ΑΥΤΟ ΤΟ ΞΕΡΕΤΕ ?

[maik900]

Ο πρώτος άνθρωπος που πήδηξε από τη γέφυρα του Brooklyn δεν ήθελε να αυτοκτονήσει​

Ο λόγος που τελικά έχασε τη ζωή του​

Γράφει ο ΠΕΤΡΟΣ ΚΑΛΟΓΕΡΑΣ
​

Μια από τις πιο διάσημες γέφυρες του κόσμου είναι η γέφυρα που ενώνει το Manhattan και το Brooklyn, γνωστή και ως Brooklyn Bridge. Η διαφορά της με τις υπόλοιπες είναι ότι είναι παλαιότερη και αποτελεί τουριστικό αξιοθέατο. Ολοκληρώθηκε το 1883 όταν και έγινε η πρώτη κρεμαστή γέφυρα με σύρμα από χάλυβα στον κόσμο. Έχει μήκος περίπου 1.800 μέτρα και ύψος 85 μέτρα και τότε την περιέγραψαν ως ένα από τα «7 θαύματα του βιομηχανικού κόσμου».​

Περισσότεροι από 20 άνδρες έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της κατασκευής της. Ο πρώτος ήταν ο σχεδιαστής της, John Roebling, και ακολούθησαν αρκετοί εργάτες. Μια εβδομάδα μετά τα εγκαίνιά της, περισσότεροι από 20 χιλιάδες άνθρωποι βρέθηκαν πάνω της και μια φήμη ότι θα καταρρεύσει άρχισε να κυκλοφορεί, προκαλώντας πανικό. 12 άτομα έχασαν τη ζωή τους, αφού ποδοπατήθηκαν από τον όχλο.
Αυτοί οι αριθμοί όμως δεν πλησιάζουν καν εκείνους των ανθρώπων που αυτοκτόνησαν πέφτοντας από τη γέφυρα του Brooklyn. Μέχρι το 2003, τα μη επίσημα στοιχεία μιλούσαν για 1.300 αυτοκτονίες. Υπάρχει μια φήμη, ότι κάθε 15 ημέρες, ένας άνθρωπος πεθαίνει αφού πέφτει στον ποταμό East. Πολλές φορές υπήρξε η ιδέα της κατασκευής ενός φράγματος, αλλά απορρίφθηκε λόγω μηχανολογικών εμποδίων.

Ποιος ήταν ο πρώτος άνθρωπος που πήδηξε από τη γέφυρα; Το όνομά του ήταν Robert Emmet Odlum και δεν πήδηξε με σκοπό να αυτοκτονήσει. Αυτό που ήθελε να αποδείξει στον κόσμο ήταν ότι ένας άνθρωπος δεν πεθαίνει πέφτοντας στον αέρα. Το έκανε αυτό ώστε να δώσει κουράγιο σε άλλους ανθρώπους, ώστε να μη φοβούνται να πηδούν στο δίχτυ της πυροσβεστικής από ένα φλεγόμενο κτίριο. Φυσικά, η δόξα ήταν ακόμα ένα κίνητρο.

Παρόλο όμως που απέδειξε ότι οι άνθρωποι δεν πεθαίνουν στον αέρα, δεν μπόρεσε να αποδείξει ότι δεν πεθαίνουν και όταν πέσουν στο νερό. Ο Odlum ήταν καθηγητής κολύμβησης. Είχε γεννηθεί στη Νέα Υόρκη, 34 χρόνια πριν από το μοιραίο άλμα. Από μικρός η κολύμβηση έγινε η δεύτερη φύση του. Επτά χρόνια πριν τον θάνατό του, άνοιξε μια σχολή στην Ουάσιγκτον, που είχε μεγάλη επιτυχία.
Μαθητές του ήταν τα παιδιά του προέδρου των ΗΠΑ και πολλών ακόμα αξιωματούχων. Έγινε διάσημος στην πόλη, λόγω των πολλών επιτευγμάτων του. Κολύμπησε στον ποταμό Πότομακ, έπεσε από τους καταρράκτες Οκόκουαν και γενικά έκανε πολλά ριψοκίνδυνα πράγματα γύρω από την κολύμβηση.

Η σχολή του άρχισε να έχει οικονομικές ζημιές και εκείνος περιορίστηκε σε μια θέση καθηγητή στη Βιρτζίνια, αλλά η δίψα του για δόξα ήταν τεράστια. Προσπάθησε να πηδήξει από την Brooklyn Bridge το 1882, αλλά τον σταμάτησε η αστυνομία. Τα κατάφερε 3 χρόνια αργότερα.
Προπονήθηκε και η αστυνομία αυτή τη φορά ήταν ενημερωμένη. Αύξησαν την ασφάλεια στη γέφυρα αλλά ο Odlum δημιούργησε έναν αντιπερισπασμό. Έστειλε τον κολλητό του να περάσει τη γέφυρα, αλλά ο ίδιος ήταν κρυμμένος σε άλλο αυτοκίνητο. Οι αστυνομικοί σταμάτησαν ρο πρώτο αυτοκίνητο και ο Odlum πέρασε ανενόχλητος. Πήδηξε αμέσως από τη γέφυρα, με αυτόπτες μάρτυρες να κοιτούν από ένα πλοίο.

Έπεσε στα παγωμένα νερά με μια ταχύτητα που άγγιξε τα 96 χιλιόμετρα την ώρα. Μπορεί να έπεσε με τα πόδια, αλλά ο δυνατός αέρας αποδείχθηκε μοιραίος αφού άλλαξε τη γωνία προσγείωσης. Βρήκε για λίγο τις αισθήσεις του και ρώτησε αν το άλμα ήταν καλό. Ύστερα από λίγο τις έχασε ξανά οριστικά. Πέθανε περίπου 45 λεπτά μετά το άλμα. Το ασθενοφόρο καθυστέρησε και ίσως αν ερχόταν στην ώρα του να του έσωζε τη ζωή.
Έναν χρόνο αργότερα, ένας άνδρας που ονομαζόταν Steve Brodie, έγινε ο πρώτος που πήδηξε από τη γέφυρα και επέζησε. Αλλά αφού δεν υπήρχαν μάρτυρες, κατηγορήθηκε για απάτη. Έναν μήνα αργότερα, ο Larry Donovan έκανε το ίδιο, αυτή τη φορά με μάρτυρες. Ο πρώτος επιβεβαιωμένος επιζήσαν που πήδηξε από τη διάσημη Brooklyn Bridge ήταν γεγονός. Το ζήτημα της δόξας του πρώτου άλματος, είχε φτάσει στο τέλος του.

Πηγη www.e-radio.gr

 

[maik900]

Η θυσία ενός μικρού χωριού που σταμάτησε την εξάπλωση του «Μαύρου Θανάτου»​

Τα μέτρα που αργότερα έγιναν κανόνας​

Ήταν τότε ένα χωριό 800 κατοίκων. Ένας από αυτούς, ο George Viccars άπλωσε μια ημέρα ένα ύφασμα δίπλα από τη φωτιά να στεγνώσει. Δεν γνώριζε όμως ότι είχε μολυνθεί με τον «Μαύρο Θάνατο», δηλαδή τη βουβωνική πανώλη που θα εξαπλωνόταν σε όλο το χωριό του Eyam, στη βόρεια Αγγλία. Ο ίδιος ήταν το πρώτο θύμα.​

Η επιδημία έφτασε από το Λονδίνο μέσω των εμπορικών δρόμων. Η βουβωνική πανώλη ήταν μια άκρως θανατηφόρα ασθένεια που εξαπλώθηκε τον 17ο αιώνα. Τότε κανείς δεν ήξερε πως και γιατί προκλήθηκε η επιδημία. Η επιστήμη δεν είχε κάνει τα άλματα που έκανε αργότερα και πολλοί ήταν εκείνοι που προσπαθούσαν να την αντιμετωπίσουν με προσευχές, καπνίζοντας ή καθαρίζοντας τα σκουπίδια, θεωρώντας πως είναι θεϊκή τιμωρία ή κακή ποιότητα αέρα. Γι’ αυτό και κάποιοι κυκλοφορούσαν με βότανα και μπαχαρικά. Για να τα μυρίζουν και να «ξορκίζουν» τον «κακό αέρα». Στην πραγματικότητα η ασθένεια προκαλούνταν από βακτήρια που μεταδίδονταν από ψύλλους. Και το ύφασμα ήταν γεμάτο από αυτούς.
Η βουβωνική πανώλη έφτασε στο Eyam το καλοκαίρι του 1655. Και οι κάτοικοι πήραν μια σειρά από αποφάσεις που ως έναν μεγάλο βαθμό έσωσαν ολόκληρη την περιοχή. Ο Viccars πέθανε και ακολούθησαν οι γιοι του και ο εργοδότης του. Τους επόμενους τέσσερις μήνες, εξαπλώθηκε σε όλο το χωριό.

Την άνοιξη του 1666, ο νέος εφημέριος του χωριού, William Mompesson, μαζί με τον προκάτοχό του Thomas Stanley, συνέταξαν ένα σχέδιο το οποίο θα αποσοβούσε την μετάδοση της ασθένειας στα γύρω χωριά. Έφτιαξαν λοιπόν μια «ζώνη καραντίνας» και συμβούλεψαν τους κατοίκους να μένουν στα όρια της. Στα νέα «σύνορα» υπήρχαν πινακίδες που προειδοποιούσαν τους ξένους να μην πλησιάσουν.

