βρότσλαβ (Wrocław). Ξαναμπήκα στον S5 και αφού προσπεράσαμε το Πόζναν, ο καιρός χάλασε. Για την επόμενη μιάμιση ώρα πετύχαμε αλλού ψιχάλα και αλλού κανονική βροχή. Γενικά, όμως, ο δρόμος είναι καλός, δεν κρατάει νερά και τα πάνω αδιάβροχά μας κράτησαν στεγνούς (τα κάτω δεν χρειάστηκε καν να τα βάλουμε). Το τελευταίο κομμάτι των 90 χλμ. είχε συννεφιά με ηλιοφάνεια, χωρίς καθόλου βροχή.

Φτάσαμε στο Βρότσλαβ με 21 βαθμούς. Καθώς ήταν Κυριακή, δεν συναντήσαμε καθόλου κίνηση και φτάσαμε γρήγορα στο ξενοδοχείο μας στο κέντρο. Αυτή η πόλη πραγματικά μας γοήτευσε! Έχει πανέμορφα χρωματιστά κτήρια, ένα εντυπωσιακό ιστορικό κέντρο με ναούς, το παλιό Δημαρχείο και πολλά άλλα εμβληματικά κτίσματα, όπου το κόκκινο τούβλο έχει την τιμητική του. Αξίζει οπωσδήποτε να περάσεις τις γέφυρες της πόλης —όλες σε απόσταση αναπνοής από το ιστορικό κέντρο— και να θαυμάσεις τα κτήρια, τα πάρκα και τους γοτθικούς ναούς που περιβάλλει ο ποταμός Όντερ. Αν και διαθέτει τουριστικά καραβάκια, εμείς δεν κάναμε βόλτα. Να σημειωθεί επίσης ότι η πόλη φιλοξενεί τον αρχαιότερο ζωολογικό κήπο της Πολωνίας.

Το Βρότσλαβ είναι εξαιρετικά γνωστό και για τα μουσικά χρωματιστά συντριβάνια του (Wrocław Fountain) μέσα στο Πάρκο Στσιτνίτσκι (Szczytnicki Park), ακριβώς δίπλα στο εμβληματικό ιστορικό κτήριο της Αίθουσας της Εκατονταετηρίδας (Centennial Hall / Hala Stulecia). Στο σημείο υπάρχει δημόσιος χώρος με παγκάκια, αλλά και μαγαζί με θέα τα συντριβάνια, για να φας ή να πιεις κάτι απολαμβάνοντας το σόου, το οποίο διαρκεί 10 με 15 λεπτά. Τα Σαββατοκύριακα το θέαμα είναι ακόμα πιο εντυπωσιακό, καθώς περιλαμβάνει λέιζερ και κινούμενες εικόνες.

Χρήσιμο Tip: Είναι καλύτερο να δείτε το σόου αφού έχει νυχτώσει, για να ξεχωρίζουν καλά τα χρώματα. Εμείς πήγαμε στις 7:00 το απόγευμα και, παρόλο που είδαμε το σόου, χάσαμε τους χρωματισμούς επειδή είχε ακόμα μέρα. Για να πάτε στα συντριβάνια, είναι πανεύκολο χρησιμοποιώντας το τραμ #10, #2 ή #4 και κατεβαίνοντας στη στάση Hala Stulecia.
Γενικά, το Βρότσλαβ προσφέρει πάρα πολλά πράγματα να δεις και να κάνεις, και φύγαμε και από εδώ με τις καλύτερες εντυπώσεις!

 

[grigoris gs]

Συνεχιζοντας την βολτα μας στην πολη.....

 

[grigoris gs]

9) Ημέρα 9η Wroclaw- (μέσω Τσεχίας) -Martin Σλοβακίας.
Ξημέρωμα με άνοδο της θερμοκρασίας στους 19 βαθμούς. Ο καιρός ήταν κλασικά συννεφιασμένος, όπως τις τελευταίες μέρες, αλλά με κάποια διαστήματα ηλιοφάνειας. Είχαμε μπροστά μας 400 χλμ. σήμερα μέσω των αυτοκινητοδρόμων Α2 και Α1, και τα πρώτα χιλιόμετρα βγήκαν πολύ γρήγορα. Με μια χαρά θερμοκρασία στους 21-22 βαθμούς, μπήκαμε στην Τσεχία μέσω της παράκαμψης της πόλης Οστράβα (Ostrava) με κατεύθυνση προς τη Σλοβακία, αφήνοντας πίσω μας την Πολωνία με τις καλύτερες των εντυπώσεων.

Μετά την Οστράβα, όμως, άρχισε η βροχή —οι μετεωρολόγοι έπεσαν έξω κατά δύο ώρες! Αλλού έριχνε καλό νερό και αλλού απλώς ψιχάλιζε. Παρόλα αυτά, το τοπίο ήταν απίστευτα όμορφο, γεμάτο γραφικά πολύχρωμα χωριά, με εστιατόρια και καφετέριες γεμάτα από κόσμο παρά τον άστατο καιρό.

