ΑΥΤΟ ΤΟ ΞΕΡΕΤΕ ?

[maik900]

Τα Βούρλα, το δημόσιο μπορντέλο της Δραπετσώνας​

Υπό την προστασία του κράτους​

​

Τα Βούρλα τα έφτιαξε ο Δήμος του Πειραιά και λειτούργησε υπό την προστασία του κράτους και την περιφρούρηση της αστυνομίας. Τον καιρό της Κατοχής µετατράπηκε σε φυλακή και ως φυλακή ήταν ως τη δεκαετία του 70. Η εξαθλίωση και η ζωή εκεί.​

Τα Βούρλα ήταν ένα τεράστιο δηµόσιο µπορντέλο στη Δραπετσώνα, που έφτιαξε ο δήµος του Πειραιά το 1875 και για 60 χρόνια ήταν υπό την προστασία του κράτους και την περιφρούρηση της αστυνοµίας. Ένας ψηλός τοίχος το χώριζε από τον υπόλοιπο κόσμο και είχε ομοιοόμορφα κελιά - έμοιαζε πολύ με φυλακή.

Οι γυναίκες εκεί μέσα δεν είχαν καν το πραγματικό τους όνομα ενώ έξω από τη μάντρα έβρισκες μόνο κατακάθια της κοινωνίας, αλήτες και κλεφτες.

Τον καιρό της Κατοχής µετατράπηκε σε φυλακή και ως φυλακή ήταν ως τη δεκαετία του 70.

Η Τέτη Σώλου που έχει γράψει και το βιβλίο Πόρνες στα Βούρλα - Κάτι να μείνει από μένα περιγράφει: "Τα Βούρλα ήταν ο πάτος στην ιεραρχία του πληρωμένου έρωτα. Εκεί συγκεντρώθηκαν οι πόρνες που δεν είχαν ούτε όνομα ούτε μέλλον και δεν έβγαιναν παρά μόνον με ειδική άδεια. Η φωνή τους δεν έβγαινε από τη μάντρα των Βούρλων.

Έχουν περάσει σχεδόν 80 χρόνια από τότε που έκλεισε το μπορντέλο-στρατώνας των Βούρλων. Οι γυναίκες αυτές εδώ και χρόνια δε ζουν πια. Η αγωνία τους ήταν να μείνει κάτι πίσω τους που να θυμίζει τη βασανισμένη τους ύπαρξη”.

Πηγη www.e-radio.gr

 

[maik900]

Ο φιλήσυχος τσαγκάρης που έκανε τη μεγαλύτερη μαζική δολοφονία στην Ελλάδα​

Γεννιόμαστε τέρατα ή γινόμαστε;​

​

Με τις δολοφονίες να έχουν γίνει μέρος της καθημερινότητάς μας, και το κοινό να σοκάρεται από την αγριότητα των θυτών και τη κυνική ομολογία τους κατά τη σύλληψή τους, μεγάλη κουβέντα γίνεται για το αν γεννιόμαστε εγκληματίες ή αν ο καθένας μπορεί να εξελιχθεί σε δολοφόνο.​

Μια τέτοια ιστορία που έρχεται από τα Κύθηρα δημιουργεί τέτοιους προβληματισμούς. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη μαζική δολοφονία που έχει γίνει στη χώρα μας με θύματα 15 κατοίκους του πανέμορφου νησιού μας.

Ένας φιλήσυχος τσαγκάρης που όλοι οι κάτοικοι είχαν να πούνε τα καλύτερα για αυτόν βρέθηκε από τη μια στιγμή στην άλλη να κατηγορείται για πράγματα που δεν είχε κάνει.

Το 1909 στα Γερακιτιάνικα των Αρωνιάδικων στα Κύθηρα, ο τσαγκάρης της ιστορίας μας, έλαβε μια μεγάλη παραγγελία από μια γυναίκα του διπλανού χωριού.

Αφού την ολοκλήρωσε και παρέδωσε τα παπούτσια στο σπίτι της γυναίκας, αντί για αμοιβή δέχθηκε τον ξυλοδαρμό από το σύζυγο της γυναίκας - πελάτισσας, ο οποίος νόμιζε πως ήταν ο εραστής της.

Εκτός από το ξυλοδαρμό, ο τσαγκάρης βρέθηκε θύμα διασυρμού αφού τον κατηγόρησε σε όλο το νησί πως πηγαίνει και με άλλες γυναίκες την ώρα που οι άντρες τους λείπουν από το σπίτι.

Τα νέα διαδόθηκαν γρήγορα και ο τσαγκάρης αναγκάστηκε να κλείσει το μαγαζί του, αφού κανείς πια δεν ζητούσε να τους φτιάξει παπούτσια.

Όμως επειδή γνώριζε τη τέχνη καλά, έπιασε δουλειά σε άλλο επαγγελματία στην Αθήναι. Εκεί όμως δεν άργησαν να τον ενοχοποιήσουν από ζήλεια, τοποθετώντας στη τσάντα του πράγματα από το μαγαζί βγάζοντας τον κλέφτη.

Απολύθηκε και κατά την αναζήτηση εργασίας η ρετσινιά του κλέφτη τον ακολουθούσε παντού.

Τότε ήταν που αποφάσισε να εκδικηθεί για όσα άδικα τον κατηγορούσαν.

Γύρισε στο νησί του και οργάνωσε το σχέδιο του. Ένα σχέδιο που έμεινε στην ιστορία ως η μεγαλύτερη μαζική δολοφονία στην ιστορία της Ελλάδος.

Αφού χτύπησε τη καμπάνα της Εκκλησίας του χωριού του, περίμενε να μαζευτούν οι κάτοικοι πριν τους ορμήξει με ένα μαχαίρι.
Ο απολογισμός μακάβριος. 15 νεκροί, ανάμεσα τους μια έγκυος γυναίκα και δύο μικρά παιδιά.

Συνελήφθη και αντί για τη θανατική ποινή, του επιβλήθηκε να γίνει δήμιος. Κάτι τέτοιο συνήθιζονταν εκείνη την εποχή, αφού δεν έβρισκαν εύκολα κάποιον για αυτή τη δουλειά.

Μέσα στη φυλακή σκότωσε ακόμη έναν συγκρατούμενο του, το 16ο θύμα του και έτσι απέκτησε και το παρατσούκλι "Καπετάν 16".

Πηγη www.e-radio.gr

 

[maik900]

Γιατί σε αυτή την πόλη του Καναδά οι άνθρωποι δεν κλειδώνουν ποτέ το αυτοκίνητο;​

Δεν φταίει το ότι οι κάτοικοι είναι λιγότεροι από χίλιοι​

Στην πόλη Churchill, μπορεί οι κάτοικοι να μην είναι ούτε χίλιοι, αλλά δεν είναι αυτός ο λόγος που αφήνουν τις περισσότερες φορές ξεκλείδωτα τα αυτοκίνητά τους. Υπάρχει ένας άλλος αρκετά πιο σοβαρός και ίσως σοκαριστικός λόγος.​

Οι κάτοικοι λοιπόν αφήνουν τα αυτοκίνητά τους ξεκλείδωτα γιατί με αυτόν τον τρόπο μπορούν να βοηθήσουν όχι μόνο τους εαυτούς τους, αλλά και τους γείτονες ή τους περαστικούς, να βρουν μια γρήγορη απόδραση και ένα άμεσο καταφύγιο, αν έρθουν πρόσωπο με πρόσωπο με μια πολική αρκούδα. Και αυτό δεν είναι σπάνιο.

Η πόλη έχει τριγύρω τον μεγαλύτερο αριθμό πολικών αρκούδων από οποιαδήποτε άλλη στον κόσμο. Η πολική αρκούδα μπορεί να φαίνεται αθώα και γλυκιά στην όψη, αλλά στην πραγματικότητα είναι πολύ επιθετική, αρκετές φορές και με τους ανθρώπους. Γι’ αυτό και όλοι αφήνουν τις πόρτες των αυτοκινήτων ανοιχτές, ώστε αν χρειαστεί να προστατέψουν τον εαυτό τους από αυτές. «Για την πλειονότητα των ανθρώπων που ζουν στο Churchill, είναι ένα τεράστιο μέρος της καθημερινής ζωής», δήλωσε ο Geoff York, ανώτερος διευθυντής της Polar Bears International, «Είναι ένα μέρος του κοινωνικού ιστού».

Σύμφωνα με το CBC, οι κάτοικοι έχουν αναπτύξει διάφορους μηχανισμούς, για να μειώσουν τις συναντήσεις τους μα τις πολικές αρκούδες. Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, η υπαίθρια χωματερή έκλεισε, έτσι ώστε οι πολικές αρκούδες να μη βρίσκουν φαγητό αν τύχαινε να κάνουν βόλτα στην πόλη.

Η κυβέρνηση της επαρχίας βοηθά στην παροχή ενός προγράμματος συναγερμού για πολικές αρκούδες στο Churchill, όπου οι αξιωματικοί της προστασίας είναι σε επιφυλακή για τις και ανταποκρίνονται στις εκκλήσεις των κατοίκων όταν τυχαίνει να δουν κάποια. Ωστόσο πολλές φορές δεν εντοπίζονται γιατί οι γούνες τους είναι ιδιαίτερες. «Η γούνα τους δεν είναι εντελώς λευκή», αναφέρει, «είναι ημιδιαφανής και μπορεί να πάρει τα χρώματα από ό,τι υπάρχει στο περιβάλλον τους».

Πηγη www.e-radio.gr

 

[maik900]

«Η Κόμισσα του αίματος»: Η serial killer που σκότωνε παρθένες και λουζόταν με το αίμα τους​

Έμεινε στην ιστορία ως «Η Κόμισσα του αίματος»​

​

Κάποιοι λένε ότι η κόμισσα Elizabeth Báthory, η οποία από πολλούς θεωρείται η χειρότερη γυναίκα κατά συρροή δολοφόνος στον κόσμο, ήταν η πραγματική έμπνευση για τον Δράκουλα του Bram Stoker.​

Η Elizabeth Bathery έζησε τον 16ο αιώνα και συγκεκριμένα από το 1560 έως το 1614. Ο θρύλος λέει ότι λούστηκε στο αίμα τουλάχιστον 650 υπηρετριών που είχε βασανίσει και σκοτώσει. Λέγεται ότι ήταν τόσο κακιά που οι χωρικοί έκρυβαν τις κόρες τους από φόβο μήπως τις έπαιρνε αυτή. Οι φρικιαστικές δραστηριότητές της, της "χάρισαν" μερικά παρατσούκλια όπως «η Διαβόητη Κυρία» και «Η Κόμισσα». Αυτή είναι η ιστορία της.

Η Erzsébet Báthory, ευρύτερα γνωστή στον δυτικό κόσμο ως Elizabeth, γεννήθηκε σε μια από τις πιο ισχυρές προτεσταντικές οικογένειες στην Ουγγαρία εκείνη την εποχή. Ήταν κόρη του βαρώνου George Báthory και της βαρόνης Anna Báthory, που ήταν και οι δύο Báthory εκ γενετής. Πιθανώς λόγω της αιμομιξίας στην οικογένειά της, λέγεται ότι από μικρή ηλικία η Elizabeth υπέφερε από επιληπτικές κρίσεις, απώλεια ελέγχου και κρίσεις οργής. Ως παιδί, είδε τις βάναυσες τιμωρίες που επιδόθηκαν από τους αξιωματικούς της οικογένειάς της στα κτήματά τους.

Ένας θρύλος περιγράφει έναν τσιγγάνο που κατηγορήθηκε για κλοπή και τον ράψανε στην κοιλιά ενός αλόγου που πέθαινε και αφήνοντάς τον να πεθάνει. Το γενεαλογικό της δέντρο περιελάμβανε σίγουρα και κάποιους διαταραγμένους συγγενείς. Ένας από τους θείους της, της δίδαξε τον σατανισμό και έμαθε για τον σαδομαζοχισμό από τη θεία της.

Η Elizabeth παντρεύτηκε όταν ήταν 15 ετών με τον κόμη Ferenc Nadasty, έναν στρατιώτη που θα οδηγούσε τους στρατούς της Ουγγαρίας ενάντια στις οθωμανικές δυνάμεις που απειλούσαν την Κεντρική Ευρώπη. Μετά τον γάμο της, η κόμισσα έγινε η αρχόντισσα του κτήματος Nádasdy, όπου το ζευγάρι κέρδισε τη φήμη των πιο σκληρών γαιοκτημόνων. Πιστεύεται ότι ο Ferenc της έδειξε μερικούς από τους δικούς του τρόπους να τιμωρεί τους υπηρέτες του. Μετά από 10 χρόνια, η Elizabeth γέννησε 3 κόρες και έναν γιο.

Παρόλο που ο κόμης συμμετείχε στις δραστηριότητες βασανιστηρίων της συζύγου του, το αληθινό κακό της Elizabeth καρποφόρησε μόνο μετά το θάνατο του συζύγου της στις αρχές του 1600. Τότε, μετακόμισε σε ένα από τα κάστρα της στο Čachtice στη βορειοδυτική Ουγγαρία (τώρα Σλοβακία) και άρχισε να περιβάλλεται από μια ομάδα υπηρετών για να τη βοηθήσουν με τις πρακτικές βασανιστηρίων της. Ο θρύλος λέει ότι μια μέρα μια συνοδός βούρτσιζε τα μαλλιά της, όταν κατά λάθος τράβηξε πολύ δυνατά έναν κόμπο στα μαλλιά.

