- Δημοσιεύσεις
- 20.054
- Περιοχή
- Λεπτοκαρυά Κατερίνη
- Μοτοσυκλέτα
- Voge 300 & Αστρέα Grand 100 σε μπλε
- Όνομα
- Γιαννης
- Περιοχή
- Pieria
Εχει ωραιο τροπο ,τα λεει πολυ ωραια οντως.
Μ'αρεσε πολυ κι εμενα
Στα βάθη της ανατολής (Τουρκία με Royal Enfield Himalayan)
- Thread starter R.E.H
- Ημερομηνία δημιουργίας
Μ'αρεσε πολυ κι εμενα
R.E.H
member
- Δημοσιεύσεις
- 1.371
- Μοτοσυκλέτα
- Royal Enfield Himalayan
- Όνομα
- Παναγίωτης
- Περιοχή
- Νίκαια
Ημέρα πέμπτη
Ξυπνάμε σχετικά αργά κατά τις 9 το πρωί, τρώμε πρωινό και πάμε μια γύρα στην πόλη να βρούμε ταχυδρομείο ή τράπεζα. Μετά από καμιά ώρα που κάνουμε κύκλους και ότι βρίσκουμε είναι κλειστό, περάσαμε τυχαία μπροστά από το ξενοδοχείο, ρωτάμε και ανακαλύπτουμε ότι είναι αργία.
Οπότε η πληρωμή της κλήσης θα πρέπει να γίνει αύριο στο δρόμο προς Ελλάδα.
Πάμε και στηνόμαστε στην ουρά για την Αγιά Σοφιά, είναι σχετικά μεγάλη, μας παίρνει κανά 15 λέπτο να φτάσουμε στα ταμεία, πληρώνουμε και μπαίνουμε μέσα.
Το μόνο που μπορώ να πώ είναι ότι εντυπωσιάζεσαι από το μέγεθος της κατασκευής και από την λεπτομέρεια. Απίστευτο το τι μπορεί να κατασκευάσει ο άνθρωπος όταν θέλει.
Επισκευτήκαμε και τις δεξαμενές τόσο του Θεοδόσιου όσο και την λεγόμενη Βασιλική (νομίζω χτίστηκε επί Ιουστινιανού), κάποτε ότι κατασκεύαζαν έπρεπε να ήταν ωραίο, πώς μπορείς να εξηγήσεις σήμερα ότι οι κολόνες που στήριζαν την οροφή των δεξαμενών είχαν κιονόκρανα και δεν θα τα έβλεπε κανείς.
Επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο μετά από μια στάση για φαγητό και ξεραθήκαμε στον ύπνο.
Σηκωθήκαμε αργά το απόγευμα και κατεβήκαμε στην γέφυρα του Γαλατά, τα νερά ήταν βρώμικα αλλά ήταν γεμάτη κόσμο που ψάρευε.
Με αυτά και μ’ αυτά βράδιασε και ψάχναμε ένα μέρος να φάμε κανά κεμπάμπ (για άλλη μια φορά).
Επιστροφή στο ξενοδοχείο και ύπνος μέχρι το πρώι.
Ο Μουεζίνης για άλλη μια βραδιά μας ταξίδευε στο κόσμο των παραμυθιών του Αλαντιν και στις 1000 και 1 νύχτες.... η δικιά μου Γιασμίν όμως ήταν κάτι χιλιάδες χλμ μακριά ....
Ξυπνάμε σχετικά αργά κατά τις 9 το πρωί, τρώμε πρωινό και πάμε μια γύρα στην πόλη να βρούμε ταχυδρομείο ή τράπεζα. Μετά από καμιά ώρα που κάνουμε κύκλους και ότι βρίσκουμε είναι κλειστό, περάσαμε τυχαία μπροστά από το ξενοδοχείο, ρωτάμε και ανακαλύπτουμε ότι είναι αργία.
Οπότε η πληρωμή της κλήσης θα πρέπει να γίνει αύριο στο δρόμο προς Ελλάδα.
