ΑΥΤΟ ΤΟ ΞΕΡΕΤΕ ?

[maik900]

10 αποφθέγματα του Τσε Γκεβάρα

Πέθανε ακριβώς πριν από 53 χρόνια

Ο Ερνέστο «Τσε» Γκεβάρα έγινε σύμβολο του κάθε επαναστάτη, ένα σύμβολο αληθινής αντίστασης που δεν διαβρώθηκε από την εξουσία όταν αυτή του προσφέρθηκε. Η δύναμη του ονόματός απέκτησε τέτοια σημασία, που όποιος προσπάθησε να τον μνημονεύσει ή να τον μιμηθεί δεν τα κατάφερε.
Ο «Τσε» ήταν ένας άνθρωπος ανήσυχος που γύρισε την Νότια Αμερική με μοτοσικλέτα, που συμμετείχε στην κουβανική επανάσταση, που δυσανασχέτησε με τη Σοβιετική Ένωση και συμμετείχε στην επανάσταση στο Κονγκό και στη Βολιβία. Κάθε μορφή εξέγερσης πλέον στον πλανήτη, έχει το πρόσωπό τους ως σύμβολο. Αλλά το πρόσωπο του δεν ήταν το μόνο που άφησε πίσω του...

Είναι θλιβερό να μην έχεις φίλους, αλλά είναι ακόμα πιο θλιβερό να μην έχεις εχθρούς.

Ρισκάροντας να φανώ γελοίος, επιτρέψτε μου να πω ότι ο αληθινός επαναστάτης οδηγείται από ένα μεγάλο αίσθημα αγάπης. Είναι αδύνατο να σκεφτώ κάποιον πραγματικό επαναστάτη χωρίς αυτό το ιδανικό.

Η ζωή ενός ανθρώπινου πλάσματος αξίζει ένα εκατομμύριο φορές περισσότερο απ’ την περιουσία του πλουσιότερου ανθρώπου στη Γη.

Η σιωπή είναι επιχείρημα που εκφράζεται με άλλο τρόπο.

Αν χάσω, δεν σημαίνει πως ήταν αδύνατο να κερδίσω.

Ζήσε την ζωή σου όχι με το να γιορτάζεις τις νίκες, αλλά να ξεπερνάς τις ήττες.

Αξίζει φίλε μου, να υπάρχεις για ένα όνειρο κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει.

Κάθε μέρα οι άνθρωποι ισιώνουν τα μαλλιά τους, γιατί όχι τη καρδιά τους;

Αν μπορείς να βρεις δρόμους χωρίς εμπόδια, μάλλον δεν θα οδηγεί πουθενά.

Έχω μια ευχή. Είναι και φόβος ταυτόχρονα - ότι στο τέλος μου θα είναι η αρχή μου.

 

[maik900]

Αναμπελ: Η αληθινή ιστορία της δαιμονισμένης κούκλας

Τα κρυμμένα μυστικά και ο τρόμος που σκόρπισε

Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε τα θρίλερ και οι ιστορίες τρόμου είχαν την τιμητική τους λόγω Halloween. Και αν ο κινηματογράφος έχει εξελιχθεί στο να δημιουργεί αδρεναλίνη και το αίσθημα του φόβου, η πραγματική ζωή πολλές φορές ξεπερνάει και τα πιο νοσηρά σενάρια.
Ένα από τα πιο πετυχημένα θρίλερ των τελευταίων ετών, για πολλούς το πιο τρομακτικό, είναι η ιστορία της κούκλας Άναμπελ. Και αν πολλοί γνωρίζουν την ιστορία της τρομακτικής κούκλας μέσα από το σινεμά, λίγοι γνωρίζουν ότι αυτή η κούκλα υπάρχει και βρίσκεται πίσω από μία βιτρίνα με μια ταμπέλα να προειδοποιεί, "Μην ανοίξετε την βιτρίνα".

Το 1970 μία μητέρα αγοράζει στη κόρη της που σπουδάζει μακριά απο το σπίτι της, μία παιδική κούκλα για συντροφιά και για να της θυμίζει το παιδικό της δωμάτιο. Η κόρη η Ντόνα συγκατοικούσε με μια συμφοιτήτρια την Άντζι. Και ενώ η κούκλα είχε μία φαινομενικά άκακη όψη από τη στιγμή που τοποθετήθηκε στο δωμάτιο κάποια περίεργα πράγματα άρχισαν να συμβαίνουν.

Η κούκλα μετακινούνταν όταν έλειπαν, ενώ μία φορά όταν γύρισαν βρήκαν ένα σημείωμα με παιδικό γραφικό γραφικό χαρακτήρα που έλεγε "Σώστε τη Λου". Στην αρχή πίστεψαν πως ήταν κάποιο είδος φάρσας και κάποιος μπήκε στο σπίτι τους, αλλά παρατήρησαν πως πάνω στη κούκλα είχε μικρές σταγόνες αίματος.

Κάποιος του συνέστησε ένα μέντιουμ και τότε η γυναίκα μέντιουμ τους είπε πως η κούκλα έχει καταληφθεί από το πνεύμα της 7χρονης Άναμπελ Χίγκινς. Το πνεύμα της μικρής Άναμπελ είχε βρεθεί στο οικόπεδο πάνω στο οποίο ήταν χτισμένη η πολυκατοικία στην οποία έμεναν.

Το μέντιουμ τους είπε ότι το πνεύμα δεν είναι κακό και ότι απλά το κοριτσάκι νιώθει μοναξιά και θέλει παρέα. Έτσι αποφάσισαν να την κρατήσουν.

Όμως τα περίεργα γεγονότα συνεχίστηκαν. Όταν ένας φίλος τους που έμεινε ένα βράδυ στο σπίτι τους μετά από κουβέντα για τη κούκλα τους πρότεινε να την πετάξουν, το πρωί ξύπνησε με γρατσουνιές στο πρόσωπο και μικρής έκτασης εγκαύματα στο σώμα.

Απευθύνθηκαν στην εκκλησία της γειτονιάς και εκείνη τους σύστησε τους ερευνητές Εντ και τη Λορέιν Γουόρεν. Οι ιερείς έκαναν εξορκισμό στο σπίτι και αμέσως μετά την έρευνα αποφασίστηκε η κούκλα να μεταφερθεί σε ασφαλές μέρος όπου θα κρατείται κλειδωμένη μέσα σε μια γυάλινη βιτρίνα.

Από τη μέρα εκείνη, η Άναμπελ βρίσκεται μέσα σε μία γυάλινη προθήκη στο Occult Museum των Γουόρεν στο Κονέκτικατ.

Όμως δύο ακόμη ιστορίες που συνδέονται με την κούκλα κάνουν ακόμα πιο πιο τρομακτική την ύπαρξή της.

Στην πρώτη ένας επισκέπτης προσπάθησε να ανοίξει το τζάμι αλλά δεν τα κατάφερε. Στο γυρισμό σκοτώθηκε σε φρικτό τροχαίο, όταν έχασετον έλεγχο του αμαξιού του και καρφώθηκε πάνω σε ένα δέντρο.

Ενώ στη δεύτερη ιστορία ένας παπάς έσπασε το τζάμι και άρχισε να καταριέται την κούκλα και το δαιμόνιο που ζει μέσα της. Αφού απομακρύνθηκε από άτομα της ασφάλειας, πήρε το δρόμο του γυρισμού, αλλά τραυματίστηκε πολύ σοβαρά όταν τα φρένα του αμαξιού του έσπασαν. Κατάφερε να ζήσει και όπως ο ίδιος δήλωσε η τελευταία μορφή που είδε ήταν η Άναμπελ στο καθρέπτη του αυτοκινήτου.

 

[thanosgp]

HuffPost Greece: O πρώτος πόλεμος της ανθρωπότητας: Όταν το είδος μας πολέμησε εναντίον ενός άλλου.
https://www.huffingtonpost.gr/entry...on-ton-neantertal_gr_5fa450f2c5b64c88d3fe697c

Εδώ να αναφέρω ότι και τα δύο ειμαστε sapiens( = με γνώση), απλά εμείς ο homo sapiens sapiens και αυτοι sapiens neanderthalensis.
Σιγά μη δεν τους αφανιζαμε....