Η κόμισσα ξέσπασε από θυμό, πηδώντας και χτυπώντας το κορίτσι με το πίσω μέρος του χεριού της. Το χτύπημα ήταν τόσο δυνατό που έκανε το κορίτσι να αιμορραγήσει και λίγο από αυτό το αίμα έμεινε στο χέρι της Elizabeth. Αργότερα το ίδιο βράδυ, η Elizabeth παρατήρησε ότι το δέρμα στο χέρι της, όπου είχε το αίμα φαινόταν πιο νεανικό από ήταν εδώ και πολλά χρόνια. Αυτό της έδωσε την ιδέα ότι αν μια τόσο μικρή ποσότητα αίματος μπορούσε να κάνει το χέρι της να φαίνεται τόσο νέο, τότε περισσότερο αίμα θα μπορούσε να επαναφέρει τη νεανικότητα σε ολόκληρο το σώμα της. Λέγεται ότι τότε άρχισε η τρέλα της να λούζεται στο αίμα παρθένων κοριτσιών.

Νεαρές γυναίκες άρχισαν να εξαφανίζονται από κοντινά και μακρινά χωριά, καθώς και παιδιά. Δυστυχισμένα κορίτσια παρασύρθηκαν στο κάστρο με την προοπτική ότι θα έβρισκαν δουλειά εκεί, αλλά δεν τα είδαν ποτέ ξανά. Όταν έφτασαν, τους έκλεισαν σε ένα κελάρι καθώς περίμεναν βασανιστήρια. Η Elizabeth πραγματοποίησε πολλά από τα βασανιστήρια η ίδια, χτυπώντας συχνά τα κορίτσια μέχρι θανάτου. Σύντομα, άρχισε να ξεμένει από νεαρές γυναίκες, γιατί είτε τις είχε πάρει ήδη, είτε οι χωριανοί είχαν αρχίσει να κρύβουν τις κόρες τους από φόβο μήπως τις πάρει. Τότε ήταν που η κόμισσα άρχισε να καταφεύγει σε ευγενή κορίτσια, μια απόφαση που θα οδηγούσε τελικά στο θάνατό της.

Μετά τη δολοφονία ενός ευγενούς κοριτσιού το 1609, την οποία η Elizabeth προσπάθησε να παρουσιάσει ως αυτοκτονία, οι αρχές αποφάσισαν τελικά να δράσουν. Κατά τη διάρκεια μιας νυχτερινής επιδρομής, οι αξιωματούχοι ερεύνησαν το κάστρο και ανακάλυψαν τα πτώματα νεαρών κοριτσιών παντού.

Τελικά, αφού άκουσαν αμέτρητες μαρτυρίες για τις φρικτές δραστηριότητες που γίνονταν πίσω από τα τείχη του κάστρου, η Elizabeth και οι υπηρέτες της καταδικάστηκαν για 80 κατηγορίες φόνων, αν και στοιχεία έδειξαν ότι μπορεί να έχουν σκοτωθεί συνολικά 650 γυναίκες. Οι υπηρέτες της καταδικάστηκαν σε θάνατο, αλλά η Elizabeth φυλακίστηκε ισόβια σε ένα δωμάτιο στο δικό της κάστρο που ήταν επιστρωμένο με μικροσκοπικές σχισμές για φαγητό και αέρα. Η Elizabeth έζησε για 3,5 χρόνια πριν τη βρουν νεκρή ξαπλωμένη μπρούμυτα στο πάτωμα.

Μετά το θάνατό της, η κόμισσα Elizabeth Báthory έμεινε στην ιστορία ως μια από τις πιο κακές γυναίκες που έχουν περπατήσει ποτέ στον πλανήτη.

Πηγη www.e-radio.gr

 

[maik900]

Νέα μείωση στην Παγκόσμια Ελευθερία: Ποιες χώρες είναι πιο ελεύθερες και σε ποιες υπάρχει καταπίεση​

Ο κόσμος μπορεί να οδεύει προς ένα «πιθανό σημείο καμπής», καθώς ο ρυθμός της μείωσης εξομαλύνεται​

Τις περισσότερο αλλά και λιγότερο ελεύθερες χώρες σε όλο τον κόσμο κατέγραψε και παρουσίασε ο οργανισμός παρακολούθησης της δημοκρατίας Freedom House.​

Ο οργανισμός Freedom House δημοσίευσε την ετήσια λίστα του όσον αφορά τα πιο ελεύθερα και τα πιο καταπιεσμένα κράτη του κόσμου. Όπως σημειώνει η Άννα Φλεκ της Statista, και η φετινή έκδοση διαπίστωσε ότι ενώ η παγκόσμια ελευθερία μειώθηκε για 17η συνεχή χρονιά, ο κόσμος μπορεί να οδεύει προς ένα «πιθανό σημείο καμπής», καθώς ο ρυθμός της μείωσης εξομαλύνεται.

Αυτό οφείλεται εν μέρει στην άμβλυνση των περιορισμών, που σχετίζονται με την πανδημία, οι οποίοι είχαν επηρεάσει την ελευθερία του συνέρχεσθαι και αυτήν της μετακίνησης, ωστόσο εξακολουθούν να υπάρχουν 57 από τις 195 χώρες που μελετήθηκαν και αναφέρθηκαν ως «μη ελεύθερες» το 2022.

Τούτου λεχθέντος, το χάσμα μεταξύ του αριθμού των χωρών που κατέγραψαν συνολική βελτίωση των πολιτικών δικαιωμάτων και των πολιτικών ελευθεριών και όσων που κατέγραψαν συνολική μείωση, είναι το μικρότερο που έχει υπάρξει από το 2006.

Οι καλύτερες βαθμολογίες στην σχετική κατάταξη καταγράφηκαν στη Βόρεια Ευρώπη, με τη Σουηδία, τη Νορβηγία και τη Φινλανδία να προπορεύονται της λίστας ελευθερίας με βαθμολογία 100. Την πρώτη πεντάδα συμπλήρωσαν η Νέα Ζηλανδία και ο Καναδάς, με τις ΗΠΑ να ακολουθούν με βαθμολογία 83.

Στον αντίποδα οι χειρότερες χώρες αναφορικά με την ελευθερία ήταν η Συρία και το Νότιο Σουδάν με βαθμολογία 1 η καθεμία, ακολουθούμενες από το Τουρκμενιστάν με 2 και τη Βόρεια Κορέα με 3.

Έκθεση ελευθερίας: Πόλεμος στην Ουκρανία και πραξικοπήματα​

Οι συγκρούσεις, όπως ο πόλεμος στην Ουκρανία, καθώς και τα πραξικοπήματα, αλλά και οι απόπειρες πραξικοπήματος, όπως στο Περού, είναι μερικοί μόνο από τους λόγους για τους οποίους τα επίπεδα ελευθερίας έχουν μειωθεί, σύμφωνα με το Freedom House. Αναφέρθηκαν επίσης χώρες όπου οι πολιτικές διαιρέσεις είναι βαθιές, όπως η Βραζιλία, όπου οι υποστηρικτές του Μπολσονάρου εισέβαλαν στο Κογκρέσο, το Ανώτατο Δικαστήριο και το προεδρικό μέγαρο τον Δεκέμβριο, μετά τη νίκη του Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα στις εκλογές.

Στο Αφγανιστάν, το παρατηρητήριο αναφέρει πώς οι κυβερνώντες Ταλιμπάν έχουν εμποδίσει τα κορίτσια να παρακολουθήσουν μαθήματα σε εκπαιδευτικά ιδρύματα μετά την έκτη τάξη και να φοιτήσουν σε πανεπιστήμια, ενώ στη Δυτική Όχθη, η συνεχιζόμενη κατεδάφιση των κατοικιών των Παλαιστινίων από την ισραηλινή κυβέρνηση επισημαίνεται επίσης ως σαφής αιτία περιορισμού των ελευθεριών.

Συνολικά 195 χώρες και 15 εδάφη αναλύθηκαν ως προς τα επίπεδα πρόσβασης στα πολιτικά δικαιώματα και τις πολιτικές ελευθερίες, πριν κατηγοριοποιηθούν ως «ελεύθερες», «εν μέρει ελεύθερες» ή «μη ελεύθερες».

Από αυτές, 35 χώρες είδαν τη βαθμολογία τους να μειώνεται, ενώ 34 χώρες κατέγραψαν βελτιώσεις.

Η ανάλυση δείχνει ότι η ελευθερία του Τύπου βρίσκεται σε υποχώρηση, καθώς ο αριθμός των χωρών που λαμβάνουν 0 βαθμούς στους 4 για τον δείκτη «ελευθερία των μέσων ενημέρωσης» έχει εκτοξευθεί από 14 σε 33 τα τελευταία 17 χρόνια.

Ενώ η δημοκρατία βρίσκεται πράγματι σε πτώση εδώ και σχεδόν δύο δεκαετίες, το παγκόσμιο τοπίο έχει βελτιωθεί από την πρώτη δημοσίευση της έκθεσης πριν από 50 χρόνια. Τότε, 44 από τις 148 χώρες θεωρούνταν «ελεύθερες», έναντι 84 από τις 195 σήμερα.

Πηγη www.e-radio.gr

 

[maik900]

Η τραγική ιστορία που ενέπνευσε το παραμύθι της Χιονάτης​

Δεν είχε χαρούμενο τέλος​

​

Οι περισσότεροι από εμάς είναι εξοικειωμένοι με την ιστορία της Χιονάτης και των επτά νάνων που της προσφέρουν καταφύγιο όταν η κακιά βασίλισσα προσπαθεί να τη σκοτώσει από ζήλια και μίσος. Το μέσο της για να πετύχει είναι ... ένα δηλητηριώδες μήλο.​

Παρά τις προσπάθειες των μικροσκοπικών "κηδεμόνων" της, η όμορφη νεαρή κοπέλα ξεγελιέται από τον εχθρό της και δαγκώνει το μολυσμένο φρούτο. Αφού πάρει μια μόνο μπουκιά, αντί να πεθάνει αμέσως, πέφτει σε βαθύ ύπνο. Όταν τη βλέπει σε αυτή τη θλιβερή κατάσταση, η μοναδική της αληθινή αγάπη την ξυπνά με ένα φιλί. Το ξόρκι έσπασε, η Χιονάτη και ο όμορφος πρίγκιπας έζησαν ευτυχισμένοι για πάντα.
Όσο ελκυστικό κι αν είναι αυτό το παραμύθι, η ιστορία πίσω από αυτό είναι κάθε άλλο παρά όμορφη ...
Τα γεγονότα που ενέπνευσαν αυτό το διαχρονικό κλασικό εκτυλίχθηκαν στη Βαυαρία τον 16ο αιώνα. Εκεί γεννήθηκε η Margarete von Waldeck. Αφού έχασε τη μητέρα της σε μικρή ηλικία, έκανε τα δικά της βήματα στον κόσμο. Έχοντας επίγνωση του πόνου των άλλων, μοιραζόταν ό,τι μπορούσε —είτε μια κόρα ψωμί είτε μερικές μάρκες— με τους αναξιοπαθούντες.

Ο κακός αδερφός

Δεν θα μπορούσαμε να πούμε το ίδιο για τον αδερφό της Margarete, ο οποίος είχε στην κατοχή και διαχείρισή του ένα ορυχείο χαλκού.

Δεδομένου ότι οι τοποθεσίες που έπρεπε να ανασκαφούν ήταν πολύ στενές για τους περισσότερους άνδρες για να εργαστούν άνετα, βασίστηκε σε παιδιά εργάτες για να εξάγει το πολύτιμο μέταλλο που ήταν κρυμμένο βαθιά μέσα στα βουνά.

Με την πάροδο του χρόνου, η σπασμωδική εργασία που αναγκάστηκαν να κάνουν αυτοί οι νέοι άρχισε να επηρεάζει τη φυσική τους μορφή. Καθώς το σώμα τους μεγάλωνε, τους ήταν αδύνατο να σταθούν ίσια στα στενά περάσματα. Αντί να διακινδυνεύσουν να χάσουν τα ελάχιστα που κέρδιζαν, περπατούσαν καμπουριασμένοι με τις ώρες, κάθε μέρα.

Αφού πέρασαν μήνες - και σε ορισμένες περιπτώσεις χρόνια - σε αυτή την αφύσικη θέση, τα σώματα των παιδιών καταστράφηκαν αμετάκλητα. Αντί να αναλάβει την ευθύνη για τη ζημιά που προκάλεσαν οι αμφισβητούμενες εργασιακές πρακτικές του, ο αδερφός της Margarete είχε γελοιοποιήσει τους ανήλικους εργάτες του, προσφωνώντας τους με υποτιμητικό όρο «zwergs», που στα γερμανικά σημαίνει νάνους.

Δεδομένου ότι δεν κέρδιζαν σχεδόν τίποτα και δεν ήταν σε κατάσταση να αναλάβουν δουλειά αλλού, ορισμένοι από τους νεαρούς ανθρακωρύχους στράφηκαν στο μικροέγκλημα για να βοηθήσουν τις οικογένειές τους. Στα ρεπό τους, έμπαιναν κρυφά στα σπίτια ευκατάστατων κατοίκων της πόλης που ένιωθαν ότι μπορούσαν να αντέξουν οικονομικά την απώλεια. Δυστυχώς για αυτούς, ένας από τους στόχους τους - αντί να αναφέρει την κλοπή στις αρχές - αποφάσισε να πάρει την κατάσταση στα χέρια του.