Πάμε και στηνόμαστε στην ουρά για την Αγιά Σοφιά, είναι σχετικά μεγάλη, μας παίρνει κανά 15 λέπτο να φτάσουμε στα ταμεία, πληρώνουμε και μπαίνουμε μέσα.
Το μόνο που μπορώ να πώ είναι ότι εντυπωσιάζεσαι από το μέγεθος της κατασκευής και από την λεπτομέρεια. Απίστευτο το τι μπορεί να κατασκευάσει ο άνθρωπος όταν θέλει.
Επισκευτήκαμε και τις δεξαμενές τόσο του Θεοδόσιου όσο και την λεγόμενη Βασιλική (νομίζω χτίστηκε επί Ιουστινιανού), κάποτε ότι κατασκεύαζαν έπρεπε να ήταν ωραίο, πώς μπορείς να εξηγήσεις σήμερα ότι οι κολόνες που στήριζαν την οροφή των δεξαμενών είχαν κιονόκρανα και δεν θα τα έβλεπε κανείς.
Επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο μετά από μια στάση για φαγητό και ξεραθήκαμε στον ύπνο.
Σηκωθήκαμε αργά το απόγευμα και κατεβήκαμε στην γέφυρα του Γαλατά, τα νερά ήταν βρώμικα αλλά ήταν γεμάτη κόσμο που ψάρευε.
Με αυτά και μ’ αυτά βράδιασε και ψάχναμε ένα μέρος να φάμε κανά κεμπάμπ (για άλλη μια φορά).
Επιστροφή στο ξενοδοχείο και ύπνος μέχρι το πρώι.
Ο Μουεζίνης για άλλη μια βραδιά μας ταξίδευε στο κόσμο των παραμυθιών του Αλαντιν και στις 1000 και 1 νύχτες.... η δικιά μου Γιασμίν όμως ήταν κάτι χιλιάδες χλμ μακριά ....
Τελευταία επεξεργασία:
R.E.H
member
- Δημοσιεύσεις
- 1.371
- Μοτοσυκλέτα
- Royal Enfield Himalayan
- Όνομα
- Παναγίωτης
- Περιοχή
- Νίκαια
Ημέρα έκτη
Ξυπνάμε κατά τις 7 το πρωί, τρώμε πρωινό και ετοιμάζουμε τα πράγματα μας , κάνουμε τσεκ ουτ και φορτώνουμε την μηχανή, ήταν 9 παρά όταν ξεκινήσαμε και η κίνηση είχε αρχίσει να γίνεται έντονη.
Ακολουθάγαμε τις οδηγίες του GPS μέχρι που μάς έβγαλε έξω από την πόλη. Αν θυμάμαι καλά μας πήρε πάνω απο μία ώρα για να αφήσουμε την κίνηση της Κωνσταντινούπολης πίσω μας.
Είχαμε αποφασίσει να σταματήσουμε στην Ραιδεστό για να πληρώσουμε την κλήση που είχαμε φάει.
Όταν φτάσαμε στην πόλη βρήκαμε την πιο κοντινή τράπεζα και με την κλήση στο χέρι πλησιάζουμε τον σεκιουριτά και του την δείχνουμε, αυτός την πήρε και άρχισε να ρωτάει σε διάφορα γκισέ, γυρνάει παίρνει ένα νούμερο από το μηχάνημα και μας δείχνει που να περιμένουμε, ήρθε η σειρά μας αλλά δυστυχώς τελικά λόγω του ότι ήμασταν από το εξωτερικό (η μηχανή) θα έπρεπε να πάμε στην εφορεία, μας έβαλαν την διεύθυνση στο google maps και φύγαμε.
Στην εφορεία το ίδιο σκηνικό, σεκιουριτάς, κλήση, γκισέ, αυτή την φορά πληρώνουμε και μας κάνουν και έκπτωση 50 λίρες τους χαιρετάμε και φεύγουμε.