Στάλθηκε από το POCO F2 Pro μου χρησιμοποιώντας Tapatalk

 

[thanosgp]

aftodioikisi.gr: Έχετε σκεφτεί γιατί τα παιδιά που κρατάνε οι ζητιάνες κοιμούνται συνεχώς;.
https://www.aftodioikisi.gr/koinoni...-poy-kratane-oi-zitianes-koimoyntai-synechos/

Στάλθηκε από το POCO F2 Pro μου χρησιμοποιώντας Tapatalk

 

[StepaS]

aftodioikisi.gr: Έχετε σκεφτεί γιατί τα παιδιά που κρατάνε οι ζητιάνες κοιμούνται συνεχώς;.
https://www.aftodioikisi.gr/koinoni...-poy-kratane-oi-zitianes-koimoyntai-synechos/

Στάλθηκε από το POCO F2 Pro μου χρησιμοποιώντας Tapatalk

Ποτέ δε μου πέρασε από το μυαλό... δυστυχώς.

 

[Don Quixote]

aftodioikisi.gr: Έχετε σκεφτεί γιατί τα παιδιά που κρατάνε οι ζητιάνες κοιμούνται συνεχώς;.
https://www.aftodioikisi.gr/koinoni...-poy-kratane-oi-zitianes-koimoyntai-synechos/

Στάλθηκε από το POCO F2 Pro μου χρησιμοποιώντας Tapatalk

Το έχω διαβάσει και το βρίσκω πραγματικά φρικτό...

 

[maik900]

Τι χρησιμοποιούσε ο κόσμος πριν ανακαλυφθεί το χαρτί υγείας

Πόσο διέφεραν οι αρχαίοι Έλληνες

Μετά το διάγγελμα του πρωθυπουργού σαν Έλληνας και εγώ επισκέφθηκα το σούπερ μάρκετ για προμήθειες. Εκεί μου γεννήθηκε η ιδέα, βλέποντας τα χαρτιά υγείας να αδειάζουν, να κάνω θέμα τι χρησιμοποιούσε ο κόσμος πριν ανακαλυφθεί το χαρτί υγείας.

Η πρώτη αναφορά για χαρτί υγείας έρχεται από τη Κίνα και τον μακρινό 2ο αιώνα π.Χ. Στο δυτικό κόσμο καταγράφεται με τη μορφή που το ξέρουμε τον 16ο αιώνα με τις εφημερίδες να κάνουν λόγο για μια λαμπρή ανακάλυψη.

Η Σουζάνα Μόρισον καθηγήτρια πανεπιστημίου στο Τέξας, αναφέρει ότι πολύ δύσκολο να βρουν στοιχεία για τις συνήθειες του κόσμου πριν τον Μεσαίωνα γιατί απλά δεν κρατούνταν αρχεία πουθενά.

Πριν το έτος 0 που ορίζεται η έλευση του Χριστού, υπάρχουν αναφορές ότι ο κόσμος καθαρίζονταν είτε με τα χέρια, είτε με βότσαλα από καλαμπόκια. Αρκετά συχνά κατά τους χειμερινούς μήνες χρησιμοποιούσαν το χιόνι, ενώ οι κινέζοι αναφέρουν το ραβδί υγιεινής, που ήταν φτιαγμένο από μπαμπού και ύφασμα.

Οι αρχαίοι Έλληνες και οι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν και αυτοί ένα ραβδί που στην άκρη του είχε ένα σφουγγάρι το οποίο βουτούσαν στο νερό και στο ξίδι.

:D

 

[StepaS]

Τι χρησιμοποιούσε ο κόσμος πριν ανακαλυφθεί το χαρτί υγείας

Πόσο διέφεραν οι αρχαίοι Έλληνες

Μετά το διάγγελμα του πρωθυπουργού σαν Έλληνας και εγώ επισκέφθηκα το σούπερ μάρκετ για προμήθειες. Εκεί μου γεννήθηκε η ιδέα, βλέποντας τα χαρτιά υγείας να αδειάζουν, να κάνω θέμα τι χρησιμοποιούσε ο κόσμος πριν ανακαλυφθεί το χαρτί υγείας.

Η πρώτη αναφορά για χαρτί υγείας έρχεται από τη Κίνα και τον μακρινό 2ο αιώνα π.Χ. Στο δυτικό κόσμο καταγράφεται με τη μορφή που το ξέρουμε τον 16ο αιώνα με τις εφημερίδες να κάνουν λόγο για μια λαμπρή ανακάλυψη.

Η Σουζάνα Μόρισον καθηγήτρια πανεπιστημίου στο Τέξας, αναφέρει ότι πολύ δύσκολο να βρουν στοιχεία για τις συνήθειες του κόσμου πριν τον Μεσαίωνα γιατί απλά δεν κρατούνταν αρχεία πουθενά.

Πριν το έτος 0 που ορίζεται η έλευση του Χριστού, υπάρχουν αναφορές ότι ο κόσμος καθαρίζονταν είτε με τα χέρια, είτε με βότσαλα από καλαμπόκια. Αρκετά συχνά κατά τους χειμερινούς μήνες χρησιμοποιούσαν το χιόνι, ενώ οι κινέζοι αναφέρουν το ραβδί υγιεινής, που ήταν φτιαγμένο από μπαμπού και ύφασμα.

Οι αρχαίοι Έλληνες και οι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν και αυτοί ένα ραβδί που στην άκρη του είχε ένα σφουγγάρι το οποίο βουτούσαν στο νερό και στο ξίδι.

:D

Εγώ πάντως αναρωτιέμαι "τι έκανα" πριν τα μωρομαντηλα!

 

[apache]

Εγώ πάντως αναρωτιέμαι "τι έκανα" πριν τα μωρομαντηλα!

Το χαρτί υγείας το ανακάλυψε η Ζάκουλα, όποιος γνωρίζει ξέρει....

 

[User V]

Το χαρτί υγείας το ανακάλυψε η Ζάκουλα, όποιος γνωρίζει ξέρει....

 

[stelios62]

... χμ ... χμ ... συγνώμη αλλά θα το πω ... το πιο απλούστατο και υγιεινό αυτό που χρησιμοποιούν και σήμερα οι Άραβες .... το χεράκι με λίγο τρεχούμενο νερό. Γι'αυτό στις τουαλέτες τους παντού έχει ένα μανικακι .... ! Τι softex και αγγούρια πράσινα ....!

 

[KostasT]

... χμ ... χμ ... συγνώμη αλλά θα το πω ... το πιο απλούστατο και υγιεινό αυτό που χρησιμοποιούν και σήμερα οι Άραβες .... το χεράκι με λίγο τρεχούμενο νερό. Γι'αυτό στις τουαλέτες τους παντού έχει ένα μανικακι .... ! Τι softex και αγγούρια πράσινα ....!

Σωστα..πρωτα απ ολα η υγεια :D

 

[notakos600]

Ερνάν Κορτές

Έμεινε για πάντα στην ιστορία ως ο άνθρωπος που κατέκτησε τους Αζτέκους, αλλά μήπως τελικά ήταν αποφασισμένος να αφανίσει τον Νέο Κόσμο;

H ένδοξη πόλη Τενοχτιτλάν κείτεται σε ερείπια, ο πληθυσμός της λιμοκτονεί και οι πολεμιστές της έχουν ηττηθεί κατά κράτος. Ο πολιτισμός των Αζτέκων δεν υπάρχει πια. Υπεύθυνος για τα δεινά τους ήταν κάποιος Ερνάν Κορτές, ο επικεφαλής των κονκισταδόρων με την ατσαλένια και αμείλικτη αυτοπεποίθηση, που σαν αντάλλαγμα κέρδισε τη διακυβέρνηση της Νέας Ισπανίας και αμύθητα πλούτη. Πού όμως ξεκίνησε η όλη ιστορία;

Όταν ο Νέος Κόσμος άνοιξε για εξερευνήσεις, όλοι στον Παλαιό ήθελαν να λάβουν μέρος στη δράση. Ένας από τους ανθρώπους που επιδίωκε φήμη και πλούτη ήταν ο Ερνάν Κορτές. Γεννήθηκε το 1485 στο Μεντεγίν της Ισπανίας από οικογένεια χαμηλόβαθμων ευγενών και ήταν εξάδελφος του Φρανθίσκο Πιζάρο, του ανθρώπου που αργότερα θα κατακτούσε την αυτοκρατορία των Ίνκας. Παρά την περιπετειώδη φύση του, ο Κορτές δεν θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί ότι θα ήταν αυτός που θα υπέτασσε έναν ολόκληρο πολιτισμό. Το 1504 παράτησε τις σπουδές του στα νομικά και τα λατινικά στο Πανεπιστήμιο της Σαλαμάνκα για να ταξιδέψει προς τη δύση.