Μια ανείπωτη πράξη σκληρότητας

Με το πρόσχημα ότι ήθελε να δώσει σε όσους είχαν ανάγκη, ο ηλικιωμένος άντρας περίμενε έξω από το ορυχείο ένα βράδυ και έδωσε μήλα στους εργάτες καθώς έβγαιναν από την πύλη στο τέλος της βάρδιας τους. Οι νέοι, πολλοί από τους οποίους δεν είχαν φάει ούτε μπουκιά όλη την ημέρα, δέχτηκαν τη φιλανθρωπική προσφορά του χωρίς να το σκεφτούν.

Αυτό που δε γνώριζαν οι μικροί ανθρακωρύχοι ήταν ότι ο καρπός είχε βυθιστεί σε ένα άγευστο δηλητήριο που θα είχε ως αποτέλεσμα έναν αργό, οδυνηρό θάνατο αν καταναλωθεί. Έμαθαν, πολύ αργά, ότι αυτό που πίστευαν ότι ήταν μια πράξη καλοσύνης είχε γεννηθεί στην πραγματικότητα από μίσος.

Αυτό το φρικτό περιστατικό θα προμήνυε μια τραγωδία που δεν είχε έρθει ακόμη για τη Margarete von Waldeck, της οποίας η αθωότητα αντικατόπτριζε αυτή των καταδικασμένων ανθρακωρύχων.

Τo τραγικό τέλος

Μετά το θάνατο του πατριάρχη της οικογένειας, η χήρα του - που δεν ήθελε ποτέ τη Margarete, την έστειλε να ζήσει στην πόλη. Αν και ήταν εντελώς έξω από το στοιχείο της, η καλλονή με το λευκό δέρμα και τα μαύρα μαλλιά δεν έχασε χρόνο για να χαράξει μια πορεία ζωής, που αποδείχτηκε πολύ ανώτερη από αυτή που αναγκάστηκε να αφήσει πίσω της.

Λίγο μετά την εγκατάστασή της, είχε συστηθεί στον πρίγκιπα Φίλιππο Β' της Ισπανίας. Ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά για το ζευγάρι που ήταν αχώριστο από εκείνη τη στιγμή. Ήταν τόσο ερωτευμένοι ο ένας για τον άλλον που σχεδίαζαν ήδη τον γάμο τους μέσα σε λίγες εβδομάδες από την αρχική τους συνάντηση. Δυστυχώς, όπως θα το έκανε η μοίρα, δε θα ήταν ευτυχισμένοι ποτέ.

Όταν ο βασιλιάς της Ισπανίας έλαβε την είδηση ότι ο γιος του και διάδοχος του θρόνου ετοιμαζόταν να παντρευτεί μια Βαυαρή κοπέλα που ήταν όχι μόνο χαμηλότερη από την κοινωνική τους θέση αλλά και προτεστάντισα, ήξερε ότι έπρεπε να σταματήσει αμέσως το δεσμό. Μαζεύοντας τους κολλητούς του, τους διέταξε να βάλουν τέλος στη ζωή της με κάθε μέσο.

Η Margarete, που ήταν τόσο έμπιστη όσο και όμορφη, δεν είχε υποψιαστεί τίποτα όταν ένας ταχυμεταφορέας της έκανε δώρο ένα φρούτο, ευγενική προσφορά των δολοφόνων της. Αφού δάγκωσε μερικές μπουκιές από ένα λαμπερό, απολαυστικό μήλο, σωριάστηκε στο πάτωμα.

Αρκετές μέρες αργότερα, θα πέθαινε στην αγκαλιά του αγαπημένου της, χωρίς να ανακτήσει ποτέ τις αισθήσεις της.

Στο τέλος, σε αντίθεση με το παραμύθι που θα ενέπνεε μια μέρα, τίποτα δεν μπορούσε να τραβήξει τη Margarete από τη σκοτεινή άβυσσο και να την παραδώσει πίσω στη χώρα των ζωντανών, ούτε καν το φιλί της αληθινής αγάπης.

Πηγη www.e-radio.gr

 

[maik900]

Ποια φανέλα αθλητή αποσύρθηκε πρώτη στην ιστορία των αθλημάτων​

Μια ιστορία βίαιης συμπεριφοράς αλλά και ευγενούς άμιλλας​

Δεν είναι λίγες οι ομάδες, ειδικά στις ΗΠΑ, που έχουν αποσύρει τις φανέλες και τα νούμερα των παικτών, ώστε να τιμήσουν έναν συγκεκριμένο παίκτη που δόξασε και δοξάστηκε με την ομάδα. Πρόκειται για μια ύψιστη τιμή. Πώς όμως προέκυψε και ποιος ήταν ο πρώτος παίκτης που η φανέλα του αποσύρθηκε;​

Ξεκίνησε στον Καναδά λοιπόν και το χόκεϊ, με την ομάδα Toronto Maple Leafs και τον παίκτη της Ace Bailey. Ο Bailey ήταν ένας ταχύτατος παίκτης τη δεκαετία του ’20 αλλά και στις αρχές της δεκαετίας του ’30. Στις 12 Δεκεμβρίου του 1933, το παιχνίδι στη Βοστώνη απέναντι στους Bruins έμελλε να ήταν το τελευταίο της καριέρας του.

Σε εκείνο το παιχνίδι, ο θρύλος των Bruins Eddie Shore, δέχθηκε ένα πολύ σκληρό μαρκάρισμα από τον Rod Horner, και όπως ο τελευταίος το εξήγησε αργότερα «ο Shore ήθελε να πατσίσει για αυτό που του έκανα και νόμιζε ότι Bailey ήταν εγώ. Επιτέθηκε στον Bailey και τον σήκωσε στον αέρα. Προσγειώθηκε με το κεφάλι πάνω στον πάγο λίγο πιο πέρα και άρχισε ένα έχει σπασμούς».

Ενώ ο Bailey βρισκόταν κάτω αναίσθητος με αίματα, ο Horner πλησίασε τον Shore και τον ξάπλωσε με μια γροθιά. Οι δυο παίκτες μεταφέρθηκαν στα αποδυτήρια, όπου ο Shore απολογήθηκε στον Bailey με τον τελευταίο να απαντάει «Είναι απλά μέρος του παιχνιδιού», πριν χάσει και πάλι τις αισθήσεις του.

Ο Bailey οδηγήθηκε στο νοσοκομείο με εγκεφαλική αιμορραγία και αρχικά οι γιατροί πίστεψαν ότι ο θάνατός του ήταν θέμα ωρών. Τελικά επέζησε, αλλά δεν μπορούσε να ξαναπαίξει ποτέ χόκεϊ. Στις 24 Ιανουαρίου του 1934, το συμβούλιο του NHL, αποφάσισε να διοργανώσει ένα παιχνίδι προς τιμήν του, ανάμεσα στην ομάδα του και μια επίλεκτη ομάδα των καλύτερων της λίγκας.

Ο Bailey έσφιξε το χέρι όλων των παικτών, συμπεριλαμβανομένου και του Eddie Shore, σε μια κίνηση ευγενούς άμιλλας, που έκανε το κοινό του Τορόντο να ξεσπάσει σε χειροκροτήματα.

Πριν ξεκινήσει το παιχνίδι, ο τότε ιδιοκτήτης των Toronto Maple Leafs, Conn Smythe, ανακοίνωσε στο κοινό ότι «Κανένας άλλος παίκτης της ομάδας των Maple Leaf από εδώ και πέρα, δεν φορέσει ξανά τον αριθμό 6», σηματοδοτώντας την πρώτη φορά στην ιστορία του επαγγελματικού αθλητισμού που μια ομάδα αποσύρει τη φανέλα ενός παίκτη.

Πηγη www.e-radio.gr

 

[maik900]

Προκαλεί φρίκη μέχρι σήμερα: Ένα από τα πιο αποτρόπαια εγκλήματα πολέμου​

Ξεκληρίστηκε ένα ολόκληρο χωριό​

Η σφαγή του Ντέιρ Γιασίν έλαβε χώρα στις 9 Απριλίου 1948, όταν περίπου 130 μαχητές των σιωνιστικών παραστρατιωτικών ομάδων Irgun και Lehi σκότωσαν τουλάχιστον 107 Παλαιστίνιους Άραβες, συμπεριλαμβανομένων γυναικών και παιδιών, στο Deir Yassin, ένα χωριό περίπου 600 κατοίκων κοντά στην Ιερουσαλήμ, παρά το γεγονός ότι νωρίτερα είχε υπογραφεί ένα σύμφωνο ειρήνης.​

Επικεφαλής της Ιργκούν ήταν ο μετέπειτα πρωθυπουργός του Ισραήλ Μεναχέμ Μπέγκιν, μακελάρης της εισβολής στο Λίβανο 82 και ιδρυτής του κόμματος του σημερινού πρωθυπουργού Νετανιάχου, του Λικούντ.

Η επίθεση σημειώθηκε ενώ η εβραϊκή πολιτοφυλακή προσπάθησε να ανακουφίσει τον αποκλεισμό της Ιερουσαλήμ κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου που προηγήθηκε του τέλους της βρετανικής κυριαρχίας στην Παλαιστίνη.

Οι κάτοικοι του χωριού Deir Yassin προέβαλαν σκληρότερη αντίσταση από ό,τι περίμεναν οι εβραϊκές πολιτοφυλακές και υπέστησαν απώλειες. Το χωριό έπεσε μετά από μάχες από σπίτι σε σπίτι. Μερικοί από τους Παλαιστίνιους Άραβες σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της μάχης, άλλοι ενώ προσπαθούσαν να διαφύγουν ή να παραδοθούν. Ορισμένοι κρατούμενοι εκτελέστηκαν, μερικοί μετά την παρέλαση στη Δυτική Ιερουσαλήμ, όπου τους χλεύασαν, τους έφτυσαν, τους λιθοβολούσαν και τελικά τους εκτέλεσαν.

Εκτός από τους φόνους και τις εκτεταμένες λεηλασίες, μπορεί να υπήρξαν περιπτώσεις ακρωτηριασμού και βιασμών. Παρά το αρχικό καύχημα των νικητών ότι είχαν σκοτωθεί 254, η σύγχρονη μελέτη τοποθετεί τον αριθμό των νεκρών πολύ λιγότερους. Ο Παλαιστίνιος ιστορικός Aref al-Aref μέτρησε 117 θύματα, επτά σε μάχη και τα υπόλοιπα στα σπίτια τους. Ο αριθμός των τραυματιών υπολογίζεται μεταξύ 12 και 50. Πέντε από τους επιτιθέμενους σκοτώθηκαν και δώδεκα τραυματίστηκαν.

Η σφαγή καταδικάστηκε από την ηγεσία της Haganah -της κύριας παραστρατιωτικής δύναμης της εβραϊκής κοινότητας- από τους δύο αρχιραβίνους της περιοχής και διάσημους Εβραίους στο εξωτερικό όπως ο Albert Einstein, ο Jessurun Cardozo, η Hannah Arendt, ο Sidney Hook και άλλοι. Η Εβραϊκή Υπηρεσία για την Παλαιστίνη έστειλε στον βασιλιά της Ιορδανίας Αμπντουλάχ μια επιστολή συγγνώμης, την οποία απέρριψε. Τους θεώρησε υπεύθυνους για τη σφαγή και προειδοποίησε για «τρομερές συνέπειες», εάν παρόμοια περιστατικά συνέβαιναν αλλού.

Η σφαγή έγινε κομβικό γεγονός στην αραβο-ισραηλινή σύγκρουση για τις δημογραφικές και στρατιωτικές της συνέπειες. Η αφήγηση ανασκεβάστηκε και χρησιμοποιήθηκε από διάφορα μέρη για να επιτεθούν το ένα στο άλλο—από τους Παλαιστίνιους εναντίον του Ισραήλ, από τους Haganah για να υποτιμήσουν τον δικό τους ρόλο στην υπόθεση και από την ισραηλινή αριστερά για να κατηγορήσει τους Irgun και Lehi ότι μαύρισαν το όνομα του Ισραήλ παραβιάζοντας την εβραϊκή αρχή της καθαρότητας των όπλων.

Η είδηση των δολοφονιών πυροδότησε τρόμο στους Παλαιστίνιους σε όλη τη χώρα, φοβίζοντας τους να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους ενόψει της προέλασης των εβραϊκών στρατευμάτων και ενίσχυσε την αποφασιστικότητα των αραβικών κυβερνήσεων να παρέμβουν, κάτι που έκαναν πέντε εβδομάδες αργότερα. Τέσσερις ημέρες μετά τη σφαγή του Deir Yassin, στις 13 Απριλίου, μια επίθεση εκδίκησης στην ιατρική συνοδεία Hadassah στην Ιερουσαλήμ κατέληξε σε μια σφαγή σκοτώνοντας 78 Εβραίους, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν το ιατρικό προσωπικό.Το αρχειακό υλικό σε ισραηλινές στρατιωτικές καταθέσεις που τεκμηριώνει τη σφαγή παραμένει απόρρητο.