Η πόλη σχετικά μεγάλη (καμια 300 χιλιάδες κατοίκους) αλλά ευτυχώς δεν είχε κίνηση οπότε βγήκαμε γρήγορα.
Μετά από λίγο συναντήσαμε και την πρώτη ταμπέλα που έγραφε Γιουνανιστάν, καταλάβαμε ότι πλησιάζαμε, κάναμε καποιες στάσεις για ξεμούδιασμα, λίγο πρίν τα σύνορα σταματήσαμε για ανεφοδιασμό τόσο της μηχανής όσο και δικό μας.
Φτάνουμε στα σύνορα η κίνηση ελάχιστη, περνάμε γρήγορα την Τούρκικη πλευρά και βρισκόμαστε στην γέφυρα πάνω από τον Έβρο, χαιρετάμε του Τούρκους φαντάρους και σταματάμε στην δική μας πλευρά και πιάνουμε κουβέντα με τους δικούς μας.
Ξυπνάμε κατά τις 7 το πρωί, τρώμε πρωινό και ετοιμάζουμε τα πράγματα μας , κάνουμε τσεκ ουτ και φορτώνουμε την μηχανή, ήταν 9 παρά όταν ξεκινήσαμε και η κίνηση είχε αρχίσει να γίνεται έντονη.
Ακολουθάγαμε τις οδηγίες του GPS μέχρι που μάς έβγαλε έξω από την πόλη. Αν θυμάμαι καλά μας πήρε πάνω απο μία ώρα για να αφήσουμε την κίνηση της Κωνσταντινούπολης πίσω μας.
Είχαμε αποφασίσει να σταματήσουμε στην Ραιδεστό για να πληρώσουμε την κλήση που είχαμε φάει.
Όταν φτάσαμε στην πόλη βρήκαμε την πιο κοντινή τράπεζα και με την κλήση στο χέρι πλησιάζουμε τον σεκιουριτά και του την δείχνουμε, αυτός την πήρε και άρχισε να ρωτάει σε διάφορα γκισέ, γυρνάει παίρνει ένα νούμερο από το μηχάνημα και μας δείχνει που να περιμένουμε, ήρθε η σειρά μας αλλά δυστυχώς τελικά λόγω του ότι ήμασταν από το εξωτερικό (η μηχανή) θα έπρεπε να πάμε στην εφορεία, μας έβαλαν την διεύθυνση στο google maps και φύγαμε.
Στην εφορεία το ίδιο σκηνικό, σεκιουριτάς, κλήση, γκισέ, αυτή την φορά πληρώνουμε και μας κάνουν και έκπτωση 50 λίρες τους χαιρετάμε και φεύγουμε.
Η πόλη σχετικά μεγάλη (καμια 300 χιλιάδες κατοίκους) αλλά ευτυχώς δεν είχε κίνηση οπότε βγήκαμε γρήγορα.
Μετά από λίγο συναντήσαμε και την πρώτη ταμπέλα που έγραφε Γιουνανιστάν, καταλάβαμε ότι πλησιάζαμε, κάναμε καποιες στάσεις για ξεμούδιασμα, λίγο πρίν τα σύνορα σταματήσαμε για ανεφοδιασμό τόσο της μηχανής όσο και δικό μας.
Φτάνουμε στα σύνορα η κίνηση ελάχιστη, περνάμε γρήγορα την Τούρκικη πλευρά και βρισκόμαστε στην γέφυρα πάνω από τον Έβρο, χαιρετάμε του Τούρκους φαντάρους και σταματάμε στην δική μας πλευρά και πιάνουμε κουβέντα με τους δικούς μας.
R.E.H
member
- Δημοσιεύσεις
- 1.371
- Μοτοσυκλέτα
- Royal Enfield Himalayan
- Όνομα
- Παναγίωτης
- Περιοχή
- Νίκαια
Διασχίζουμε την γέφυρα και περνάμε και ένα τυπικό έλεγχο από την δική μας πλευρά.