Σε αυτή τη διαδρομή διασταυρωθήκαμε με πάρα πολλές μοτοσυκλέτες. Αυτό οφείλεται στο οδηγικό κομμάτι του δρόμου, το οποίο είναι απλώς απίστευτο! Το ανέβασμα και το κατέβασμα του βουνού έχει εξαιρετικής ποιότητας άσφαλτο και περνά μέσα από ένα πανέμορφο δάσος με έντονο, ανοιχτό στροφιλίκι. Το γεγονός ότι είχε βρέξει (ή σε κάποια σημεία ψιχάλιζε) έκανε το σκηνικό ακόμα πιο γοητευτικό στο μάτι, με το έντονο πράσινο και το καφέ χρώμα της φύσης να κυριαρχούν παντού.

(Σημείωση: Μακάρι να είχα ανέβει για Κατοβίτσε από εδώ! Είναι απείρως καλύτερη μοτοσυκλετιστική, ομορφότερη και γρηγορότερη διαδρομή. Αλλά όπως λέει και ο θυμόσοφος λαός, «παθαίνεις και μαθαίνεις» ή «αν δεν ξέρεις, ρωτάς». Και να σκεφτεί κανείς ότι έχουμε ξανακάνει την Τσεχία με μηχανή!).

Στο τέλος αυτής της διαδρομής —η οποία δεν είναι καθόλου μικρή— βγήκαμε σε μια διασταύρωση και στρίψαμε αριστερά προς Ζίλινα (Žilina). Κανένα εικοσάλεπτο αργότερα, ο δρόμος μάς έβγαλε στον κεντρικό αυτοκινητόδρομο προς τη Ζίλινα, με όριο τα 130 χλμ./ώρα (σε κάποια κομμάτια είχε 110 χλμ./ώρα και στα τούνελ 100 χλμ./ώρα). Η ποιότητα της ασφάλτου ήταν πολύ καλή και, ευτυχώς, εκεί δεν είχε βρέξει καθόλου. Φτάσαμε τελικά στην πόλη Μάρτιν (Martin) με 23 βαθμούς και ψιλολιάκαδα.

 

[grigoris gs]

Μάρτιν Σλοβακια.
Η συγκεκριμένη πόλη επιλέχθηκε καθαρά ως διανυκτέρευση-αφετηρία για τις μοτοσυκλετιστικές διαδρομές που θέλουμε να κάνουμε μέσα στα εθνικά πάρκα και τα όρη Τάτρα (Tatra Mountains), τα οποία αποτελούν τη φυσική συνέχεια των Καρπαθίων. Γενικά, δεν έχει καμία σχέση με τις προηγούμενες πόλεις που έχουμε μείνει έως τώρα. Έχει έναν κεντρικό πεζόδρομο και αρκετά κτήρια που λειτουργούν ως μουσεία, χωρίς όμως κάτι το αξιοσημείωτο. Για εμάς η στάση εδώ σήμαινε απλώς φαγητό, ποτό και ύπνος, γιατί «εις αύριον τα σπουδαία»! Το ξενοδοχείο μας ήταν πολύ καλό και το φαγητό στον κεντρικό πεζόδρομο απλώς άψογο.

 

[grigoris gs]

10) Ημέρα 10η. Martin -stare hory- Ruzomberok- Brezno-Telgart- Presov.

Μια πραγματικά όμορφη οδηγικά ημέρα! Η θερμοκρασία σήμερα σημείωσε άνοδο, αγγίζοντας τους 21 με 23 βαθμούς —ιδανικές συνθήκες για οδήγηση. Ο καιρός είχε αλλού ηλιοφάνεια και αλλού συννεφιά, χωρίς όμως να συναντήσουμε ούτε ίχνος βροχής σε όλη τη διαδρομή μέχρι τον τελικό μας προορισμό.
Η διαδρομή από το Μάρτιν μέχρι το Μπρέζνο (Brezno) ήταν πάρα πολύ στριφτερή. Χωριζόταν σε δύο πανέμορφα πάσα με εξαιρετική ποιότητα ασφάλτου, μέσα στα Υψηλά και Χαμηλά Τάτρα, και με ελάχιστη κίνηση. Την ευχαριστήθηκα όσο δεν παίρνει! Στα μισά της διαδρομής κάναμε την πρώτη προγραμματισμένη στάση για καπουτσίνο στο Motorest Čertovica, ένα πολύ γνωστό μοτοσυκλετιστικό σημείο συνάντησης στη Σλοβακία.

