ΑΥΤΟ ΤΟ ΞΕΡΕΤΕ ?

[maik900]

Η έφηβη που βασίλεψε στην Αγγλία για 9 μέρες, πριν τη δολοφονήσουν​

Η τραγική ιστορία της Λαίδης Jane Grey​

Στη βίαιη και δραματική ιστορία της αγγλικής μοναρχίας, η ιστορία της λαίδης Jane Grey ξεχωρίζει ως μια από τις πιο τραγικές.​

Ήταν μια έφηβη βασίλισσα της Αγγλίας που κυβέρνησε μόνο για εννέα ημέρες προτού καθαιρεθεί και τελικά εκτελεστεί. Αλλά υπάρχουν πολλά περισσότερα στην ιστορία της Λαίδης Jane από το γεγονός ότι είχε τη συντομότερη βασιλεία στην αγγλική ιστορία.
Η λαίδη Jane Grey γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1537 σε μια ισχυρή οικογένεια ευγενών με στενούς δεσμούς με τον θρόνο, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Εδουάρδου VI. Ήταν ο προτεστάντης ηγεμόνας μιας Αγγλίας που ήταν καθολική μόλις μερικές δεκαετίες πριν, και ο Εδουάρδος ήταν αποφασισμένος να διατηρήσει το βασίλειό του Προτεστάντη.
Μέχρι το 1553, έγινε σαφές ότι ο 15χρονος βασιλιάς Εδουάρδος VI επρόκειτο να αποβιώσει χωρίς να υπάρχει κάποιος διάδοχος. Έτσι, όσοι είχαν την εξουσία άρχισαν να αναζητούν κατάλληλους υποψηφίους για να γίνουν ο επόμενος βασιλιάς ή βασίλισσα. Η Lady Jane ήταν στην κορυφή της λίστας ορισμένων ανθρώπων - αλλά όχι όλων.
Γιατί ήταν σημαντική η Λαίδη Jane Grey; Μια ματιά στο οικογενειακό δέντρο της Lady Jane Gray αποκαλύπτει γιατί θα ήταν μια πιθανή επιλογή για τον αγγλικό θρόνο: η μητέρα της ήταν ξαδέρφη του βασιλιά. Έτσι τον Ιούλιο του 1553, μετά το θάνατο του Εδουάρδου, η Λαίδη Τζέιν έγινε βασίλισσα της Αγγλίας κάτω από πολύ περίεργες συνθήκες.

Photo: C. R. Leslie / Wikimedia Commons / Public Domain
Κάποιοι θα υποστήριζαν ότι ο θρόνος δεν ήταν ποτέ δικός της στην αρχή. Η πτώση της Jane Grey ήταν εξίσου γρήγορη και εκπληκτική με την άνοδό της. Εννέα ημέρες αφότου έγινε βασίλισσα, η Λαίδη Jane καθαιρέθηκε από τη Μαίρη Α, την καθολική μεγαλύτερη αδελφή του Εδουάρδου. Σε ηλικία μόλις 16 ετών, είχε κερδίσει και έχασε ένα στέμμα.
Όπως πολλοί στον κόσμο των Τυδόρ, η Λαίδη Jane Grey πιθανώς δεν είχε ενδιαφέρον να γίνει βασίλισσα – απλώς δεν ήταν η φιλοδοξία της. Αλλά όταν ο βασιλιάς Εδουάρδος VI πέρασε στις 6 Ιουλίου 1553, οι επιθυμίες του υπαγόρευσαν να προσφερθεί το στέμμα στη Λαίδη και αυτή η προσφορά ήταν κυριολεκτικά αδύνατο να αρνηθεί.
Η αντίδραση της Jane στο στέμμα αποκαλύπτει μια βαθιά απροθυμία από την πλευρά της. Σύμφωνα με πληροφορίες, έπεσε στο πάτωμα κλαίγοντας, επικαλούμενη την «ανεπάρκειά» της για τον νέο της ρόλο. Όπως σημείωσε ο Richard Cavendish για το History Today, η ίδια δέχτηκε το στέμμα λέγοντας, «...αν αυτό που μου έχει δοθεί είναι νομίμως δικό μου».
Τον Μάιο του 1553, η Λαίδη Τζέιν παντρεύτηκε τον Guildford Dudley ο οποίος ήταν επίσης έφηβος σαν αυτήν. Όταν η γυναίκα του έγινε βασίλισσα λίγους μήνες αργότερα, ο Dudley έδειξε το αληθινό του πρόσωπο: ήθελε να γίνει βασιλιάς. Ανεξάρτητα από το πώς ένιωθε η λαίδη για τον νέο της σύζυγο, πίστευε ότι δεν είχε δικαίωμα στον θρόνο. Έτσι, όταν εκείνος ζήτησε να τον ονομάσουν βασιλιά, εκείνη του είπε όχι – θα τον έκανε δούκα, αλλά όχι βασιλιά.
Ο Guildford και η οικογένειά του, οχι μόνο αντέδρασαν λέγοντας ότι ο Guildford θα παραιτηθεί από τα συζυγικά του καθήκοντα – και έτσι δεν θα έδινε στην Jane διάδοχο - ενώ φερόταν σαν να ήταν βασιλιάς υπονομεύοντάς τη στους υπόλοιπους.

Photo: John Calcott Horsley / Wikimedia Commons / Public Domain
Αν και η Jane μπορεί να είχε γίνει καλή βασίλισσα, η αγγλική αυλή δεν της έδωσε ποτέ πραγματικά πολλές ευκαιρίες να τα καταφέρει! Αρχικά, τα πεθερικά της ήταν πρόβλημα. Η οικογένεια του άντρα της ήταν τρομερά αντιδημοφιλής, οπότε και πολλοί ήταν καχύποπτοι για τη νέα βασίλισσα που είχαν στηρίξει οι Dudley.
Η Μαίρη, η μεγαλύτερη αδερφή του Εδουάρδου VI, αρνήθηκε να εγκαταλείψει το δικαίωμά της στον θρόνο, ανεξάρτητα από το τι μπορεί να είχε πει ο μικρότερος αδερφός της ή οι σύμβουλοί του. Οι Άγγλοι στήριζαν εντωμεταξύ, περισσότερο τους ισχυρισμούς της Mary παρά της Jane, και έτσι είχε λαϊκή υποστήριξη. Μέχρι τις 19 Ιουλίου 1553, η Jane ήταν έξω και η Mary ήταν μέσα. Με μια βασιλεία που διήρκεσε μόνο εννέα ημέρες, η Jane δεν ήταν βασίλισσα τόσο πολύ ώστε να λάβει την κατάλληλη στέψη στο Αβαείο του Γουέστμινστερ και η... φυλάκισή της κράτησε περισσότερο από τον χρόνο της στον θρόνο. Ξεκινώντας στις 19 Ιουλίου 1553, η Jane έγινε φυλακισμένη στον Πύργο του Λονδίνου.
Αφού η Jane φυλακίστηκε τον Ιούλιο του 1553, παρέμεινε στον Πύργο του Λονδίνου για μήνες, ενώ η νέα βασίλισσα προσπαθούσε να σκεφτεί... τι να κάνει μαζί της. Τον Φεβρουάριο του 1554, η Mary I αποφάσισε τελικά ότι η εκτέλεση ήταν ο μόνος δρόμος!
Ο Guildford εκτελέστηκε την ίδια μέρα με τη σύζυγό του και η Jane είδε τον αποκεφαλισμό του από το παράθυρο του κελιού της στον Πύργο του Λονδίνου. Λίγες ώρες αργότερα, ήρθε η σειρά της.
Aντιμετώπισε την εκτέλεσή της με αξιοπρέπεια και αποφασιστικότητα. Τα τελευταία της λόγια λέγεται ότι ήταν: «Κύριε, στα χέρια σου παραδίδω το πνεύμα μου». Αποκεφαλίστηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1554.