Η καραντίνα δεν ήταν κάτι καινούργιο. Είχε χρησιμοποιηθεί παλαιότερα με τους λεπρούς, ενώ στην Ιταλία είχε εφαρμοστεί από τον 15ο αιώνα. Στην Αγγλία δεν ήταν συνηθισμένη πρακτική, αλλά ο νέος εφημέριος ήταν ένας πολύ μορφωμένος άνθρωπος και τη γνώριζε.
Το Eyam δεν ήταν αυτόνομο ως προς τα εφόδια του, κάνοντας εμπόριο με τα γύρω χωριά. Μαζί λοιπόν με τις γύρω κοινότητες έφτιαξαν ένα σύστημα για να φτάνουν σε αυτό όλα όσα χρειάζονταν οι κάτοικοι. Τοποθέτησαν λοιπόν μια μεγάλη πέτρα στα σύνορα με το χωριό Stoney Middleton, η οποία είχε 6 τρύπες και χρησίμευε ως σημείο παράδοσης και παραλαβής εμπορευμάτων. Τα χρήματα τα άφηναν στις τρύπες, οι οποίες ήταν γεμάτες με ξίδι, το οποίο πίστευαν ότι σκότωνε το βακτήριο.

Ο Mompesson τελούσε τη λειτουργία εκτός του ναού, αφού θεωρούσε ότι υπήρχε λιγότερος κίνδυνος μετάδοσης σε ανοιχτούς χώρους. Για να αποτρέψει μάλιστα τον κόσμο να συναθροίζεται, προέτρεψε τους χωρικούς να θάβουν τους νεκρούς όσο πιο κοντά στο σημείο θανάτου γινόταν. Μια γυναίκα έθαψε σε ένα χωράφι δίπλα από το σπίτι της τον σύζυγό της και τα έξι τους παιδιά. Αυτό θα πει δέσμευση στο κοινό καλό.
260 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στο Eyam. Ο τελευταίος πέθανε 15 μήνες μετά το ξέσπασμα της επιδημίας στο χωριό. Όταν φάνηκε πως τελείωσε, η τελευταία συμβουλή του Mompesson σε όλους ήταν να κάψουν ρούχα, έπιπλα και σεντόνια ώστε να εκμηδενιστεί η πιθανότητα να εξαπλωθεί ξανά.
Και παρόλο που το Eyam πλήρωσε ακριβά το πέρασμα της βουβωνικής πανώλης. Κατάφερε να σώσει χιλιάδες ζωές σε όλη τη βόρεια Αγγλία. Σύμφωνα με τη Washington Post, η πανώλη δεν έφυγε από τη ζώνη καραντίνας του χωριού.
Η δραστική απάντηση της μικρής κοινότητας είχε ακόμη μεγαλύτερα, πιο μακράς διάρκειας αποτελέσματα. Η προνοητικότητα του Mompesson επηρέασε τη μετέπειτα ιατρική πρακτική, καθώς η καραντίνα έγινε κανόνας στην αναστολή της εξάπλωσης ασθενειών, από την πολιομυελίτιδα μέχρι τον Ebola και τον COVID-19.

Πηγη www.e-radio.gr

 

[maik900]

Σκοτώνει το αλκοόλ τα εγκεφαλικά μας κύτταρα;​

Τι είναι η «λευκή» και τι η «φαιά» ουσία του εγκεφάλου μας;​

Μια κοινότυπη έκφραση που λέμε έτσι ώστε να παροτρύνουμε τους αγαπημένους μας να κόψουν τις κακές συνήθεις (αλκοόλ, κάπνισμα) είναι ότι αυτή η συνήθεια θα «σκοτώσει τα εγκεφαλικά τους κύτταρα». Είναι όμως αυτό κάτι που μπορεί να πραγματοποιηθεί;​

Η εθιστικές μας συμπεριφορές μπορούν πραγματικά να αποσυνδέσουν και να επανασυνδέσουν τον εγκέφαλό μας με τρόπο τέτοιο που να του δημιουργήσουν την έξη.

Έρευνα από την Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ διαπίστωσε ότι το ποτό βλάπτει τη «λευκή ουσία» του εγκεφάλου ή τον ιστό βαθιά μέσα στον εγκέφαλο που μας βοηθά να επεξεργαστούμε τις σκέψεις και να ορίσουμε τις κινήσεις μας, καθώς εμποδίζει την μετάδοση μηνυμάτων μεταξύ του νευρικού συστήματος και άλλων περιοχών του εγκεφάλου.
Ενώ η νόσος του Πάρκινσον, το εγκεφαλικό επεισόδιο, ο διαβήτης και η υψηλή αρτηριακή πίεση μπορούν επίσης να βλάψουν τη «λευκή ουσία», το αλκοόλ μπορεί να επιταχύνει αυτή τη σωρευτική βλάβη. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το αλκοόλ καταστρέφει εκτενώς τη λευκή ουσία στα μέρη του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνα για τον έλεγχο των παρορμήσεων, καθιστώντας λιγότερο πιθανό τα άτομα να μπορούν να περιορίσουν ή να σταματήσουν το ποτό.
Ευτυχώς, οι ερευνητές είδαν «φως στο τούνελ», καθώς φάνηκε ότι αυτή η κατεστραμμένη «λευκή ουσία» θα μπορούσε ενδεχομένως να επουλωθεί εάν σταματήσουμε να πίνουμε πολύ αλκοόλ στην ηλικία των 50 ετών.
Ωστόσο, τα άτομα που έχουν καταναλώσει αλκοόλ σε χρόνια βάση για πολλά έτη διατρέχουν υψηλό κίνδυνο αυτού του είδους της βλάβης.

Μια ερευνητική μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο American Journal of Psychiatry το 2015, έδειξε ότι άτομα που άρχισαν να πίνουν πολύ όταν ήταν στην εφηβεία τους παρουσίασαν βλάβη στη φαιά ουσία του εγκεφάλου τους, η οποία ευθύνεται για την επεξεργασία των συναισθηματικών αποκρίσεων, των αναμνήσεων και των αισθήσεων. Ταυτόχρονα, είχαν πιο αργή και μειωμένη ανάπτυξη «λευκής ουσίας» στον εγκέφαλό τους.
Μια πρόσθετη μελέτη διαπίστωσε ότι η βλάβη στη «λευκή ουσία» του εγκεφάλου είχε ως αποτέλεσμα μια «πιο αργή και λιγότερο αποτελεσματική σκέψη», η οποία μπορεί να επηρεάσει τα άτομα για μεγάλα χρονικά διαστήματα, ειδικά εάν υπέστησαν βλάβη στον εγκέφαλό τους από το αλκοόλ σε μικρότερη ηλικία.
Δεδομένου ότι τόσο η λευκή όσο και η φαιά ουσία διαδραματίζουν κρίσιμους ρόλους στη ρύθμιση των συναισθημάτων, στη λήψη αποφάσεων, στη συμπεριφορά και στην κίνηση, είναι σημαντικό όποιος παλεύει με τον εθισμό στο αλκοόλ να αναζητήσει επαγγελματική θεραπεία για να επιβραδύνει τη βλάβη στον εγκέφαλο.

Πηγη www.e-daily.gr

 

[maik900]

Η σκωτσέζικη Βουλή έδωσε χάρη σε χιλιάδες γυναίκες ύστερα από 300 χρόνια​

Ο κόσμος ίσως αλλάζει με πολύ αργά βήματα​

Μετά από 300 χρόνια, χιλιάδες γυναίκες που κατηγορήθηκαν για μαγεία στη Σκωτία, θα λάβουν χάρη και θα καθαρίσουν το όνομά τους έστω και μετά θάνατον. Τα εγκλήματά τους ήταν πολύ ρεαλιστικά. Κάποιες κατηγορήθηκαν πως λόγω της μαγείας τους μερικοί άνδρες είχαν hangover μετά από μια όχι και τόσο νηφάλια νύχτα.​

Κάποιες άλλες κατηγορήθηκαν ότι μεταμορφώθηκαν σε κουκουβάγιες, ενώ η πιο «σοβαρές» κατηγορίες ήταν πως συναντήθηκαν με τον διάβολο και πως προκάλεσαν τις καταιγίδες που βύθισαν το πλοίο που μετέφερε τον βασιλιά Ιάκωβο τον 6ο. Πολύ κατόπιν εορτής και ύστερα από επίσημο αίτημα, όσες γυναίκες κατηγορήθηκαν για μαγεία μεταξύ 1563 και 1736, θα πρέπει να είναι σίγουρες εκεί που βρίσκονται ότι το όνομά τους είναι πλέον καθαρό.
Από τους 4.000 ανθρώπους που κατηγορήθηκαν, περισσότεροι από τους μισούς εκτελέστηκαν, ενώ το 85% ήταν γυναίκες ή κορίτσια. Η πρόταση νόμου ενός βουλευτή στο σκωτσέζικο κοινοβούλιο, κατάφερε μετά από δυο χρόνια να κερδίσει την υποστήριξη της πρωθυπουργού της Σκωτίας και να ψηφιστεί. Το αίτημα έγινε από την Claire Mitchell, την επικεφαλής της οργάνωσης «Μάγισσες της Σκωτίας», μιας οργάνωσης που ζητά δικαίωση των γυναικών και την ανέγερση μνημείου προς τιμήν τους.

@bbc.com
Ο φόβος για τις μάγισσες πριν από μερικούς αιώνες είχε πυροδοτηθεί από τη θρησκεία. Η Καθολική Εκκλησία είχε αποφανθεί πως οι αιρετικοί και οι μάγισσες θα έπρεπε να καίγονται. Ο βασιλιάς Ιάκωβος ο 4ος της Σκωτίας πέρασε νόμους εναντίον της μαγείας και αυτό ξεκίνησε το λεγόμενο πλέον «κυνήγι μαγισσών» σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της χώρας, που έμεινε γνωστό ως το «Μεγάλο κυνήγι μαγισσών του 1597». Ήταν το δεύτερο από τα πέντε πανεθνικά κυνήγια μαγισσών στην ιστορία της Σκωτίας. Όλα κάτω από τα προστατευτικά φτερά του στέμματος.