Αυτό που μας κάνει εντύπωση είναι τα σκουπίδια που βρίσκονται στην άκρη του δρόμου, βουνά από πλαστικά μπουκαλάκια, άσχημη πρώτη εντύπωση δίνουμε σε όποιον μπαίνει στην χώρα μας.
Με το που βγαίνεις από το τελωνείο η είσοδος για την Εγνατία είναι κλειστή, συνεχίζουμε στον παράπλευρο δρόμο μέχρι να βρούμε είσοδο στην Εγνατία.
Μπαίνουμε και αρχίζουμε και εδώ τις ανηφόρες (πολύ ανηφόρα σε αυτό το ταξίδι, τουλάχιστον έτσι μας φάνηκε) ο καιρός μέχρι στιγμής ήταν καλός, στο ύψος της Κομοτηνής ο καιρός άρχισε να κλείνει, και έκαναν την εμφάνιση τους οι πρώτες ψιχάλες, σταματάμε στο πρώτο πάρκινγκ, είχε και καντίνα, παίρνουμε δύο φραπεδάκια, εν τω μεταξύ ρίχνει πλέον καρέκλες, πίνουμε το καφεδάκι μας κάτω από ένα υπόστεγο και περιμένουμε να δούμε άν η βροχή θα κόψει, αλλά δέν....
Φοράμε τα αδιάβροχα και ξεκινάμε μία βρέχει μία σταματάει έτσι μας πάει για ώρα. Στο ύψος του Νέστου βλέπουμε στα αριστερά μας έναν ανεμοστρόβιλο να δημιουργείται, ευτυχώς δεν έφτασε μέχρι το έδαφος, διαλύθηκε μετά από λίγο.
Στην Καβάλα σταματάμε για ανεφοδιασμό, εν τω μεταξύ έχει σταματήσει η βροχή, ο καιρός φαίνεται ακόμα φορτωμένος, οπότε παρά το ότι ζεσταινόμαστε αποφασίζουμε να μήν βγάλουμε τα αδιάβροχα, σοφή κίνηση λίγο μετά ξεκινάει πάλι να βρέχει και μας πήγε έτσι μέχρι το ξενοδοχείο στην Θεσσαλονίκη.
Παρκάραμε στο πεζοδρόμιο, ξεφορτώσαμε και ανεβήκαμε στο δωμάτιο να ξεκουραστούμε λίγο, πέσαν τα τηλέφωνα σε γνωστούς και άγνωστους που μάς περίμεναν, και μετά από καμιά ώρα ήμασταν Αριστοτέλους για καφέ, φαγητό, παγωτό και πολύ κουβέντα.
Επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο και πέσαμε ξεροί μέχρι το άλλο πρωί.
Ημέρα έβδομη.
Πρωινό ξύπνημα, πρωινό και καφές και ξεκινάμε την κάθοδο. Αν εξαιρέσεις την βροχή που μας έπιασε από το ύψος του Βόλου μέχρι την Λαμία ήταν το πιο βαρετό κομμάτι της διαδρομής.
Ήταν η πιο κουραστική μέρα... έτσι μας φάνηκε τουλάχιστον, ίσως γιατί το ταξίδι τελείωνε.... σε όλο το δρόμο συζητούσαμε για όλα όσο είδαμε και περάσαμε....
Η σκέψη μάς ήταν στο επόμενο μεγάλο ταξίδι ....
Το μηχανάκι
Δεν παρουσίασε κάτι, δεν έκαψε λάδι ή άν έκαψε ήταν λίγο γιατί δεν είδα διαφορά από το ματάκι.
Οι ταχύτητες στον αυτοκινητόδρομο ήταν στα 110 κράταγε και τα 120 αλλά δούλευε ψηλά οπότε το απέφευγα. Αν ήταν το κατάλληλο για αυτό το ταξίδι μάλλον όχι (θα θέλαμε κάτι πιο δυνατό ιδιαίτερα στις παρατεταμένες ανηφόρες) αλλά αυτό είχαμε με αυτό ταξιδέψαμε και με αυτό θα ξαναταξιδέψουμε.