Όταν ο Κορτές έφτασε στην πόλη Άζουα της σημερινής Δομινικανής Δημοκρατίας, εργάστηκε για αρκετά χρόνια ως συμβολαιογράφος. Το 1509 είχε για πρώτη φορά την ευκαιρία να συμμετάσχει σε ένα εξερευνητικό ταξίδι στην Κεντρική Αμερική, αλλά δεν τα κατάφερε εξαιτίας ενός αποστήματος που είχε προκληθεί μάλλον από σύφιλη. Τελικά, το 1511 έλαβε μέρος σε μια αποστολή στην Κούβα με επικεφαλής τον Ντιέγκο Βελάσκεθ Κουέλαρ, κερδίζοντας τον σεβασμό και την εμπιστοσύνη του νέου κυβερνήτη. Επτά χρόνια αργότερα βρήκε το κουράγιο, τους πόρους και την ευκαιρία να κάνει μόνος του το δικό του ταξίδι. Η συγκυρία ήταν κατάλληλη λόγω των στενών σχέσεων που είχε συνάψει με τον Βελάσκεθ, αφού μάλιστα είχε παντρευτεί την κουνιάδα του.

Η αναρρίχησή του στην τοπική κυβέρνηση υπήρξε ραγδαία, δίνοντάς του την πρώτη γεύση ηγεσίας και εξουσίας. Τελικά, η επιρροή του μεγάλωσε τόσο ώστε ο Βελάσκεθ άρχισε να ανησυχεί ότι ο υφιστάμενός του γινόταν πολύ ισχυρός και διέταξε τον Κορτές να ακυρώσει την προβλεπόμενη αποστολή του στην ενδοχώρα της Κεντρικής Αμερικής. Όμως ο ξεροκέφαλος Κορτές αγνόησε την εντολή του ανωτέρου του και ξεκίνησε για το Μεξικό με 500 άνδρες και 11 πλοία. Τον Μάρτιο του 1519 είχε φτάσει στην ακτή και αποβιβάστηκε στη Χερσόνησο του Γιουκατάν.

Από τους πρώτους που συνάντησε η αποβατική δύναμη ήταν μια γυναίκα, η Ντόνα Μαρίνα. Ήταν ντόπια και έμελλε να παίξει σημαντικό ρόλο στη μελλοντική επιτυχία της αποστολής ως διερμηνέας ανάμεσα στους Ισπανούς και τον ντόπιο πληθυσμό. Θα γινόταν επίσης ερωμένη του Κορτές και θα έκαναν έναν γιο, τον Μάρτιν, έναν από τους πρώτους Αμερικανοϊσπανούς μιγάδες που γεννήθηκαν ποτέ.

Ο Κορτές είχε στη διάθεσή του μόνο 17 κανόνια, 12 άλογα και μερικά σκυλιά, και το μοναδικό του κίνητρο σε αυτό το άγνωστο περιβάλλον ήταν το χρυσάφι. Πίστευε μάλιστα τόσο πολύ στην επιτυχία της αποστολής του ώστε διέταξε
να βυθιστούν όλα τα πλοία για να μην υπάρχει επιστροφή. Καθώς οι εισβολείς είχαν ξεπεράσει το εμπόδιο της γλώσσας, μπορούσαν πλέον να μελετήσουν το πολύπλοκο δίκτυο των τοπικών συμμαχιών και τους τρόπους για να το εκμεταλλευτούν. Παρ’ όλο που το ταξίδι μέσα από άγνωστες περιοχές θα διαρκούσε τρεις εξαντλητικούς μήνες, η συγκυρία δεν θα μπορούσε να είναι καλύτερη για την ισπανική αποστολή. Η προφητεία των Αζτέκων μιλούσε για την επιστροφή του θεού Κουετζαλκοάτλ από τη θάλασσα και ο Κορτές είχε φτάσει ακριβώς τη στιγμή που είχε προβλέψει η μυθολογία. Αυτή η εκπληκτική σύμπτωση μπορεί τελικά να έγειρε την πλάστιγγα προς όφελός του.


Οι Αζτέκοι ήταν ο κυρίαρχος πολιτισμός στην περιοχή, αλλά υπήρχαν άλλες μικρότερες φυλές που δυσανασχετούσαν με την εξουσία των αφεντάδων τους. Όταν έφτασαν οι Ισπανοί, η αυτοκρατορία των Αζτέκων βίωνε μια πολιτική κρίση και ο Κορτές φρόντισε αυτό να το εκμεταλλευτεί. Συμμάχησε με την Τλαξκάλα και την Τσολούλα, υποκινώντας εξεγέρσεις εναντίον των Αζτέκων εκπροσώπων από όπου περνούσε, αποκτώντας μια σημαντική συμμαχική δύναμη.

Έτσι, η δύναμη εισβολής συνέχισε τον δρόμο της προς τον αντικειμενικό της στόχο. Στις 8 Νοεμβρίου του 1519 οι Ισπανοί έφτασαν στην Τενοχτιτλάν, την πρωτεύουσα των Αζτέκων, όπου επιτέλους συνάντησαν τον Μοντεζούμα Β ́ και είδαν τη θρυλική πόλη σε όλο της το μεγαλείο. Ο Μοντεζούμα υποδέχτηκε τον Κορτές με ανοιχτές αγκάλες και δώρα από χρυσάφι, αλλά η κατάσταση ανατράπηκε εις βάρος του όταν οι Ισπανοί συνέλαβαν όμηρο τον αυτοκράτορα. Όταν μαθεύτη- κε η είδηση ότι ο Βελάσκεθ βρισκόταν καθ’ οδόν για να συλλάβει τον Κορτές επειδή τον είχε παρακούσει, ο Μοντεζούμα ήταν πλέον ένα ανδρείκελο μέσα στην ίδια του την πόλη. Ο Κορτές αντιμετώπισε την απειλή και απέκτησε νέους συμμάχους, αλλά όταν επέστρεψε βρήκε την πρωτεύουσα των Αζτέκων βυθισμένη στο χάος.

Συνεχίζεται...

 

[notakos600]

Οι κάτοικοι της Τενοχτιτλάν ήταν οργισμένοι με τη βίαιη συμπεριφορά των Ισπανών στη διάρκεια της απουσίας του Κορτές και οι υπόλοιπες δυνάμεις τους βρίσκονταν πολιορκημένες στο παλάτι του Μοντεζούμα. Σύμφωνα με κάποιες πηγές, όταν ο αυτοκράτορας στάλθηκε για να κατευνάσει τους υπηκόους του, το πλήθος τον λιθοβόλησε μέχρι θανάτου. Οι κονκισταδόρες αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν, αλλά θα επέστρεφαν σύντομα.

Παρά την αποτυχία, η όρεξη του Κορτές για χρυσάφι είχε μεγαλώσει και ήταν αποφασισμένος να ολοκληρώσει αυτό που είχε αρχίσει. Οι δυνάεις του ήταν ελάχιστες, αλλά καθώς ήταν εξοπλισμένες με ατσάλι, άλογα και κανόνια, το οπλοστάσιο των Ευρωπαίων υπερτερούσε συντριπτικά. Το ισπανικό ιππικό ιδιαίτερα ήταν πολύ αποτελεσματικό και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη νίκη κατά τη Μάχη της Οτούμπα, στη διάρκεια της υποχώρησης των Ισπανών. Το αριθμητικό πλεονέκτημα των Αζτέκων επλήγη ακόμα περισσότερο από το ξέσπασμα μιας επιδημίας ευλογιάς, μιας από τις πολλές ασθένειες του Παλαιού Κόσμου που θα ερήμωναν την αμερικανική ήπειρο για πολλά χρόνια.

Το 1551 ο Κορτές επέστρεψε στην Τενοχτιτλάν, σχεδιάζοντας να καταλάβει και να λεηλατήσει την πόλη δρόμο προς δρόμο. Οι Αζτέκοι όμως ήταν καλύτερα προετοιμασμένοι. Είχαν σκάψει χαρακώματα για να ανατρέψουν τα άλογα και είχαν μοιράσει τις δυνάμεις τους ώστε να αποφεύγουν τα πυρά των κανονιών. Ο Κορτές ήθελε να καταλάβει την πόλη το συντομότερο δυνατό, αλλά η λυσσαλέα άμυνα των Αζτέκων σήμαινε ότι η πολιορκία μπορεί να διαρκούσε μήνες. Η περικύκλωση της πόλης προκάλεσε έλλειψη τροφίμων, εξασθενώντας τις άμυνες των Αζτέκων, και οι Ισπανοί άρχισαν να ισοπεδώνουν την πόλη κομμάτι-κομμάτι. Οι θηριωδίες τους προκάλεσαν τελικά την πτώση της Τενοχτιτλάν στις 13 Αυγούστου.

