Τις προάλλες είχα πάει το KLR στο μάστορα γιατί σε τυχαίες στιγμές υπερχείλιζε το φλοτέρ στο καρμπυρατέρ και συνάμα μπέρδευε ο κινητήρας.Πράγματι το έλυσε το παιδί,το έβαλε στους υπέρηχους να καθαρίσει ό,τι μάκα υπήρχε,άλλαξε και ένα φθαρμένο ο ring,το ρύθμισε σωστά και όντως το μηχανάκι πάει πολύ καλά,καλύτερα από πριν,σαν τις παλιές εποχές που έσπερνε!
Όμως.Ενώ στην πορεία πάει καλά και σταμάτησαν τα ρεταρίσματα και η υπερχείλιση, σταματημένο δεν κρατάει ρελαντί,μου σβήνει στα φανάρια και αναγκάζομαι να το ανεβάζω γυρνώντας τη βιδούλα της πεταλούδας.Όμως και εκεί το ρελαντί είναι άστατο,μία ανεβάινει 2000+ στροφές και στο τσακ πέφτει στις 800 και σβήνει! Του το πήγα ξανά και ρυθμίσαμε την αλλη βιδούλα του μίγματος,την κρυμμένη αλλά ούτε και εκεί αποτέλεσμα.Α ξέχασα να πω μου έβγαζε την ψυχή στις μανιβελιές μέχρι να πάρει μπρος,είτε κρύο είτε ζεστό που άλλοτε ήταν τσακμάκι!
Ρε τι είναι ρε τι είναι,μου λέει σαν υστατη προσπάθεια να δούμε και τις βαλβίδες.Του λέω οι βαλβίδες είναι με καπελότα και είχα βάλει καινούργια πριν 3-4000 χλμ.''Μήπως κολλάει ο μηχανικός αποσυμπιεστής το ελατήριο και δεν αφήνει τη βαλβίδα να κλέισει όταν πρέπει''.Λογικό μου φάνηκε και συμφωνήσαμε να το πάω από Δευτέρα.(Να τονίσω ότι το παλληκάρι έδειχνε όντως ενδιαφέρον γι αυτό το έκτακτο και ήμασταν σε συνεχή επικοινωνία).
Έλα όμως που εμένα με έτρωγε ο κ*λος μου χώρια που σήμερα το μεσημέρι είχα κανονίσει καταδρομικό καφεδάκι στο Λεοντάρι Αρκαδίας.Έκατσα λοιπόν στη λιακάδα πρωί πρωί (φόρεσα και το γυαλί της πρεσβυωπίας)

kκαι έπισα να κοιτάω ένα ένα τα συμπτώματα.
Και επειδή όλους τους μαστόρους εγώ τους έχω για πρωινό χαλαρά,βρήκα τι είναι και το έφτιαξα!Μου πήρε καμμιά ω΄ρα δοκιμές-ρυθμίσεις αλλά το εντόπισα.
Ακούγοντας προσεκτικά τη λειτουργία του μοτεριού όχι οδηγώντας αλλά καθήμενος στο πλάι παρατήρησα ότι όταν τράβαγα το τσοκ ακουγόταν από το καρμπ ένα ρυθμικό τσουφ τσουφ ίδιο με τις πιστονιές του κυλίνδρου.Τι είχε γίνει.Όταν το τοποθετούσε πάλι ο φίλος,δεν πρόσεξε καλά και στραβοβίδωσε/μισοβίδωσε τη βίδα με την βελόνα του τσοκ που ανοίγει και κλείνει τον αέρα.Ως αποτέλεσμα υπήρχε 'διαρροή' στο καρμπυρατέρ (σαν ναταν μόνιμα τραβηγμένο το τσοκ) με αποτέλεσμα να μην δουλεύει στρωτά,γι αυτό και η δυσκολία να πάρει μπρος.Αλλά για να μπορέσω να έχω πρόσβαση εκεί έπρεπε να λύσω το παγουράκι του αντιψυκτικού,το σωληνάκι από το ρουμπινέτο στο καρμπ και να μεριάσω την πλεξούδα της ηλεκτρονικής που περνάει από δίπλα ουφφ!
Τελικά όλα δούλεψαν ρολόι και το KLR έδειξε πάλι τα δόντια του!
