Μέρα 20
Ξυπνάω το πρωί και μόλις έχοντας λάβει μήνυμα από την αγαπητή Minoan Lines , ότι το πλοίο μου θα έχει καθυστέρηση 4 ώρες , το παίρνω και εγώ χαλαρά, όντας τελευταία μέρα του ταξιδιού και με την ευκαιρία αυτήν διαλέγω μια ορεινή διαδρομή που θα με περάσει στην Ιταλία από την Αυστρία.
Έναν τελευταίο καφέ στις Άλπεις και ξεκινάω για το Ploken Pass , που στην κορυφή του είναι και τα σύνορα των δυο χωρών.
Ploken Pass , λοιπόν ή Passo Monte Croce , για τους Ιταλούς , και η περιήγηση μου για φέτος σε αυτά τα πανέμορφα βουνά κλείνει.
Η ώρα όμως ακόμη ήταν νωρίς για να κινηθώ στην εθνική για Βενετία , επιλέγω επαρχιακό δίκτυο , που όμως δεν μου πρόσφερε τίποτα ιδιαίτερο.
Η ώρα 17:00 , πολύ χαλαρά φτάνω στην Βενετία και κατευθύνομαι προς το λιμάνι της. Εκεί πληροφορούμαι ότι το λιμάνι που φεύγουν πλέον τα καράβια για Ελλάδα βρίσκεται στο Fusina (20 χλμ) μακριά. Αποφασίζω να πάω να βάλω το μηχανάκι σε πάρκινγκ , για να περπατήσω την πόλη της Βενετίας . Εδώ να σας πω ότι τα πάρκινγκ στην Βενετία χρεώνουν με την ημέρα τα οχήματα με το έτσι θέλω, και δεν διαφοροποιείται τιμή αυτοκίνητο , μηχανή.
Μέχρι στιγμής η απόφαση μου να δω την Βενετία , δεν μου πάει σε καλό.
Αφού παρκάρω κάπου ασφαλές το μηχανάκι μου, αλλάζω για να είμαι και άνετος στην βόλτα , και αργότερα στο πλοίο.
Περνάω την πρώτη γέφυρα λοιπόν Ponte della Costituzione, σαν να βλέπω τα νερά λίγο θολά σαν του Θερμαϊκού μας. περπατάω λίγο ακόμη , και σκουπίδια παντού.
Ίσως να έφταιγε ότι είχα να δω τέτοια δείγματα πολιτισμού εδώ και βδομάδες. Τι να πω .