Πηγη www.e-radio.gr

 

[maik900]

Ο ποδοσφαιριστής που έριξε ένα αεροπλάνο με μια μπαλιά του​

Κατέρριψε ένα μικρό αεροπλάνο με το πόδι του!​

Ο Roberto Gabriel Trigo, είναι ποδοσφαιριστής από την Παραγουάη, και ίσως ο μόνος εν ζωή άνθρωπος που μπορεί να πει ότι κατέρριψε ένα μικρό αεροπλάνο με το πόδι του.​

Ο θρύλος του ποδοσφαίρου που κατέρριψε ένα αεροπλάνο κάνει τον γύρο των αποδυτηρίων των ποδοσφαιρικών συλλόγων της Παραγουάης εδώ και έξι δεκαετίες. Κάποιοι λένε ότι συνέβη κατά τη διάρκεια ενός επίσημου παιχνιδιού, άλλοι ότι ήταν κατά τη διάρκεια μιας προπόνησης, αλλά όλοι πιστεύουν τον ίδιο άνθρωπο – τον Roberto Gabriel Trigo. Ήταν 17 ετών τότε και έπαιζε ως δεξί μπακ για την ποδοσφαιρική ομάδα General Genes της Ασουνσιόν. Ενοχλημένος από ένα μικρό αεροπλάνο που πετούσε χαμηλά πάνω από το τοπικό γήπεδο ποδοσφαίρου, ο Trigo φέρεται να κλώτσησε τη μπάλα προς τα έξω, χτυπώντας τον κινητήρα του αεροσκάφους και προκαλώντας τη συντριβή του σε ανοιχτό γήπεδο, μόλις 200 μέτρα μακριά!
Ο άνθρωπος που πετούσε το αεροπλάνο ήταν ο Alfredo Lird, μεγάλος θαυμαστής του General Genes και ένας άνθρωπος που γνώριζε πολύ καλά ο Trigo. Είχε τη συνήθεια να πετάει πολύ χαμηλά πάνω από το γήπεδο ποδοσφαίρου κατά τη διάρκεια των προπονήσεων και των επίσημων αγώνων, και πάντα αστειεύονταν όταν του έριχναν το αεροπλάνο. Κανείς δεν πίστευε στην πραγματικότητα ότι ο Trigo μπορούσε να το κάνει, μέχρι την ημέρα που το έκανε.
Ο πρώην ποδοσφαιριστής, που έκλεισε τα 80 φέτος, δεν θυμάται κάθε λεπτομέρεια από την ημέρα που έγινε θρύλος στη χώρα του, αλλά θυμάται ότι ήταν Φεβρουάριος του 1957, κατά τη διάρκεια ενός αγώνα με την ποδοσφαιρική ομάδα Presidente Hayes.

Πηγη www.e-daily.gr

 

[maik900]

Πως ένα λεμόνι σημάδεψε το ντέρμπι Μίλαν ‑ Ίντερ​

Άλλη μια απίστευτη ιστορία από τα ιταλικά γήπεδα​

​

Τα ντέρμπι μεταξύ Μίλαν και Ίντερ φημίζονται για το πάθος τους, για την άγρια ομορφιά τους και έχουν χαρίσει μερικές από τις ωραίοτερες ποδοσφαιρκές στιγμές στην ιστορία του ποδοσφαιρου. Όμως η παρακάτω ιστορία έχει κάτι ξεχωριστό.​

Πίσω στο 1957 οι δύο ομάδες δεν κυνηγούν το πρωτάθλημα αφού Γιουβέντους και Νάπολι έχουν πολύ καλύτερα σύνολα. Όμως κανείς από τους δύο δεν θέλει να χάσει το ντέρμπι.
Το ματς ξεκίνησε και ο διαιτητής πολύ προσεκτικός απέφευγε τα σφυρίγματα καθώς ήξερε ότι οι οπαδοί περιμένουν το παραμικρό λάθος για να βάλουν φωτιά στις κερκίδες.

Όλα κυλούν ήρεμα, όμως στο δεύτερο ημίχρονο η Ίντερ κερδίζει ένα καθαρό πέναλντι και ανοίγει το σκορ. Το ματς παίρνει άγρια τροπή με τα σκληρά μαρκαρίσματα να αυξάνονται κ την Μίλαν να κερδίζει και αυτή με τη σειρά της ένα πέναλντι.
Και εκεί γράφτηκε μια από τις πιο περίεργες ιστορίες στο ευρωπαικό ποδόσφαιρο. Την ώρα που όλοι οι παίκτες διαμαρτύρονταν στον διαιτητή, και οι παίκτες της Μίλαν μάλωναν με τους αντιπάλους, ο Μπενίτο Λορέντζι, παίκτης της Ίντερ παίρνει ένα λεμόνι από το πάγκο και το βάζει κάτω από τη στημένη μπάλα που βρισκόταν στη βούλα του πέναλντι.
Οι οπαδοί της Μίλαν, έχουν δει τι συμβαίνει και αρχίζουν και φωνάζουν "λεμόνι λεμόνι", όμως κανείς δεν μπορεί να καταλάβει τι συμβαίνει. Ο επιθετικός της Μίλαν παίρνει φόρα και εκτελεί με τη μπάλα να φεύγει απελπιστικά άουτ, περίπου 6 μέτρα μακριά από την εστία.

Με τη λήξη του αγώνα ο Λορέντζι έτρεξε στα αποδυτήρια και κλειδώθηκε αφού οπαδοί της Μίλαν προσπάθησαν να τον λιντσάρουν για το κόλπο που στέρησε στην ομάδα τους την ισοφάριση.
Απίστευτοι Ιταλοί...

Πηγη www.e-daily.gr

 

[maik900]

Η μεγαλύτερη τραγωδία πλοίου που οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν​

Ο σκοπός του πλοίου ήταν να παρέχει ψυχαγωγικές και πολιτιστικές δραστηριότητες για Γερμανούς εργάτες​

Η βύθιση του βρετανικού υπερωκεάνιου του Τιτανικού το 1912, με πάνω από 1.500 θανάτους, είναι ίσως το πιο διάσημο ναυάγιο όλων των εποχών, αλλά όχι το μεγαλύτερο από άποψη χαμένων ζωών.​

Ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος είδε πολύ μεγαλύτερες καταστροφές με πολλές χιλιάδες ζωές να χάνονται πολλές φορές. Το χειρότερο ήταν η βύθιση του γερμανικού στρατιωτικού μεταφορικού πλοίου Wilhelm Gustloff τον Ιανουάριο του 1945 από ένα υποβρύχιο του Σοβιετικού Ναυτικού, που είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια περίπου 9.400 ανθρώπων. Παραμένει η πιο θανατηφόρα θαλάσσια καταστροφή που έγινε ποτέ.

Το Wilhelm Gustloff κατασκευάστηκε αρχικά ως υπερωκεάνιο για το πρόγραμμα του Γερμανικού Εργατικού Μετώπου, το οποίο επιχορηγούσε δραστηριότητες αναψυχής για Γερμανούς εργάτες. Ο σκοπός του πλοίου ήταν να παρέχει ψυχαγωγικές και πολιτιστικές δραστηριότητες για Γερμανούς εργάτες, συμπεριλαμβανομένων συναυλιών, κρουαζιέρων και άλλων ταξιδιών διακοπών, και να χρησιμεύσει ως εργαλείο δημοσίων σχέσεων που θα παρουσίαζε «μια πιο αποδεκτή εικόνα του Τρίτου Ράιχ».
Το πλοίο είχε χωρητικότητα περίπου 1.900 ατόμων, συμπεριλαμβανομένων περίπου 400 μελών πληρώματος. Όλες οι καμπίνες του Gustloff είχαν το ίδιο μέγεθος και κατανομή, καθιστώντας το Gustloff ένα «πλοίο χωρίς κοινωνικές τάξεις». Η μόνη εξαίρεση ήταν μια μεγαλύτερη καμπίνα που προοριζόταν για τον Χίτλερ.
Εκτός από τη λειτουργία του ως κρουαζιερόπλοιο, το Gustloff χρησιμοποιήθηκε για αποστολές με κοινό προσανατολισμό. Στις 10 Απριλίου 1938 λειτούργησε ως εκλογικό κέντρο για τους Γερμανούς και τους Αυστριακούς που ζούσαν στην Αγγλία να ψηφίσουν για την προσάρτηση της Αυστρίας. Τον Μάιο του 1939, το Gustloff, μαζί με άλλα πλοία, έφερε στρατιώτες της Λεγεώνας Condor πίσω στη Γερμανία μετά το τέλος του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου. Με την έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, το Gustloff άρχισε να λειτουργεί ως πλοίο νοσοκομείου στη Βαλτική Θάλασσα και τη Νορβηγία. Από τον Νοέμβριο του 1940 και μετά, ήταν αγκυροβολημένο στη Γκντίνια της Πολωνίας, για να χρησιμεύσει ως στρατώνας για τη 2η Μεραρχία Εκπαίδευσης Υποβρυχίων.