Η πάλαι ποτέ κραταιά αυτοκρατορία των Αζτέκων είχε καταρρεύσει. Έτσι, ιδρύθηκαν η Πόλη του Μεξικού και η Νέα Ισπανία με τον Κορτές κυβερνήτη και αρχιστράτηγο. Η δύναμή του μεγάλωνε συνεχώς και οι σφαγές του ιθαγενούς πληθυσμού ήταν ανελέητες. Το 1524 ο Κορτές ταξίδεψε νότια, μέχρι την Ονδούρα, αναζητώντας τις επτά μυθικές πόλεις του χρυσού μεταξύ 1532 και 1536, αλλά η εκστρατεία του εκεί έβλαψε τόσο την υγεία του όσο και την εξουσία του.

Το 1528 επέστρεψε στην Ισπανία για να συσφίξει τις σχέσεις του με τον βασιλιά Κάρολο Ε ́, ο οποίος αποδοκίμαζε τον πλούτο και τη δύναμή του, που αυξάνονταν συνεχώς. Με τα πλούτη και τα μεγα- λεία που του έφερε, ο Κάρολος τον αναγνώρισε ως αρχιστράτηγο, όχι όμως και ως κυβερνήτη. Το ταξίδι ήταν αναγκαίο για να ανανεώσει δεσμούς που είχαν αρχίσει να ξεφτίζουν στην πατρίδα του, αλλά όταν δύο χρόνια αργότερα επέστρεψε στη Νέα Ισπανία τη βρήκε βυθισμένη στο χάος.

Όπως πολλοί ηγέτες πριν από αυτόν, ο Κορτές υπήρξε θύμα άπληστων στρατηγών που είχαν διαλύσει την επικράτειά του για προσωπικό όφελος. Τώρα, ο 45χρονος σφαγέας των Αζτέκων αισθανόταν πλέον εξαντλημένος από τις συγκρούσεις. Αφού αποκατέστησε κάπως την τάξη, αποσύρθηκε στο κτήμα του στην Κουερναβάκα, σχεδιάζοντας περαιτέρω εξερευνήσεις του Ειρηνικού. Αν και οι Ισπανοί αξιωματούχοι παρακολουθούσαν τις κινήσεις του, εκείνος συνέχισε τις εξερευνήσεις του στην Κεντρική Αμερική, ανακαλύπτοντας στην πορεία την Μπάχα Καλιφόρνια. Ένα από τα τελευταία του ταξίδια ήταν στην Αλγερία, όπου το πλοίο του ναυάγησε και ο ίδιος κόντεψε να πνιγεί. Αυτό μπορεί να επέσπευσε την απόφασή του να επιστρέψει στην Ισπανία. Πέθανε στις 2 Δεκεμβρίου του 1547 στη Σεβίλλη, λίγο μετά την επιστροφή του. Ήταν 67 ετών και έμεινε στην ιστορία ως ο άνθρωπος που κατέστρεψε τον πολιτισμό των Αζτέκων και κατέσφαξε τον λαό τους

Καθοριστικές στιγμές

Ο Κορτές βασιλιάς των Αζτέκων
Ο Κουετζαλκοάτλ ήταν ένας από τους σημαντικότερους θεούς των Αζτέκων. Σύμφωνα με τον θρύλο, ήταν κάτι ανάμεσα σε ερπετό και πουλί, αλλά μπορούσε να πάρει ανθρώπινη μορφή και κάποια μέρα θα επέστρεφε. Σαν από εύνοια της τύχης, η φημολογούμενη επιστροφή του συνέπεσε με την απόβαση των κονκισταδόρων και, όπως λέγεται, οι Αζτέκοι πίστεψαν ότι ο Κορτές ήταν ο ανθρωπόμορφος θεός τους. Φεβρουάριος 1519.

Σφαγή στην Τσολούλα
Ενώ οι Τλαξκαλανοί συμμάχησαν εύκολα με τους Ισπανούς, δεν συνέβη το ίδιο με τους Τσολουλανούς. Η Ντόνα Μαρίνα είχε ήδη προειδοποιήσει τον εραστή της για την επιθετικότητά τους και για να προλάβει μια φημολογούμενη ενέδρα ο Κορτές εκτέλεσε χιλιάδες, σαν προειδοποίηση για τους άλλους. Η ενέργεια αυτή προκάλεσε κύματα αναταραχής στην Κεντρική Αμερική και θεωρείται ένα από τα ειδεχθέστερα εγκλήματα του Κορτές. Οκτώβριος 1519

Η Νύχτα του Θρήνου
Ο Κορτές βρήκε την Τενοχτιτλάν βυθισμένη στο χάος. Επειδή οι άνδρες του ήταν εγκλωβισμένοι μέσα στην πόλη, κατέστρωσε και έθεσε σε εφαρμογή ένα σχέδιο για να βγουν κρυφά υπό την κάλυψη του σκοταδιού, αλλά ένας φρουρός τούς εντόπισε και σήμανε συναγερμό. Το ένα τρίτο των ανδρών του σκοτώθηκαν και έχασαν όλα τους τα λάφυρα. Ο Κορτές θρήνησε και σχεδίασε την εκδίκησή του. 30 Ιουνίου 1520.

https://www.ethnos.gr/istoria/all-a...gonatise-toys-aztekoys-hrysafi-kai-i-epidimia

 

[maik900]

Το μόνο πλάσμα που θα επιβιώσει αν όλη η υπόλοιπη ζωή στον πλανήτη αφανιστεί​

Φτάνουν σε μέγεθος το πολύ το 1,5 χιλιοστό​

Αν οποιαδήποτε καταστροφή εμφανιστεί ποτέ στον πλανη΄τη, είτε αυτή είναι σύγκρουση με αστεροειδη, είτε πυρηνική καταστροφή, είτε πολύ υψηλές ή χαμηλές θερμοκρασίες, μπορεί να καταστρέψουν όλα τα υπόλοιπα πλάσματα εκτός από ένα. Τα Βραδύπορα.​

Τα μικροσκοπίκα αυτά αρθρωτά ζώα που ζουν κοντά σε βρύα και λειχήνες, μέσα σε γλυκό ή θαλασσινό νερό και στην άμμο. Φτάνουν σε μέγεθος το πολύ το 1,5 χιλιοστό, ενώ τα μικρότερα φτάνουν το 0,1 χιλιοστό. Πως μπορείς να σκοτώσεις αυτά τα μικροσκοπίκα πλάσματα; Όπως αναφέρουν οι έρευνες, αυτό είναι πολύ δύσκολο.

Γιατί τα βραδύπορα όχι μόνο μπορούν να επιζήσουν από ακτινοβολία, υψηλές πιέσεις στον ωκεανό, αλλά μπορούν να ζήσουν μετά από αφυδάτωση 10 ετών. Και είναι το μόνο πλάσμα που βρίσκεται στον πλανήτη μας που μπορεί να επιβιώσει στο κενό του διαστήματος.

Η μελέτη που έκανε ο αστροφυσικός Rafael Alves Batista και οι συνεργάτες του και δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Scientific Reports, προσπάθησε να ανακαλύψει τι καταστροφή θα μπορούσε να υπάρξει ώστε να εξαφανίσει τα βραδύπορα. Μετά από ενδελεχή έρευνα, έφτασαν στο συμπέρασμα ότι το μόνο που θα μπορούσε να τα σκοτώσει είναι εάν οι ωκεανοί αρχίζουν να βράζουν. Η υπερθέρμανση του πλανήτη έχει αρχίσει να αυξάνει την θερμοκρασία στις θάλασσες, αλλά μάλλον θα χρειαστεί κάτι άλλο για να αφανιστούν τα βραδύπορα.

Το συμπαθέστατο πλάσμα που μοιάζει λες και βγήκε από ταινία animation, βρίσκεται μαζί εδώ και 520 εκατομμύρια χρόνια, έχοντας επιβιώσει ύστερα από πολλαπλούς αφανισμούς άλλων ειδών. Οι πιθανότητες να εξαφανιστούν όλα είναι εξαιρετικά μικρές. Όπως αναφέρει η έρευνα ίσως χρειαστεί να «πεθάνει» ο ήλιος του συστήματός μας για να τα σκοτώσει.

Τα ονομάζουν επίσης «μικρές αρκούδες του νερού». Κάποιοι τα συνδέουν με την θεωρία της πανσπερμίας, που λέει πως όλη η ζωή στη Γη ξεκίνησε από μικροσκοπικές μορφές εξωγήινων οργανισμών που ταξίδεψαν μέχρι τον πλανήτη μας μέσα από ένα ρεύμα διαστημικής σκόνης. Το μόνο σίγουρο είναι πως αντίθετα με άλλα αρθρόποδα, τα Βραδύπορα εξελίχθηκαν ώστε να επιβιώνουν σε οποιεσδήποτε συνθήκες, ακόμα και στο διάστημα, όπου οι συνθήκες είναι πολύ πιο επικίνδυνες από αυτές της Γης. Και αν λοιπόν μπορούν να τα καταφέρουν εκεί, τότε θα είναι τα μόνα πλάσματα που μάλλον θα επιβιώσουν στη Γη αν ολόκληρη η υπόλοιπη ζωή αφανιστεί από αυτή.