Η Mitchell ευαισθητοποιήθηκε από την περίπτωση της Lilias Adie. Είχε παραδεχθεί ότι έκανε σeξ με τον διάβολο και κάνοντας κακόβουλα ξόρκια. Καταδικάστηκε σε θάνατο στην πυρά, αλλά πέθανε στη φυλακή πιθανότατα από αυτοχειρία. Το 2019, πολλοί άνθρωποι μαζεύτηκαν στο σημείο ταφής της για να τιμήσουν την ίδια και χιλιάδες άλλους, άνδρες και γυναίκες, που εκτελέσθηκαν επειδή έκαναν μάγια.

Γενικότερα στην Ευρώπη, από το 1450 μέχρι το 1750, χιλιάδες γυναίκες εκτελέστηκαν σαν «μάγισσες». Τα «κυνήγια μαγισσών» ξεκίνησαν από τη Δυτική Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιταλία και την Ελβετία, όπου το αυξημένο αίσθημα δεισιδαιμονίας οδήγησε σε συλλήψεις και εκτελέσεις για όσους πιστευόταν ότι ασκούσε μαγεία.
Στην Ιταλία, την Ισπανία και την Πορτογαλία, οι εκτελέσεις ήταν σπάνιες. Η μείωση στο κυνήγι μαγισσών έγινε πολύ σταδιακά, αλλά μέχρι τότε 3 στις 4 που κατηγορήθηκαν κατέληξαν στην πυρά. Πολλές φορές οι εκτελέσεις αυξάνονταν όταν ο καιρός χαλούσε, ενώ πολλοί κατηγορούσαν εκείνες για την κακή σοδειά ή ακόμα και τις επιδημίες.
Επίσης, όσο η διαμάχη μεταξύ Καθολικών και Προτεσταντών μεγάλωνε, οι δυο πλευρές χρησιμοποιούσαν το κυνήγι μαγισσών ως έναν τρόπο κατευνασμού των μαζών.

Πηγη www.e-radio.gr

 

[Lepanto]

Το αλκοολούχο ποτό που είναι superfood και αυξάνει τον μεταβολισμό

Μπορείς να πίνεις πλέον, πάντα υπεύθυνα

Ποιος δεν θέλει να πιει ένα ποτό μετά από μια κουραστική ημέρα ή όταν βγαίνει για να ξεσκάσει; Πολλές φορές μάλιστα το μέτρο με τα ποτά χάνεται ακόμα και αν ξέρεις ότι αυτό δεν είναι καθόλου καλό για την υγεία σου. Υπάρχει όμως ένα νέο σχετικά με το αλκοόλ που θα σε κάνει να χαρείς.

Φαίνεται ότι πρόσφατα οι επιστήμονες ανακάλυψαν κάποια εκπληκτικά δεδομένα για ένα συγκεκριμένο ποτό, το οποίο παρέχει οφέλη στην υγεία του οργανισμού και μπορεί να έχει θετική επίδραση στην λειτουργία του, αρκεί φυσικά να καταναλώνεται με μέτρο.

Πρόκειται για ένα ποτό αρκετά δημοφιλές, το οποίο μπορεί να σε βοηθήσει να χάσεις βάρος αφού όπως αποδείχτηκε αυξάνει τις καύσεις του μεταβολισμού. Ο λόγος για το τζιν, ένα προϊόν που ανακαλύφθηκε αρχικά ως θεραπευτικό ελιξίριο, την περίοδο του μεσαίωνα και μετεξελίχτηκε σε ποτό και το οποίο παρασκευάζεται από μούρα κέδρου.

Αυτά τα μικροσκοπικά μούρα θεωρούνται superfood και είναι ιδιαίτερα ευεργετικά για το ανθρώπινο σώμα. Είναι γνωστό ότι βοηθούν στην πρόληψη των μολύνσεων, την καταπολέμηση των καρδιακών παθήσεων, την πρόληψη των νεφρικών και των ηπατικών νόσων και τη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος.

Πως έφτασαν όμως οι ερευνητές σε αυτό το συμπέρασμα για το τζιν; Όλα ξεκίνησαν με μια ομάδα ποντικών. Οι μισοί από αυτούς στην διάρκεια της έρευνας έπιναν νερό και οι άλλοι μισοί τζιν. Οι επιστήμονες παρατήρησαν πόσες θερμίδες κατάφεραν να κάψουν σε μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο.

Τα ποντίκια στην ομάδα του τζιν είχαν αύξηση του μεταβολικού τους ρυθμού, πράγμα που σημαίνει ότι έκαψαν αυξημένη ποσότητα θερμίδων σε σύγκριση με την ομάδα του νερού. Ορισμένα ποντίκια παρουσίασαν ακόμη την απίστευτη αύξηση κατά 17% όσον αφορά το ρυθμό μεταβολισμού.

Πρόκειται για ένα φαινόμενο που οι επιστήμονες αποκαλούν «φαινόμενο μετά την καύση». Αυτό προκαλεί την αύξηση του μεταβολισμού ενώ το ήπαρ καταστρέφει το αλκοόλ.

Οι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το τζιν μπορεί δυνητικά να βοηθήσει τους ανθρώπους να αδυνατίσουν, παρόλο που επισήμανε πως η δοκιμή πρέπει να γίνει και σε ανθρώπους, προκειμένου το αποτέλεσμα να είναι απολύτως έγκυρο.

Όμως το συγκεκριμένο ποτό έχει κι άλλες ευεργετικές ιδιότητες για τον οργανισμό. Για παράδειγμα μπορεί να έχει καταλυτική δράση ενάντια στις ενοχλητικές αλλεργίες της άνοιξης. Σύμφωνα με το Asthma.org, «Τα καθαρά οινοπνευματώδη όπως το τζιν και η βότκα θεωρούνται πιο «φιλικά προς το άσθμα» επειδή περιέχουν λιγότερη ισταμίνη και λιγότερα θειώδη.»

Ακόμα το τζιν μπορεί να κάνει θαύματα για το δέρμα, λόγω της μεγάλης ποσότητας αντιοξειδωτικών που περιέχονται στα μούρα από τα οποία παράγεται, μπορεί να συμβάλει στη μείωση εμφάνισης των ρυτίδων και να διατηρήσει την επιδερμίδα λεία και φωτεινή.

Για ψαξου μιας και το έχεις..........τι λέει για το τσίπουρο;;;;;

 

[apache]

Σκοτώνει το αλκοόλ τα εγκεφαλικά μας κύτταρα;​

Τι είναι η «λευκή» και τι η «φαιά» ουσία του εγκεφάλου μας;​

View attachment 40406

Μια κοινότυπη έκφραση που λέμε έτσι ώστε να παροτρύνουμε τους αγαπημένους μας να κόψουν τις κακές συνήθεις (αλκοόλ, κάπνισμα) είναι ότι αυτή η συνήθεια θα «σκοτώσει τα εγκεφαλικά τους κύτταρα». Είναι όμως αυτό κάτι που μπορεί να πραγματοποιηθεί;​

Η εθιστικές μας συμπεριφορές μπορούν πραγματικά να αποσυνδέσουν και να επανασυνδέσουν τον εγκέφαλό μας με τρόπο τέτοιο που να του δημιουργήσουν την έξη.

Έρευνα από την Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ διαπίστωσε ότι το ποτό βλάπτει τη «λευκή ουσία» του εγκεφάλου ή τον ιστό βαθιά μέσα στον εγκέφαλο που μας βοηθά να επεξεργαστούμε τις σκέψεις και να ορίσουμε τις κινήσεις μας, καθώς εμποδίζει την μετάδοση μηνυμάτων μεταξύ του νευρικού συστήματος και άλλων περιοχών του εγκεφάλου.
Ενώ η νόσος του Πάρκινσον, το εγκεφαλικό επεισόδιο, ο διαβήτης και η υψηλή αρτηριακή πίεση μπορούν επίσης να βλάψουν τη «λευκή ουσία», το αλκοόλ μπορεί να επιταχύνει αυτή τη σωρευτική βλάβη. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το αλκοόλ καταστρέφει εκτενώς τη λευκή ουσία στα μέρη του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνα για τον έλεγχο των παρορμήσεων, καθιστώντας λιγότερο πιθανό τα άτομα να μπορούν να περιορίσουν ή να σταματήσουν το ποτό.
Ευτυχώς, οι ερευνητές είδαν «φως στο τούνελ», καθώς φάνηκε ότι αυτή η κατεστραμμένη «λευκή ουσία» θα μπορούσε ενδεχομένως να επουλωθεί εάν σταματήσουμε να πίνουμε πολύ αλκοόλ στην ηλικία των 50 ετών.
Ωστόσο, τα άτομα που έχουν καταναλώσει αλκοόλ σε χρόνια βάση για πολλά έτη διατρέχουν υψηλό κίνδυνο αυτού του είδους της βλάβης.