Καθώς οι Ρώσοι έκλεισαν σε μια Ανατολική Πρωσία, άρχισαν οι προετοιμασίες για την Επιχείρηση Hannibal - τη μαζική εκκένωση των γερμανικών στρατευμάτων και των πολιτών που ζούσαν στην περιοχή. Περισσότερα από χίλια πλοία τέθηκαν σε λειτουργία. Αυτά περιελάμβαναν εμπορικά σκάφη όλων των τύπων, συμπεριλαμβανομένων των αλιευτικών σκαφών και άλλων σκαφών. Ο Wilhelm Gustloff ήταν ένα από τα σκάφη που επιφορτίστηκαν με την εκκένωση Γερμανών πολιτών, στρατιωτικού προσωπικού και τεχνικών.
Στις 25 Ιανουαρίου 1945, το πλοίο έδεσε στη Γκντίνια της Πολωνίας και άρχισε να δέχεται πρόσφυγες. Καθώς διαδόθηκε η είδηση ότι το Wilhelm Gustloff φόρτωνε επιβάτες, οι αποβάθρες γέμισαν με ξέφρενους πρόσφυγες και γινόταν ένας τρελός αγώνας για να επιβιβαστούν στο πλοίο. Μέχρι τις 29 Ιανουαρίου, ο κατάλογος του πλοίου έδειχνε 7.956 επιβαίνοντες. Άλλοι 2.000 περίπου μπήκαν κρυφά μετά από εκείνο το σημείο.
Το Gustloff έφυγε από το λιμάνι λίγο μετά το μεσημέρι της 30ης Ιανουαρίου, μεταφέροντας περίπου 10.000 επιβάτες, με προορισμό τη ναυτική βάση Kriegsmarine στο Κίελο. Αρχικά είχε προγραμματιστεί ότι το Gustloff θα συνοδευόταν από δύο τορπιλοβάτες και ένα άλλο επιβατηγό πλοίο που θα μετέφερε πολίτες και στρατιωτικό προσωπικό, αλλά το άλλο πλοίο παρουσίασε μηχανικά προβλήματα και δεν μπορούσε να συνεχίσει. Ένα από τα τορπιλοβόλα έπρεπε επίσης να γυρίσει πίσω.

Ο στρατιωτικός διοικητής, Αντιδιοικητής Wilhelm Zahn, πρότεινε να ακολουθήσει μια πορεία σε ρηχά νερά κοντά στην ακτή και χωρίς φώτα, αλλά ο καπετάνιος του Gustloff, Friedrich Petersen, αποφάσισε να κατευθυνθεί προς τα βαθιά νερά που ήταν γνωστό ότι είχαν καθαριστεί από νάρκες.
Στις 6 μ.μ. Ο Petersen ενημερώθηκε ότι μια συνοδεία γερμανικών ναρκαλιευτικών κατευθύνθηκε και για να αποτρέψει τη σύγκρουση, ο Petersen ενεργοποίησε τα φώτα πλοήγησης του πλοίου του, κάνοντας τον Wilhelm Gustloff εύκολο να εντοπιστεί στο σκοτάδι.
Το Wilhelm Gustloff έγινε αντιληπτός σύντομα από το σοβιετικό υποβρύχιο S-13, υπό τη διοίκηση του πλοίαρχου Alexander Marinesko. Λίγο μετά τις εννιά, το Gustloff χτυπήθηκε από τρεις τορπίλες. Η έκρηξη απενεργοποίησε τους κινητήρες, έκλεισε τις γεννήτριες και διέκοψε όλες τις επικοινωνίες. Το πλοίο βυθίστηκε στο σκοτάδι.

Πηγη www.e-daily.gr

 

[maik900]

Μέσα στην πόλη ‑ φάντασμα της Centralia, που καίγεται εδώ και 60 χρόνια​

Είναι απίστευτο αλλά το έδαφος φλέγεται ακόμα​

​

Όταν ξέσπασε μια πυρκαγιά μέσα στο ανθρακωρυχείο στην Centralia, οι κάτοικοι νόμιζαν ότι γρήγορα θα σβήσει από μόνο της​

Όμως η φλόγα συνεχίζεται έξι δεκαετίες αργότερα και το κράτος έχει εγκαταλείψει την προσπάθεια να την σβήσει. Η Centralia της Πενσυλβάνια διέθετε κάποτε 14 ενεργά ανθρακωρυχεία και 2.500 κατοίκους στις αρχές του 20ου αιώνα. Αλλά μέχρι τη δεκαετία του 1960, η ακμή της είχε περάσει και τα περισσότερα από τα ορυχεία του είχαν εγκαταλειφθεί. Ωστόσο, περισσότεροι από 1.000 άνθρωποι ζούσαν εκεί μόνιμα και η Centralia δεν είχε πεθάνει - μέχρι που ξεκίνησε μια πυρκαγιά σε ανθρακωρυχείο.
Ξεκίνησε σε μια χωματερή και εξαπλώθηκε στις σήραγγες άνθρακα που οι ανθρακωρύχοι έσκαψαν χιλιάδες πόδια κάτω από την επιφάνεια. Και παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες να σβήσουν τις φλόγες, η φωτιά εξακολουθεί να καίει μέχρι σήμερα!
Όμως η φωτιά που καίει κάτω από την επιφάνεια συνεχίζει να εκτοξεύει δηλητηριώδη καπνό στον αέρα μέσα από εκατοντάδες ρωγμές ενώ το έδαφος βρίσκεται σε διαρκή κίνδυνο κατάρρευσης. Πώς όμως έφτασε ως εδώ;
Τον Μάιο του 1962, το δημοτικό συμβούλιο της Centralia της Πενσυλβάνια συνεδρίασε για να συζητήσει τη νέα χωματερή. Νωρίτερα μέσα στο έτος, η Centralia είχε κατασκευάσει ένα λάκκο βάθους 50 ποδιών που κάλυπτε μια έκταση περίπου τη μισή έκταση ενός γηπέδου ποδοσφαίρου για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της πόλης με τα απορρίματά του και έπρεπε να καθαριστεί πριν από τον ετήσιο εορτασμό της Ημέρας Μνήμης της πόλης.
Στη συνεδρίαση, τα μέλη του συμβουλίου πρότειναν μια φαινομενικά προφανή λύση: την καύση του ΧΥΤΑ.
Στην αρχή, φαινόταν να λειτουργεί. Η πυροσβεστική επένδυσε το λάκκο με ένα άκαυστο υλικό για να περιορίσει τη φωτιά, το οποίο άναψαν τη νύχτα της 27ης Μαΐου 1962. Αφού το περιεχόμενο του χώρου έγινε στάχτη, περιέλουσαν τα υπόλοιπα κάρβουνα με νερό.
Ωστόσο, δύο ημέρες αργότερα, οι κάτοικοι είδαν ξανά φλόγες! Και πάλι μια εβδομάδα αργότερα, στις 4 Ιουνίου. Οι πυροσβέστες της Centralia έμειναν μπερδεμένοι για το από πού προερχόταν η επαναλαμβανόμενη πυρκαγιά. Χρησιμοποίησαν μπουλντόζες και τσουγκράνες για να ανακατέψουν τα υπολείμματα των καμένων σκουπιδιών και να εντοπίσουν τις κρυμμένες φλόγες.
Τελικά, ανακάλυψαν την αιτία. Η φωτιά εξαπλωνοντα μέσα από τα ανθρακορυχεία και είχε ήδη φύγει. Σύντομα, οι κάτοικοι άρχισαν να παραπονιούνται για δυσάρεστες οσμές που έμπαιναν στα σπίτια και τις επιχειρήσεις τους και παρατήρησαν μυρωδιές καπνού που έβγαιναν από το έδαφος γύρω από τη χωματερή.
Το δημοτικό συμβούλιο έφερε έναν επιθεωρητή ορυχείων για να ελέγξει τον καπνό, ο οποίος διαπίστωσε ότι τα επίπεδα μονοξειδίου του άνθρακα σε αυτά ήταν πράγματι ενδεικτικά μιας πυρκαγιάς σε ορυχείο. Έστειλαν επιστολή στην Lehigh Valley Coal Company (LVCC) δηλώνοντας ότι μια «φωτιά άγνωστης προέλευσης» έκαιγε κάτω από την πόλη τους. Αλλά προτού καταλήξουν σε απόφαση, οι αισθητήρες εντόπισαν θανατηφόρα επίπεδα μονοξειδίου του άνθρακα που διέρρεαν από το ορυχείο και όλα τα ορυχεία της περιοχής Centralia έκλεισαν αμέσως. Η ζωή συνεχιζόταν όμως ο χρόνος θα έφερνε μεγάλες καταστροφές.
Είκοσι χρόνια μετά την έναρξη της πυρκαγιάς, ωστόσο, η Centralia, η Πενσυλβάνια άρχισε να αισθάνεται τις επιπτώσεις της αιώνιας φλόγας της υπόγεια. Οι κάτοικοι άρχισαν να λιποθυμούν στα σπίτια τους από δηλητηρίαση από μονοξείδιο του άνθρακα. Τα δέντρα άρχισαν να πεθαίνουν και το έδαφος έγινε στάχτη. Δρόμοι και πεζοδρόμια άρχισαν να λυγίζουν.
Σημερα η πόλη είναι μια πόλη φάντασμα. Και η φωτιά καίει ακόμα...