 

[maik900]

Η «διαβολική» πόλη που καταστράφηκε από ένα τσουνάμι​

Η πιο ανήθικη πόλη στο κόσμο​

Τον 17ο αιώνα υπήρχε ένα λιμάνι που όσοι έδεναν ρίσκαραν να μην φύγουν ποτέ. Το Port Royal στην Τζαμάικα ήταν το καταφύγιο των πιο αδίστακτων κακοποιών της εποχής με χιλιάδες ιστορίες να έχουν διασωθεί μέχρι και σήμερα.​

Τα περισσότερα κτίρια σε αυτό το σημείο της Τζαμάικα, ήταν είτε ταβέρνες που σέρβιραν αλκοόλ, είτε πορνεία, μερικές φορές ήταν και τα δύο.

Το λιμάνι αυτό είχε την ανεκτικότητα των Βρετανών, ήταν σχεδόν αυτόνομο, ενώ ξεκίνησε σαν τόπος αγοράς σκλάβων και στη συνέχεια εξελίχθηκε σε μέρος όπου κάθε ακολασία ήταν εφικτή.

Η πόλη λεγόταν τα σύγχρονα "Σόδομα" και οι Βρετανοί αξιωματικοί έναντι μεγάλου θησαυρού σε χρυσό και διαμαντιών αποσύρθηκαν από τη πόλη, κάνοντας τα στραβά μάτια σε ότι συνέβαινε.

Οι νόμοι δεν εφαρμόζονταν και οι φόνοι ήταν καθημερινή πραγματικότητα. Το αλκοόλ έφθανε άφθονο, ενώ δεκάδες γυναίκες που είχαν απαχθεί εργάζονταν σαν ιερόδουλες στο νησί.

Ενώ διεξάγονταν και αγώνες πυγμαχίας και κοκορομαχίες όπου ο παράνομος στοιχηματισμός τους συνόδευε.


Το 1692 βυθίστηκε μέσα σε λίγα λεπτά κάτω από τη θάλασσα μετά από ένα ισχυρό σεισμό και ένα τσουνάμι που δημιουργήθηκε, μετατρέποντας το βυθό σε ένα απέραντο νεκροταφείο.

 

[thanosgp]

Οι κάτοικοι της Τενοχτιτλάν ήταν οργισμένοι με τη βίαιη συμπεριφορά των Ισπανών στη διάρκεια της απουσίας του Κορτές και οι υπόλοιπες δυνάμεις τους βρίσκονταν πολιορκημένες στο παλάτι του Μοντεζούμα. Σύμφωνα με κάποιες πηγές, όταν ο αυτοκράτορας στάλθηκε για να κατευνάσει τους υπηκόους του, το πλήθος τον λιθοβόλησε μέχρι θανάτου. Οι κονκισταδόρες αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν, αλλά θα επέστρεφαν σύντομα.

Παρά την αποτυχία, η όρεξη του Κορτές για χρυσάφι είχε μεγαλώσει και ήταν αποφασισμένος να ολοκληρώσει αυτό που είχε αρχίσει. Οι δυνάεις του ήταν ελάχιστες, αλλά καθώς ήταν εξοπλισμένες με ατσάλι, άλογα και κανόνια, το οπλοστάσιο των Ευρωπαίων υπερτερούσε συντριπτικά. Το ισπανικό ιππικό ιδιαίτερα ήταν πολύ αποτελεσματικό και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη νίκη κατά τη Μάχη της Οτούμπα, στη διάρκεια της υποχώρησης των Ισπανών. Το αριθμητικό πλεονέκτημα των Αζτέκων επλήγη ακόμα περισσότερο από το ξέσπασμα μιας επιδημίας ευλογιάς, μιας από τις πολλές ασθένειες του Παλαιού Κόσμου που θα ερήμωναν την αμερικανική ήπειρο για πολλά χρόνια.

Το 1551 ο Κορτές επέστρεψε στην Τενοχτιτλάν, σχεδιάζοντας να καταλάβει και να λεηλατήσει την πόλη δρόμο προς δρόμο. Οι Αζτέκοι όμως ήταν καλύτερα προετοιμασμένοι. Είχαν σκάψει χαρακώματα για να ανατρέψουν τα άλογα και είχαν μοιράσει τις δυνάμεις τους ώστε να αποφεύγουν τα πυρά των κανονιών. Ο Κορτές ήθελε να καταλάβει την πόλη το συντομότερο δυνατό, αλλά η λυσσαλέα άμυνα των Αζτέκων σήμαινε ότι η πολιορκία μπορεί να διαρκούσε μήνες. Η περικύκλωση της πόλης προκάλεσε έλλειψη τροφίμων, εξασθενώντας τις άμυνες των Αζτέκων, και οι Ισπανοί άρχισαν να ισοπεδώνουν την πόλη κομμάτι-κομμάτι. Οι θηριωδίες τους προκάλεσαν τελικά την πτώση της Τενοχτιτλάν στις 13 Αυγούστου.

Η πάλαι ποτέ κραταιά αυτοκρατορία των Αζτέκων είχε καταρρεύσει. Έτσι, ιδρύθηκαν η Πόλη του Μεξικού και η Νέα Ισπανία με τον Κορτές κυβερνήτη και αρχιστράτηγο. Η δύναμή του μεγάλωνε συνεχώς και οι σφαγές του ιθαγενούς πληθυσμού ήταν ανελέητες. Το 1524 ο Κορτές ταξίδεψε νότια, μέχρι την Ονδούρα, αναζητώντας τις επτά μυθικές πόλεις του χρυσού μεταξύ 1532 και 1536, αλλά η εκστρατεία του εκεί έβλαψε τόσο την υγεία του όσο και την εξουσία του.

Το 1528 επέστρεψε στην Ισπανία για να συσφίξει τις σχέσεις του με τον βασιλιά Κάρολο Ε ́, ο οποίος αποδοκίμαζε τον πλούτο και τη δύναμή του, που αυξάνονταν συνεχώς. Με τα πλούτη και τα μεγα- λεία που του έφερε, ο Κάρολος τον αναγνώρισε ως αρχιστράτηγο, όχι όμως και ως κυβερνήτη. Το ταξίδι ήταν αναγκαίο για να ανανεώσει δεσμούς που είχαν αρχίσει να ξεφτίζουν στην πατρίδα του, αλλά όταν δύο χρόνια αργότερα επέστρεψε στη Νέα Ισπανία τη βρήκε βυθισμένη στο χάος.

Όπως πολλοί ηγέτες πριν από αυτόν, ο Κορτές υπήρξε θύμα άπληστων στρατηγών που είχαν διαλύσει την επικράτειά του για προσωπικό όφελος. Τώρα, ο 45χρονος σφαγέας των Αζτέκων αισθανόταν πλέον εξαντλημένος από τις συγκρούσεις. Αφού αποκατέστησε κάπως την τάξη, αποσύρθηκε στο κτήμα του στην Κουερναβάκα, σχεδιάζοντας περαιτέρω εξερευνήσεις του Ειρηνικού. Αν και οι Ισπανοί αξιωματούχοι παρακολουθούσαν τις κινήσεις του, εκείνος συνέχισε τις εξερευνήσεις του στην Κεντρική Αμερική, ανακαλύπτοντας στην πορεία την Μπάχα Καλιφόρνια. Ένα από τα τελευταία του ταξίδια ήταν στην Αλγερία, όπου το πλοίο του ναυάγησε και ο ίδιος κόντεψε να πνιγεί. Αυτό μπορεί να επέσπευσε την απόφασή του να επιστρέψει στην Ισπανία. Πέθανε στις 2 Δεκεμβρίου του 1547 στη Σεβίλλη, λίγο μετά την επιστροφή του. Ήταν 67 ετών και έμεινε στην ιστορία ως ο άνθρωπος που κατέστρεψε τον πολιτισμό των Αζτέκων και κατέσφαξε τον λαό τους

Καθοριστικές στιγμές

Ο Κορτές βασιλιάς των Αζτέκων
Ο Κουετζαλκοάτλ ήταν ένας από τους σημαντικότερους θεούς των Αζτέκων. Σύμφωνα με τον θρύλο, ήταν κάτι ανάμεσα σε ερπετό και πουλί, αλλά μπορούσε να πάρει ανθρώπινη μορφή και κάποια μέρα θα επέστρεφε. Σαν από εύνοια της τύχης, η φημολογούμενη επιστροφή του συνέπεσε με την απόβαση των κονκισταδόρων και, όπως λέγεται, οι Αζτέκοι πίστεψαν ότι ο Κορτές ήταν ο ανθρωπόμορφος θεός τους. Φεβρουάριος 1519.