Μια ερευνητική μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο American Journal of Psychiatry το 2015, έδειξε ότι άτομα που άρχισαν να πίνουν πολύ όταν ήταν στην εφηβεία τους παρουσίασαν βλάβη στη φαιά ουσία του εγκεφάλου τους, η οποία ευθύνεται για την επεξεργασία των συναισθηματικών αποκρίσεων, των αναμνήσεων και των αισθήσεων. Ταυτόχρονα, είχαν πιο αργή και μειωμένη ανάπτυξη «λευκής ουσίας» στον εγκέφαλό τους.
Μια πρόσθετη μελέτη διαπίστωσε ότι η βλάβη στη «λευκή ουσία» του εγκεφάλου είχε ως αποτέλεσμα μια «πιο αργή και λιγότερο αποτελεσματική σκέψη», η οποία μπορεί να επηρεάσει τα άτομα για μεγάλα χρονικά διαστήματα, ειδικά εάν υπέστησαν βλάβη στον εγκέφαλό τους από το αλκοόλ σε μικρότερη ηλικία.
Δεδομένου ότι τόσο η λευκή όσο και η φαιά ουσία διαδραματίζουν κρίσιμους ρόλους στη ρύθμιση των συναισθημάτων, στη λήψη αποφάσεων, στη συμπεριφορά και στην κίνηση, είναι σημαντικό όποιος παλεύει με τον εθισμό στο αλκοόλ να αναζητήσει επαγγελματική θεραπεία για να επιβραδύνει τη βλάβη στον εγκέφαλο.

Πηγη www.e-daily.gr

Πολύ επιστημονικά τα λές, τελικά πίνουμε ή δεν πίνουμε;

 

[maik900]

Πολύ επιστημονικά τα λές, τελικά πίνουμε ή δεν πίνουμε;

Τα λαγκαβουλια δεν μας πειραζουν πινουμε 5-6 αμα λαχει

 

[apache]

Τα λαγκαβουλια δεν μας πειραζουν πινουμε 5-6 αμα λαχει

Ε μα...

 

[esel]

Τα λαγκαβουλια δεν μας πειραζουν πινουμε 5-6 αμα λαχει

Η κοα κοα ειναι αυτη που δημιουργεί ολα τα αρνητικά επακόλουθα...
Οπότε σκέτα τα λαγκαβούλια....


Στάλθηκε από το SM-N975F μου χρησιμοποιώντας Tapatalk

 

[maik900]

Το ελληνικό χωριό στην καρδιά της Ουγγαρίας​

Δείτε την ιστορία του​

​

Η Βουδαπέστη είναι ένας απο τους τοπ προορισμούς για Έλληνες τουρίστες, αφού είναι σχετικά εύκολα προσβάσιμα και αρκετά φθηνή.
Ελάχιστοι όμως ξέρουν ότι στη καρδιά της Ουγγαρίας βρίσκεται ένα χωριό με έντονο ελληνικό στοιχείο, αλλά με δύσκολο όνομα, όταν το προφέρεις.
Πρόκειται για το χωριό «Beloiannisz» που σημαίνει Μπελογιάννης και είναι χτισμένο προς τιμήν του Νίκου Μπελογιάννη. Βρίσκεται 47 χλμ από τη Βουδαπέστη και χτίστηκε από Έλληνες πολιτικούς πρόσφυγες την περίοδο του Εμφυλίο Πολέμου.

Πρόκειται για ένα σύγχρονο κατασκευαστικό θαύμα, αφού εξ ολοκλήρου χτίστηκε από εθελοντές και διαθέτει 418 σπίτια, σχολείο, παιδικός σταθμός, βιβλιοθήκη, λαϊκό μέγαρο, ιατρείο και δημαρχείο.
Στην αρχή ονομαζόταν Ελληνοχώρι, όταν η κυβέρνηση της Ουγγαρίας δέχτηκε 1800 πολιτικούς πρόσφυγες, όμως το 1952 μετονομάστηκε σε Μπελογιάννης τιμώντας τον μεγάλο Νίκο Μπελογιάννη.

Αρκετοί από τους πρώτους κατοίκους γύρισα στην Ελλάδα επί εποχής Ανδρέα Παπανδρέου, αλλά ένα μεγάλο ποσοστό παρέμεινε εκεί διατηρώντας ακόμη την ελληνική ταυτότητα.

Πηγη www.e-daily.gr

 

[esel]

Το ξερουμε το ξερουμε...
Εχομεν παει ...πλεον δεν εχει τιποτα που να θυμηζει κατι ελληνικόν...έρημον χωρίον φαρ ουεστ...

Στάλθηκε από το SM-N975F μου χρησιμοποιώντας Tapatalk

 

[maik900]

Ποιος είναι ο πιο σπάνιος πολύτιμος λίθος;​

Φτάνουν τα 700.000 δολάρια σε μια δημοπρασία​

​

Οι άνθρωποι για χιλιάδες χρόνια «μαγεύονται» από τους πολύτιμους λίθους της Γης. Στον αρχαίο κόσμο τα μαργαριτάρια είχαν εξέχουσα οικονομική αξία. Σήμερα υπάρχουν και άλλοι πολύ σημαντικοί πολύτιμοι λίθοι, όπως ο γραντιδιερίτης και ο αλεξανδρίτης. Όμως τα μαργαριτάρια παραμένουν πολύ δημοφιλή στις προτιμήσεις των πολιτισμών.​

Σήμερα, χάρη στην ικανότητα καλλιέργειας μαργαριταριών σε στρείδια, ορισμένα από αυτά είναι πιο οικονομικά, αλλά μόνο εάν είναι συνηθισμένα μαργαριτάρια. Τ πι ακριβά είναι εκείνα που δεν προέρχονται από στρείδια.
Μερικά θαλάσσια σαλιγκάρια παράγουν επίσης μαργαριτάρια ως μια μέθοδο προστασίας από ερεθιστικούς παράγοντες. Το Melo melo είναι ένα πολύ μεγάλο θαλάσσιο σαλιγκάρι που προέρχεται από τη νοτιοανατολική Ασία. Όταν κάτι πιαστεί μέσα στο κέλυφος του Melo, εκκρίνει στρώματα ασβεστίτη και αραγωνίτη πάνω του. Το τελικό αποτέλεσμα μοιάζει σαν ένα πολύ διαφορετικό μαργαριτάρι.
Το μαργαριτάρι μεγεθύνεται με την πάροδο των χρόνων και κοστίζει πολλές χιλιάδες ευρώ. Τα περισσότερα συνηθισμένα μαργαριτάρια είναι μικροσκοπικά, τα μαργαριτάρια του Melo melo μπορεί να έχουν διάμετρο εκατοστών. Αυτά τα μαργαριτάρια είναι πιο σκληρά από τα άλλα και ποικίλουν χρωματικά.
Τα πιο περιζήτητα μαργαριτάρια έχουν ένα κρεμώδες πορτοκάλι χρώμα με σχέδια που μοιάζουν με φλόγα. Λόγω της σπανιότητας του μαργαριταριού melo melo, η πιθανότητα κάθε μεμονωμένο σαλιγκάρι να φτιάξει ένα μαργαριτάρι είναι σπάνια, καθώς μπορεί να χρειαστούν δεκαετίες για να σχηματιστεί ένα μαργαριτάρι. Εξαιτίας αυτού και της ομορφιάς τους, αυτά τα μαργαριτάρια μπορούν να φτάσουν έως και 700.000 δολάρια σε μια δημοπρασία.

Πηγη www.e-daily.gr

 

[maik900]

H πόλη που έχουν ήδη γίνει 11 γυναικοκτονίες μέσα στο 2022​

4 συνολικά δολοφονίες την ημέρα​

Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να μπούμε σε συγκρίσεις. Οι γυναίκες που χάνουν τη ζωή τους μόνο και μόνο επειδή είναι γυναίκες, βρίσκονται παντού στον πλανήτη.​

Στη συνοριακή πόλη Ciudad Juárez του Μεξικό, οι δολοφονίες συνολικά μέσα σε τρεις εβδομάδες το 2022, έχουν σημειωθεί 65 ανθρωποκτονίες, κάτι που τη μετατρέπει ως τον πιο βίαιο δήμο της Τσιουάουα. Ο αριθμός το πιο πιθανό είναι να είναι μεγαλύτερος καθώς θεωρείται πως αρκετές από τις ανθρωποκτονίες παραμένουν ανεξιχνίαστες. 11 από αυτές είναι γυναικοκτονίες.
Το 2021, στη Ciudad Juárez σημειώθηκαν συνολικά 2.476 ανθρωποκτονίες, κάτι που σημαίνει ότι καταγράφονταν κατά μέσο όρο 4 την ημέρα. Ο τοπικός εισαγγελέας αποδίδει τις περισσότερες από αυτές στις τοπικές μικροσυμμορίες όπως οι «Los Mexicles», «Doble A», «Los Aztecas» και «La Nueva Empresa».
Οι δυο πιο πρόσφατες ανθρωποκτονίες ήταν εκείνες των Nohemí Medina Martínez και Yulizsa Ramírez, ένα ζευγάρι λεσβιών από το Τέξας. Οι δυο 28χρονες γυναίκες και μητέρες τριών παιδιών ταυτοποιήθηκαν, αφού ανακαλύφθηκαν διαμελισμένες σε σακούλες σε απόσταση 17 μιλίων η μια από την άλλη. Οι δυο γυναίκες που παντρεύτηκαν μέσα στο 2021 βιάστηκαν, δολοφονήθηκαν και διαμελίστηκαν σε ένα έγκλημα μίσους για τον σeξουαλικό προσανατολισμό τους.