Πηγη www.e-daily.gr

 

[maik900]

Πόσοι άνθρωποι ζουν σε συνθήκες σύγχρονης δουλείας;​

Ο αριθμός αυξάνεται συνεχώς​

Μια νέα έκθεση του ΟΗΕ, αποκάλυψε ότι κυρίως λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού, ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν σε συνθήκες σύγχρονης δουλείας, αυξήθηκε σημαντικά.​

Η έκθεση της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας, αναφέρει πως περίπου 50 εκατομμύρια άνθρωποι εξαναγκάστηκαν σε γάμο ή εργασία τη χρονιά που πέρασε.
Η κλιματική αλλαγή, οι ένοπλέ συγκρούσεις αλλά και κυρίως η πανδημία, διατάραξαν κατά πολύ τις συνθήκες εργασίας και εκπαίδευσης, με την ακραία φτώχεια να μεγαλώνει, όπως και η αναγκαστική μετανάστευση.
Πριν από έξι χρόνια, όταν και παρουσιάστηκαν τα τελευταία στοιχεία, ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν σε συνθήκες σύγχρονης δουλείας ήταν κατά 9,3 εκατομμύρια μικρότερος, με την αύξηση να είναι αρκετά μεγάλη.
Από τα 50 εκατομμύρια, τα 27,6 εκατομμύρια είναι άνθρωποι που εξαναγκάστηκαν σε εργασία το 2021 (3,3 εκατομμύρια παιδιά) και τα υπόλοιπα αφορούν γυναίκες που αναγκάστηκαν να παντρευτούν χωρίς τη θέλησή τους. Σχεδόν τέσσερις στους πέντε ανθρώπους βρίσκονται σε κατάσταση σeξουαλικής εκμετάλλευσης.
Η έκθεση διαπίστωσε ότι πάνω από τους μισούς ανθρώπους που εξαναγκάστηκαν σε εργασία, έρχονταν από χώρες υψηλού ή μεσαίου εισοδήματος, με εκείνους που πλήττονται να είναι κυρίως οι μετανάστες εργάτες. Ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι εκείνο του Κατάρ, που δέχεται συχνά καταγγελίες για παραβιάσεις στα εργασιακά δικαιώματα των μεταναστών που εργάζονται εκεί για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου, το οποίο θα ξεκινήσει τον προσεχή Νοέμβριο.
Το 2018, η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας άνοιξε γραφείο στην πρωτεύουσα Ντόχα, και από τότε υπάρχει «σημαντική πρόοδος» στις συνθήκες διαβίωσης και εργασίας των μεταναστών εργατών, αν και παραμένουν τα προβλήματα ελλείψει νέας νομοθεσίας.
Η έκθεση επισημαίνει πως υπάρχουν ανησυχίες για την αναγκαστική εργασία που παρατηρείται σε διάφορα μέρη της Κίνας. Σε μια άλλη έκθεση, η οποία δόθηκε στη δημοσιότητα από τον επίτροπο υπηρεσίας ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αναφέρεται πως υπάρχουν «σοβαρές παραβιάσεις στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων» στην Κίνα, ενώ για την κράτηση των Ουιγούρων και άλλων μουσουλμάνων, το ενδεχόμενο είναι να αποτελούν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Η Κίνα αρνείται τα πάντα γύρω από το θέμα.

Πηγη www.e-radio.gr

 

[maik900]

Αυτή η γιαγιούλα ήταν μια από τους πιο διαβόητους κατά συρροή δολοφόνους της ιστορίας​

Μετά το θάνατο του συζύγου της, η Anujka άρχισε να πειραματίζεται με δηλητήρια​

Η Ana di Pištonja, γνωστή και ως Baba Anujka ή η μάγισσα Banat, ήταν μια επιτυχημένη ερασιτέχνης χημικός που χρησιμοποίησε τις δεξιότητές της για να σκοτώσει έως και 150 ανθρώπους στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα.​

Ορισμένες πηγές υποστηρίζουν ότι γεννήθηκε το 1838, στην περιοχή Μπανάτ της σύγχρονης Ρουμανίας, αλλά η ζωή της ήταν συνδεδεμένη με το γιουγκοσλαβικό χωριό Βλαντιμίροβατς, στην επαρχία Βοϊεβοντίνα της σημερινής Σερβίας.
Ως κόρη ενός πλούσιου κτηνοτρόφου, λέγεται ότι είχε μια άνετη παιδική ηλικία και καλή εκπαίδευση, αλλά έγινε μισάνθρωπος στα 20 της, αφού παρασύρθηκε από έναν Αυστριακό αξιωματικό που τελικά την εγκατέλειψε - έπειτα έμαθε πως κόλλησε σύφιλη. Βρήκε καταφύγιο στον τομέα της χημείας και έγινε γνωστή ως θεραπεύτρια και μάγισσα που μπορούσε να κάνει οποιονδήποτε να «εξαφανιστεί» για τη σωστή τιμή…

Αφού απομονώθηκε από τον κόσμο για μερικά χρόνια, η Ana di Pištonja φέρεται να παντρεύτηκε έναν ιδιοκτήτη γης με τον οποίο απέκτησε πέντε παιδιά. Δυστυχώς, μόνο ένας από αυτούς έφτασε στην ενηλικίωση. Ο σύζυγός της, ο οποίος φέρεται ότι ήταν πολύ μεγαλύτερος από αυτήν, πέθανε 20 χρόνια μετά τον γάμο τους και ήταν μετά το θάνατό του που έγινε η μάγισσα Βanat.
Μετά το θάνατο του συζύγου της, η Anujka έκανε το ένα κομμάτι του σπιτιού της σε εργαστήριο χημείας όπου άρχισε να πειραματίζεται με διάφορα μείγματα. Σύντομα έγινε γνωστή ως θεραπευτής και βοτανολόγος αλλά για κακό σκοπό - βοηθούσε τους στρατιώτες να γλιτώσουν από τη στρατιωτική θητεία δίνοντάς τους δηλητήριο για να τους αρρωστήσει και οι γυναίκες απαλλάσσονταν από τους συζύγους τους με το λεγόμενο «μαγικό νερό».
Η Anujka ρωτούσε τον πελάτη της, "Πόσο βαρύ είναι αυτό το πρόβλημα;", που σήμαινε, "Ποια είναι η σωματική μάζα του θύματος;" . Στη συνέχεια θα υπολόγιζε τη δόση του αρσενικού που ήταν απαραίτητη για να περάσει το "πρόβλημα" χωρίς να καταλάβει κανείς ότι είχε δηλητηριαστεί.
Η Baba Anujka έδινε το «μαγικό νερό» στις πελάτισσές της, που ήταν κυρίως γυναίκες, και τους καθοδήγησε να το δώσουν στους συζύγους τους, οι οποίοι συνήθως πέθαιναν μετά από περίπου οκτώ ημέρες. Η ηλικιωμένη γυναίκα πιστεύεται ότι ήταν υπεύθυνη για τον θάνατο τουλάχιστον 50 και έως και 150 ανθρώπων.

Πηγη www.e-radio.gr

 

[maik900]

Οι στοιχειωμένοι τάφοι της Βουλγαρίας: Τα μεσαιωνικά βαμπίρ​

Τι είναι αυτοί οι σκελετοί με ένα μαχαίρι στην καρδιά τους​

Υπάρχουν βαμπίρ; Κι όμως οι αρχαιολόγοι στη Βουλγαρία έτσι λένε.​

Ξεκινώντας στις αρχές της δεκαετίας του 2000, αρχαιολόγοι σε όλη τη Βουλγαρία ανακάλυψαν σκελετούς ανθρώπων που πιστεύεται ότι ήταν βαμπίρ: έξι σκελετοί ανακαλύφθηκαν κοντά στο Ντεμπέλτ, δύο βρέθηκαν στη Σωζόπολ, και ένας ακόμη αποκαλύφθηκε στα ερείπια του Περπερικόν με ένα μαχαίρι στην καρδιά του κοντά στα ελληνικά σύνορα το 2017.