Σφαγή στην Τσολούλα
Ενώ οι Τλαξκαλανοί συμμάχησαν εύκολα με τους Ισπανούς, δεν συνέβη το ίδιο με τους Τσολουλανούς. Η Ντόνα Μαρίνα είχε ήδη προειδοποιήσει τον εραστή της για την επιθετικότητά τους και για να προλάβει μια φημολογούμενη ενέδρα ο Κορτές εκτέλεσε χιλιάδες, σαν προειδοποίηση για τους άλλους. Η ενέργεια αυτή προκάλεσε κύματα αναταραχής στην Κεντρική Αμερική και θεωρείται ένα από τα ειδεχθέστερα εγκλήματα του Κορτές. Οκτώβριος 1519

Η Νύχτα του Θρήνου
Ο Κορτές βρήκε την Τενοχτιτλάν βυθισμένη στο χάος. Επειδή οι άνδρες του ήταν εγκλωβισμένοι μέσα στην πόλη, κατέστρωσε και έθεσε σε εφαρμογή ένα σχέδιο για να βγουν κρυφά υπό την κάλυψη του σκοταδιού, αλλά ένας φρουρός τούς εντόπισε και σήμανε συναγερμό. Το ένα τρίτο των ανδρών του σκοτώθηκαν και έχασαν όλα τους τα λάφυρα. Ο Κορτές θρήνησε και σχεδίασε την εκδίκησή του. 30 Ιουνίου 1520.

https://www.ethnos.gr/istoria/all-a...gonatise-toys-aztekoys-hrysafi-kai-i-epidimia

Όλα γίνονται για ένα πράμα (κυριολεκτικά)

 

[Drake Ramore]

Το μόνο πλάσμα που θα επιβιώσει αν όλη η υπόλοιπη ζωή στον πλανήτη αφανιστεί​

Φτάνουν σε μέγεθος το πολύ το 1,5 χιλιοστό​

Αν οποιαδήποτε καταστροφή εμφανιστεί ποτέ στον πλανη΄τη, είτε αυτή είναι σύγκρουση με αστεροειδη, είτε πυρηνική καταστροφή, είτε πολύ υψηλές ή χαμηλές θερμοκρασίες, μπορεί να καταστρέψουν όλα τα υπόλοιπα πλάσματα εκτός από ένα. Τα Βραδύπορα.​

Τα μικροσκοπίκα αυτά αρθρωτά ζώα που ζουν κοντά σε βρύα και λειχήνες, μέσα σε γλυκό ή θαλασσινό νερό και στην άμμο. Φτάνουν σε μέγεθος το πολύ το 1,5 χιλιοστό, ενώ τα μικρότερα φτάνουν το 0,1 χιλιοστό. Πως μπορείς να σκοτώσεις αυτά τα μικροσκοπίκα πλάσματα; Όπως αναφέρουν οι έρευνες, αυτό είναι πολύ δύσκολο.

Γιατί τα βραδύπορα όχι μόνο μπορούν να επιζήσουν από ακτινοβολία, υψηλές πιέσεις στον ωκεανό, αλλά μπορούν να ζήσουν μετά από αφυδάτωση 10 ετών. Και είναι το μόνο πλάσμα που βρίσκεται στον πλανήτη μας που μπορεί να επιβιώσει στο κενό του διαστήματος.

Η μελέτη που έκανε ο αστροφυσικός Rafael Alves Batista και οι συνεργάτες του και δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Scientific Reports, προσπάθησε να ανακαλύψει τι καταστροφή θα μπορούσε να υπάρξει ώστε να εξαφανίσει τα βραδύπορα. Μετά από ενδελεχή έρευνα, έφτασαν στο συμπέρασμα ότι το μόνο που θα μπορούσε να τα σκοτώσει είναι εάν οι ωκεανοί αρχίζουν να βράζουν. Η υπερθέρμανση του πλανήτη έχει αρχίσει να αυξάνει την θερμοκρασία στις θάλασσες, αλλά μάλλον θα χρειαστεί κάτι άλλο για να αφανιστούν τα βραδύπορα.

Το συμπαθέστατο πλάσμα που μοιάζει λες και βγήκε από ταινία animation, βρίσκεται μαζί εδώ και 520 εκατομμύρια χρόνια, έχοντας επιβιώσει ύστερα από πολλαπλούς αφανισμούς άλλων ειδών. Οι πιθανότητες να εξαφανιστούν όλα είναι εξαιρετικά μικρές. Όπως αναφέρει η έρευνα ίσως χρειαστεί να «πεθάνει» ο ήλιος του συστήματός μας για να τα σκοτώσει.

Τα ονομάζουν επίσης «μικρές αρκούδες του νερού». Κάποιοι τα συνδέουν με την θεωρία της πανσπερμίας, που λέει πως όλη η ζωή στη Γη ξεκίνησε από μικροσκοπικές μορφές εξωγήινων οργανισμών που ταξίδεψαν μέχρι τον πλανήτη μας μέσα από ένα ρεύμα διαστημικής σκόνης. Το μόνο σίγουρο είναι πως αντίθετα με άλλα αρθρόποδα, τα Βραδύπορα εξελίχθηκαν ώστε να επιβιώνουν σε οποιεσδήποτε συνθήκες, ακόμα και στο διάστημα, όπου οι συνθήκες είναι πολύ πιο επικίνδυνες από αυτές της Γης. Και αν λοιπόν μπορούν να τα καταφέρουν εκεί, τότε θα είναι τα μόνα πλάσματα που μάλλον θα επιβιώσουν στη Γη αν ολόκληρη η υπόλοιπη ζωή αφανιστεί από αυτή.

Προτείνω να δείτε Star Trek Discovery (όσοι είστε fan της επιστημονικής φανταστίας)
Στην νέα αυτή σειρά του ST Franchise τα Βραδύπορα αυτά παίζουν σημαντικό ρόλο.

 

[stelios62]

Όλα γίνονται για ένα πράμα (κυριολεκτικά)

View attachment 23387

Το 'πραμα΄ .... δεν βλεπω με σαφηνεια και με μπερδευεις ....!

 

[maik900]

Πως καθιερώθηκαν η κίτρινη και η κόκκινη κάρτα στο ποδόσφαιρο;​

Αν νομίζατε ότι υπήρχαν πάντα τότε κάνετε λάθος​

Νομίζατε ότι το ποδόσφαιρο είχε πάντα κίτρινη και κόκκινη κάρτα; Αν ναι, τότε κάνατε λάθος. Ο συγκεκριμένος κανονισμός εφαρμόστηκε για πρώτη φορά όχι και το τόσο μακρινό 1970.​

Ήταν το μ*****τιάλ του Μεξικού όπου οι κάρτες τιμωρίας θα γινόντουσαν παντοτινό μέρος του ποδοσφαίρου. Κι αυτό γιατί στις προηγούμενες διοργανώσεις η κατάσταση είχε φτάσει στο απροχώρητο. Το ματς της οικοδέσποινας Χιλής εναντίον της Ιταλίας οκτώ χρόνια νωρίτερα θεωρείται ακόμα ένα από τα πιο βίαια παιχνίδια στην ιστορία του αθλήματος.
Το 1966, η Αγγλία με την Αργεντινή χτυπούσαν στο ψαχνό στο μεταξύ τους ματς. Ο διαιτητής μάταια προσπαθούσε να διατηρήσει τον έλεγχό του, αφού μέχρι τότε η αποβολή γινόταν λεκτικά. Ο διαιτητής έλεγε στον παίκτη ότι αποβάλλετε και πολλές φορές ακολουθούσαν φωνές, καυγάδες με τη συνεννόηση να μην είναι και η πιο εύκολη.
Η λύση ήρθε ως συνήθως. Τυχαία. Από ένα φανάρι στους δρόμους του Λονδίνου. Ο Κεν Άστον ήταν διαιτητής του αγώνα Χιλής – Ιταλίας το 1962. Μια ημέρα επέστρεφε στο σπίτι του με το αυτοκίνητο και σταμάτησε σε ένα κόκκινο φανάρι.