Οι δυο τους επισκέφθηκαν τους δικούς τους ενώ έμεναν μόνιμα στο έδαφος των ΗΠΑ. Η διευθύντρια της Επιτροπής Τσιουάουα για τη Σeξουαλική Διαφορετικότητα Karen Arvizo, δήλωσε πως φοβάται ότι υπήρχε μεγάλη περίπτωση να παραμέινουν ανεξιχνίαστες οι δολοφονίες των δυο γυναικών.
«Η ανησυχία είναι ότι οι αρχές δεν θα κάνουν απολύτως τίποτα», είπε η Arvizo. «Αισθανόμαστε ότι μας φέρονται σαν πολίτες δεύτερης κατηγορίας και ότι πραγματικά δεν έχουμε σημασία».
Κι αυτές δεν ήταν η τελευταίες δολοφονίες γυναικών, αφού την περασμένη Δευτέρα βρέθηκαν άλλες δυο σοροί, οι οποίες δεν ταυτοποιήθηκαν, με τις αρχές να μη γνωρίζουν αν οι τέσσερις γυναικοκτονίες σχετίζονται.

Πηγη www.e-daily.gr

 

[maik900]

Η πόλη που δεν έχει νόμους​

To «τελευταίο ελεύθερο μέρος στον πλανήτη»​

​

H Slab City βρίσκεται στην Καλιφόρνια και είναι μια εναλλακτική κοινότητα, κοντά στην έρημο. Παλαιότερα υπήρξε στρατιωτική βάση του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και πήρε το όνομά της από τις τσιμεντένιες πλάκες, οι οποίες παρέμειναν για αρκετό καιρό μετά την εγκατάλειψη της βάσης.
Κατά τη διάρκεια του χειμώνα, χιλιάδες άνθρωποι, κυρίως συνταξιούχοι, γεμίζουν την «πόλη» για τον πιο ζεστό καιρό της ερήμου αλλά και την έλλειψη εξόδων. Οι εποχιακοί αυτοί κάτοικοι ονομάζονται ονομάζονται «snow-birds» δηλαδή κάτι σαν αποδημητικά πουλιά, και διαμένουν σε διάφορους τύπους σπιτιών.

Οι περισσότεροι φτάνουν στην πόλη σε τροχόσπιτα, αλλά υπάρχουν αρκετοί που προτιμούν τις παλιές δομές της βάσης, όπως παλιά λεωφορεία ή παράγκες φτιαγμένες από ξύλο. Ένας μικρότερος αριθμός ανθρώπων ζει εκεί κατά την διάρκεια όλου του χρόνου και αντέχουν τις καλοκαιρινές θερμοκρασίες που φτάνουν μέχρι και τους 49 βαθμούς Κελσίου.

Οι μόνιμοι κάτοικοι είναι γνωστοί ως «slabbers» και βρέθηκαν εκεί λόγω φτώχειας ή για να αποφύγουν τους κυβερνητικούς ελέγχους. Βέβαια, υπάρχουν και κάποιοι που επέλεξαν να ζήσουν εκεί για το αίσθημα της ελευθερίας που προσφέρει η Slab City, μια πόλη χωρίς νόμους, χωρίς ελέγχους και εκτός δικτύων.
Βρίσκεται στην μέση της ερήμου, χωρίς ηλεκτρικό, χωρίς νερό, χωρίς αποχετεύσεις, οι κάτοικοι βασίζονται στην ηλιακή ενέργεια και στα δικά τους δίκτυα αποχέτευσης. Η έλλειψη κυβερνητικής παρουσίας, είναι κι αυτή που οδηγεί πολλούς ανθρώπους στην πόλη. Η απουσία νόμων και κανόνων λέγεται πως έχει οδηγήσει πολλές φορές σε πυρκαγιές και ανταλλαγές πυροβολισμών, αλλά αυτά είναι σπάνια περιστατικά και οι περισσότεροι κάτοικοι και επισκέπτες της Slab City, την βλέπουν ως μια εναλλακτική κοινότητα που προσφέρει μια διαφορετική ζωή, μακριά από τις πολύβουες και αγχωτικές μεγαλουπόλεις.
Η πόλη έχει δική της κοινοτική βιβλιοθήκη, γήπεδο γκολφ, κήπο με γλυπτά, δυο stages για συναυλίες και κάποιους κοινωνικούς συλλόγους. Ίσως ο πιο διάσημος κάτοικος της Slab City ήταν o Leonard Knight, ο δημιουργός του γειτονικού Salvation Mountain. Έμεινε εκεί για δυο περίπου δεκαετίες σχεδιάζοντας το πολύχρωμο βουνό του που βρίσκεται στην είσοδο της πόλης, μένοντας στο τροχόσπιτο του.

Η Slab City αναφέρεται πλέον ως το «τελευταίο ελεύθερο μέρος στον πλανήτη» και ως η «αναρχική πόλη των τροχόσπιτων». Αν έτυχε να δείτε την εξαιρετική ταινία του 2007, «Into the Wild» τότε ίσως έχετε μια εικόνα για το ποια είναι η Slab City.

Πηγη www.e-daily.gr

 

[maik900]

Ο τραγικός λόγος που τα ψυγεία έχουν πόρτες με μαγνήτη​

Eίναι πολύ πιο σοβαρός απ’ ότι περιμένατε​

Αν ποτέ έχετε αναρωτηθεί γιατί τα ψυγεία έχουν μαγνητικές πόρτες, τότε η απάντηση είναι πολύ πιο σοβαρή απ’ ότι περιμένατε. Μάλλον τραγική. Γιατί δεν πρόκειται απλά για μια σκέψη ώστε το ψυγείο να κλείνει οπωσδήποτε για να μην χαλούν τα τρόφιμα.
Τα πρώτα ψυγεία ήταν οικιακές συσκευές που κρατούσαν το φαγητό κρύο χρησιμοποιώντας μεγάλα τούβλα πάγου και έγιναν δημοφιλή στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα. Το πρώτο μοντέρνο ηλεκτρικό ψυγείο ήρθε το 1927 από την General Electric και έγινε μια συνηθισμένη οικιακή συσκευή στις ΗΠΑ την δεκαετία που ακολούθησε. Ασχέτως με την τεχνολογία ψύξης, οι πόρτες τον ψυγείων τότε έκλειναν και σφραγίζονταν με έναν μηχανικό μάνταλο.
Στα μέσα της δεκαετίας του ’50, παρατηρήθηκαν πολλοί θάνατοι παιδιών στις ΗΠΑ οι οποίοι ονομάστηκαν «θάνατοι ψυγείου». Πολλά παιδιά παίζοντας κλειδώθηκαν μέσα στα ψυγεία και επειδή οι συγκεκριμένες συσκευές είναι αεροστεγείς όταν κλείνουν, αν ένας άνθρωπος κλειστεί μέσα στο ψυγείο δεν θα έχει μεγάλη ποσότητα οξυγόνου. Έτσι τα παιδιά πέθαιναν από ασφυξία.

Στατιστικά της περιόδου μεταξύ Ιανουαρίου του 1954 και Ιουνίου του 1956, δείχνουν πως τουλάχιστον 54 παιδιά κλείστηκαν μέσα σε ψυγεία με τα 39 από αυτά να βρίσκουν οδυνηρό θάνατο. Όταν το ζήτημα αναδείχθηκε, οι άνθρωποι κλήθηκαν να μην εγκαταλείψουν τα ψυγεία αλλά να αφαιρέσουν τις πόρτες από τα αχρησιμοποίητα. Η πολιτεία της Οκλαχόμα θέσπισε νόμο που έλεγε πως η εγκατάλειψη ψυγείου με μάνταλο σε μέρος όπου μπορεί να το βρει ένα παιδί είναι παράνομη. Πολλοί εθελοντές και επιθεωρητές υγείας έψαχναν εγκαταλελειμμένα ψυγεία για να αφαιρέσουν τις πόρτες και τον μάνταλο. Όμως όλα αυτά δεν ήταν αποτελεσματικά.
Η πράξη νομοθετικού περιεχομένου για την ασφάλεια των ψυγείων στις ΗΠΑ ψηφίστηκε το 1956 και ζητούσε έναν διαφορετικό τρόπο για το κλείσιμο των ψυγείων. Θα ίσχυε για όλα τα νέα ψυγεία που θα κατασκευάζονταν από τα τέλη του 1958 και έπειτα και ευθύνεται για την σταδιακή υιοθέτηση της μαγνητικής πόρτας που χρησιμοποιούμε μέχρι και σήμερα. Μια έρευνα του 1985 έδειξε πως οι θάνατοι από ασφυξία μέσα σε ψυγεία μειώθηκαν δραματικά την δεκαετία του ’60, με την μέιωση να συνεχίζεται μέχρι και τις αρχές της δεκαετίας του ’80.

Πηγη www.e-daily.gr

 

[Iraklis174]

Πολύ επιστημονικά τα λές, τελικά πίνουμε ή δεν πίνουμε;

Νομίζω Μανώλη ειναι πλέον αργά για εμάς αν δεν πρέπει να πίνουμε

 

[maik900]

Το ήξερες αυτό;

ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ ΝΟΗΜΑ ΤΟΥ ΕΘΙΣΜΟΥ.
Οι εξαρτήσεις σχετίζονται με τον οικογενειακό πυρήνα, την υπερπροστασία της μητέρας και την απουσία του πατέρα. Και οι δύο περιπτώσεις λόγω έλλειψης αγάπης άνευ όρων. Κάθε εθισμός επιδιώκει να αποφύγει την επαφή με το συναίσθημα, μπορεί να είναι ένα αίσθημα υπαρξιακής κενότητας, έλλειψης αγάπης, αίσθημα μοναξιάς ,αποσύνδεση με την ανώτερη ύπαρξη μας.

Αν αναλύσουμε ηθικολογικά τη λέξη ΕΘΙΣΜΟΣ σημαίνει "ανείπωτο". Όσα δεν μπορώ ή δεν θέλω να εκφράσω.