Ο μυστικισμός της Ανατολής, με τον οποίο συνδέονται αυτές οι ιστορίες, αποτελεί, ίσως, την πιο βασική αιτία για την εμφάνιση του φαινομένου. Έκτοτε η Βουλγαρία έγινε ένας από τους πιο ελκυστικούς προορισμούς (τέταρτη θέση) για τον βαμπιρικό τουρισμό (vampire tourism) στον κόσμο! Ο αρχαιολόγος, Nikolai Ovcharov, στη Βουλγαρία, γνωστός και ως "Ιντιάνα Τζόουνς της Βουλγαρίας" είχε πει στη Βρετανική Daily Telegraph το 2017,
"Δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι για μια ακόμη φορά βλέπουμε ένα τελετουργικό ενάντια στους βρικόλακες", ανέφερε ο Ovcharov και πρόσθεσε "Ανάμεσα στα ευρήματα της περιοχής, η οποία περιλαμβάνει μια ακρόπολη στην κορυφή του λόφου, ένα φρούριο και ένα ιερό, υπάρχει και μια σειρά από "τάφους βαμπίρ".
Αυτό που ξεχώρισε αυτούς τους σκελετούς του 13ου αιώνα ήταν οι ράβδοι που περνούσαν μέσα από το στήθος τους, καρφώνοντάς τους στο έδαφος.
Όταν άνθρωποι που θεωρούνταν κακοί ή κακοί πέθαιναν στη μεσαιωνική Βουλγαρία, γινόταν αυτή η προφύλαξη ώστε να μην μπορούν να σηκωθούν από τους νεκρούς τη νύχτα και να γλεντήσουν με ανυποψίαστα θύματα.
Οι ερευνητές πιστεύουν ότι υπάρχουν περίπου 100 από αυτούς τους τάφους βαμπίρ στη Βουλγαρία.

Πηγη www.e-radio.gr

 

[maik900]

Η χώρα που οι μητέρες εμβολιάζουν κρυφά τα παιδιά τους​

Απέναντι στο θρησκευτικό δόγμα που απαγορεύει τα σύγχρονα φάρμακα​

Υπάρχουν ακόμα χώρες που παλεύουν με το φάντασμα της ιλαρά. Και αν στον δυτικό κόσμο κάτι τέτοιο ακούγεται περίεργο στη Ζιμπάμπουε, είναι ένας καθημερινός αγώνας επιβίωσης μετά τα θανατηφόρα κρούσματα που εντοπίστηκαν στη χώρα.​

Εκεί οι μητέρες πρέπει να καταστρώσουν ολόκληρο σχέδιο για να εμβολιάσουν τα παιδιά τους, γιατί για θρησκευτικούς λόγους απαγορεύεται οι πιστοί να προσφεύγουν σε σύγχρονα φάρμακα.
Έτσι σε μια κλινική στη πρωτεύουσα της Ζιμπάμπουε, τη Χαράρε, οι μητέρες κρυφά από τους άντρες και τους ηλικιωμένους της οικογένειας, συνεννοούνται με τους γιατρούς και τις νοσοκόμες και κάνουν εμβόλια κατά της ιλαράς στα παιδιά τους, σε πολύ πρωινές ώρες που δεν λειτουργεί κανονικά η κλινική.

Με το πρόσχημα των γεωργικών εργασιών ή τη συγκομιδή πόσιμου νερού, παίρνουν τα παιδιά τους και από μία κρυφή πόρτα μπαίνουν στη κλινική και κάνουν το σωτήριο εμβόλιο.
Οι γιατροί προσπάθησαν να ενημερώσουν τις γυναίκες αφού έβλεπαν ότι οι άνδρες στη χώρα ήταν δύσπιστοί ή κάθετα αντίθετοι λόγω των παραδόσεων που έχουν.
Η προσπάθεια απέδωσε όταν το μητρικό φίλτρο υπερίσχυσε των προκαταλήψεων.
Στη χώρα χάθηκαν περισσότερα από 700 βρέφη λόγω ιλαράς και φανταζόμαστε πόσο μεγαλύτερο θα ήταν αυτό το νούμερο αν οι μητέρες δεν ρίσκαραν για να τα εμβολιάσουν κρυφά.

Πηγη www.e-radio.gr

Τι στοκοι ειναι ετουτη γαμωτ

 

[stelios62]

Η χώρα που οι μητέρες εμβολιάζουν κρυφά τα παιδιά τους​

Τι στοκοι ειναι ετουτη γαμωτ ​

Μην ανακατεεστε 'κει δεν σας σπέρνουν ... κάθε λαός και τόπος βαδίζει με το σκεπτικό του χιλιετίες τώρα ...

 

[maik900]

Πόσοι άνθρωποι στον πλανήτη μιλούν αγγλικά;​

Σίγουρα δεν είναι όσοι νομίζετε​

Τα αγγλικά σύμφωνα με τα στοιχεία του Statista για το 2022, παραμένουν η πιο διαδεδομένη γλώσσα στον κόσμο με 1,5 δισ. ομιλητές.​

Ο Παγκόσμιος πληθυσμός αυτή τη στιγμή απέχει μόλις 23 εκατομμύρια από τα 8 δισ., πράγμα που σημαίνει ότι το ποσοστό των ανθρώπων που μιλάνε αγγλικά παγκοσμίως φτάνει το 18,8%, με την τάση να είναι συνεχώς ανοδική.
Αν έχετε απορία για το ποιες γλώσσες ακολουθούν μπορούμε να σας την λύσουμε. Στην δεύτερη θέση είναι τα Μανδαρινικά κινέζικα με 1,1 δισεκατομμύρια ομιλητές, στην τρίτη τα Χίντι που ομιλούνται κυρίως στην Ινδία με 602,2 εκατομμύρια ομιλητές, στην τέταρτη τα Ισπανικά με 548,3 εκατομμύρια ομιλητές και στην πέμπτη τα γαλλικά με 274,1 εκατομμύρια ομιλητές.
Τη δεκάδα συμπληρώνουν κατά σειρά τα αραβικά (274 εκατ.), τα μπενγκάλι (272,2 εκατ.), τα ρωσικά (258,2 εκατ.), τα πορτογαλικά (257,7 εκατ.) και τα ούρντου (231,3 εκατ.).
Οι περισσότεροι θεωρούν ότι σε μερικές δεκαετίες από τώρα, σχεδόν όλος ο πληθυσμός τη γης θα γνωρίζει αγγλικά.

Πηγη www.e-radio.gr

 

[stelios62]

Αυτή την λανθασμένη εντύπωση είχα και 'γω για τα αγγλικα..... Τα ισπανο-πορτογεζικα ομιλούνται περισσότερο ακόμα και στο Αμέρικα. Ειδικά ομως στην Ευρώπη κανείς δεν μιλάει αγγλικά εκτός των Αγγλων. Προσοχή όχι ότι δεν ξέρουν ...δεν θέλουν να τα μιλάνε λέμε.

 

[Pan-dvs]

Αυτή την λανθασμένη εντύπωση είχα και 'γω για τα αγγλικα..... Τα ισπανο-πορτογεζικα ομιλούνται περισσότερο ακόμα και στο Αμέρικα. Ειδικά ομως στην Ευρώπη κανείς δεν μιλάει αγγλικά εκτός των Αγγλων. Προσοχή όχι ότι δεν ξέρουν ...δεν θέλουν να τα μιλάνε λέμε.

Λεει ποσοι τα γνωριζουν Στελιο και οχι ποσοι τα μιλαν.

 

[maik900]

Μόνο 4 χώρες παγκοσμίως έχουν τη δυνατότητα να τρώνε υγιεινά​

Δείτε ποιες είναι​

Ο ΟΗΕ το 2020 είχε προειδοποιήσει τον πλανήτη ότι οι άνθρωποι που δεν μπορούν να τραφούν υγιεινά αυξάνονται με τρομακτικούς ρυθμούς. Η κατάσταση 2 χρόνια μετά έχει εκτραπεί, αφού οι συνέπειες της πανδημίας, αλλά και της αύξησης των τιμών αρχίζουν και φαίνονται και σε χώρες που εώς τώρα δεν είχαν προβλήματα.​

Υπερδυνάμεις όπως οι ΗΠΑ, η Γερμανία, αλλά και πολλές οικονομίες της Ασίας που έμοιαζαν να μην επηρεάζονται από το οικονομικό τοπίο ερχίζουν και κλωνίζονται και οι πολίτες τους αδυνατούν να αγοράσουν βασικά είδη διατροφής.
Ειδικοί κάνουν λόγο για το τρομακτική αύξηση του κόστους ζωής παγκοσμίως, σε επίπεδα 40% πάνω από το 2020 και μιλούν για μια βόμβα που αναμένεται να σκάσει με απρόβλεπτες συνέπειες για τις κυβερνήσεις, αλλά και τη κοινωνική συνοχή.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο τα χρήματα, αλλά και η επάρκεια τροφίμων και κυρίως το πως θα προμηθευτούν κάποιες χώρες βασικά αγαθά. Η υποσαχάρια Αφρική εξαρτιόταν αποκλειστικά από την Ουκρανία και τη Ρωσία και λόγω του πολέμου βρίσκεται σε απόγνωση. Πολίτες των χωρών αυτών αδυνατούν να τραφούν ακόμη και με ένα γεύμα την ημέρα.
Το πρόβλημα εκτός του πολέμου διογκώθηκε από την αύξηση των καταστροφικών βροχοπτώσεων που ξεπέρασαν κάθε προηγούμενη χρονιά.
Η έρευνα έδειξε ότι μόνο 4 χώρες παγκοσμίως μπορούν να παρέχουν στους πολίτες τους τη δυνατότητα να τρέφονται επαρκώς και υγιεινά.
Οι πολίτες στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, στην Ισλανδία, Ελβετία και Αζερμπαϊτζάν έχουν το εισόδημα ώστε να τρέφονται με σωστό τρόπο που δεν θέτει την υγεία τους σε κίνδυνο.
Ινδία και οι χώρες της Κεντρικής Αφρικής, από την άλλη πλευρά είναι οι χώρες με το μεγαλύτερο πρόβλημα διατροφής. Αλλά ανησυχητικό είναι ότι ΗΠΑ και πολλές χώρες της Ευρώπης παρουσιάζουν μεγάλη αύξηση στις δυσκολίες γύρω από τη διατροφή του κόσμου.