«Βρισκόμουν στην οδό Κένσινγκτον όταν άναψε το κόκκινο φανάρι. Εκείνη την στιγμή αστραπιαία σκέφτηκα ότι το κίτρινο σημαίνει να ηρεμήσεις λίγο και το κόκκινο ότι πρέπει να φύγεις», είχε πει χρόνια αργότερα, όταν διηγήθηκε πώς του ήρθε η ιδέα για τις κάρτες.
Την ιδέα του αυτή την παρουσίασε στη FIFA, η οποία αποφάσισε να χρησιμοποιήσει τον νέο κανόνα στο Μεξικό και το μ*****τιάλ του 1970. Σίγουρα υπήρξε μια καινοτόμα απόφαση και ένα εργαλείο που διευκόλυνε την δουλειά του διαιτητή μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Όλοι έβλεπαν τις κάρτες και το χρώμα τους, με τους ποδοσφαιριστές πλέον να είναι υποχρεωμένοι να υπακούν στις αποφάσεις του άρχοντα του αγώνα και να μην συνεχίζουν να παίζουν. Γιατί τα προηγούμενα χρόνια πολλοί ήταν εκείνοι που είχαν ισχυριστεί πως δεν καταλάβαιναν τι τους είπε ο διαιτητής όταν τους έλεγε λεκτικά ότι είχαν αποβληθεί.

 

[maik900]

Η περιοχή της Αττικής απ` όπου έλεγαν πως ο Δίας ρίχνει τις αστραπές​

Το αρχαίο όνομα και το σημερινό​

Οι περιοχές αλλάζουν μέσα σε λίγα χρόνια. Αν μια πόλη, όπως είναι η Αθήνα, έχει ιστορία χιλιάδων ετών, τότε οι αλλαγές αυτές είναι αμέτρητες. Κάθε περιοχή έχει να διηγηθεί πολλά. Τους δικούς τους της μύθους, τοπικούς θρύλους και την γενικότερη ιστορία τους. Το ίδιο έχει να κάνει και η περιοχή που στην αρχαία Ελλάδα έλεγαν πως από εκεί ο Δίας ρίχνει τις αστραπές.​

Αυτή η περιοχή ήταν τα Τουρκοβούνια. Φυσικά δεν λεγόταν έτσι στην αρχαία Ελλάδα. Όπως αναφέρει ο Παυσανίας στα «Αττικά» το όνομα του λόφου ήταν «Αγχεσμός». Είναι ο πιο ψηλός λόφος της Αθήνας, φτάνοντας σε ύψος τα 337 μέτρα και βρίσκεται στα σύνορα του Γαλατσίου και του δήμου Αθηναίων. Στις πλαγιές του είναι χτισμένο και το Πανόραμα Γαλατσίου ενώ εκεί υπάρχει και το Αττικό Άλσος.
Στα «Αττικά» λοιπόν ο Παυσανίας αναφέρει πως ο λόφος ήταν αφιερωμένος στον Δία και είχε στην κορυφή του ένα ξόανο του Διός, «Διός άγαλμα Αγχεσμίου». Οι μύθοι τις εποχές έλεγαν πως από εκεί ο «βασιλιάς των θεών» έριχνε τις αστραπές και τις βροντές. Ο Παυσανίας γράφει επίσης πως την εποχή του Σόλωνα ο λόφος έκρυβε αρκετούς κινδύνους, όπως αγρίμια, ανέμους και ληστές, που κρύβονταν στις σπηλιές του και κατέβαιναν στην πόλη μόνο για να ληστέψουν.

Ο αρχαιολόγος Μπερντ ανακάλυψε το 1932 ίχνη αρχαίου βωμού, ενώ στο βιβλίο του «Ιστορία των Αθηνών» ο Διονύσιος Σουρμελής αναφέρει πως εκεί υπήρχε το «Άλσος των Ευμενίδων» όπου οδηγήθηκε ο Οιδίποδας από την κόρη του Αντιγόνη για να ξεπλύνει τις αμαρτίες του και να δικαστεί.
Το όνομα Αγχεσμός διατηρήθηκε μέχρι τον 3ο με 5ο αιώνα μ.Χ. Τότε μετονομάστηκε σε Λυκοβούνια. Τον 18ο αιώνα, όπως αναφέρει Άγγλος περιηγητής, είχε ήδη μετονομαστεί σε Τουρκοβούνια. Για το πως προέκυψε αυτό το όνομα, υπάρχουν αρκετές εκδοχές.


Η πρώτη από αυτές αναφέρει ότι επί Τουρκοκρατίας στον διαχωρισμό των κτημάτων, το δίκαιο έλεγε πως οι εκτάσεις που δεν είναι καλλιεργήσιμες δεν μπορούν να ανήκουν σε ιδιώτες αλλά μόνο στο κράτος. Τα μη καλλιεργήσιμα υψώματα αναφέρονταν στα συμβόλαια επί Τουρκοκρατίας ως Τουρκοβούνια.
Μια άλλη εκδοχή λέει πως ονομάστηκαν έτσι επειδή εκεί παρέμειναν για αρκετά χρόνια οι ομάδες της τουρκικής στρατιάς του Πασά Ομάρ. Μια τρίτη εκδοχή πάλι, αναφέρει ότι τα Τουρκοβούνια πήραν αυτό το όνομα επειδή στην κορυφή του λόφου βρέθηκε ένας τουρκικός τάφος. Το μόνο σίγουρο είναι πως αυτή η μετονομασία έγινε επί Τουρκοκρατίας.

 

[maik900]

Ο άνδρας που δεν έβλεπε και δεν άκουγε μέχρι που τον χτύπησε κεραυνός​

Η παράξενη ιστορία του Edwin Robinson​

Ακούμε αραιά και που για κάποιους ανθρώπους που θεραπεύτηκαν από κάποιο τυχαίο γεγονός. Πάντα μας προκαλεί εντύπωση και θαυμασμό. Ένα περιστατικό όμως που συνέβη το 1980, θα σας αφήσει κυριολεκτικά με το στόμα ανοιχτό.

Ο Edwin Robinson από το Μέιν των ΗΠΑ, περνούσε πολλές δυσκολίες τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Ο 62χρονος τότε άνδρας τα τελευταία 9 χρόνια, ήταν τυφλός και κουφός, από έναν σοβαρό τραυματισμό που είχε στο κεφάλι. Η κατάσταση ήταν θεωρητικά μη αναστρέψιμη. Θεωρητικά...
Μια μέρα εκείνου του έτους, βγήκε έξω για να ψάξει για ένα κοτοπουλάκι, που είχε ως κατοικίδιο. Όμως ξαφνικά ξέσπασε καταιγίδα. Δεν επέστεψε στο σπίτι και χρησιμοποίησε το μπαστούνι του για να βρει καταφύγιο κάτω από ένα μεγάλο δέντρο. Κάτι επικίνδυνο φυσικά, αλλά πιο επικίνδυνο από το να επιστρέψει στο σπίτι εν μέσω καταιγίδας.

Το δέντρο και το μπαστούνι από αλουμίνιο αύξησαν τις πιθανότητες για την καταιγίδα να «ξεσπάσει» σε εκείνο το σημείο. Λίγα λεπτά αργότερα τον χτύπησε κεραυνός και έμεινε αναίσθητος για περίπου 20 λεπτά. Όταν συνήλθε, επέστρεψε σχεδόν έρποντας στο σπίτι.
Όταν ξύπνησε ανακάλυψε πως επανήλθε η όρασή του. Λίγο αργότερα, ανακάλυψε ότι μπορούσε να ακούσει ξανά. Οι γιατροί όταν άκουσαν το περιστατικό ήταν κάτι περισσότερο από σκεπτικοί. Κάποιοι δεν το πίστεψαν, ενώ άλλοι θεώρησαν πως τελικά η κατάστασή του δεν ήταν μη αναστρέψιμη.

 

[maik900]

Γιατί οι λύκοι και τα κοράκια είναι αχώριστοι «φίλοι»;​

Υπάρχει λόγος και είναι αμφίδρομος​

Τα κοράκια και οι λύκοι μοιράζονται μια ασυνήθιστη και ιδιαίτερη «φιλία». Τα κοράκια σε διάφορους πολιτισμούς μάλιστα ονομάζονται και «τα πουλιά του λύκου». Τα κοινά κοράκια είναι γνωστό πως ακολουθούν μεγαλύτερους θηρευτές , οι οποίοι τα εξυπηρετούν ως πιθανοί προμηθευτές φαγητού. Οι λύκοι άλλωστε προσφέρουν φαγητό σε παρόμοια είδη που δεν υπήρχε αν δεν είχαν εμφανιστεί στην περιοχή. Τα κοράκια περιμένουν τους λύκους και ύστερα ορμάνε στα κουφάρια για να φάνε ότι έχει απομείνει.​

Τα κοράκια φτάνουν στο κουφάρι γρήγορα, όχι πολύ μετά την επίθεση. Τις περισσότερες φορές άλλωστε, είναι τριγύρω όταν γίνεται η επίθεση. Κι αυτό γιατί τα κοράκια είναι γνωστά για τις κοινωνικές τους ικανότητες και για την όραση τους. Οι λύκοι δεν είναι τυχαίο που τα ακολουθούν πολλές φορές ώστε να τους ειδοποιήσουν με κάποιο τρόπο ότι ένα πιθανό θήραμα βρίσκεται κοντά. Οπότε η σχέση τους είναι αμφίδρομη.