 

[maik900]

Odetta, η τραγουδίστρια που έδωσε φωνή στα δικαιώματα των ανθρώπων​

Συνδύασε τα λόγια και τη μουσική της μουσικής με τις πεποιθήσεις της​

Η Odetta Holmes (1930-2008) ήταν τραγουδίστρια, κιθαρίστρια, στιχουργός και ακτιβίστρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα συνδύασε τα λόγια και τη μουσική της μουσικής με το κίνημα για τα πολιτικά δικαιώματα των μέσων του εικοστού αιώνα.​

Ο συνδυασμός της από μπλουζ και φολκ μπαλάντες ενέπνευσε μουσικούς όπως ο Bob Dynal, Janis Choplin και άλλους. Ενέπνευσε επίσης την ακτιβίστρια Rosa Parks, η οποία όταν ρωτήθηκε ποια τραγούδια σήμαιναν περισσότερο για εκείνη, απάντησε. «Όλα τα τραγούδια που τραγουδά η Odetta».
Η Odetta τραγούδησε σε μικρά κλαμπ στη Νέα Υόρκη και καφετέριες στο Σαν Φρανσίσκο. Έπαιξε επίσης σε διάσημους χώρους όπως το Carnegie Hall, όπου κάποτε έδωσε μια σόλο παράσταση και αρκετά χρόνια αργότερα επέστρεψε για να εμφανιστεί με διακεκριμένους όπως ο Bob Dylan, ο Pete Seeger, η Judy Collins σε ένα αφιέρωμα στον Woody Guthrie.

Μία από τις πιο διάσημες εμφανίσεις της ήταν στην Πορεία των Πολιτικών Δικαιωμάτων του 1963 στην Ουάσιγκτον, όπου τραγούδησε τα «Oh, Freedom» και «I’m on my Way».

Το 1999 ο Πρόεδρος Bill Clinton της απένειμε το Εθνικό Μετάλλιο Τεχνών του Εθνικού Κληροδοτήματος για τις Τέχνες. Το 2003 έδωσαν το όνομά της σε τμήμα της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου για τη δημιουργική της συνεισφορά στην αμερικανική ζωή.
Η Odetta ανυπομονούσε να υπογράψει στην ορκωμοσία του Barack Obama τον Ιανουάριο του 2009, αλλά υπέκυψε σε καρδιακή νόσο στις 2 Δεκεμβρίου 2008.

 

[maik900]

Απίθανο γκολ στη Χιλή διεκδικεί θέση στο βιβλίο Γκίνες​

Δείτε το γκόλ που σημειώθηκε σε γήπεδο της Χιλής​

Στην έρημο της Ατακάμα στην κεντρική Χιλή, το πιο ξηρό μέρος στη γη, όπου μπορεί να περάσει και μια δεκαετία για να πέσει μια σταγόνα βροχής, σημειώθηκε ένα από τα πιο απίθανα γκολ που έχουμε δει σε ποδοσφαιρικό γήπεδο​

Κι όταν τελικά προκύψει και η επίσημη καταμέτρηση για την απόσταση που διένυσε η μπάλα, δεν αποκλείεται να έχουμε και ένα ιστορικό ρεκόρ για το οποίο θα αναφερθούμε παρακάτω.

Στο στάδιο El Cobre της πόλης Σαλβαδόρ (που είναι χτισμένη στη μέση της ερήμου), η τοπική Κομπρεσάλ υποδέχθηκε την Κόλο Κόλο (το μεγάλο κλαμπ της χώρας) για την 8η αγωνιστική του πρωταθλήματος.

Να ανοίξουμε μια παρένθεση εδώ και να αναφέρουμε ότι πρόκειται για τη σύγκρουση των δύο ομάδων στις οποίες αγωνίστηκε στη Χιλή ο τεράστιος Ιβάν Ζαμοράνο, καθώς στην Κομπρεσάλ έπαιξε για πρώτη φορά και την Κόλο Κολο έκλεισε την καριέρα του...

Επιστρέφοντας στα του αγώνα η Κομπρεσάλ έκανε την έκπληξη επικρατώντας με 3-1 της μεγάλης αντιπάλου της έχοντας ως πρωταγωνιστή τον τερματοφύλακα της Λεάντρο Ρεκίνα...

Με το σκορ στο 2-0 και το ρολόι να σημαδεύει το 77ο λεπτό ο Ρεκίνα έστησε τη μπάλα στη γωνιά της μικρής περιοχής και εκτελώντας το ελεύθερο την είδε να σκάει με δύναμη έξω από την αντίπαλη περιοχή, όπου ο τερματοφύλακας της Κόλο Κόλο έχασε την ισορροπία του, την είδε να περνά από πάνω του και να καταλήγει στα δίχτυα!

«Είναι πραγματικά απίστευτο. Όταν είδα τη μπάλα να φεύγει με δύναμη από το σημείο που υπολόγιζα ότι θα την στείλω έπιασα το κεφάλι μου... Μετά όμως βλέποντας τον αντίπαλο τερματοφύλακα έξω από την περιοχή του άρχισα να σκέφτομαι ότι κάτι μπορεί να γίνει και έγινε. Πραγματικά είμαι πολύ τυχερός», είπε ο Ρεκίνα μετά το τέλος του αγώνα, ενώ λίγες ώρες αργότερα έγινε γνωστό ότι το γκολ διεκδικεί μια θέση στο βιβλίο με τα Ρεκόρ Γκίνες.

Μέχρι τώρα το γκολ που σημειώθηκε από τη μεγαλύτερη απόσταση ήταν αυτό που πέτυχε στις 21 Ιανουαρίου 2021 ο Τομ Κινγκ της Νιούπορτ στον αγώνα με την Τσέλτεναμ για τη League 2 της Αγγλίας καθώς μετρήθηκε ότι η μπάλα διένυσε 96.01 μέτρα..
Μια πρώτη μέτρηση που έγινε μέσω της τηλεοπτικής εικόνας έδειξε ότι η αντίστοιχη απόσταση στο γκολ του Ρεκίνα ήταν 101 μέτρα και πλέον περιμένουμε την επίσημη ετυμηγορία για να μάθουμε αν στην έρημο της Χιλής γράφτηκε ποδοσφαιρική ιστορία...

Πηγη www.e-radio.gr

 

[maik900]

Πώς η σύγχρονη ζωή και η τεχνολογία μετάλλαξε το ανθρώπινο σώμα σε 50 χρόνια​

Συνήθειες και ουσίες που έχουν διαποτίσει την καθημερινότητά μας​

Οι άνθρωποι εξελίσσονται – αλλά όχι ακριβώς προς το καλύτερο. Οι χημικές ουσίες στα τρόφιμα, η ρύπανση στον αέρα και οι τοξίνες - Πρόσθετα, χημικά και άλλα υποπροϊόντα της επεξεργασίας τροφίμων έχουν διαποτίσει την καθημερινότητά μας​

Έρευνες έχουν δείξει ότι οι χημικές ουσίες στα τρόφιμα που τρώμε, η ρύπανση στον αέρα που αναπνέουμε και οι τοξίνες στα αγαθά που χρησιμοποιούμε σε καθημερινή βάση αλλάζουν το σώμα μας με παράξενους τρόπους. Μέσα σε όλα αυτά προσθέστε και την τεχνολογία που κατακλύζει τον εγκέφαλό μας.

Χημικές ουσίες
«Υπάρχουν χημικές ουσίες που κυριολεκτικά μας κάνουν πιο άρρωστους και πιο παχύσαρκους», είπε στην The Post ο Leo Trasande, ειδικός στην περιβαλλοντική υγεία των παιδιών στο NYU Langone Health και συγγραφέας του «Sicker Fatter Poorer».
Πρόσθετα, χημικά και άλλα υποπροϊόντα της επεξεργασίας τροφίμων έχουν διαποτίσει την καθημερινότητά μας - αλλά το πώς ακριβώς επηρεάζουν το ανθρώπινο σώμα εξακολουθεί να αποκαλύπτεται σχεδόν 50 χρόνια μετά την κυκλοφορία του ορόσημου νόμου για τον έλεγχο των τοξικών ουσιών. Μία από τις κύριες επιπτώσεις είναι το χάος με τις ορμόνες μας.

«Οι ορμόνες είναι βασικά μόρια σηματοδότησης που βρίσκονται κάτω από κάθε βασική βιολογική λειτουργία γνωστή στον άνθρωπο, από τη θερμοκρασία, τον μεταβολισμό μέχρι το αλάτι, τη ζάχαρη, ακόμη και το σεξ», εξήγησε ο Trasande. «Επομένως, αυτά δεν είναι μόνο αποτελέσματα του τρόπου ζωής μας. Αυτά είναι αποτελέσματα ζωής και θανάτου».
Από τις περισσότερες από 40.000 χημικές ουσίες που χρησιμοποιούνται σε προϊόντα των ΗΠΑ, λιγότερο από το 1% έχει ελεγχθεί διεξοδικά για την ανθρώπινη ασφάλεια, σύμφωνα με την Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος.
Έτσι, σχεδόν οτιδήποτε αγοράζουμε και καταναλώνουμε - συμπεριλαμβανομένων επεξεργασμένων τροφίμων, αρωματικών σαπουνιών, αντικολλητικών σκευών, εστιών υγραερίου, καλλυντικών, πλαστικών μπουκαλιών, βαφής, περιποίησης μαλλιών και προϊόντων έμμηνου υγιεινής, για να αναφέρουμε μόνο μερικά - έχει αποδειχθεί ότι αυξάνει την έκθεση σε επιβλαβείς παράγοντες με τη δύναμη να διεισδύουν στα όργανα και να παίζουν με την ορμονική ισορροπία.

Εγκέφαλος
Το πρώτο βήμα για την καταπολέμηση της ψυχικής ασθένειας μπορεί να είναι η εξάλειψη των βλαβών που την προάγουν. Μελέτες έχουν συνδέσει τα επεξεργασμένα τρόφιμα με την κατάθλιψη, υποδηλώνοντας ότι το Meal σας μπορεί να κάνει το αντίθετο. Η συχνότητα του πρόχειρου φαγητού έχει επίσης συνδεθεί με μειωμένη μνήμη και 25% αυξημένο κίνδυνο άνοιας με κάθε 10% αύξηση της πρόσληψης πρόχειρου φαγητού. Επιπλέον, τα τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη και λίπος φαίνεται να μας κάνουν να λαχταρούμε ακόμη περισσότερο αυτά τα τρόφιμα - αγγίζοντας τα κέντρα εθισμού του εγκεφάλου μας.
Άλλες έρευνες δείχνουν ότι οι μικρότερες δόσεις ατμοσφαιρικής ρύπανσης μπορούν να έχουν μεγάλες επιπτώσεις στον εγκέφαλο.

Μάτια & αυτιά
Γνωρίζουμε ότι η βήτα-καροτίνη στα καρότα και άλλα λαχανικά, η οποία μετατρέπεται σε βιταμίνη Α στο σώμα, είναι καλή για τα μάτια - τόσο πολύ που η έλλειψή της μπορεί να προκαλέσει τύφλωση. Μια μελέτη περίπτωσης απέδειξε το ίδιο, συνδέοντας την τύφλωση ενός εφήβου με την κακή διατροφή του ασθενούς. Το 2019, οι γιατροί ανέφεραν ανεπάρκεια σιδήρου και βιταμίνης Β12 — αλλά όσο περνούσαν τα χρόνια, ο ασθενής άρχισε να χάνει την ικανότητά του να βλέπει και να ακούει, ως αποτέλεσμα της βλάβης των κυτταρικών νεύρων που προκλήθηκαν από σοβαρή απουσία θρεπτικών συστατικών.
Πνεύμονες
Δεν είναι μυστικό ότι η κακή ποιότητα του αέρα επηρεάζει τους πνεύμονες, αλλά τα αρωματικά κεριά θα μπορούσαν να κάνουν το ίδιο κακό. Ένας ειδικός τονισε πρόσφατα: Τα κεριά που καίγονται απελευθερώνουν «σωματίδια» που πηγαίνουν «απευθείας στους πνεύμονές μας».
Ενώ η επιστημονική κριτική επιτροπή δεν γνωρίζει πόσο επιβλαβείς μπορεί να είναι , άλλες πρόσφατες μελέτες έχουν συνδέσει χημικές ουσίες που απελευθερώνονται από δημοφιλή οικιακά καθαριστικά και εστίες αερίου με αναπνευστικές παθήσεις, όπως το άσθμα ή η βρογχίτιδα.
Μια μελέτη για τη διερεύνηση των επιδράσεων των πτητικών οργανικών ενώσεων - ιδιαίτερα του λιμονενίου σε κεριά και καθαριστικά με άρωμα εσπεριδοειδών - έδειξε ότι αυτά τα σωματίδια είναι αρκετά μικρά ώστε να «ταξιδεύουν βαθιά» στο αναπνευστικό σύστημα και τον εγκέφαλό μας, προκαλώντας δυνητικά ασθένεια, ερεθισμό και πονοκεφάλους.
Συκώτι
Αν νομίζατε ότι η σόμπα υγραερίου σας ήταν επικίνδυνη, απλώς περιμένετε να μάθετε για τα αντικολλητικά τηγάνια σας (και αμέτρητα άλλα προϊόντα, επίσης). Τα επικαλυμμένα μαγειρικά σκεύη περιέχου πολυφθοροαλκυλικές ουσίες (PFAS), που συσσωρεύονται στο σώμα και το περιβάλλον με την πάροδο του χρόνου (άρα «για πάντα»). Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι το PFAS θα μπορούσε να ενθαρρύνει τις ενδοκρινικές παθήσεις και να θέσει τους καταναλωτές σε 350% μεγαλύτερες πιθανότητες να αναπτύξουν καρκίνο του ήπατος.
Αίμα
Νωρίτερα φέτος, οι ειδικοί ανακάλυψαν ότι οι φθαλικές ενώσεις στα δημοφιλή βερνίκια νυχιών και τα σαμπουάν, που κάνουν τα προϊόντα πιο ελαστικά και ανθεκτικά, συνδέονταν με 30% έως 63% αυξημένο κίνδυνο διαβήτη τύπου 2, μια ασθένεια που επηρεάζει τη ρύθμιση της γλυκόζης στο αίμα, σε μία ομάδα. των συμμετεχόντων στη μελέτη.
Εντερο
Εμπιστευτείτε το έντερο σας – οι χημικές ουσίες στα αγαπημένα σας τρόφιμα μπορεί να είναι τοξικές. Οι επιστήμονες γνωρίζουν τώρα ότι οι βαφές που χρησιμοποιούνται στο 90% των τροφίμων που παράγονται στις ΗΠΑ - Red 40, Yellow 5 και Yellow 6 - μεταβάλλουν τα κύτταρα στο έντερο και θα μπορούσαν να βλάψουν την πεπτική λειτουργία, οδηγώντας δυνητικά στην ανάπτυξη της νόσου του Crohn και της κολίτιδας....
Εγκέφαλος + Τεχνολογία
Επιστημονική έρευνα παρέχει ενδείξεις πως όσοι χρησιμοποιούν συνεχώς, εναλλάσσοντας ή και ταυτόχρονα τις παραπάνω συσκευές τεχνολογίας, παρουσιάζουν μεταβολές στην ψυχολογία τους. Αυτό προκαλείται από την πολύ χρήση διότι επηρεάζεται η φαία, μια περιοχή του εγκεφάλου η οποία σχετίζεται με τα συναισθήματα, όπως δυσκολία συγκέντρωσης, άγχος, κατάθλιψη. Η συχνή και εκ παραλλήλου χρήση συσκευών μπορεί να βλάψει τον εγκέφαλο και τη συναισθηματική ισορροπία.