Κοκαΐνη: Βοηθάει τον χειρισμό του μίσους για τον πατέρα, να εκφράσω όσα δεν τολμώ να εκφράσω, αφού η κοκαΐνη με διαλύει. Ψευδαίσθηση μιας μεγάλης αφύπνισης που διευκολύνει τη σχέση με τους άλλους. Θέλω να ανακτήσω την αγνότητά μου ή αυτό που δεν μπορώ πλέον να παράγω, όπως ο θαυμασμός των άλλων.

Μαριχουάνα: Βοηθάει στη διαχείριση του χωρισμού ενός ζευγαριού, και την ταυτότητα ή τη θέση μου μπροστά σε αυτόν τον χωρισμό. Άνθρωπος που ψάχνει τον εαυτό του, που δεν ξέρει τι ήρθε να κάνει στον πλανήτη. Σύγκρουση ταυτότητας.

Αλκοολισμός: Σχετίζεται με την επιθυμία να τρέξεις μακριά από φυσικές ή επιδραστικές ευθύνες από φόβο μήπως πληγωθείς και πληγωθείς ξανά. (Σύγκρουση με τη μαμά).

Καπνός: Ο καπνός σχετίζεται με τις συγκρούσεις της μητέρας, ζώντας σε μια βαθιά κατάσταση μοναξιάς. Έλλειψη επικοινωνίας με τη μητέρα ή υπερπροστατευτισμός. Έλλειψη ελευθερίας και ανεξαρτησίας.

Παχυσαρκία: Προσπαθώντας να ικανοποιήσω την πείνα της αγάπης με το φαγητό. Όσο περισσότερο τρως, τόσο μεγαλύτερη η πείνα. Τρώγοντας για να προσπαθήσω να ξεπεράσω το παρελθόν ή εμπειρίες που δεν αφομοιώνονται.

Σοκολάτα: Η ανάγκη για αγάπη και τρυφερότητα από τον μπαμπά. Συγκρούσεις με την απουσία, την έλλειψη αγάπης ή την υποτίμηση του πατέρα.

Ζάχαρη: Η ανάγκη να γλυκάνουμε τη ζωή, αντισταθμίζοντας το αίσθημα έλλειψης αγάπης, τρυφερότητας και χαράς στο άτομο.

Εθισμός στο σεξ: Προσπαθώ να γεμίσω με το σωματικό, το πνευματικό, νομίζοντας ότι το να κάνεις σεξ είναι να έχεις αγάπη.

Εθισμός στην Εργασία: Ζώντας με υπερβολική προσκόλληση και φόβο, για να μην υποφέρετε απο έλλειψη. Πιστεύοντας ότι πρέπει να αποδειχθεί ότι η ζωή μου είναι παραγωγική και να αναγνωρίσουν οι άλλοι ότι αξίζω κάτι.

Εθισμός στην άσκηση: Δυσκολία στην αποδοχή του εαυτού σου. Εξάρτηση από τη φυσική σου κατάσταση (εξωτερικά) για να καλύψεις και να καλύψεις το κενό (Εσωτερικά) της ανασφάλειας στη δική σου ύπαρξη.

Αν υποφέρετε από τέτοιου είδους εξαρτήσεις πρέπει να πάτε στη ρίζα της ιστορίας σας και να συγχωρήσετε ό,τι έχετε να συγχωρήσετε σε εσάς, να θεραπεύσετε το εσωτερικό παιδί και να μην παίρνετε τη ζωή ως τιμωρία ή βάσανο, πρέπει να εργαστείτε στην ενδυνάμωση, ταπεινότητα, αξία προσευχή και πάνω απ' όλα στην αγάπη του εαυτού σας.

 

[maik900]

Ο Κολοσσός της Ρόδου ήταν ένα γιγάντιο άγαλμα του θεού Ήλιου, που χτίστηκε στο ελληνικό νησί της Ρόδου από τον Χάρη της Λίνδου κάπου μεταξύ 292 π.Χ. και 280 π.Χ. Το άγαλμα απεικόνιζε τον Θεό Ήλιο .
Η μυθολογία λέει ότι το νησί της Ρόδου δόθηκε στον Ήλιο από τον Δία, αφού νίκησε τους Γίγαντες και πήρε την κυριαρχία του κόσμου. Στο δεξί χέρι το άγαλμα κρατούσε έναν πυρσό. Ήταν το ψηλότερο άγαλμα του αρχαίου κόσμου, με ύψος πάνω από 30 μέτρα.
Ο Κολοσσός της Ρόδου ήταν ένα από τα Επτά Θαύματα του Κόσμου. Το άγαλμα στάθηκε στη θέση του για 54 χρόνια. Κατά τον σεισμό του έτους 226 π.Χ. το άγαλμα κατέρρευσε και έσπασε στο ύψος των γονάτων με τα υπολείμματα να πέφτουν στο έδαφος.
Αν και οι Ρόδιοι είχαν πρόταση να το ξαναχτίσουν, από τον βασιλιά της Αιγύπτου Πτολεμαίο Γ'. Αφού ρώτησαν το μαντείο των Δελφών, φοβήθηκαν ότι θα προσέβαλλαν τον Θεό Ήλιο και αποφάσισαν να τον αφήσουν ξαπλωμένο στο έδαφος.
Το 654 μια αραβική δύναμη υπό τον Muawiyah I κατέλαβε τη Ρόδο και τα λείψανα πουλήθηκαν σε έναν περιοδεύοντα πωλητή από την Έδεσσα της Μεσοποταμίας. Ο αγοραστής διέλυσε το άγαλμα και μετέφερε τα υπολείμματα μπρούτζου στις πλάτες εννιακόσιων καμήλων στο σπίτι του. Κομμάτια συνέχισαν να βγαίνουν προς πώληση για χρόνια, αφού βρέθηκαν κατά μήκος της διαδρομής του .

 

[maik900]

Όταν το καυσόξυλο χρησιμοποιήθηκε ως μέσο κίνησης των οχημάτων​

Αυτοκίνητο με γεννήτρια αερίου σε ρυμουλκούμενο στη Βικτώρια της Αυστραλίας


Στις αρχές του 19ου αιώνα, εκτός από τον κάρβουνο και το φυσικό αέριο, ένα νέο είδος καυσίμου έγινε διαθέσιμο στους ανθρώπους. Ήταν το συνθετικό αέριο (synthetic gas ή syngas) και ήταν διαθέσιμο σε πολλές διαφορετικές μορφές, όπως αέριο κάρβουνου, ξύλου ή νερού.

Το syngas παράγεται με τη μετατροπή της βιομάζας ή άλλων υλικών που περιέχουν άνθρακα, όπως το ξύλο και το κάρβουνο, σε αέριο προϊόν υποβάλλοντάς τα σε θερμότητα σε περιβάλλον χωρίς οξυγόνο. Το αέριο που προκύπτει περιέχει ένα μείγμα υδρογόνου, μονοξειδίου του άνθρακα και μεθανίου, τα οποία είναι όλα εύφλεκτα και μπορούν να καούν για να εκπέμψουν θερμότητα και φως.


Τα πρώτα αέρια κάρβουνου προέρχονταν από κάρβουνο και τύρφη και χρησιμοποιήθηκαν για φωτισμό και μαγείρεμα. Το Λονδίνο έλαβε το πρώτο του φωταέριο με κάρβουνο το 1807, και λίγο μετά, μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα, όταν αντικαταστάθηκε από τον ηλεκτρικό φωτισμό, ο φωτισμός με αέριο κάρβουνου (ονομάζεται και αέριο πόλης) έγινε διαθέσιμος στις περισσότερες βιομηχανικές πόλεις. Το syngas συνέχισε να χρησιμοποιείται μέχρι τη δεκαετία του 1920 σε υψικαμίνους και σε εργοστάσια.

Το 1920, ο Γάλλος μηχανικός Georges Imbert κατασκεύασε μια κινητή γεννήτρια αερίου ξύλου που τροφοδοτούνταν με ροκανίδια και παρήγαγε καθαρό αέριο που μπορούσε να τροφοδοτηθεί απευθείας στον κινητήρα εσωτερικής καύσης ενός οχήματος με ελάχιστη τροποποίηση στον ίδιο τον κινητήρα. Στα τέλη της δεκαετίας του 1930, περίπου 9.000 οχήματα χρησιμοποιούνταν στην Ευρώπη εξοπλισμένα με γεννήτριες Imbert. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, όταν και υπήρξε έλλειψη σε βενζίνη, αυτός ο αριθμός αυξήθηκε εκθετικά. Μέχρι το τέλος του πολέμου, μόνο στη Γερμανία, λειτουργούσαν περίπου 500.000 οχήματα αερίου κάρβουνου, ανάμεσά τους ιδιωτικά, φορτηγά, λεωφορεία, τρακτέρ, μοτοσικλέτες, πλοία και τρένα, ενώ, ακόμη και τεθωρακισμένα ήταν εξοπλισμένα με μονάδα αεριοποίησης ξύλου. Για το λόγο αυτό, δημιουργήθηκε ένα δίκτυο με περίπου 3.000 σταθμούς ξύλου, όπου οι οδηγοί μπορούσαν να εφοδιάσουν με καυσόξυλα.


Το 1942 υπήρχαν περίπου 73.000 οχήματα με αέριο ξύλου στη Σουηδία, 65.000 στη Γαλλία, 10.000 στη Δανία, 9.000 στην Αυστρία και στη Νορβηγία και σχεδόν 8.000 στην Ελβετία. Το 1944, η Φινλανδία διέθετε 43.000 "ξυλοκίνητα" εκ των οποίων τα 30.000 ήταν λεωφορεία και φορτηγά, 7.000 ιδιωτικά, 4.000 τρακτέρ και 600 βάρκες. Τέτοια οχήματα εμφανίστηκαν και στις ΗΠΑ, την Ασία και, ειδικότερα στην Αυστραλία, η οποία διέθετε 72.000 τέτοιου είδους. Συνολικά, περισσότερα από 1 εκατομμύριο οχήματα με αέριο χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.