Το καλό είναι ότι μπορείς να το φορτώσεις και έχει καλή συμπεριφορά φορτωμένο, μια φορά μόνο δεν συμπεριφέρθηκε σωστά σε στροφή με πολλαπλά σαμαράκια, όπου έδειξε μια αστάθεια μετα το τρίτο σαμαράκι, αλλά όχι κάτι που να μας τρομάξει ή να μας προβληματίσει.
Η κατανάλωση στους αυτοκινητόδρομους όταν το πηγαίναμε τέρμα έκαψε 4.7 περίπου (από γέμισμα σε γέμισμα) όταν το πήγαινες με 100 έκαιγε κάτω από 4 ενώ λίγο πάνω από τα 4 με 110.
Δεν μούδιασαν χέρια, δεν πόνεσαν πόδια, αλλά τα μαλακά μας μόρια ταλαιπωρήθηκαν λίγο. (υπήρχαν στιγμές που ονειρευόμουν μια goldwing)
Σε γενικές γραμμές μας ταξίδεψε καλά για αυτό που είναι.
Ο κόσμος
Ο κόσμος ήταν φιλικότατος και εγκάρδιος απέναντι μας, το είχα διαβάσει αλλά δεν το περίμενα να με εντυπωσιάσει τόσο.
Ίσως τελικά να έχουμε περισσότερα κοινά μεταξύ μας παρά διαφορές.
Η διαδρομή
Αν την ξαναέκανα θα πρόσθετα τουλάχιστον άλλες 3 μέρες τα 10-12 ωρα στη σέλα δεν παλεύονται, αλλά δυστυχώς είχαμε συγκεκριμένες μέρες που μπορούσαμε να λείψουμε και θέλαμε να πάρουμε μια ιδέα για όσο περισσότερα μπορούσαμε, θα επιστρέψουμε στο μέλλον αλλά αυτή τη φορά θα επικεντρωθούμε σε συγκεκριμένες περιοχές – διαδρομές.
Ο λόγος και το μέρος
Ταξιδεύουμε με τον Νίκο τα τελευταία 5 χρόνια, είχε έρθει η ώρα για το μεγάλο καλοκαιρίνό μας ταξίδι.
Είχαμε πεί ότι στην πρώτη λυκείου θα κάναμε και το πρώτο μας ταξίδι στο εξωτερικό.
Διαλέξαμε την Τουρκία γιατί ήθελα να δεί αλλά και να δώ τους γείτονες, τα επόμενα χρόνια λόγω υδρογονανθράκων θα είναι μάλλον θερμά μεταξύ μας, οπότε ήθελα να έχει και να έχω άποψη για τον κόσμο που ζεί από την άλλη πλευρά του Αιγαίου.
Να κάνουμε και τον οικονομικό υπολογισμό του ταξιδιού.
Ακτοπλοϊκά : 170
Ξενοδοχεία: 324.5
Καύσιμα: 147.9
Φαγητό κτλ: 233.7
Διόδια (Τουρκία, Ελλάδα):26
Μουσεία, αερόστατα κτλ: 461.7
Αναμνηστικά: 23.5
Κλήση: 27.8
Τραπεζικές χρεώσεις: 21
Turkcel sim card: 21.5
Σύνολο 1457.6
Αν αφαιρέσουμε τα αερόστατα που ήταν 400 έχουμε 1057.6
Για δύο άτομα για 7 ημέρες και 3000 χλμ.
Καλά ταξίδια.....
Αυτό που μας κάνει εντύπωση είναι τα σκουπίδια που βρίσκονται στην άκρη του δρόμου, βουνά από πλαστικά μπουκαλάκια, άσχημη πρώτη εντύπωση δίνουμε σε όποιον μπαίνει στην χώρα μας.
Με το που βγαίνεις από το τελωνείο η είσοδος για την Εγνατία είναι κλειστή, συνεχίζουμε στον παράπλευρο δρόμο μέχρι να βρούμε είσοδο στην Εγνατία.