Πηγη www.e-radio.gr

 

[maik900]

Η απίστευτη ιστορία της γυναίκας που ανακάλυψε το blanco​

Η γραμματέας που έγινε πλούσια διορθώνοντας λάθη...​

Άλλοι το λένε τύχη, άλλοι το λένε κάρμα, άλλοι υποστηρίζουν πως τίποτα δεν είναι τυχαίο. Η ιστορία της Μπέτι Γκράχαμ Νέσμιθ, είναι ένα παράδειγμα, πως η ζωή μπορεί να σου φερθεί πολύ καλά, αν προσπαθήσεις και εσύ.​

Η Μπέτι, γραμματέας στο επάγγελμα, ήξερε καλύτερα από όλους πως ένα λάθος κατά τη δακτυλογράφηση, ήταν ικανή να κοστίσει σε χρόνο, αφού πετιόταν όλο το γραπτό. Μπορούσαν να σβήσουν με γόμα το λάθος, αλλά σε επίσημα έγγραφα, το αποτέλεσμα ήταν αντιαισθητικό, και έτσι με το παραμικρό λάθος, το κείμενο ξαναγράφονταν από την αρχή.

Η Μπέτι δούλευε γραμματέας σε τράπεζα και αυτή όπως και οι υπόλοιπες κοπέλες που δούλευαν στην ίδια θέση συζητούσαν το μόνιμο βραχνά που είχαν, και τα παράπονα που άκουγαν από τους διευθυντές, για το χρόνο που χάνονταν όταν γίνονταν λάθη κατά τη δακτυλογράφηση.

Η Μπέτι την περίοδο των Χριστουγέννων έμεινε να βοηθήσει στο στολισμό της τράπεζας και παρατήρησε πως ο στυλίστας διόρθωνε τα λάθη του, με άσπρο χρώμα.

Τότε της μπήκε η ιδέα να κάνει το ίδιο στο χαρτί. Και το πείραμα πέτυχε. Στην αρχή δεν το αποκάλυψε πουθενά, αλλά γρήγορα το νέο διαδόθηκε ανάμεσα στις κοπέλες και η ίδια άρχισε να πουλάει το " μαγικό" χρώμα σε μπουκαλάκια βγάζοντας ένα ικανοποιητικό εισόδημα.



Όταν απολύθηκε από την τράπεζα για ένα λάθος που έκανε, μετέτρεψε τη μικρή επιχείρηση σε εταιρεία με υπαλλήλους, βγάζοντας το προιόν της στο εμπόριο, σημειώνοντας τεράστια επιτυχά.

Πολύ γρήγορα έγινε πολυεθνική, και η ίδια είδε τον τραπεζικό της λογαριασμό, στη τράπεζα που την είχε διώξει να γεμίζει με πολλά δολάρια.
Την πρώτη χρονιά πούλησε 65.000 μπουκαλάκια, ενώ μετά από 5 χρόνια είχε βγάλει 1,5 εκατ. δολάρια κέρδος.

Το 1979 η εταιρία εξαγοράστηκε από τη Gilette για περίπου 50 εκατομμύρια δολάρια. Ένα χρόνο αργότερα η εφευρετική γραμματέας Μπέτι Γκράχαμ Νέσμιθ πέθανε, αλλά άφησε μια σημαντική κληρονομιά: Το μπλάνκο!

Πηγη www.e-radio.gr

 

[maik900]

Για πόσους θανάτους ευθύνεται κάθε χρόνο το κουνούπι;​

Το νούμερο είναι απίστευτα μεγάλο​

Αν σας ρωτούσαν ποτέ ποιο είναι το πιο θανατηφόρο πλάσμα στον πλανήτη για τον άνθρωπο, αν δεν ξέρετε την απάντηση, τότε το μυαλό σας σίγουρα δεν θα πάει στην σωστή απάντηση. Μπορεί να σκεφτείτε καρχαρίες, αρκούδες και ότι άλλο μπορείτε. Αλλά το πιο θανατηφόρο πλάσμα για τον άνθρωπο στον πλανήτη είναι πολύ, πολύ μικρότερο.​

Το κουνούπι. Το κουνούπι, είναι υπεύθυνο για τους περισσότερους θανάτους παγκοσμίως κάθε χρόνο. Και αυτό υποστηρίζεται και από την επιστήμη. Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, οι ασθένειες που προκαλούνται κάθε χρόνο από τα κουνούπια σκοτώνουν 725 χιλιάδες ανθρώπους κάθε χρόνο!

Η μαλάρια από μόνη της ευθύνεται για τους 600 χιλιάδες θανάτους, ενώ οι υπόλοιποι οφείλονται στον κίτρινο πυρετό, στην ασθένεια του Δυτικού Νείλου, στον Δάγκειο πυρετό κ.α. Το αμέσως πιο επικίνδυνο ζώο για τον άνθρωπο, είναι ο ίδιος ο άνθρωπος, με 425 χιλιάδες θανάτους κάθε χρόνο.
Για να βάλουμε μια σύγκριση, φίδια, σκύλοι, κροκόδειλοι, ιπποπόταμοι, λιοντάρια, λύκοι και καρχαρίες μαζί, ευθύνονται για 75.000 θανάτους ετησίως. Επτά ζώα, ευθύνονται σχεδόν για το 1/10 σε σχέση με τα κουνούπια.

Μέρος του οπλοστασίου των κουνουπιών είναι το πανταχού παρών: Μπορούν να βρεθούν σχεδόν σε κάθε μέρος του κόσμου κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια του έτους και, σύμφωνα με το περιοδικό Smithsonian, στην περίοδο αιχμής της αναπαραγωγής υπερτερούν αριθμητικά από κάθε ζώο στη Γη, εκτός από τα μυρμήγκια και τους τερμίτες.

Ένας άλλος παράγοντας είναι ότι είναι αρκετά μικρά ώστε να μην φαίνονται μέχρι να γίνει η ζημιά.

Πηγη www.e-radio.gr

 

[maik900]

5 αλήθειες για τη 2η μεγαλύτερη χώρα του κόσμου​

Εντυπωσιακές μάλιστα​

Είναι η 2η μεγαλύτερη χώρα σε έκταση στον κόσμο μετά τη Ρωσία. Το μυαλό σας ίσως πάει αλλού, ίσως στις ΗΠΑ ή την Κίνα ή την Αυστραλία. Αλλά όχι. Όσον αφορά στην έκταση, ο Καναδάς είναι η μεγαλύτερος από όλες τις προηγούμενες και μικρότερος μόνο από την αχανή Ρωσία. Η έκτασή του φτάνει λίγο κάτω από τα 10 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα.​

Και αν αυτό το γνωρίζατε ίσως, υπάρχουν πολλές ακόμα ενδιαφέρουσες αλήθειες για να μάθετε γύρω από τη βορειότερη χώρα της αμερικανικής ηπείρου. Όπως τα 5 παρακάτω:

2η μεγαλύτερη σε έκταση, αλλά εξαιρετικά αραιοκατοικημένη​

Μπορεί η έκταση του να είναι τεράστια, ωστόσο ο Καναδάς έχει πληθυσμό λίγο κάτω από 40 εκατομμύρια, καταλαμβάνοντας την 37η θέση σε συνολικό πληθυσμό. Αν πάλι πάμε στο στατιστικό στοιχείο για το πόσοι άνθρωποι κατοικούν ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, τότε εκεί πέφτει πολύ στην κατάταξη. Έχει μόλις 4,2 κατοίκους ανά τ.χλμ., και βρίσκεται στην 236η θέση σε αυτή τη λίστα.

Το φύλλο στη σημαία δεν είναι πλάτανου​

Photo by Jason Hafso on Unsplash
Πολλοί έχουν την εντύπωση ότι το φύλλο στη σημαία είναι πλατάνου. Το φύλλο δεν είναι πλατάνου, αλλά σφενδάμου. Πρόκειται για ένα μικρό δέντρο ή ημιθάμνο, που ευδοκιμεί πολύ στο βόρειο τμήμα της Αμερικής και ειδικά στον Καναδά, του οποίου αποτελεί και εθνικό σύμβολο. Από αυτό προκύπτουν πολλά προϊόντα με κυριότερο το σιρόπι σφενδάμου, που χρησιμοποιείται διαδεδομένα ως γλυκαντικό, ιδίως στα pancakes.

Ο αριθμός των λιμνών είναι τετραπλάσιος από τον 2ο​

Photo by John Lee on Unsplash
Η Ρωσία έχει πάνω από 200 χιλιάδες λίμνες, ωστόσο οι λίμνες του Καναδά είναι πάνω από τετραπλάσιες, φτάνοντας τις 879.800! Για την ακρίβεια τουλάχιστον το 1/10 της επιφάνειας της χώρας καλύπτεται από λίμνες, που αν δεν τις είχε θα ήταν μικρότερος σε έκταση από τις ΗΠΑ. Επίσης, οι μισές φυσικές λίμνες του πλανήτη, βρίσκονται εκεί.

Τα μεγαλύτερα αφύλαχτα σύνορα στον κόσμο​

Photo by Bing Hui Yau on Unsplash
Τα σύνορα του Καναδά με τις ΗΠΑ δεν είναι μόνο τα μεγαλύτερα αφύλαχτα σύνορα στον κόσμο, αλλά και γενικότερα τα μεγαλύτερα σύνορα στον κόσμο. Για να καταλάβετε πόσο μεγάλα είναι, θα σας πούμε ότι είναι περίπου 1.300 μίλια μεγαλύτερα σε μήκος, από τον μεγαλύτερο ποταμό του κόσμου: τον Νείλο.

Το κρύο είναι κάτι παραπάνω από τσουχτερό​

Η χαμηλότερη θερμοκρασία που έχει καταγραφεί ποτέ στον Καναδά έφτασε τους -63 βαθμούς Κελσίου, ενώ στη χώρα του σφενδάμου και του κάστορα, έχει καταγραφεί ο χαμηλότερος ετήσιος μέσος όρος θερμοκρασίας, που έφτασε του -17,18 βαθμούς Κελσίου.

Πηγη www.e-radio.gr

 

[maik900]

Το νέο νόμισμα που θα φέρει «επανάσταση» στην παγκόσμια οικονομία​

Ποιες χώρες κρύβονται από τη δημιουργία νέου νομίσματος​

Οι ισορροπίες στη παγκόσμια σκακιέρα κρέμονται κυριολεκτικά από μία κλωστή, με τις συμμαχίες πλέον να αλλάζουν πιο εύκολα και από πουκάμισα...Οι αναπτυσσόμενες δυνάμεις με την υποστήριξη της Κίνας και της Ρωσίας αρχίζουν και αποσυνδέονται με το δολάριο.​

Βραζιλία, Ινδία, Ρωσία και Κίνα βγαίνουν μπροστά και δουλεύουν πυρετωδώς για τη δημιουργία ένός νέου νομίσματος για τις διεθνείς συναλλαγές, ώστε να μην εξαρτώνται πλέον από το δολάριο και τις αποφάσεις των ΗΠΑ γύρω από την οικονομία.