Αυτοκίνητο με γεννήτρια αερίου ξύλου, Βερολίνο, 1946


Η μπροστινή όψη του ίδιου αυτοκινήτου. Ο σωλήνας από το πίσω μέρος του αυτοκινήτου μπαίνει σε μια δεξαμενή στο μπροστά μέρος, χωρίς να μπαίνει στο εσωτερικό του αυτοκινήτου καθώς, ακόμη και μια μικρή διαρροή μονοξειδίου του άνθρακα, θα ήταν πολύ επικίνδυνη. Μετά τη δεξαμενή, το αέριο πήγαινε στο ψυγείο που είναι τοποθετημένο ακριβώς πάνω της και μοιάζει με καλοριφέρ.

Το αέριο ξύλου αποτελείται περίπου από 50% άζωτο, 27% μονοξείδιο του άνθρακα, 14% υδρογόνο, 3% μεθάνιο και 4% μονοξείδιο του άνθρακα με ίχνη οξυγόνου. Το άζωτο και το διοξείδιο του άνθρακα αποτελούν περισσότερα από τα μισά των συνολικών συστατικών του αερίου και είναι αδρανή, όσον αφορά τον κινητήρα εσωτερικής καύσης. Το μονοξείδιο του άνθρακα είναι ένα αέριο αργής καύσης. Αυτό σημαίνει ότι το αέριο ξύλου έχει πολύ χαμηλή ενεργειακή πυκνότητα. Η ενεργειακή αξία του αερίου από ξύλο είναι περίπου 5,7 MJ/kg, σε σύγκριση με 44 MJ/kg για τη βενζίνη και 56 MJ/kg για το φυσικό αέριο.


Ωστόσο, μια εξαιρετικά αποδοτική διαδικασία αεριοποίησης μπορεί να μετατρέψει περίπου το 75% του καυσίμου σε εύφλεκτο αέριο. Ακόμη και τότε, ένα αυτοκίνητο με αέριο από ξύλο καταναλώνει περίπου 1,5 φορά περισσότερη ενέργεια από ένα όχημα που λειτουργεί με βενζίνη. Με άλλα λόγια, ένα αυτοκίνητο που καίει 1.000 κιλά καύσιμης ύλης θα έχει τα ίδια χιλιόμετρα με ένα αυτοκίνητο που καίει 365 λίτρα βενζίνης, κάτι που είναι εντυπωσιακό γιατί η παραγωγή βενζίνης είναι σημαντικά πιο δαπανηρή. Επιπλέον, ένα όχημα που λειτουργεί με αέριο ξύλου έχει σημαντικά χαμηλότερες εκπομπές καυσαερίων από ένα όχημα που λειτουργεί με βενζίνη. Η καύση του αερίου ξύλου δεν παράγει σωματίδια, και πολύ χαμηλό διοξείδιο του άνθρακα που είναι καλό για το περιβάλλον.


Λεωφορείο στο Λονδίνο με γεννήτρια αερίου σε ρυμουλκούμενο

Το πιο προφανές μειονέκτημα ενός τέτοιου οχήματος είναι το μέγεθος της δεξαμενής καυσίμου που απαιτείται. Η γεννήτρια αερίου καταλαμβάνει πολύ χώρο και άδεια μπορεί να ζυγίσει μερικές εκατοντάδες κιλά. Επειδή το αέριο ξύλου καίγεται αργά και έχει χαμηλή ενεργειακή αξία, περιορίζεται η ταχύτητα του οχήματος και την επιτάχυνσή του. Επίσης, οι γεννήτριες χρειάζονται μέχρι και 10 λεπτά για να φτάσουν σε θερμοκρασία λειτουργίας, κάτι που σημαίνει ότι δεν είναι άμεσα διαθέσιμο το όχημα.

Μετά το τέλος του πολέμου, η βενζίνη έγινε ξανά διαθέσιμη και η τεχνολογία ξεπεράστηκε.


Ανεφοδιασμός γεννήτριας στην Αυστραλία

Πηγη https://3otiko.blogspot.com

 

[maik900]

Πως βγήκε η φράση «Έγινε της Πόπης»​

Η τραγωδία που κρύβεται πίσω από την έκφραση που λέμε όλοι​

Όταν θέλουμε να πούμε πως όλα πήγαν χάλια, ότι η κατάσταση που επικρατεί είναι σκέτη καταστροφή, συχνά χρησιμοποιούμε την φράση "Έγινε της Πόπης". Ελάχιστοι όμως γνωρίζουν την τραγωδία που κρύβεται πίσω από τη φράση.​

Το 1934, το πλοίο με το όνομα Πόπη, αναχωρεί από το λιμάνι του Πειραιά για να εκτελέσει το δρομολόγιο Σύρος, Πάρος, Νάουσα Πάρου, Νάξος, Φολέγανδρος, Σίκινος, Οία, Ίος, Θήρα, Ανάφη, Αμοργός, Αιγιάλη, Σχοινούσα, Ηρακλειά, Κουφονήσια, και επιστροφή μέσω Νάξου, Πάρου, Σύρου πίσω στον Πειραιά.
Στα χαρτιά φαίνεται ότι μεταφέρει 120 επιβάτες και εμπορεύματα, κυρίως τρόφιμα. Οι μαρτυρίες όμως μιλούν για περισσότερους επιβάτες, που απλά δεν καταγράφηκαν ή δεν έκοψαν εισιτήριο.

Μερικά μίλια από τον Πειραιά, συγκεκριμένα στη νησίδα "Κασίδι", το πλοίο βρίσκει σε ξέρα και αρχίζει και μπάζε νερά. Αρχίζει και παίρνει επικίνδυνη κλίση, ενώ η στεριά είναι λίγα χιλιόμετρα μακριά.
Όμως το πυκνό σκοτάδι και το κρύο νερό, καθώς ήταν Νοέμβριος δεν δίνει περιθώρια να πέσει κάποιος στη θάλασσα. Όταν τα πράγματα αρχίζουν και σοβαρεύουν, το μέλημα του πληρώματος ήταν να σώσουν τα εμπορεύματα, και κυρίως τα ακριβά τυριά που μετέφεραν, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί χάος. Για αυτό και λέμε "γίνεται της Πόπης", σε ανάλογες περιπτώσεις.

11 επιβάτες βρήκαν τραγικό θάνατο, και αν δεν βοηθούσαν ναυτικοί με καίκια ο αριθμός των νεκρών θα ήταν μεγαλύτερος.

Πηγη www.e-daily.gr

 

[maik900]

Οι γαρίδες Mantis βλέπουν τον καρκίνο πριν ακόμα αρχίσουν να εμφανίζονται τα συμπτώματα​

Το ζωικό βασίλειο είναι γεμάτο με σούπερ ήρωες! Και εμείς θέλουμε να το μιμηθούμε.

Οι γαρίδες Mantis ανήκουν στην τάξη Stomatopoda, και ζουν κυρίως στα τροπικά και υποτροπικά νερά του Ινδικού και του Ειρηνικού Ωκεανού, από την ανατολική Αφρική μέχρι τη Χαβάη.
Δεν έχουν μόνο απίστευτη δύναμη στις μπροστινές τους δαγκάνες, αλλά και τα μάτια τους μπορούν στην κυριολεξία να δουν τους καρκινικούς όγκους.

Αυτό που θέλουν οι επιστήμονες είναι να φτιάξουν κάμερες που να μιμούνται αυτή τους την ικανότητα, ώστε όχι μόνο να ανιχνεύουμε τον καρκίνο στα πολύ αρχικά του στάδια αλλά και να κάνουμε πιο ακριβείς επεμβάσεις.
Τα μάτια της μοιάζουν με πολύχρωμα κιάλια, και όπως και άλλα αρθρόποδα, είναι πολυσύνθετα, αποτελούμενα από χιλιάδες οματίδια, που είναι υποδοχείς παγίδευσης του φωτός.

Η γαρίδα μπορεί να δει κάτι που είναι αόρατο στους ανθρώπους, το πολωμένο φως.​

Το φως του ήλιου είναι πολύπλοκο, πολλαπλά μήκη κύματος που κινούνται ταυτόχρονα προς όλες τις κατευθύνσεις. Κάποιες επιφάνειες, όπως τα πολωμένα γυαλιά, μπορούν να αλλάζουν το φως που αντανακλούν ώστε να φαίνεται ότι κινείται σε ένα επίπεδο.
Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό καθώς πρόσφατα ανακαλύφθηκε ότι τα αποδιοργανωμένα καρκινικά κύτταρα αντανακλούν το πολωμένο φως διαφορετικά από τα υγιή. Πρόκειται για μια ιδιότητα που είναι πρακτικά αόρατη σε εμάς, αλλά όχι σε αυτές τις γαρίδες. Αυτή την ιδιότητα την παρουσιάζουν τα καρκινικά κύτταρα στα πρώτα στάδια ενός καρκίνου, πριν ακόμα αρχίσουν να εκδηλώνονται τα συμπτώματα.