Μπαίνουμε και αρχίζουμε και εδώ τις ανηφόρες (πολύ ανηφόρα σε αυτό το ταξίδι, τουλάχιστον έτσι μας φάνηκε) ο καιρός μέχρι στιγμής ήταν καλός, στο ύψος της Κομοτηνής ο καιρός άρχισε να κλείνει, και έκαναν την εμφάνιση τους οι πρώτες ψιχάλες, σταματάμε στο πρώτο πάρκινγκ, είχε και καντίνα, παίρνουμε δύο φραπεδάκια, εν τω μεταξύ ρίχνει πλέον καρέκλες, πίνουμε το καφεδάκι μας κάτω από ένα υπόστεγο και περιμένουμε να δούμε άν η βροχή θα κόψει, αλλά δέν....
Φοράμε τα αδιάβροχα και ξεκινάμε μία βρέχει μία σταματάει έτσι μας πάει για ώρα. Στο ύψος του Νέστου βλέπουμε στα αριστερά μας έναν ανεμοστρόβιλο να δημιουργείται, ευτυχώς δεν έφτασε μέχρι το έδαφος, διαλύθηκε μετά από λίγο.
Στην Καβάλα σταματάμε για ανεφοδιασμό, εν τω μεταξύ έχει σταματήσει η βροχή, ο καιρός φαίνεται ακόμα φορτωμένος, οπότε παρά το ότι ζεσταινόμαστε αποφασίζουμε να μήν βγάλουμε τα αδιάβροχα, σοφή κίνηση λίγο μετά ξεκινάει πάλι να βρέχει και μας πήγε έτσι μέχρι το ξενοδοχείο στην Θεσσαλονίκη.
Παρκάραμε στο πεζοδρόμιο, ξεφορτώσαμε και ανεβήκαμε στο δωμάτιο να ξεκουραστούμε λίγο, πέσαν τα τηλέφωνα σε γνωστούς και άγνωστους που μάς περίμεναν, και μετά από καμιά ώρα ήμασταν Αριστοτέλους για καφέ, φαγητό, παγωτό και πολύ κουβέντα.
Επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο και πέσαμε ξεροί μέχρι το άλλο πρωί.
Ημέρα έβδομη.
Πρωινό ξύπνημα, πρωινό και καφές και ξεκινάμε την κάθοδο. Αν εξαιρέσεις την βροχή που μας έπιασε από το ύψος του Βόλου μέχρι την Λαμία ήταν το πιο βαρετό κομμάτι της διαδρομής.
Ήταν η πιο κουραστική μέρα... έτσι μας φάνηκε τουλάχιστον, ίσως γιατί το ταξίδι τελείωνε.... σε όλο το δρόμο συζητούσαμε για όλα όσο είδαμε και περάσαμε....
Η σκέψη μάς ήταν στο επόμενο μεγάλο ταξίδι ....
Το μηχανάκι
Δεν παρουσίασε κάτι, δεν έκαψε λάδι ή άν έκαψε ήταν λίγο γιατί δεν είδα διαφορά από το ματάκι.
Οι ταχύτητες στον αυτοκινητόδρομο ήταν στα 110 κράταγε και τα 120 αλλά δούλευε ψηλά οπότε το απέφευγα. Αν ήταν το κατάλληλο για αυτό το ταξίδι μάλλον όχι (θα θέλαμε κάτι πιο δυνατό ιδιαίτερα στις παρατεταμένες ανηφόρες) αλλά αυτό είχαμε με αυτό ταξιδέψαμε και με αυτό θα ξαναταξιδέψουμε.
Το καλό είναι ότι μπορείς να το φορτώσεις και έχει καλή συμπεριφορά φορτωμένο, μια φορά μόνο δεν συμπεριφέρθηκε σωστά σε στροφή με πολλαπλά σαμαράκια, όπου έδειξε μια αστάθεια μετα το τρίτο σαμαράκι, αλλά όχι κάτι που να μας τρομάξει ή να μας προβληματίσει.