Τα κοράκια κάνουν πολύ θόρυβο όταν βρούνε ένα θήραμα ή έναν νεκρό ζώο. Οι μεγαλύτεροι θηρευτές τότε, συνήθως οι λύκοι, όταν φτάσουν πρώτη, μπορούν να ανοίξουν το κουφάρι του ζώου, ώστε τα κοράκι να μπορέσουν κι αυτά να τραφούν από αυτό.
Τα δυο ζώα έχει παρατηρηθεί ότι επικοινωνούν, με κρωξίματα και κραυγές. Είναι άλλωστε συνεργάτες, με το σκεπτικό «το ένα χέρι νίβει το άλλο και τα δυο το πρόσωπο». Πολλές φορές τα κοράκια γίνονται φίλοι με τους λύκους από μικρή ηλικία. Τα κοράκια παίρνουν κομμάτια ξύλου και κατεβαίνουν στο έδαφος «πειράζοντας» τους νεογέννητους λύκους. Έτσι οι λύκοι μαθαίνουν να τα έχουν στη ζωή τους από νωρίς. Το ίδιο και τα κοράκια.

Μερικές φορές η «φιλία» φτάνει σε τέτοιο σημείο, που τα κοράκια θεωρούνται μέλη της αγέλης των λύκων. Η σχέση αυτή, όπως αναφέρουν οι επιστήμονες, κρατάει για αιώνες, με την εξέλιξη των ειδών να έχει φτάσει σήμερα στους λύκους και τα κοράκια.

 

[maik900]

Η ημέρα που η Βόρεια Κορέα ταπείνωσε τους Αμερικανούς​

Το λάφυρο από αυτή την ημέρα τοποθετήθηκε σε Μουσείο​

Οι σχέσεις Βόρειας Κορέας και ΗΠΑ δεν ήταν σχεδόν ποτέ ομαλές, με πολλές φορές στην ιστορία να έχουν διπλωματικά επεισόδια, ακόμα και να φτάσουν πριν την έναρξη πολέμου.​

Όμως οι Βορειοκορεάτες μπορούν να περηφανεύονται ότι ταπείνωσαν τους Αμερικανούς και τους ανάγκασαν να ζητήσουν συγγνώμη για τουλάχιστον μία φορά στην ιστορία τους.
Πίσω στο 1968, και ενώ μαίνεται ο πόλεμος στο Βιετνάμ, οι αμερικανοί στρατιώτες έχουν κάνει απόβαση στην Ασιατική Ήπειρο.
Ο Κιμ Σονγκ Ιλ (παππούς του σημερινού ηγέτη της χώρας, Κιμ Γιονγκ Ουν), έχει την πλήρη στήριξη του λαού του, αφού τους απελευθέρωσε από τους Ιάπωνες, αλλά και από τη Σοβιετική Ένωση που τον τροφοδοτεί με όπλα και τρόφιμα.
Οι Αμερικανοί δεν βλέπουν με καλό μάτι τα δίχτυα που έχει απλώσει η Σοβιετική Ένωση στην Ασία και στέλνουν κατασκόπους και στρατιωτικές δυνάμεις στη περιοχή για να επιβάλλει το δικό της νόμο.

Όμως το αμερικανικό πλοίο Pueblo, λίγες εβδομάδες μετά τα Χριστούγεννα καταλαμβάνεται από τους Βορειοκορεάτες και το πλήρωμα του συλλαμβάνεται. Η Βόρεια Κορέα απειλεί ότι κάθε μέρα θα εκτελείται ένας στρατιώτης, αν δεν παραδεχθούν δημοσίως ότι οι ΗΠΑ τους κατασκοπεύει.

Οι ΗΠΑ δεν ανοίγουν διάλογο με την ηγεσία της Βόρειας Κορέας, και δεν διαπραγματεύεται στην αρχή. Όμως τα φέρετρα με στρατιώτες έχουν αρχίσει και φτάνουν στις ΗΠΑ με ρυθμό που δεν μπορεί να αντέξει η κοινή γνώμη.
Λίγους μήνες μετά οι ΗΠΑ λυγίζουν αποστέλλοντας γραπτή δήλωση του αρχηγού των ενόπλων δυνάμεων της χώρας, που παραδέχεται ότι το πλήρωμα ήταν όντως κατάσκοποι. Παράλληλα ζήτησαν δημοσίως συγγνώμη από την ηγεσία της Βόρειας Κορέας.

Αυτή η επιστολή εκτίθεται σε μουσείο στη Βόρεια Κορέα ενώ οι ΗΠΑ έχουν φροντίσει να ξεχαστεί αυτή η ντροπιαστική στιγμή της διπλωματικής τους ιστορίας.

 

[Aggelos 1969]

Η ημέρα που η Βόρεια Κορέα ταπείνωσε τους Αμερικανούς​

Το λάφυρο από αυτή την ημέρα τοποθετήθηκε σε Μουσείο​

Οι σχέσεις Βόρειας Κορέας και ΗΠΑ δεν ήταν σχεδόν ποτέ ομαλές, με πολλές φορές στην ιστορία να έχουν διπλωματικά επεισόδια, ακόμα και να φτάσουν πριν την έναρξη πολέμου.​

Όμως οι Βορειοκορεάτες μπορούν να περηφανεύονται ότι ταπείνωσαν τους Αμερικανούς και τους ανάγκασαν να ζητήσουν συγγνώμη για τουλάχιστον μία φορά στην ιστορία τους.
Πίσω στο 1968, και ενώ μαίνεται ο πόλεμος στο Βιετνάμ, οι αμερικανοί στρατιώτες έχουν κάνει απόβαση στην Ασιατική Ήπειρο.
Ο Κιμ Σονγκ Ιλ (παππούς του σημερινού ηγέτη της χώρας, Κιμ Γιονγκ Ουν), έχει την πλήρη στήριξη του λαού του, αφού τους απελευθέρωσε από τους Ιάπωνες, αλλά και από τη Σοβιετική Ένωση που τον τροφοδοτεί με όπλα και τρόφιμα.
Οι Αμερικανοί δεν βλέπουν με καλό μάτι τα δίχτυα που έχει απλώσει η Σοβιετική Ένωση στην Ασία και στέλνουν κατασκόπους και στρατιωτικές δυνάμεις στη περιοχή για να επιβάλλει το δικό της νόμο.

Όμως το αμερικανικό πλοίο Pueblo, λίγες εβδομάδες μετά τα Χριστούγεννα καταλαμβάνεται από τους Βορειοκορεάτες και το πλήρωμα του συλλαμβάνεται. Η Βόρεια Κορέα απειλεί ότι κάθε μέρα θα εκτελείται ένας στρατιώτης, αν δεν παραδεχθούν δημοσίως ότι οι ΗΠΑ τους κατασκοπεύει.

Οι ΗΠΑ δεν ανοίγουν διάλογο με την ηγεσία της Βόρειας Κορέας, και δεν διαπραγματεύεται στην αρχή. Όμως τα φέρετρα με στρατιώτες έχουν αρχίσει και φτάνουν στις ΗΠΑ με ρυθμό που δεν μπορεί να αντέξει η κοινή γνώμη.
Λίγους μήνες μετά οι ΗΠΑ λυγίζουν αποστέλλοντας γραπτή δήλωση του αρχηγού των ενόπλων δυνάμεων της χώρας, που παραδέχεται ότι το πλήρωμα ήταν όντως κατάσκοποι. Παράλληλα ζήτησαν δημοσίως συγγνώμη από την ηγεσία της Βόρειας Κορέας.

Αυτή η επιστολή εκτίθεται σε μουσείο στη Βόρεια Κορέα ενώ οι ΗΠΑ έχουν φροντίσει να ξεχαστεί αυτή η ντροπιαστική στιγμή της διπλωματικής τους ιστορίας.

Αν απάντησαν μετά από μήνες δεν θα είχε μείνει κανένας αιχμάλωτος ζωντανός. Πάνω από όλα η περηφάνεια τους!!!