Τουλάχιστον αυτό ανακοίνωσε στο περιθώριο του Διεθνούς Οικονομικού Φόρουμ της Αγίας Πετρούπολης (SPIEF) που έλαβεχώρα στο Νέο Δελχί ο αντιπρόεδρος της Ρωσική Δούμας, Αλεξάντερ Μπαμπάκοφ.
«Η μετάβαση σε διακανονισμούς των διεθνών συναλλαγών σε εθνικά νομίσματα αποτελεί ήδη το πρώτο βήμα. Το επόμενο είναι να παράσχει την κυκλοφορία ψηφιακού ή οποιασδήποτε άλλης μορφής ενός θεμελιωδώς νέου νομίσματος στο εγγύς μέλλον», είπε χαρακτηριστικά ο ίδιος, σύμφωνα με την ιστοσελίδα indiatvnews.
Στα σχέδια τους είναι η δημιουργία ενός νομίσματος που δεν θα συνδέεται με το χρυσό, αλλά με την αξία νέων προίοντων.

Οι αγορές κοιτούν με σκεπτικισμό τις δηλώσεις και τις κινήσεις από τις χώρες που προσπαθούν να διαμορφώσουν κλίμα, και φοβούνται ότι θα δημιουργηθεί πανικός στους επενδυτές που θα είναι επιφυλακτικοί στη διακίνηση μεγάλων κεφαλαίων.

Τα μέλη του Bricks αντιπροσωπεύουν το 40% του πληθυσμού παγκοσμίως και το 1/4 του παγκόσμιου ΑΕΠ.

Ενώ πρέπει να τονιστεί ότι αυξάνονται συνεχώς οι ενδιαφερόμενες χώρες που βλέπουν θετικά τα σχέδια για δημιουργία ενός νέου παγκόσμιου νομίσματος, με κυρίως τις χώρες της Αφρικής να φαίνονται πιο ένθερμοι υποστηρικτές του νέου πρότζεκτ.

Πηγη www.e-radio.gr

 

[maik900]

Τι ήταν τα γιουσουφάκια;​

Μια ακόμα σκοτεινή ιστορία πίσω από μια λέξη​

Η λέξη χρησιμοποιείται σήμερα σε πολλές περιπτώσεις για να δηλώσει την απόλυτη υποταγή ενός ανθρώπους σε κάποιον άλλον, συνήθως ισχυρότερο. Ωστόσο, τα γιουσουφάκια υπήρξαν στην ιστορία και συγκεκριμένα στην Οθωμανική Αυτoκρατορία. Τι ήταν λοιπόν τα γιουσουφάκια;​

Τα γιουσουφάκια ήταν τα μέλη των αντρικών χαρεμιών του Σουλτάνου, των πασάδων και των λοιπών αφεντάδων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Αποτελούνταν από έφηβα αγόρια κατά κύριο λόγο, τα οποία όταν μεγάλωναν λίγο διορίζονταν σε διάφορες υπηρεσίες ή αν δεν είχαν ικανότητες, τους δινόταν στέγη και τροφή. Σε αρκετές περιπτώσεις παντρεύονταν τα κορίτσια του χαρεμιού.

Οι Οθωμανοί είτε άρπαζαν τα αγόρια από τους κατακτημένους λαούς για να τα βάλουν στο χαρέμι τους, ενώ οι ίδιοι οι Οθωμανοί, επειδή αυτό ήταν κοινωνικά αποδεκτό, προετοίμαζαν πολλές φορές τα παιδιά τους με βάναυσο τρόπο, για να μπουν στο χαρέμι και να έχουν εξασφαλισμένη ζωή.

Τα γιουσουφάκια ικανοποιούσαν σeξουαλικά τον αφέντη και έκαναν ότι άλλο μπορούσαν για να τον ευχαριστήσουν. Τραγουδούσαν, χόρευαν, έκαναν αέρα και του γέμιζαν την πiπα που κάπνιζε. Και αυτά γίνονταν μόνο όσο ήταν ανήλικα αυτά τα αγόρια, αφού όταν ενηλικιώνονταν δεν χρειάζονταν πλέον, αφού θα βρίσκονταν και άλλα έφηβα αγόρια να κάνουν το ίδιο.

Ο Τούρκος καθηγητής Αϊχάν Σονγκάρ, αναφέρεται στα γιουσουφάκια ως ένα από τα πιο απτά παραδείγματα παιδεραστίας. Υπήρχαν οθωμανικές οικογένειες που για να βγάλουν τα προς το ζειν, προετοίμαζαν με ανείπωτους τρόπους το παιδί ώστε να συνηθίσει και να είναι έτοιμο για να γίνει γιουσουφάκι. Άλλωστε απ’ ότι φαίνεται η παιδοφιλία ήταν εγκεκριμένη στην οθωμανική κουλτούρα, ειδικά τον 17ο και τον 18ο αιώνα.

Πολλοί Έλληνες γονείς κατά την Τουρκοκρατία, αν είχαν την οικονομική δυνατότητα, φυγάδευαν τους νεαρούς γιους τους στο εξωτερικό για να μην καταλήξουν στο χαρέμι του πασά. Ένας από τους ιδρυτές της Φιλικής Εταιρείας, ο Αθανάσιος Τσακάλωφ, γλίτωσε την τελευταία στιγμή και αυτός ήταν ο λόγος που κατέληξε στην Οδησσό.

Κάποιοι γονείς μάλιστα προτιμούσαν να βλάψουν τα παιδιά τους παρά εκείνα να καταλήξουν στο χαρέμι, είτε ήταν αγόρια είτε ήταν κορίτσια. Τα γιουσουφάκια λοιπόν ήταν αυτά τα νεαρά αγόρια που υποτάσσονταν πλήρως στις διαταγές του αφέντη τους, σηματοδοτώντας ένα ακόμα πολύ σκοτεινό κεφάλαιο της ανθρώπινης ιστορίας.

Γ@μ@τ το

 

[maik900]

Οι ακριβότερες μεταγραφές στην ιστορία του ποδοσφαίρου​

Από τον Ρονάλντο μέχρι τον Νεϊμάρ​

Η μετακίνηση του Νεϊμάρ στην Παρί Σεν Ζερμέν, η οποία το 2017 πλήρωσε τη ρήτρα αποδέσμευσης στο συμβόλαιο που είχε ο Βραζιλιάνος σταρ με τη Μπαρτσελόνα, αποτελεί τη κορυφαία μεταγραφή στην ιστορία, με κόστος 226 εκατομμύρια ευρώ.​

Είναι όμως έτσι; Μια μελέτη του PlayRatings -όπως αναφέρει η ιταλική αθλητική εφημερίδα «Corriere dello sport»- σχετικά με τις πιο ακριβές μεταγραφές στην ιστορία, κάνοντας μετρήσεις σύμφωνα με την τρέχουσα αποτίμηση κι αφαιρώντας τον πληθωρισμό, καταλήγει σε διαφορετικό συμπέρασμα.
Αρκεί να σημειωθεί ότι η μετακίνηση του Νεϊμάρ στους Παριζιάνους βρίσκεται μόλις στην όγδοη –και τελευταία- θέση της σχετικής λίστας!

Αυτές είναι σύμφωνα με τη μελέτη οι κορυφαίες μεταγραφές στην ιστορία:​

• Ρονάλντο – Από τη Μπαρτσελόνα στην Ίντερ το 1997 αντί 28 εκατομμύρια ευρώ. Τρέχουσα αξία 433 εκατομμύρια ευρώ.
• Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα – Από τη Μπαρτσελόνα στη Νάπολι το 1984 αντί 6,84 εκαομμύρια ευρώ. Τρέχουσα αξία 342 εκατομμύρια ευρώ.
• Μισέλ Πλατινί – Από τη Σέντ Ετιέν στη Γιουβέντους το 1982 αντί 3,42 εκατομμύρια ευρώ. Τρέχουσα αξία 336 εκατομμύρια ευρώ.
• Κριστιάν Βιέρι – Από τη Λάτσιο στην Ίντερ το 1999 αντί 46 εκατομμύρια ευρώ. Τρέχουσα αξία 336 εκατομμύρια ευρώ
• Μάρκο Φαν Μπάστεν – Από τον Άγιαξ στη Μίλαν το 1987 αντί 1,14 εκατομμύρια ευρώ. Τρέχουσα αξία 329 εκατομμύρια ευρώ.
• Γκαμπριέλ Ομάρ Μπατιστούτα – Από τη Φιορεντίνα στη Ρόμα το 2000 αντί 36 εκατομμύρια ευρώ. Τρέχουσα αξία 281 εκατομμύρια ευρώ.
• Γκονσάλο Ιγκουαΐν – Από τη Νάπολι στη Γιουβέντους το 2016 αντί 90 εκατομμύρια ευρώ. Τρέχουσα αξία 264 εκατομμύρια ευρώ.
• Νεϊμάρ – Από τη Μπαρτσελόνα στην Παρί Σεν Ζερμέν το 2017 αντί 226 εκατομμύρια ευρώ. Τρέχουσα αξία 226 εκατομμύρια ευρώ.

 

[maik900]

«Ο δολοφόνος των μπικίνι» : Το «ερπετό» που μεταμφιεζόταν για να προσελκύσει τα θύματά του​

Ο πιο άγριος serial killer των παιδιών των λουλουδιών​

Ένας Γάλλος κατά συρροή δολοφόνος γνωστός ως The Serpent (το Ερπετό), που καταδικάστηκε για πολλές δολοφονίες τουριστών στην Ασία τη δεκαετία του 1970, επέστρεψε στη Γαλλία αφού αποφυλακίστηκε στο Νεπάλ.​

Ο Charles Sobhraj, 79 ετών, αφέθηκε ελεύθερος το Δεκέμβριο του 2022, μετά την απόφαση του δικαστηρίου υπέρ της ηλικίας και της καλής συμπεριφοράς του. Πέρασε 19 χρόνια στη φυλακή στο Νεπάλ για τη δολοφονία δύο Βορειοαμερικανών το 1975. Απελάθηκε στη Γαλλία και σύμφωνα με πληροφορίες του απαγορεύτηκε να επιστρέψει στο Νεπάλ για τουλάχιστον 10 χρόνια.

Ο Sobhraj είχε κυνηγήσει ως επί το πλείστον νεαρούς δυτικούς ταξιδιώτες στο μονοπάτι των χίπις στην Ινδία και την Ταϊλάνδη.

Ο διαβόητος δολοφόνος, του οποίου η ιστορία διαδραματίστηκε στο τηλεοπτικό δράμα The Serpent, εξέτιε ταυτόχρονα δύο ποινές, κάθε 20 χρόνια, στην πρωτεύουσα του Νεπάλ, Κατμαντού, για τη δολοφονία μιας Αμερικανίδας, το 1975, της Connie Jo Bronzich και του Καναδού φίλου της ταξιδιώτη, Laurent Carriere.

Είχε καταδικαστεί σε δύο ξεχωριστές δίκες - η πιο πρόσφατη το 2014, όταν στάλθηκε σε φυλακή υψίστης ασφαλείας για τη δολοφονία του Carriere.
Ωστόσο, το Ανώτατο Δικαστήριο του Νεπάλ διέταξε την απελευθέρωση του Sobhraj, αφού η νομική του ομάδα κατέθεσε επιτυχώς μια αναφορά ισχυριζόμενη ότι θα έπρεπε να του παραχωρηθεί η ποινή φυλάκισής του για λόγους υγείας.

Μια διάταξη του νόμου του Νεπάλ επιτρέπει επίσης την απελευθέρωση κρατουμένων που έχουν δείξει καλό χαρακτήρα και έχουν συμπληρώσει το 75% της φυλάκισής τους.

«Η συνεχής κράτηση του στη φυλακή δεν συνάδει με τα ανθρώπινα δικαιώματα του κρατούμενου», αναφέρει η ετυμηγορία, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο, αναφέροντας την τακτική θεραπεία για καρδιακές παθήσεις ως έναν άλλο παράγοντα για την αποφυλάκισή του. Έκανε εγχείρηση καρδιάς το 2017.

Σε συνέντευξή του στο Γαλλικό Πρακτορείο πριν από την αναχώρησή του, ο Sobhraj είπε ότι αισθάνεται «υπέροχα» που του δόθηκε η ελευθερία, αλλά θα ζητούσε νομική δράση κατά της κυβέρνησης του Νεπάλ.

Το Sobhraj έχει συνδεθεί με περισσότερες από 20 δολοφονίες μεταξύ 1972 και 1982, κατά τις οποίες τα θύματα ναρκώθηκαν, στραγγαλίστηκαν, ξυλοκοπήθηκαν ή κάηκαν.

Ονομάστηκε The Serpent ή the Bikini Killer για την ικανότητά του στις παραπλανητικές μεταμφιέσεις, την ικανότητα να δραπετεύει από τη φυλακή και την τάση να στοχεύει νεαρές γυναίκες.

Πριν από τις δύο καταδίκες του στο Κατμαντού, ο Sobhraj είχε ήδη περάσει δύο δεκαετίες στη φυλακή στην Ινδία για τη δηλητηρίαση ενός λεωφορείου με Γάλλους τουρίστες.

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, κατάφερε για λίγο να δραπετεύσει από τη φυλακή ναρκώνοντας τους δεσμοφύλακες. Αργότερα ισχυρίστηκε ότι η απόδραση ήταν ένα τέχνασμα για να παραταθεί η ποινή του και να αποφύγει την έκδοσή του στην Ταϊλάνδη, όπου καταζητείται για πέντε ακόμη φόνους.