Η κατανάλωση στους αυτοκινητόδρομους όταν το πηγαίναμε τέρμα έκαψε 4.7 περίπου (από γέμισμα σε γέμισμα) όταν το πήγαινες με 100 έκαιγε κάτω από 4 ενώ λίγο πάνω από τα 4 με 110.
Δεν μούδιασαν χέρια, δεν πόνεσαν πόδια, αλλά τα μαλακά μας μόρια ταλαιπωρήθηκαν λίγο. (υπήρχαν στιγμές που ονειρευόμουν μια goldwing)
Σε γενικές γραμμές μας ταξίδεψε καλά για αυτό που είναι.
Ο κόσμος
Ο κόσμος ήταν φιλικότατος και εγκάρδιος απέναντι μας, το είχα διαβάσει αλλά δεν το περίμενα να με εντυπωσιάσει τόσο.
Ίσως τελικά να έχουμε περισσότερα κοινά μεταξύ μας παρά διαφορές.
Η διαδρομή
Αν την ξαναέκανα θα πρόσθετα τουλάχιστον άλλες 3 μέρες τα 10-12 ωρα στη σέλα δεν παλεύονται, αλλά δυστυχώς είχαμε συγκεκριμένες μέρες που μπορούσαμε να λείψουμε και θέλαμε να πάρουμε μια ιδέα για όσο περισσότερα μπορούσαμε, θα επιστρέψουμε στο μέλλον αλλά αυτή τη φορά θα επικεντρωθούμε σε συγκεκριμένες περιοχές – διαδρομές.
Ο λόγος και το μέρος
Ταξιδεύουμε με τον Νίκο τα τελευταία 5 χρόνια, είχε έρθει η ώρα για το μεγάλο καλοκαιρίνό μας ταξίδι.
Είχαμε πεί ότι στην πρώτη λυκείου θα κάναμε και το πρώτο μας ταξίδι στο εξωτερικό.
Διαλέξαμε την Τουρκία γιατί ήθελα να δεί αλλά και να δώ τους γείτονες, τα επόμενα χρόνια λόγω υδρογονανθράκων θα είναι μάλλον θερμά μεταξύ μας, οπότε ήθελα να έχει και να έχω άποψη για τον κόσμο που ζεί από την άλλη πλευρά του Αιγαίου.
Να κάνουμε και τον οικονομικό υπολογισμό του ταξιδιού.
Ακτοπλοϊκά : 170
Ξενοδοχεία: 324.5
Καύσιμα: 147.9
Φαγητό κτλ: 233.7
Διόδια (Τουρκία, Ελλάδα):26
Μουσεία, αερόστατα κτλ: 461.7
Αναμνηστικά: 23.5
Κλήση: 27.8
Τραπεζικές χρεώσεις: 21
Turkcel sim card: 21.5
Σύνολο 1457.6
Αν αφαιρέσουμε τα αερόστατα που ήταν 400 έχουμε 1057.6
Για δύο άτομα για 7 ημέρες και 3000 χλμ.
Καλά ταξίδια.....
grigoris gs
well know member
- Δημοσιεύσεις
- 3.283
- Ηλικία
- 54
- Περιοχή
- ΠΑΤΡΑ ΑΧΑΙΑΣ
- Μοτοσυκλέτα
- GS ADVE
- Όνομα
- ΓΡΗΓΟΡΗΣ
- Περιοχή
- ΠΑΤΡΑ ΑΧΑΙΑΣ
Γρηγορη και μεστη αφηγηση και ωραιες φωτο!!! Τωρα που εγινε η αρχη για τα ταξιδια στο εξωτερικο δεν υπαρχει επιστροφη με το καλο ο σχεδιασμος και η υλοποιηση του επομενου ταξιδιου σας και παντα ορθιοι!!