Πηγη www.e-radio.gr

 

[maik900]

Το παιδί «αστακός»: Ο δολοφόνος με τις δαγκάνες​

Μια ιστορία που έκανε πολλούς να χάσουν τον ύπνο τους​

Ο Γκρέιντι Στάιλς Τζούνιορ, γεννήθηκε στο Πίτσμπουργκ το 1937. 'Ηταν ένα απο τα παιδιά της οικογένειας Στάιλς, που γεννήθηκαν με μια σπάνια γενετική ασθένεια όπου τα άκρα τους έμοιαζαν με δαγκάνες, όμοιες με αυτές του αστακού.​

Η εκτροδακτυλία είναι μια ασθένεια, κληρονομική, όπου είτε τα μεσαία δάχτυλα λείπουν είτε είναι ενωμένα. Ο πατέρας της οικογένειας έβγαζε τα προς το ζην εκθέτοντας όλη την οικογένεια σε τσίρκο, σαν "φρικιά"
Μάλιστα ενώ οι γιατροί είχαν προειδοποιήσει την οικογένεια εκείνοι συνέχιζαν και έκαναν νέα παιδιά για να τα εκμεταλλεύονται και να βγάζουν περισσότερα χρήματα, αφού η φήμη τους είχε φτάσει σε κάθε άκρη της πολιτείας.
Ο Γκρέιντι είχε την πιο βαριά μορφή της ασθένειας αφού είχε το πρόβλημα και στα κάτω άκρα, κάτι που τον εμπόδιζε να περπατάει.
Κατάφερε να αποκτήσει ένα υψηλό βιοτικό επίπεδο, αφού οι αμοιβές είχαν εκτιναχθεί. Απέκτησε σύζυγο και παιδιά, αλλά ήταν ιδιαίτερα βίαιος και κακοποιητικός.

Χτυπούσε με μανία τη γυναίκα του για να ακούει τις φωνές της, αφού αυτό τον ερέθιζε. Τις τρυπούσε τα μάτια και την έπνιγε ενώ τα παιδιά της οικογένειας ήταν μάρτυρες των βασανιστηρίων.
Όταν η Ντόνα, η κόρη του ζευγαριού αρραβωνιάστηκε, ο Γκρέιντι που αντιπαθούσε τον σύντροφό της τον κάλεσε στο σπίτι με σκοπό να τον τρομάξει και να εγκαταλείψει την κόρη του.
Πάνω στο καυγά, που προκάλεσε ο ίδιος επίτηδες πήρε μια καραμπίνα και τον πυροβόλησε. Συνελήφθη και ενώ καταδικάστηκε, προσέφυγε στο Ανώτατο Δικαστήριο λέγοντας πως οι φυλακές δεν μπορούσε να φροντίσει κάποιον με τη δική του αναπηρία. Κέρδισε τη δίκη και αφέθηκε ελεύθερος.
Όταν γλύτωσε τη φυλακή, έγινε ακόμα πιο βίαιος, αφού ένιωθε υπεράνω του νόμου. ξεσπούσε τη μανία του καθημερινά στη σύζυγό τους. Εκείνη χωρίς πλέον να μπορεί να αντέξει τα βασανιστήρια, πλήρωσε τον 17χρονο γείτονά τους για να τον σκοτώσει.
Εκείνος με αμοιβή 1500 δολάρια πήρε μια καραμπίνα του πατέρα του και τον πυρόβολησε εξ επαφής.
Στη κηδεία του δεν παρεβρέθηκε κανείς, θάφτηκε ολομόναχος.

Πηγη www.e-radio.gr

 

[maik900]

Σήμερα έμαθα: Τα φιστίκια δεν είναι ξηροί καρποί​

Κι όμως δεν είναι​

Είμαι μερικά πράγματα που είσαι απόλυτα σίγουρος στη ζωή και έρχεται ένα άρθρο, σαν αυτό εδώ, να σου χαλάσει τη σιγουριά και όσα νόμιζες μέχρι τώρα. Αλλά μη νομίζετε, το ίδιο πάθαμε και εμείς όταν διαβάσαμε το παρακάτω.​

Τα φιστίκια σχεδόν όλοι ξέρουμε ότι είναι ξηροί καρποί. Μάλιστα στα αγγλικά λέγονται «peanuts», λέξη που έχει μέσα το «-nuts» που μεταφράζεται σε «ξηροί καρποί». Παρολ’ αυτά, μάλλον αγνοήσαμε πολύ το «pea-», που μεταφράζεται σε «αρακά». Και αυτό γιατί κυρίες και κύριοι, τα φιστίκια ανήκουν στα όσπρια.
Ονομάζεται αραχίδα ή σουδάνιο και ανήκει στην οικογένεια των ψυχανθών, δηλαδή τα όσπρια. Είναι κι αυτός από τους σπόρους που αναπτύσσονται μέσα σε λοβούς, όπως ο αρακάς και τα φασόλια.
Σε αντίθεση με τους ξηρούς καρπούς, που καλλιεργούνται στα δέντρα, τα φιστίκια αναπτύσσονται υπόγεια. Οι σπόροι των φιστικιών ανθίζουν πάνω από το έδαφος και στη συνέχεια μεταναστεύουν υπόγεια για να ωριμάσουν. Όταν τα μαζεύουμε, είναι μέσα στο έδαφος δηλαδή.

Πηγη www.e-radio.gr

 

[maik900]

Η Αγγλία ανήκει στις ίδιες οικογένειες εδώ και 1.000 χρόνια​

Μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία​

​

Λίγο μετά την κατάκτηση της Αγγλίας από τους Νορμανδούς το 1066 μ.Χ., ο βασιλιάς του William πήρε όλη τη Γη και τη μοίρασε στους στρατιώτες και τους ευγενείς που τον βοήθησαν να νικήσεις τους Αγγλοσάξονες. Το σοκαριστικό είναι πως ακόμα και σήμερα, μια χιλιετία μετά, η μεγαλύτερη έκταση της Αγγλίας παραμένει στα χέρια των απογόνων τους.​

Το πρώτο πράγμα που έκανε ο William όταν ανέβηκε στον αγγλικό θρόνο ήταν ότι όλη η γη θα ανήκε σε αυτόν. Στη συνέχεια καθιέρωσε τη φεουδαρχία όταν άρχισε να μοιράζει χωράφια στους πιστούς στρατιώτες που τον βοήθησαν να ανέβει σε αυτόν.
Σήμερα σύμφωνα με τον The Guardian, το 70% της Βρετανίας ανήκει στο 1% του πληθυσμού. Η βασίλισσα Ελισάβετ μέχρι πρόσφατα και πλέον ο βασιλιάς Κάρολος, παραμένει ο κατ’ όνομα ιδιοκτήτης όλων των εδαφών και κάθε πραγματικός ιδιοκτήτης είναι ουσιαστικά ένας ενοικιαστής, που πληρώνει ενοίκιο με τη μορφή της αφοσίωσης στο στέμμα. Αυτό δεν είναι όμως το μόνο απομεινάρι της κατάκτησης από τους Νορμανδούς.
Οι απόγονοι των ανθρώπων που μοιράστηκε η Γη, με ονόματα όπως Percy, Darcy και Montgomery, παραμένουν αρκετά πιο πλούσιοι, σχεδόν κατά 10%, από εκείνους που έχουν Αγγλοσαξονική καταγωγή.
Επιπλέον, οι απόγονοι των Νορμανδών έχουν και άλλα προνόμια, όπως η φοίτηση στα καλύτερα πανεπιστήμια. Σε μια μελέτη που εξέτασε τις εγγραφές στα πανεπιστήμια του Κέιμπριτζ και της Οξφόρδης τα τελευταία χίλια χρόνια, αποκαλύφθηκε ότι σε ορισμένες περιόδους, τα νορμανδικά ονόματα ήταν 800% πιο συχνά στην Οξφόρδη από ό,τι στον γενικό πληθυσμό, και πιο πρόσφατα, ήταν τουλάχιστον διπλάσια.