Οι αρχές της Ταϊλάνδης είχαν εκδώσει ένταλμα εναντίον του στα μέσα της δεκαετίας του 1970 με την κατηγορία της ναρκωτικών και τη δολοφονία έξι γυναικών, μερικές από τις οποίες βρέθηκαν νεκρές σε μια παραλία κοντά στην πόλη-θέρετρο της Πατάγια.
Μετά την απελευθέρωσή του από την Ινδία το 1997, ο Sobhraj επέστρεψε στη Γαλλία όπου ζούσε στο Παρίσι και έδωσε αμειβόμενες συνεντεύξεις σε δημοσιογράφους.

Επέστρεψε όμως στο Νεπάλ και συνελήφθη για τη δολοφονία του Bronzich το 2003 αφού τον εντόπισε ένας δημοσιογράφος σε ένα καζίνο στο Κατμαντού.

Πηγη www.e-daily.gr

 

[maik900]

Τι συμβαίνει όταν πεθαίνουν οι φάλαινες;​

Το φαινόμενο που ονομάζεται «whale fall»​

Όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί φτάνουν κάποια στιγμή στο τέλος της ζωής τους. Κάτι που συμβαίνει και στις φάλαινες. Αλλά τι γίνεται όταν συμβεί το μοιραίο; Σε σπάνιες περιπτώσεις οι φάλαινες ξεβράζονται σε κάποια ακτή, αλλά το πιο συχνό φαινόμενο είναι αυτό που ονομάζεται «whale fall» δηλαδή κάτι σαν «πτώση της φάλαινας».​

Και τι σημαίνει; Αυτό που καταλάβατε. Το σώμα της καταλήγει στον πάτο κάποιου ωκεανού. Και αυτό σημαίνει πως τα πτωματοφάγα πλάσματα που βρίσκονται σε μεγάλα βάθη θα ετοιμαστούν για ένα μεγάλο φαγοπότι. Δεν είναι γιατί απλά θα φάνε και θα φύγουνε. Θα δημιουργηθεί μια διαρκής πηγή τροφής για το συγκεκριμένο οικοσύστημα, όπου η οποιαδήποτε τροφή δεν βρίσκεται και πολύ εύκολα.

Όταν η φάλαινα πεθάνει, μπορεί να επιπλέει για λίγες ημέρες αλλά τελικά το πτώμα της θα βυθιστεί. Πρόκειται για ένα από τα πιο παχιά πλάσματα του πλανήτη, με αποθηκευμένο λίπος, με τα σώματά τους να θέλουν χρόνο για να αποσυντεθούν, μια διαδικασία που είναι έτσι κι αλλιώς πιο αργή στα βαθιά κρύα νερά του ωκεανού. Οι «έκπτωτες φάλαινες» λοιπόν, προσφέρουν στα οικοσυστήματα στα οποία προσγειώνονται τροφή που διαρκεί για αρκετό καιρό.

Ακόμα και ο σκελετός της μπορεί να γίνει σπίτι για πολλούς οργανισμούς. Είναι δύσκολο να δεις το φαινόμενο. Οι επιστήμονες θεωρούν τυχερούς τους εαυτούς τους αν τύχει να ανακαλύψουν κάποιο παράδειγμα του φαινομένου. Από το οποίο μπορούν να τραφούν μικρόβια του βυθού, χταπόδια, χέλια, καβούρια και πολλά άλλα πλάσματα. Η φύση άλλωστε έχει φροντίσει για όλα. Έτσι δεν είναι;

 

[maik900]

Γιατί οι γάτες κάνουν τόση φασαρία όταν ζευγαρώνουν​

Μια επίπονη διαδικασία​

Αν ποτέ έχετε βρεθεί κοντά σε γάτες που ζευγαρώνουν, ίσως να νομίζατε ότι πιο πιθανό είναι να τσακώνονται και να μαλώνουν, παρά να γίνονται τρυφερές μεταξύ τους. Ωστόσο, δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας και αντίδρασης.​

Για κάποιες γάτες, οι φωνές ξεκινούν πριν ακόμα καν ζευγαρώσουν. Οι θηλυκές γάτες μπορούν να φτάσουν σε περίοδο ζευγαρώματος από τους 5 μήνες ζωής τους κιόλας. Όταν βρίσκονται σε περίοδο αναπαραγωγής, η συμπεριφορά τους αλλάζει και υπάρχουν σημάδια που δείχνουν κάτι τέτοιο. Ακόμα και το ουρλιαχτό, αποτελεί έναν τρόπο να προσελκύσουν τις αρσενικές γάτες.

Η ωορρηξία στις γάτες δεν συμβαίνει αλλά προκαλείται. Δηλαδή, οι ωοθήκες τους δεν διεγείρονται ώστε να απελευθερώσουν ωάρια αν δεν συμβεί η πράξη της αναπαραγωγής. Αυτή η διέγερση γίνεται με το πeος του αρσενικού γάτου, το οποίο έχει αγκαθωτές ακίδες, που ξύνουν οδυνηρά τον κόλπο της θηλυκής γάτας κατά τη σeξουαλική πράξη. Εξού λοιπόν και οι κραυγές.

Βέβαια, είναι πιθανόν να υπάρξει κει τσακωμός ταυτόχρονα, με τη θηλυκή γάτα πολλές φορές να προσπαθεί να επιτεθεί στην αρσενική και να τρέξει μακριά του, ενώ εκείνη θα την κρατά γερά από το λαιμό με τα δόντια της.

Το ζευγάρωμα λοιπόν είναι μια επίπονη διαδικασία για την θηλυκή γάτα για πολλούς λόγους, οπότε είναι απολύτως λογική η φασαρία που κάνουν κατά το ζευγάρωμα.

Πηγη www.e-radio.gr

 

[maik900]

Το φεστιβάλ ‑ εφιάλτης: Όσο το θέαμα κορυφωνόταν, άρχισαν τα τροχαία ατυχήματα και οι θάνατοι​

Παρά τις καλές προθέσεις όλα πήγαν στραβά​

​

Το Balloonfest ’86 έχει μείνει στην ιστορία ως ένα από τα πιο καταστροφικά διαφημιστικά fundraising κόλπα! Στο Κλίβελαντ του Οχάιο, η United Way σχεδίαζε να απελευθερώσει πάνω από ένα εκατομμύριο μπαλόνια στον αέρα, κάτι που θα έθεσε παγκόσμιο ρεκόρ. Η ιδέα φαινόταν διασκεδαστική και αβλαβής - αλλά στην πραγματικότητα, έγινε ο χειρότερος εφιάλτης της πόλης.​

Η προετοιμασία για το Balloonfest κράτησε έξι μήνες. Οι εργάτες κατασκεύασαν μια μεγάλη κατασκευή για να κρατούν τα μπαλόνια - ήταν τριώροφη και είχε το μέγεθος ενός οικοπέδου. Στο εσωτερικό, 2.500 εθελοντές άρχισαν να δουλεύουν, γεμίζοντας πάνω από 1,4 εκατομμύρια μπαλόνια με ήλιο. Ήταν ένα συντριπτικό θέαμα να το δεις, αλλά τίποτα σε σύγκριση με την ημέρα της μοιραίας απελευθέρωσής τους.

Στις 27 Σεπτεμβρίου 1986, μεγάλο πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε για να παρακολουθήσει την εκδήλωση του Balloonfest. Ήταν ένα θέαμα από την αρχή. Σύννεφα από μπαλόνια ανέβηκαν στα ύψη και γύρω από τα κτίρια. Οπτικά, ήταν μια εξαιρετική επιτυχία - αλλά ένα μέτωπο αέρα και βροχόπτωσης ώθησε τα μπαλόνια προς το έδαφος πριν προλάβουν να ξεφουσκώσουν. Ακολούθησε χάος.

Καθώς τα μπαλόνια άρχισαν να πέφτουν δεξιά και αριστερά στην πόλη και πέρα από αυτήν, έγιναν περιβαλλοντικός κίνδυνος και έθεσαν σε κίνδυνο την ανθρώπινη ζωή. Όχι μόνο έφραξαν τις πλωτές οδούς, αλλά αποσπούσαν επίσης την προσοχή των οδηγών που έπρεπε να στρίψουν γύρω τους στο δρόμο. Ως αποτέλεσμα, υπήρξαν πολλές τροχαίες συγκρούσεις και χρειάστηκε μια μπουλντόζα για να απομακρύνει σωρούς από μπαλόνια. Αλλά δεν ήταν μόνο αυτό.

Την ημέρα του συμβάντος, δύο ψαράδες αναφέρθηκαν ως αγνοούμενοι, ο Raymond Broderick και ο Bernard Sulzer. Αν και οι διασώστες κατάφεραν να εντοπίσουν το σκάφος τους, το «πεδίο αστεροειδών» των μπαλονιών τους έκανε δύσκολο να φτάσουν στην περιοχή.
Όλα τα επιπλέοντα μπαλόνια έκαναν αδύνατο να δουν τους ψαράδες στο νερό. Το Λιμενικό δεν είχε άλλη επιλογή από το να ματαιώσει την έρευνά του. Λίγο καιρό αργότερα, τα σώματα του Broderick και του Sulzer ξεβράστηκαν στην ακτή.

Τελικά, το Balloonfest ’86 ήταν μια αποτυχία παντού. Αν και έσπασε το ρεκόρ για τη «μεγαλύτερη μαζική απελευθέρωση μπαλονιού ποτέ», ο έρανος έχασε χρήματα και δύο άνδρες έχασαν τραγικά τη ζωή τους. Έκανε επίσης τα Παγκόσμια Ρεκόρ Γκίνες να αλλάξουν τα πρότυπα τους. Λόγω της ζημίας που προκλήθηκε, δεν μετρούν πλέον γεγονότα που βλάπτουν το περιβάλλον.

Πηγη www.e-radio.gr

 

[maik900]

Ο Έλληνας κομμωτής που μπήκε στο ρεκόρ Γκίνες το 1976​

Κούρευε για πάνω από 96 ώρες συνεχόμενα!​

​

Στις 26 Ιουνίου 1976, ένας Έλληνας κομμωτής κερδίζει μία θέση στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες. Για τέσσερα συνεχόμενα μερόνυχτα, δηλαδή περίπου 100 ώρες, ο Χρήστος Αγγελόπουλος κούρευε αδιάκοπα, μέχρι που έπεσε λιπόθυμος από την εξάντληση.​

Ο Χρήστος Αγγελόπουλος καταγόταν από την Τρίπολη όπου και μεγάλωσε και ανακάλυψε πολύ νωρίς την αγάπη του για την κομμωτική. Έτσι άρχισε τις σπουδές του στην Αθήνα, πήρε υποτροφία για την Διεθνή Ακαδημία Κομμωτικής Τέχνης της Λωζάνης, ενώ ολοκλήρωσε τη μετεκπαίδευσή του στο Παρίσι και στο Μιλάνο.



Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, αποφάσισε να ανοίξει το δικό του ανδρικό κομμωτήριο στην Αθήνα. Ήταν από τους πρώτους που έκαναν ένα τόσο τολμηρό βήμα, καθώς μέχρι τότε οι άντρες πήγαιναν για κούρεμα στα μπαρμπέρικα και τα κομμωτήρια ήταν κέντρα καλλωπισμού για τις γυναίκες κυρίως.

Ωστόσο, η καινοτόμα ιδέα του Χρήστου Αγγελόπουλου τον δικαίωσε. Άνοιξε το κομμωτήριό του το 1974 στο κέντρο της πρωτεύουσας και σε σύντομο χρονικό διάστημα οι Αθηναίοι έγιναν θαμώνες του κομμωτηρίου του. Αργότερα, σε συνέντευξή του είχε πει πως πολλοί άντρες ζητούσαν περμανάντ ή βάψιμο μαλλιών, απλώς ήταν κάτι που δε συζητιόταν λόγω του κοινωνικού και σεξιστικού στίγματος.



Η ιδέα για το Γκίνες του ήρθε μια μέρα που είδε στην τηλεόραση ότι ένας Ιταλός με το όνομα Πίνο Αμάτο είχε καταφέρει μέσα σε 83 ώρες να κουρέψει 200 άτομα. Ο Αγγελόπουλος το είδε ως πρόκληση.
Στις 21 Ιουνίου του 1976 ήταν όλα έτοιμα για να ξεκινήσει η διαδικασία. Έξω από το κομμωτήριο του στην οδό Αριστοτέλους είχε κρεμάσει μία ανακοίνωση που ενημέρωνε ότι για τις επόμενες μέρες θα προσέφερε τις υπηρεσίες του δωρεάν, καθ’ όλη τη διάρκεια του 24ώρου, σε όποιον ήθελε να κουρευτεί.

Την προσπάθειά του κατέγραφαν συνεχώς εγχώρια και διεθνή τηλεοπτικά δίκτυα, ενώ στο κομμωτήριο βρισκόταν διαρκώς και ένας αθλητικός ιατρός που τσέκαρε ανά τακτά χρονικά διαστήματα τους σφυγμούς και τα αντανακλαστικά του. Ο Αγγελόπουλος ξεκίνησε νωρίς τη Δευτέρα να κουρεύει τους εθελοντές και σταμάτησε τα ξημερώματα της Κυριακής, λιποθυμώντας από εξάντληση, ενώ ένα ασθενοφόρο τον μετέφερε στο νοσοκομείο. Στόχος του ήταν να συμπληρώσει 100 ώρες, όμως η εξάντληση, η πείνα και η αϋπνία τον νίκησαν στις 97.