Μέχρι τώρα έχει σχεδιαστεί κάμερα που όχι μόνο μπορεί να διακρίνει πολωμένα μοτίβα σε επιφάνειες ζωικών ιστών αλλά και είναι τόσο μικρή ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ενδοσκόπηση και κολονοσκόπηση.
Οι παραδοσιακές κάμερες που χρησιμοποιούνται σήμερα στην κολονοσκόπηση είναι μια απλή μεγεθυμένη προβολή του εσωτερικού του εντέρου και πρέπει ο γιατρός να εντοπίσει ανώμαλες καρκινικές επιφάνειες, όπως είναι οι πολύποδες. Επειδή όμως δεν είναι όλοι οι καρκίνοι σαν εξογκώματα, μπορεί να μη γίνουν αντιληπτοί. Ενώ ένα άλλο πρόβλημα είναι ότι η ανίχνευση γίνεται σε αρκετά προχωρημένο στάδιο ανάπτυξης του καρκίνου.

Στη νέα αυτή κάμερα τα πολωμένα μοτίβα μετατρέπονται σε πολύχρωμες εικόνες και φανερώνουν στον γιατρό ποια είναι ακριβώς τα καρκινικά κύτταρα και ποια τα υγιή.
Ένα ακόμη πολύ ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι οι διαφορετικοί τύπου καρκινικών κυττάρων εμφανίζουν και διαφορετική πόλωση του φωτός ενώ όλοι οι τύποι υγιών κυττάρων παρουσιάζουν την ίδια τυπική πόλωση του φωτός.

Πηγη https://bioximikos.gr

 

[maik900]

Το ξέρατε ότι τα χελιδόνια...
"Ζυγίζουν περίπου 20 γραμμάρια, αλλά ταξίδεψαν περισσότερα από 5000 χλμ εν πτήση. Πέρασα από την έρημο Σαχάρα Πέταξαν πάνω από θάλασσες και χώρες χωρίς να μπορούν να ξεκουραστούν. Νίκησαν τις καταιγίδες και τους ανέμους. Έχουν κάνει κάτι εξαιρετικό Και όλα αυτά για να έρθουν και να αναπαραχθούν ακριβώς σε εκείνη τη γωνιά του σπιτιού μας κάτω από τη στέγη. Ένα μόνο χελιδόνι μπορεί να καταναλώσει έως 850 μύγες και κουνούπια την ημέρα. Αν είχαμε την τύχη να φιλοξενήσουμε μια φωλιά αυτού του είδους στο οικογενειακό μας περιβάλλον, το ζευγάρι μόνο του θα μπορούσε να εξοντώσει περίπου 1.700 μύγες και κουνούπια την ημέρα. Πιο αποδοτικό και οικολογικό εντομοκτόνο δεν υπάρχει. "
'Ας τα κάνουμε να νιώσουν ευπρόσδεκτα αν μας επιλέξουν"

 

[maik900]

Ο παιδόφιλος που ανάγκασε εκατομμύρια κόσμου να αλλάξουν όνομα​

Η πιο πολυσυζητημένη υπόθεση παιδεραστίας​

Οι υποθέσεις παιδεραστίας που φθάνουν στα δικαστήρια στη χώρα μας αλλά και παγκοσμίως προκαλούν αποτροπιασμό και έκπληξη, καθώς τα νούμερα πλέον είναι ανησυχητικά. Όμως κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει τις εικόνες στους τηλεοπτικούς δέκτες από την πρώτη πολύκροτη σύλληψη ενός παιδόφιλου που ξύπνησε από το λήθαργο τους Ευρωπαίους και τους έκανε να φοβηθούν για τα παιδιά τους.
Ο Ντιτρού, γνωστός και ως "Τέρας του Βελγίου", συνελήφθη για τον βιασμό 6 κοριτσιών, ενώ ομολόγησε πως σκότωσε δύο από αυτά. Όμως όταν άρχισε να ξετυλίγεται το κουβάρι της υπόθεσης, βρέθηκε πως ο Ντιτρού ήταν ένας μόνο κρίκος από την αλυσίδα της παιδεραστίας στην Ευρώπη που περίεχε μεγάλα και ισχυρά ονόματα.

Ο Ντιτρού μεγάλωσε σε μια δυλειτουργική οικογένεια με ομηρικούς καυγάδες μέσα στο σπίτι και στην ηλικία των 15 ετών έφυγε από το σπίτι. Ζούσε περιπλανώμενος στο δρόμο και έβγαζε τα προς το ζην σαν συνοδός ώριμων κυριών.
Στη συνέχεια πέρασε σε άλλες πτυχές της παρανομίας, με τη μαστροπία και τους εκβιασμούς να είναι μέσα στο ρεπερτόριο του.
Το 1986 συλλαμβάνεται με την κατηγορία απαγωγής και βιασμού 5 ανηλίκων κοριτσιών, αλλά ενώ καταδικάζεται σε 15 χρόνια, βγαίνει από τη φυλακή σε μόλις 3 χρόνια.
Εκείνη τη περίοδο το βελγικό κοινοβούλιο περνάει ένα νόμο με ευνοικούς όρους για τους παιδεραστές όπου ουσιαστικά τους επιτρέπει να μένουν σπίτι τους αρκεί να παρακολουθούνται από κάποιον ειδικό.
Μάλιστα ο Ντιτρού λάμβανε και ένα μηνιαίο επίδομα, κάτι σαν αναπηρική σύνταξη.

Όμως δύο χρόνια μετά την αποφυλάκιση του άρχισαν να εξαφανίζονται ανήλικα κορίτσια σε πολύ κοντινή απόσταση από το σπίτι του.
6 κορίτσια, το μικρότερο 8 ετών και το μεγαλύτερο 17, βιώσαν τον εφιάλτη, αφού ο Ντιτρού τα φυλάκισε στο υπόγειο του, όπου το είχε μετατρέψει σε μπουντρούμι με κελιά και αλυσίδες. Καθημερινά κακοποιούνταν και βιάζονταν από τον Βέλγο παιδεραστή.

Η αστυνομία σε ξαφνική έφοδο στο σπίτι του, βρίσκει το υπόγειο και ζωντανές δύο κοπέλες.
Οι αποκαλύψεις που ακολούθησαν έφεραν παγωμάρα σε όλη την Ευρώπη.

Ο Ντιτρού βιντεοσκοπούσε τους βιασμούς και πουλούσε το υλικό σε χιλιάδες πολίτες σε όλη την Ευρώπη.
Στο κήπο του Βέλγου βρέθηκαν θαμμένα δύο κορίτσια τα οποία ήταν ζωντανά όταν τα έθαψε.
Οι Βέλγοι όσο μάθαιναν λεπτομέρειες για την υπόθεση τόσο πιο πολύ εξοργίζονταν, αφού η αστυνομία είχε κάνει λάθη που οδήγησαν σε καθυστέρηση της σύλληψης του.
Οι πληροφορίες ότι ο Ντιτρού καλύπτονταν από σημαντικούς πολιτικούς της χώρας, οδηγεί σε μια διαδήλωση όπου πήραν μέρος περισσότεροι από 300.000 Βέλγους.

Ένα άλλο παράδοξο είναι ότι το 1/3 της χώρας όπου είχε το ίδιο όνομα με τον Ντιτρού άλλαξε το όνομα του, για να μην τους συνδέουν με τον εγκληματία.
Καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη, και ενώ έχει κάνει αιτήσεις για την αποφυλάκισή του, αυτές δεν γίνονται δεκτές μέχρι και σήμερα.

Πηγη www.e-daily.gr

 

[maik900]

"Ο πίνακας του Γάλλου ζωγράφου Jean-Baptiste Deshays. Πρόκειται για έναν από τους πιο διάσημους παγκόσμιους πίνακες,
όχι μόνο για την τέχνη αλλά και για την ιστορία που τον ενέπνευσε. Σύμφωνα με το μύθο, ο γέρος που ζωγραφίστηκε στον πίνακα καταδικάστηκε σε λιμοκτονία και μπορούσε να τον επισκεφτεί μόνο η κόρη του ,για να βλέπει την καταστροφή του σώματός του μέρα με τη μέρα. Η γυναίκα δεν μπορούσε να αντέξει αυτήν την κατάσταση, αλλά πήγαινε κάθε μέρα και δεν μπορούσε να φέρει ούτε φαγητό ούτε νερό. Στη συνέχεια, έκανε ένα «θαύμα», κάτι που κανείς δεν μπορούσε να κάνει εκείνη την εποχή και πολύ λιγότερο θα ήταν δυνατό να γίνει και σήμερα, τον θήλαζε από το γάλα της, ώστε να μην υποφέρει από αυτόν τον σίγουρο και φρικτό θάνατο. Άρχισε όμως η δυσπιστία του κόσμου περνούσαν οι μέρες και ήταν ακόμα ζωντανός, σε καλή κατάσταση, με καλή εμφάνιση. Κάποια στιγμή ένας από τους φρουρούς που ήταν άγρυπνος, ανακάλυψε το μυστικό, είδε τη σκηνή του θηλασμού και ήταν σοκαρισμένος, όπως και οι υπόλοιποι φυλακισμένοι, έχοντας επίγνωση του τι συνέβαινε. Αντιμέτωποι με μια τέτοια επίδειξη αγάπης, οι δικαστές αποφάσισαν, προς τιμήν της αγάπης, από την αφοσίωση της κόρης στον πατέρα της, να τον απελευθερώσουν. Είναι αγάπη που ξεπερνά όλους τους γήινους κανόνες και όρια. Το Έλεος είναι ένας από τους πυλώνες της Ανθρωπότητας μας. Καλλιτέχνης: Jean-Baptiste Deshays (18ος αιώνας)"

 

[maik900]

Η οριζόντια γραμμή στα μάτια σημαίνει ότι το ζώο είναι «θήραμα», για να έχει ευρεία θέα στο μέρος και να βρει ένα μέρος για να δραπετεύσει ή να κρυφτεί.
Κάθετη γραμμή στα μάτια σημαίνει ότι το ζώο είναι «αρπακτικό», για να βρει ακριβώς τον στόχο.