Πηγη www.e-radio.gr

 

[stelios62]

Δεν βαριεσαι αφου μια οικογενεια ειμαστε ...... Εδω οι γερμανο-Battenberg ανα-συλλαβο-μεταφραστηκανε αγγλιστι σε Μountbatten για να ειναι πιο ευπεπτο στους ξαδελφους κοκκινοκολους ...... δεν λεει τωρα ολακερος εγγλεζικος βασιλικος οικος με γερμανικο επιθετο .....!

The Mountbatten family is a British dynasty that originated as an English branch of the German princely Battenberg family. The name was adopted on 14 July 1917, three days before the British royal family changed its name to “Windsor”, by members of the Battenberg family residing in the United Kingdom, due to rising anti-German sentiment among the British public during World War I. The name is a direct Anglicisation of the German Battenberg, or Batten mountain, a small town in Hesse. The titles of count and later prince of Battenberg had been granted in the mid-19th century to a morganatic branch of the House of Hesse-Darmstadt, itself a cadet branch of the House of Hesse.

Mountbatten family - Wikipedia

en.wikipedia.org

 

[maik900]

Σε ποια χώρα οι άνθρωποι διαβάζουν περισσότερο​

Σύμφωνα με έρευνα της εφημερίδας UK Independent​

​

Μια έρευνα της Βρετανικής Independent, δημοσίευσε ένα γράφημα που δείχνει τον αριθμό των ωρών που αφιερώνει ένα άτομο διαβάζοντας την εβδομάδα, για κάθε χώρα.
Η χώρα που διαβάζει περισσότερο είναι η Ινδία, αφού το γράφημα έδειξε ότι έχει μέσο όρο 10 ώρες και 42 λεπτά διαβάσματος. Αυτό είναι ένα αρκετά καλό ποσό για μια χώρα στο σύνολό της.
Η δεύτερη χώρα με περισσότερη αγάπη στην ανάγνωση, είναι η Ταϊλάνδη με 9 ώρες και 24 λεπτά και τρίτη η Κίνα με 8 ώρες την εβδομάδα. Ο μέσος όρος για περισσότερο από μία ώρα την ημέρα είναι υπέροχος και αυτός πρέπει να είναι ο στόχος για όλες τις χώρες.

Οι ΗΠΑ κατέλαβαν την 42η θέση με 5 ώρες και 42 λεπτά ανάγνωσης την εβδομάδα.
Σε μια αντίστοιχη έρευνα που έγινε αποκλειστικά για τις χώρες τις Ευρώπης, πρώτη στη λίστα μπαίνει η Εσθονία με 1 ώρα και 31 λεπτά την εβδομάδα, ενώ η Ελλάδα βρίσκεται στη 5η θέση με 1 ώρα και 3 λεπτά την εβδομάδα. Τελευταία σε αυτή τη λίστα, βρίσκεται η Γαλλία με 14 λεπτά διαβάσματος την εβδομάδα.
Η ίδια έρευνα, πρόσθεσε ποιοι άνθρωποι στην Ευρώποι ξόδεψαν περισσότερα χρήματα στην αγορά εφημερίδων και χαρτικών. Οι άνθρωποι στη Σλοβακία ξόδεψαν τα περισσότερα λεφτά σε βιβλία, εφημερίδες και χαρτικά (2,1% του εισοδήματος των νοικοκυριών), ενώ ακολουθούν η Γερμανία (1,6%) και η Πολωνία (1,4%). Στο αντίθετο άκρο της κλίμακας, οι χαμηλότερες μετοχές καταγράφηκαν στη Βουλγαρία και την Ελλάδα (και οι δύο 0,6%), την Τσεχική Δημοκρατία, την Ισπανία και τη Μάλτα (όλες 0,7%).
Τέλος, καταγράφηκε ότι περισσότερες γυναίκες διαβάζουν βιβλία σε σχέση με τους άντρες σε όλες τις χώρες που συμμετείχαν στην έρευνα, αλλά οι άντρες που διαβάζουν το κάνουν για μεγαλύτερες περιόδους από τις γυναίκες.

Πηγη www.e-radio.gr

 

[maik900]

Ο δολοφόνος που έπινε τις μπίρες του παρέα με τους αστυνομικούς που τον έψαχναν​

Σκότωσε συνολικά 10 ανθρώπους​

​

Ο Ed Kemper σκότωσε συνολικά 10 ανθρώπους. Τα θύματα του ήταν κυρίως φοιτήτριες που έκαναν πεζοπορία, τις οποίες μετέφερε σε απομονωμένα μέρη και αφού τις σκότωνε τις βίαζε. Σε μικρή ηλικία είχε σκοτώσει τον παππού του και τη γιαγιά του, ενώ αργότερα σκότωσε και τη μητέρα του.​

Ο Kemper είχε κόλλημα με τους αστυνομικούς. Από μικρός ήθελε να μπει στο σώμα και κόπηκε λόγω ύψους, αφού έφτανε τα 2 μέτρα και 6 εκατοστά. Την τετραετία από το 1969 μέχρι το 1973, κατά την οποία διέπραξε τους φόνους, σύχναζε σε ένα μπαρ στο Santa Cruz που ήταν γνωστό στέκι αστυνομικών. Στο Jury Room έπινε τις μπίρες του παρέα μαζί τους και τους κολάκευε λέγοντας πως θα ήθελε να είναι σαν αυτούς αλλά είχε το μειονέκτημα του ύψους.

Δεν γνώριζαν ότι είχε ήδη καταδικαστεί για τη δολοφονία του παππού του και της γιαγιάς του όταν ήταν 15 ετών. Καταδικάστηκε και μεταφέρθηκε σε κλινική, όμως δεν έλαβε την πρέπουσα θεραπεία για την παρανοϊκή σχιζοφρένεια με την οποία διαγνώστηκε. Και στα 21 του βγήκε ξανά έξω.
Για τρία χρόνια το δολοφονικό του ένστικτο παρέμεινε ανενεργό. Αντίθετα έγινε φίλος με τους αστυνομικούς, που τον φώναζαν Big Ed και τον έψαχναν μόλις έμπαιναν στο μπαρ ως μια ευχάριστη παρέα. Το 1972 όμως έκανε τον πρώτο από τους 8 φόνους του μέσα σε έναν χρόνο.
Στο Santa Cruz άρχισαν να εξαφανίζονται φοιτήτριες με την αστυνομία να ψάχνει τον δολοφόνο. Πότε όμως δεν υποψιάστηκαν τον φίλο τους Big Ed. Το 1973 σκότωσε την μητέρα του και αργότερα μια φίλη της. Πήρε τις πιστωτικές κάρτες των δυο γυναικών και έφυγε με το αυτοκίνητο.
Όταν έφτασε στο Pueblo του Colorado, σταμάτησε σε ένα τηλέφωνο και κάλεσε την αστυνομία του Santa Cruz. Όταν τους είπε ποιος είναι και πως αυτός είναι ο δολοφόνος των 8 γυναικών, του το έκλεισαν νομίζοντας ότι τους κάνει πλάκα. Έπρεπε να καλέσει 3 φορές για να ασχοληθούν μαζί του.
Τον συνέλαβε η αστυνομία του Pueblo, μεταφέρθηκε πίσω στην Καλιφόρνια και καταδικάστηκε σε ισόβια. Σήμερα είναι 72 ετών και έχει δικαίωμα να αποφυλακιστεί με αναστολή το 2024, αλλά έχει πει στον δικηγόρο του πως του πως είναι χαρούμενος με τη ζωή του στη φυλακή.