Μέσα σε 97 ώρες και 15 λεπτά κατόρθωσε να κουρέψει συνεχόμενα 274 άτομα και να νικήσει τον Ιταλό προκάτοχό του.

Μετά τη διεθνή αναγνώριση συνέχισε να εργάζεται κανονικά και να εξελίσσεται ενώ σήμερα, την ιστορική επιχείρηση έχουν αναλάβει οι δύο γιοι του, που αποφάσισαν να ακολουθήσουν τα βήματα του πατέρα τους και να συνεχίσουν το έργο του.

Πηγη www.e-radio.gr

 

[maik900]

Η διάσημη συγγραφέας που στάθηκε αφορμή για να πέσει η κυβέρνηση​

Στάθηκε αφορμή για να ανατραπεί η σοσιαλδημοκρατία μετά από 44 χρόνια​

​

Το επίτευγμα της Astrid Lindgren είναι μοναδικό και σημαντικό. Ήταν μια αφοσιωμένη ουμανίστρια και ένα άτομο που σκεφτόταν για τον εαυτό της και τους άλλους.​

Αγωνίστηκε για τα δικαιώματα των παιδιών, για την ισότητα, την οικολογία και την ευημερία των ζώων, καθώς και κατά της βίας και της καταπίεσης. Υπερασπίστηκε τις πεποιθήσεις της τόσο με θάρρος και σοβαρότητα, όσο και με χιούμορ και αγάπη.

Η Astrid Anna Emilia Lindgren γεννήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 1907 στο αγρόκτημα Näs έξω από το Vimmerby, στην κομητεία Småland, και πέθανε στις 28 Ιανουαρίου 2002 στο σπίτι της στο Dalagatan 46 στη Στοκχόλμη. Έγραψε 34 πεζά βιβλία και 41 εικονογραφημένα βιβλία, που όλα μαζί έχουν πουλήσει 170 εκατομμύρια αντίτυπα και έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από 100 γλώσσες!

Η Pippi Longstocking (Πίπη, η φακιδομύτη) γεννήθηκε για πρώτη φορά σε ένα κρεβάτι ασθενούς. Η κόρη της Astrid Lindgren, Karin, ήταν άρρωστη και ζήτησε από τη μητέρα της να της πει για την Pippi Långstrump, όπως είναι το σουηδικό όνομά της. Δεν ήξεραν ότι μόλις είχε γεννηθεί μία παγκόσμια σούπερ σταρ. Πολλές ιστορίες για την Pippi αργότερα, η Lindgren τις έγραψε για τα δέκατα γενέθλια της Karin.

«Δεν νομίζω ότι σχεδίαζε μια επανάσταση, αλλά συνέβη»​

Σε ηλικία 68 ετών υπέβαλε ένα άρθρο γνώμης στη σουηδική καθημερινή εφημερίδα με θέμα ένα κενό στο σουηδικό φορολογικό σύστημα, το οποίο σήμαινε ότι, ως αυτοαπασχολούμενη συγγραφέας, έπρεπε να πληρώσει φόρο 102 τοις εκατό για το εισόδημά της. Έγραψε το κομμάτι σε στυλ παραμυθιού, το «Pomperipossa in Monismania» – που δημοσιεύτηκε το 1976 – έγινε πρωτοσέλιδη είδηση και οδήγησε όχι μόνο σε μια αλλαγή στον φορολογικό νόμο, αλλά στο να αλλάξει ολόκληρη η κυβέρνηση μετά από 44 συναπτά έτη.



Η Lena Törnqvist, μια σύμβουλος της Astrid Lindgren που ήταν υπεύθυνη του αρχείου Astrid Lindgren στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Σουηδίας (Kungliga biblioteket), σχολιάζει τον αντίκτυπο της γνώμης του Lindgren: «Δεν νομίζω ότι σχεδίαζε μια επανάσταση, αλλά συνέβη», λέει.
Εκτός από το συγγραφικό της έργο, η Lindgarden έγινε γνωστή για τους αγώνες που έκανε σε ανθρωπιστικό επίπεδο κι έχει τιμηθεί στη χώρα της με μνημεία, αγάλματα, μουσεία, ακόμα και θεματικό πάρκο.

Πηγη www.e-radio.gr

 

[maik900]

Η «κακή» νυχτερίδα εξοικονομεί δισεκατομμύρια δολάρια στη βιομηχανία τροφίμων​

Όλα τα πλάσματα είναι σημαντικά για το οικοσύστημα​

​

Πρόκειται για ένα από τα πιο παρεξηγημένα πλάσματα στον κόσμο. Θεωρείται πολλές φορές σύμβολο του κακού και των ασθενειών, σε πολλά μέρη. Τα τελευταία 50 χρόνια, πολλές επιδημίες το δείχνουν ως τον αρχικό υπαίτιο. Όπως και για τον κορωνοϊό, Ωστόσο, αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην ανθρώπινη εισβολή στα εδάφη του, είτε για εμπορικές φάρμες, είτε για χωράφια καλλιέργειας.​

Οι νυχτερίδες είναι για τον άνθρωπο κάτι το αρνητικό. Και μερικοί αναρωτιούνται γιατί να μην τις εξαφανίσουμε; η απάντηση είναι ότι οι νυχτερίδες είναι σημαντικές για το οικοσύστημα του πλανήτη. Ένα από τα πιο σημαντικά καθήκοντα που εκτελούν είναι ο φυσικός έλεγχος παρασίτων.

Οι νυχτερίδες είναι θηρευτές των εντόμων που πετούν τη νύχτα. Η διατροφή τους αποτελείται κυρίως από πολλά αγροτικά παράσιτα, αλλά και μικρότερες ποσότητες φρούτων και φυτών. Μια νυχτερίδα μπορεί να φάει 1.200 έντομα σε μέγεθος κουνουπιού ανά ώρα, κάτι που σημαίνει ότι τρώει 6 με 8 χιλιάδες τη βραδιά. Αυτή η τεράστια όρεξη οφείλεται στον πολύ γερήγορο μεταβολισμό τους.

Φανταστείτε πόσα έντομα μπορεί να φάει μια αποικία νυχτερίδων σε μια νύχτα. Μόνο στις ΗΠΑ, οι νυχτερίδες εξοικονομούν 23 δισεκατομμύρια δολάρια σε αγροτικές περιοχές. Στην Ινδονησία, οι καλλιεργητές κακάο εξοικονομούν 780 εκατομμύρια δολάρια μόνο από τον έλεγχο παρασίτων που κάνουν οι νυχτερίδες.

Photo by Tom Bixler on Unsplash
Στη μεγαλύτερη αποικία νυχτερίδων στον κόσμο - το σπήλαιο Bracken στο Τέξας των ΗΠΑ, εκατομμύρια νυχτερίδες με ελεύθερη ουρά τρώνε περισσότερους από 100 τόνους εντόμων κάθε βράδυ. Αυτό αναχαιτίζει δισεκατομμύρια μεταναστευτικά παράσιτα προτού μπορέσουν να γεννήσουν αυγά, εξοικονομώντας τεράστια χρηματικά ποσά για τους αγρότες.

Ένα καταστροφικό παράσιτο των καλλιεργειών, τα σκαθάρια του αγγουριού, μπορεί να γεννήσουν περίπου 33 εκατομμύρια αυγά σε ένα μόνο καλοκαίρι. Ενώ μια μικρή αποικία 150 μεγάλων καφέ νυχτερίδων μπορεί να φάει αρκετές από αυτές για να αποτρέψει την εκκόλαψη των αυγών σε σκουλήκια. Είναι επίσης οι κύριοι θηρευτές των πράσινων βρομούσων, που είναι τα πιο σοβαρά παράσιτα των οπωρώνων με ξηρούς καρπούς macadamia.

Παρολ' αυτά, οι νυχυερίδες μπορούν να δηλητηριαστούν αν καταναλώσουν έντομα που έχουν μεκαστεί με συνθετικά παρασιτικά φάρμακα. Αλλά το μεγαλύτερο πρόβλημα για τις νυχτερίδες είναι η απώλεια του φυσικού οικοτόπου της από την ανθρώπινη εισβολή. Οπότε το καλύτερο θα ήταν να τις αφήσουμε μόνες, όχι μόνο για να μειώσουμε την πιθανότητα να μολυνθούμε απο ασθένειες, αλλά και να τις βοηθήσουμε να ευδοκιμήσουν και να εξοικονομούν δισεκατομμύρια δολάρια στους αγρότες και την βιομηχανία τροφίμων.

Πηγη www.e-radio.gr

 

[maik900]

Το θαύμα της Φάτιμα: Τρία παιδιά έβγαλαν στο δρόμο 70.000 ανθρώπους​

Η «εμφάνιση» της Παναγίας και οι προφητείες​

Ακόμη και σήμερα 100 και πλέον χρόνια μετά επιστήμονες ασχολούνται με το θαύμα της Φάτιμα, μια ιστορία που έγινε πίσω στο 1917, στο μικρό χωριό Φάτιμα της Πορτογαλίας.​

Τρία μικρά παιδιά, βοσκόπουλα, ηλικίας 9, 7 και δέκα ετών καθώς περπατούσαν για να πάνε στα ζώα που φρόντιζαν, είδαν ένα θείο όραμα.

Όταν γύρισαν είπαν στους γονείς τους πως εμφανίστηκε η Παναγία μπροστά τους και μάλιστα τους είπε πως θα τους επισκέπτεται κάθε 13 του μήνα από το Μάιο εώς και τον Οκτώβριο.
Τα νέα διαδόθηκαν από στόμα σε στόμα και γρήγορα βγήκαν εκτός χωριού φθάνοντας μέχρι και την πρωτεύουσα.
Κόσμος ξεκίνησε να επισκέπτεται το χωριό με σκοπό να βιώσουν και αυτοί το θαύμα.

Ο δήμαρχος συνέλαβε τα μικρά παιδιά και τα υποχρέωσε να πουν ότι είπαν ψέμματα, όμως εκείνα αρνούνταν πεισματικά.
Μάλιστα επέμεναν πως η Παναγία τους είπε πως θα κάνει ένα θαύμα που θα αναγκάσει και τους άπιστους να πιστέψουν. Συγκεκριμένα στις 13 Οκτωβρίου στο χωριό θα γίνει κάτι που θα αναγκάσει όσους λένε ότι είναι ψέμματα να πιστέψουν και να ζητήσουν συγγνώμη από τα παιδιά.
Στη πλατείου του χωριού μαζεύτηκαν 70.000 κόσμου. Ήταν μια μέρα που έβρεχε καταρρακτωδώς και όλοι στέκονταν με τις ομπρέλες τους.

Ξαφνικά η Λουσία, το μικρό κοριτσάκι, φωνάζει να κλείσουν όλοι τις ομπρέλες τους.
Σε δευτερόλεπτα η βροχή σταμάτησε και βγήκε ο ήλιος.
Όσοι ήταν εκεί υποστήριζαν πως ένιωσαν την παρουσία της Παναγίας και μια ενέργεια που δεν μπορούσαν να εξηγήσουν με λόγια.

Οι προφητείες που εκμυστηρεύτηκε όπως υποστήριξαν τα μικρά παιδιά ήταν η προειδοποίηση για τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, για μια απόπειρα δολοφονίας κατά του Πάπα και το τέλος του κόσμου.

Επιστήμονες υποστήριξαν ότι εκείνη την ημέρα, στις 13 Οκτωβρίου του 1917, δεν καταγράφηκε καμία έκλειψη ηλίου ενώ άλλοι στην προσπάθεια τους να εξηγήσουν το γεγονός υποστήριξαν ότι πιθανόν να επρόκειτο για οπτική ψευδαίσθηση που προκλήθηκε από τις αντανακλάσεις του ήλιου στα σύννεφα.

«Νιώθω ανίκανος να περιγράψω αυτό που είδα. Κοίταξα ευθεία τον ήλιο, ο οποίος φαινόταν χλωμός και δεν ενοχλούσε τα μάτια μου.

Έμοιαζε με μια μπάλα χιονιού, που περιστρεφόταν και φαινόταν ότι πλησίαζε τη γη. Τρομοκρατήθηκα και έτρεξα να κρυφτώ ανάμεσα στους άλλους, οι οποίοι έκλαιγαν και περίμεναν το τέλος του κόσμου».

Ο Πάπας Φραγκίσκος το 2017 προχώρησε στην αγιοποίησή των δύο παιδιών, σε μια ειδική τελετή στην πόλη Φάτιμα της Πορτογαλίας, παρουσία εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων από κάθε γωνιά του πλανήτη, που ξέσπασαν σε χειροκροτήματα μόλις άκουσαν τον Ποντίφικα να ανακοινώνει ότι οι Φρανσίσκο και Γιασίντα Μάρτο είναι πλέον οι νεότεροι Άγιοι της Καθολικής Εκκλησίας.

Τα δύο παιδιά, πέθαναν σε ηλικία 10 και εννέα ετών, μόλις μέσα σε διάστημα τριών ετών από το όραμά τους, το οποίο είδαν το 1917 και πλέον είναι οι νεότεροι άνθρωποι που αγιοποιήθηκαν από την Καθολική Εκκλησία, χωρίς να έχουν μαρτυρήσει.

Η Λουσία Ντος Σάντος ακολούθησε το μοναχισμό και πέθανε το 2005, σε ηλικία 97 ετών.

Πηγη www.e-radio.gr