Από το Μπρέζνο μέχρι το Τελγκάρτ (Telgárt) η διαδρομή ήταν απλώς οκ, χωρίς κάτι το ιδιαίτερο, καθώς περνούσε μέσα από αρκετά χωριά με τα γνωστά όρια ταχύτητας, τα οποία και σε αυτή τη χώρα όλοι τηρούν ευλαβικά. Τα χιλιόμετρα κυλούσαν ευχάριστα και δροσερά, μέχρι που φτάσαμε για τη δεύτερη προγραμματισμένη στάση της ημέρας: το πολύ γνωστό Depo Cafe στο Τελγκάρτ. Το συγκεκριμένο καφέ είναι ένα πανέμορφα διαμορφωμένο βαγόνι τρένου με έναν εξίσου προσεγμένο εξωτερικό χώρο, που προσφέρει απίστευτη θέα στην ψηλή, πέτρινη ομώνυμη σιδηροδρομική γέφυρα Chmarošský viadukt. Πήραμε κάτι για να ξεδιψάσουμε, βγάλαμε τις απαραίτητες φωτογραφίες και ξεκινήσαμε πάλι.

Η συνέχεια περιλάμβανε άλλη μία πολύ στριφτερή, γραφική και ορεινή διαδρομή —το πάσο του Vernár— μέχρι τη διασταύρωση για το Πόπραντ (Poprad). Από εκεί μας απέμεναν 96 χλμ. για το Πρέσοβ (Prešov), την τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Σλοβακίας, η οποία είναι ιστορικά γνωστή για τη βιομηχανία εξόρυξης αλατιού. Αυτά τα τελευταία χιλιόμετρα έγιναν στον αυτοκινητόδρομο D1 και 55 λεπτά αργότερα φτάσαμε στο ξενοδοχείο μας.

Περίπου 40 χλμ. πριν τον προορισμό μας, αντικρίσαμε το Κάστρο του Σπις (Spišský hrad). Είναι ογκώδες, τεράστιο και τόσο επιβλητικό που δεσπόζει πάνω στον ασβεστολιθικό λόφο (σε υψόμετρο 634 μέτρων) και φαίνεται από πολύ μακριά. Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα ερειπωμένα κάστρα της Κεντρικής Ευρώπης και έχει ανακηρυχθεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

 

[grigoris gs]

Πηγαινοντας για Telgart

 

[grigoris gs]

Το Πρέσοβ ως πόλη αποδείχθηκε πάρα πολύ γραφικό. Έχει έναν όμορφο κεντρικό πεζόδρομο γεμάτο με πολύχρωμα κτήρια, τον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Νικολάου και το διάσημο συντριβάνι του Ποσειδώνα. Είναι μια χαρά επιλογή για βόλτα και χαλαρή περιήγηση.
Για βραδινό επιλέξαμε ένα όμορφο ιταλικό εστιατόριο με πολύ γευστικό φαγητό. Το κερασάκι στην τούρτα, όμως, για το τέλειο σβήσιμο μιας γεμάτης ημέρας, ήταν ένα εξαιρετικό Dictador 12, ένα Κολομβιανό καπνιστό ρούμι με νότες μαλακής καράβελας, μελιού, καβουρδισμένου καφέ και βανίλιας. Το απολαύσαμε στον εξωτερικό χώρο του άκρως ατμοσφαιρικού μπαρ του ξενοδοχείου μας, το οποίο ονομάζεται Cuba Libre Rum & Cigar House.
Αύριο ξημερώνει μια καινούργια μέρα!

 

[grigoris gs]