Πηγη www.e-radio.gr

 

[maik900]

Το πρόβλημα που δημιουργήθηκε με τους «cocaine hippos»του Πάμπλο Εσκομπάρ​

Ένα από τα αρκετά προβλήματα που δημιούργησε ο βαρόνος των ναρκωτικών​

Ο Πάμπλο Εσκομπάρ σκοτώθηκε από το 1993 από αστυνομικούς, μια ημέρα αφότου έκλεισε τα 44 του χρόνια. Αν και η ζωή του ήταν σύντομη, είχε καταφέρει να χτίσει ένα τεράστιο δίκτυο παραγωγής και διακίνησης ναρκωτικών, όντας ανάμεσα στους πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου.​

Εκτός όμως από την τεράστια χρηματική περιουσία που άφησε πίσω του, άφησε μεταξύ άλλων και έναν ζωολογικό κήπο. Και ήταν ένας πλήρης ζωολογικός κήπος. Οι ρινόκεροι, οι ελέφαντες και οι καμηλοπαρδάλεις, κατάφεραν να βρουν νέα στέγη. Αλλά οι ιπποπόταμοι, παρέμειναν στο εγκαταλελειμμένο ράντσο στην εξοχή της Κολομβίας και περίπου 14 χρόνια αργότερα, κάποιος μπορούσε να τους συναντήσει ακόμα και 100 χιλιόμετρα μακριά από εκεί.
Αυτό δημιουργούσε ένα πρόβλημα και εκείνος που κλήθηκε να το αντιμετωπίσει ήταν ο κτηνίατρος Κάρλος Βαλντεράμα, ο οποίος περιέγραψε πόσο δύσκολο είναι να ευνουχίσεις έναν ιπποπόταμο όταν αυτός βρίσκεται στη φύση. Όπως είπε για τον Εσκομπάρ «Για να είμαι ειλικρινής είναι ένα από τα πολλά προβλήματα που μας άφησε».
Ο διαβόητος βαρόνος της κοκαΐνης, στην κορύφωση των «επαγγελματικών» του δραστηριοτήτων, έφερε παράνομα στην Κολομβία έναν μεγάλο αριθμό εξωτικών ζώων, ένα από το κάθε φύλο, με τη φύση να κάνει τη δουλειά της από εκεί και έπειτα.
Μετά τον θάνατό του, οι ιπποπόταμοι διέφυγαν από το κτήμα του και εμφανίζονταν στα πιο παράξενα μέρη. Όπως λέει ο Κάρλος Βαλντεράμα, «Η Κολομβία έγινε ο παράδεισός τους, αλλά παραμένουν πολύ επιθετικά ζώα και γενικά πολύ δύσκολα». Το 2007, ένας από τους αρσενικούς έγινε ιδιαίτερα επιθετικός και του ανέθεσαν ένα σχεδόν ακατόρθωτο πράγμα. Να τον ευνουχίσει στη φύση.
«Βρισκόμαστε σε μια έκταση γεμάτη με λίμνες και όχι σε μια κλινική. Ήταν πολύ δύσκολο να του δώσω αναισθητικό, ενώ οι ιπποπόταμοι πεθαίνουν πολύ εύκολα από αναισθησία», εξήγησε.
Τελικά τα κατάφερε και μόλις το αναισθητικό ξεκίνησε τη δράση του, ξεκίνησε και η διαδικασία. «Παρέμενε δύσκολο γιατί οι όρχεις τους είναι εσωτερικοί. Η διαδικασία λοιπόν επιτάσσει να περάσουμε ένα στρώμα δέρματος που έχει πάχος 2 ή 3 εκατοστά, κάτι σαν αλεξίσφαιρο γιλέκο. Και δεν τελειώνει εκεί, γιατί πρέπει μετά να διαπεράσεις και 8 εκατοστά λίπους», ανέφερε.

Η επέμβαση κράτησε για 12 ώρες και χρειάστηκαν συνολικά επτά άνθρωποι. Όπως εξηγεί, το άγχος ήταν μεγάλο γιατί η πιθανότητα να ζήσει το ζώο ήταν 50-50. Όταν τελείωσε και ο ιπποπόταμος ήταν ακόμα αναίσθητος, μεταφέρθηκε από τον στρατό στο ράντσο του Πάμπλο Εσκομπάρ. «Καταφέραμε να το απελευθερώσουμε και το ζώο μάς κοιτούσε σε φάση: "Εντάξει; Φεύγετε τώρα;". Ήταν μια καλή βραδιά», πρόσθεσε.
Το πρόβλημα όμως παραμένει, γιατί από τότε έχει μπει την άκρη το πλάνο να ευνουχιστούν περισσότεροι ιπποπόταμοι. Κι έτσι αυτή τη στιγμή στην Κολομβία υπάρχουν περίπου 120 «cocaine hippos» όπως τους αποκαλεί ο ντόπιος πληθυσμός, δηλαδή «ιπποπόταμοι της κοκαΐνης».

Πηγη www.e-radio.gr

 

[maik900]

Ο μύθος γύρω από τον Καιάδα​

Τι ισχύει από όσα έχουν γραφτεί και τί είναι μύθος​

Ο Καιάδας που βρίσκεται στο χωριό Τρύπη της Λακωνίας λίγα χιλιόμετρα έξω από τη Σπάρτη. Οι περισσότεροι γνωρίζουν τον Καιάδα ως το μέρος όπου οι Σπαρτιάτες πετούσαν τα παιδιά που γεννιόταν με δυσμορφία ή δεν ήταν αρτιμελή. Όμως ο μύθος καταρρίφθηκε από τα ευρήματα που βρέθηκαν.​

Σύμφωνα με τον Πλούταρχο στον Καιάδα κατέληγαν τα παιδιά που φαίνοταν ότι δεν θα μεγαλώσουν υγιή και ικανά να μπούνε στη στρατιωτική μηχανή της Σπάρτης. Οι Σπαρτιάτες ήταν γνωστοί για τις ικανότητες του στο πεδίο της μάχης και τη σκληρή διαπαιδαγώγίση τους. Έφευγαν από μικρή ηλικία από την στοργή και την ασφάλεια της οικογένειας και εξασκούνταν στις πολεμικές τέχνες.
Όταν ενηλικιώνονταν έμπαιναν στο στρατό της Σπάρτης που είτε αμύνονταν για να μείνει ελεύθερη η πόλη, είτε έκαναν εκστρατείες για να προφυλάξουν τα συμφέροντά τους.

Όμως στον οι ιστορικοί του σήμερα πιστεύουν πως στον Καιάδα κατέληγαν όσοι είχαν καταδικαστεί σε εσχάτη προδοσία, αιχμάλωτοι πολέμου, όλοι ενήλικες. Δεν βρέθηκαν ποτέ οστά παιδιών.
Ο θάνατος στον Καιάδα θεωρούνταν ατιμωτικός γιατί τα πτώματα έμεναν χωρίς ταφή και η ψυχή τους δεν έβρισκέ ποτέ την γαλήνη.

Σύμφωνα με ιστορικές αναφορές στον Καιάδα ρίχτηκαν από τους Σπαρτιάτες ο ήρωας του Β’ Μεσσηνιακού πολέμου Αριστομένης μαζί με 50 αιχμαλώτους Μεσσηνίους. Όπως επίσης και το σώμα του βασιλιά τους Παυσανία που είχε καταδικαστεί σε θάνατο για προδοσία.
Η πρώτη επίσημη έρευνα έγινε το 1983 και βρέθηκαν οστά στη σπηλιά, αλλά και στις σχισμές του Καιάδα.

Πηγη www.e-radio.gr

 

[Zatara]

Εκεί παραδίπλα μένω

 

[Zatara]

Το χωριό δίπλα στον Καιάδα λέγεται Τρύπη, έχει ωραία περιηγητική διαδρομή με ποτάμι...επίσης έχει ταβέρνες με κάτι γουρουνοπούλες χάρμα, είναι 3 χιλιόμετρα από τη Σπάρτη και πάω με τα πόδια.

 

[maik900]

Ο σκακιστής που νίκησε 36 αντιπάλους με κλειστά μάτια​

​

Μπορεί το σκάκι να μπήκε στη ζωή του κόσμου μετά τη πολύ πετυχημένη σειρά «Γκαμπί της Βασίλισσας» αλλά τις τελευταίες δεκαετίες έχει προσφέρει δεκάδες συγκινήσεις στο κοινό.
Ένας εξαιρετικός σκακιστής ο Πολωνός Μιέτσισλαβ Νάιντορφ είχε δώσει δείγματα του ταλέντου του τη δεκαετία του 1930.
Αναγκάστηκε να φύγει στην Αργεντινή κυνηγημένος από το ναζιστικό καθεστώς επειδή ήταν Εβραίος. Όμως και στην Αργεντινή τα πράγματα ήταν δύσκολα για αυτόν.
Στην χώρα της Λατινικής Αμερικής αρχίζουν και κερδίζουν έδαφος οι φιλοναζιστές και ο Νάιντοφ μπαίνει στη μαύρη λίστα και παρακολουθείται.

Αποκομμένος από φίλους και οικογένεια ο Νάιντορφ αποφασίζει πως πρέπει να κάνει κάτι σπουδαίο για να τραβήξει τη προσοχή της διεθνούς κοινότητος.
Θα έπαιζε με 40 αντιπάλους με κλειστά μάτια, ταυτόχρονα. Το παίξιμο με κλειστά μάτια απαγορευόταν αυστηρά καθώς προκαλούσε ψυχικές διαταραχές, μέχρι και αυτοκτονίες.
Σε εκείνη την εκπληκτική βραδιά κέρδισε 36 αντιπάλους, έφερε μία ισοπαλία και έχασε από 3.
Όμως το τρομερό εγχείρημά του δεν έφτασε ποτέ στην οικογένειά του καθώς όλοι είχαν σκοτωθεί σε στρατόπεδα συγκέντρωσης από τους ναζί.

Πηγη www.e-radio.gr