Στάλθηκε από το G8341 μου χρησιμοποιώντας Tapatalk
Στάλθηκε από το G8341 μου χρησιμοποιώντας Tapatalk
Drake Ramore
Μαθουσάλας member
- Δημοσιεύσεις
- 10.907
- Όνομα
- .
Το καταλληλότερο είναι αυτό που σου αρέσει και αφού το επέλεξες με τα δικά σου κριτήρια, είναι το καταλληλότερο για εσένα. ;)
Σε κάθε μοντέλο κάτι θα κερδίσεις και κάτι θα χάσεις. Άλλο καλύτερο στην πόλη, άλλο στο ταξίδι, άλλο στον επαρχιακό κλπ. Από όσο ξέρω δεν υπάρχει το τέλειο παντού. Αν το βρεις πες το και σε εμένα. :)
Μου άρεσε πολύ το ταξιδιωτικό σου, οι περιγραφές σου και οι φωτογραφίες. Περιμένω με αγωνία το επόμενο!
apache
Μαθουσάλας member
Μου άρεσε πολύ το ταξιδιωτικό σου, οι περιγραφές σου και οι φωτογραφίες. Περιμένω με αγωνία το επόμενο!
Μα πιό πολύ μου αρέσει η τόλμη σου να ξεκινήσεις τέτοιο ταξίδι με το Χιμαλάϊαν, ότι ήθελες να αποδείξεις το απέδειξες...
Drake Ramore
Μαθουσάλας member
- Δημοσιεύσεις
- 10.907
- Όνομα
- .
Να σου πω την αλήθεια Μάνο, όπως τον έκοψα δεν νομίζω πως θέλει να αποδείξει κάτι. Είναι απλά ένας ωραίος τύπος.:)Μα πιό πολύ μου αρέσει η τόλμη σου να ξεκινήσεις τέτοιο ταξίδι με το Χιμαλάϊαν, ότι ήθελες να αποδείξεις το απέδειξες...
apache
Μαθουσάλας member
Μα δεν λέω κάτι άλλο,+ ότι τόλμησε να φύγει με το συγκεκριμένο μηχανάκι...
kalampokas
member
- Δημοσιεύσεις
- 1.040
- Περιοχή
- Κυψέλη
- Μοτοσυκλέτα
- "Σούζυ" GsxF 650 "Σκλάβος" Cbf 125
- Όνομα
- Θανάσης
- Περιοχή
- Κυψελάρα πάουα
όμορφο ταξίδι, που αποκτά άλλη αξία όταν έχεις παρέα το τέκνο σου !!!
και στα επόμενα !!!
και στα επόμενα !!!
R.E.H
member
- Δημοσιεύσεις
- 1.371
- Μοτοσυκλέτα
- Royal Enfield Himalayan
- Όνομα
- Παναγίωτης
- Περιοχή
- Νίκαια
Σας ευχαριστώ για τα σχόλια σας...
Μπαίνοντας στην διαδικασία να το ανεβάσω και σε αυτόν τον χώρο το ξανά έζησα και χάρηκα που σας πήρα μαζί μου...
Μόλις βρώ χρόνο θα ανεβάσω και κάποιες άλλες βόλτες που έγιναν αυτόν τον χρόνο εντός των συνόρων....
Για την ώρα σχεδιάζουμε το επόμενο μεγάλο ταξίδι μας που θα το κάνουμε μάλλον το Πάσχα ...
με το σκίτσο ασχολήθηκαν 2 καλά φιλαράκια ....
Μπαίνοντας στην διαδικασία να το ανεβάσω και σε αυτόν τον χώρο το ξανά έζησα και χάρηκα που σας πήρα μαζί μου...
Μόλις βρώ χρόνο θα ανεβάσω και κάποιες άλλες βόλτες που έγιναν αυτόν τον χρόνο εντός των συνόρων....
Για την ώρα σχεδιάζουμε το επόμενο μεγάλο ταξίδι μας που θα το κάνουμε μάλλον το Πάσχα ...
με το σκίτσο ασχολήθηκαν 2 καλά φιλαράκια ....