11) Ημέρα 11η. Presov - margecany -Gelinka- uhorna -Rozvana- jelsava-muran Hnusta--zvolen -Nitra.
«Ακόμη μια όμορφη μοτο-ημέρα! Με ηλιοφάνεια σήμερα και ελαφριά άνοδο της θερμοκρασίας, χωρίς όμως να αισθανθούμε ζέστη. Η αναχώρηση έγινε νωρίς το πρωί (στις 8:00) λόγω των αρκετών χιλιομέτρων που είχαμε μπροστά μας. Απόφαση της παρέας ήταν να κάνουμε τουλάχιστον τα 3/4 των διαδρομών αποκλειστικά από το επαρχιακό δίκτυο που διασχίζει τα Τάτρα και τους Εθνικούς Δρυμούς, θέλοντας να περάσουμε και από τα ακόλουθα 3 πάσα:
α) Το αρχικό κομμάτι από Margecany προς Gelnica - Uhorna: Με αρκετές μικρές, σφιχτές και ανηφορικές διαδρομές μέσα σε ένα καταπράσινο, σκεπαστό δάσος, γεμάτο υψομετρικές αναβάσεις και καταβάσεις.
β) Uhornianske Sedlo (από Uhorna προς Roznava): Ένα σφιχτό και στενό πάσο που φτάνει τα 1.000 μέτρα υψόμετρο, με αρκετές κλειστές φουρκέτες. Άκρως εντυπωσιακό!
γ) Sedlo Dielik (διαδρομή Muran - Hnusta): Μια ορεινή διαδρομή με ανοιχτές στροφές και πολύ καλή ροή, επίσης μέσα σε καταπράσινο δάσος.
Το υπόλοιπο κομμάτι αποτελούνταν κυρίως από ανοιχτό επαρχιακό δρόμο χωρίς πολλά διαδοχικά χωριά, με το όριο ταχύτητας να εναλλάσσεται μεταξύ 70 και 90 χλμ/ώρα. Στη συνέχεια, μπήκαμε σε τμήματα της υπό κατασκευή νέας εθνικής οδού που έχουν ήδη παραδοθεί στην κυκλοφορία μέχρι το Zvolen. Λίγο μετά, πήραμε την εθνική οδό R1 (όριο τα 130 χλμ/ώρα), η οποία είναι πανέμορφη οπτικά, καθώς δεξιά και αριστερά βλέπεις παντού δασωμένα βουνά, ενώ προσφέρει ανοιχτές στροφές και πολύ καλή ποιότητα ασφάλτου.
Με σκάρτα 400 χλμ σήμερα, φτάσαμε στην πόλη της Νίτρας γύρω στις 4 παρά το απόγευμα. Ακολούθησε τακτοποίηση στο δωμάτιο και έξοδος για εξερεύνηση. Η Νίτρα θεωρείται η αρχαιότερη πόλη της Σλοβακίας, με έντονο το θρησκευτικό στοιχείο, λόγω των αδελφών Κυρίλλου και Μεθοδίου που διέδωσαν τον Χριστιανισμό στην περιοχή.

 

[grigoris gs]

Αφου ξεφορτωσαμε την μηχανη, τακτοποιηθήκαμε στο ξενοδοχείο και φρεσκαριστήκαμε αποφασίσαμε να επισκεφθούμε το κάστρο της Νίτρας με κόστος είσοδου τα 6 ευρώ και σε αποσταση δεκαλεπτου με τα ποδια απο τον κεντρικο πεζοδρομο και το ξενοδοχείο μας. Το Μουσείο του ήταν πολύ εντυπωσιακό, αν και δυστηχώς δεν επιτρέπονταν οι φωτογραφίες, ενώ ο καθεδρικός ναός μέσα στο κάστρο ήταν πραγματικά μεγαλοπρεπής. Μάλιστα, εντός του χώρου του κάστρου διαμένει και ο αρχιεπίσκοπος της περιοχής.

 

[grigoris gs]

Στη συνέχεια, κατηφορίσαμε προς τον κεντρικό πεζόδρομο της πόλης με τα όμορφα κτήρια, τα εστιατόρια και τα μαγαζιά. Εντυπωσιακή είναι επίσης η πλατεία στην αρχή του πεζοδρόμου με τα χρωματιστά σιντριβάνια. Εκεί δεσπόζει το επιβλητικό, τεράστιο μεταμοντέρνο θέατρο "Divadlo Andreja Bagara", ακριβώς απέναντι από το νεοαναγεννησιακό παλιό Δημαρχείο του 1880, το οποίο πλέον λειτουργεί ως Μουσείο. Κάναμε τη βόλτα μας, βγάλαμε φωτογραφίες στα σημεία ενδιαφέροντος (κυρίως σε κλασικά κτήρια και ναούς), απολαύσαμε καλό φαγητό και τοπική μπύρα και, τέλος, καθώς είχε πλέον σουρουπώσει, παρακολουθήσαμε το ρυθμικό σόου των χρωματιστών πιδάκων νερού στο σιντριβάνι της κεντρικής πλατείας.
Αυτή ήταν και η τελευταία μέρα μας στη Σλοβακία. Τι μας έμεινε; Πράσινο, πολύ πράσινο και απέραντο δάσος! Χόρτασε το μάτι μας χρώματα και πανέμορφες διαδρομές. Γενικά, ακόμα και χωρίς πρόγραμμα να πάει κανείς, αν μπει στο κομμάτι των Χαμηλών Τάτρα και των Εθνικών Δρυμών αποφεύγοντας τους αυτοκινητόδρομους, θα χορτάσει φύση. Επίσης, το ιστορικό κέντρο της Μπρατισλάβας είναι αρκετά ρομαντικό και όμορφο. Το σπουδαιότερο, όμως, είναι ότι σταθήκαμε τυχεροί με τον καιρό: οι θερμοκρασίες ήταν ιδανικές για μοτο-βόλτες, όπως ακριβώς και στην Πολωνία.
Από αύριο Αυστρία, με την πρόγνωση να δείχνει άνοδο της θερμοκρασίας!»