Ημέρα 7
Ημέρα 7 του οδοιπορικού μας. Ξύπνημα με καλό καιρό. Το σημερινό πλάνο έχει διάσχιση της Δανίας και άφιξη για ΔΝ στο Αμβούργο.
Να σημειώσω ότι το GPS μου έχει αρχίσει να μου κάνει κάτι κόλπα. Κολλάει και θέλει επανεκκίνηση και κάτι τέτοια.
Ετοιμάζοντας τις μοτοσυκλέτες ο Μιχάλης κάνει την εξής παρατήρηση «Νοιώθω ότι δεν έχω πίσω φρένο, όταν το πατάω τρίζουν και από ο,τι βλέπω … δεν έχουν πάστα τα τακάκια».
Αναζήτηση στο google και στο gps για εξουσιοδοτημένο συνεργείο Yamaha. Σχεδόν στο δρόμο μας … πολλά. Οπότε … είμαστε μια χαρά και συνεχίζουμε.
Στο σημείο αυτό να ανοίξω μία παρένθεση. Σε όλο μας το ταξίδι παντού ΚΙΝΕΖΟΙ!! Σε όλα τα ξενοδοχεία, σε όλα τα εστιατόρια … παντού. Λες και μας ακολουθούσαν. Παρατήρηση που σχολιάστηκε από εμάς τις προηγούμενες μέρες και στο «χωριό» που ήμασταν λέμε ότι γλιτώσαμε από δαύτους. Ώσπου στο πρωινό ακούω το Μιχάλη να φωνάζει «ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ!! ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ!!»
Συνεχίζουμε.
Ξεκινάμε το ταξίδι μας και μπαίνουμε σε ένα χωρίο όπου σύμφωνα με τη Yamaha έχει εξουσιοδοτημένο συνεργείο. Ένα πανέμορφο χωρίο. Ψάχνουμε .. τίποτε. Ρωτάμε ένα τύπο και μας πηγαίνει στο σημείο που έλεγε το gps αλλά δεν βλέπαμε συνεργείο … αλλά ένα ποδηλατάδικο.
Πέσαμε σε πολύ φιλόξενους και ευγενικούς ανθρώπους που δεν μπορούσαν όμως να μας εξυπηρετήσουν αλλά φάγανε πάνω από 1 ώρα σε τηλέφωνα σε «εξουσιοδοτημένα Yamaha συνεργεία» στο δρόμο μας για να μας βοηθήσουν. Δυστυχώς … πουθενά τακάκια. ΟΛΟΙ με παραγγελία και μια μέρα παράδοση! Μιλάμε για ΟΛΑ τα συνεργεία μέχρι τα σύνορα με Γερμανία. Ποιος ο λόγος να έχουν στοκ όταν την επόμενη τα έχουν στο μαγαζί τους?
Στο ποδηλατάδικο αυτό, είδαμε τα παρακάτω μηχανάκια.
Το πρώτο … είναι του γιου των ιδιοκτητών, ετών 12, για αγώνες στο χώμα στιλ flat track!! Είναι πολύ συνηθισμένο γι αυτούς να γίνονται παιδικοί αγώνες κλπ με τέτοια μηχανάκια.
Το δεύτερο είναι και πάλι έφηβου για αγώνες κλπ σε μικρές ασφάλτινες πίστες (στιλ καρτ).
Συνεχίζουμε ….
Δανία … πουθενά τακάκια … gps με τις ορέξεις του!! Ωραία! Καλά πάμε!!
Μπαίνουμε Γερμανία, σε μια μικρή πόλη, περισσότερο σαν μια μεγάλη μάντρα μεταχειρισμένων ήταν, (παντού μάντρες και μερικά σπίτια έτσι για αλλαγή) υπάρχει εξουσιοδοτημένο Yamaha. Πολύ ωραία! Αμ δε! Συνεργείο – Έκθεση καινούργιων – Εξοπλισμός κλπ από όλα είχε εκτός από τον τύπο από τα τακάκια του Tenere!! Μόνο παραγγελία, μία μέρα παράδοση! Ωραία!! Συνεχίζουμε!!
Άλλο συνεργείο στην πορεία μας!! Παράκαμψη .. και φτάνουμε!! Και πάλι εξυπηρετικότατος κύριος … μας στέλνει τον μάστορα και η οπτική εξέταση του ήταν: «και τα καινούργια τακάκια έχουν λίγη πάστα, μην τα αλλάζεις!! Σε βγάζουν μέχρι Ελλάδα»!! Ωραίαααα!!
Τέλος πάντων! Αφού πλέον είμαστε σίγουροι (?) ξεκινάμε για Αμβούργο. Σε μία στάση μας λέμε να αφήσουμε το Αμβούργο, ήδη είχε περάσει η ώρα και να μην χαθούμε σε μια μεγάλη πόλη και να προχωρήσουμε και να μείνουμε σε κάτι πιο «μικρό», ώστε να γλιτώσουμε την ταλαιπωρία των μεγαλουπόλεων.
Κοιτάζοντας τον χάρτη … βλέπω μία κουκίδα δίπλα σε λίμνη. Schwerin!!! Ωραία ακούγεται!! Ωραίο σημείο!! Πλώρη για εκεί! Η διαδρομή για εκεί … Φανταστική!
Εχει αρχίσει να ψιλοψιχαλίζει … το gps τα δικά του … ψάχνουμε και βρίσκουμε ένα ξενοδοχείο. Η ώρα έχει περάσει οπότε … S/M για φαγώσιμα γιατί το εμπορικό κέντρο δίπλα στο ξενοδοχείο δεν το προλάβαμε.
Η πλάκα είναι ότι μιλώντας με τη γυναίκα μου για το που είμαστε της λέω «Δεν ξέρω ακριβώς, είδαμε στο χάρτη ένα χωριουδάκι και ήρθαμε. Φθάνοντας όμως είδαμε πολύ ωραία κτίρια κατοικιών κλπ, με βροχούλα βέβαια». Στη συνέχεια, θέλοντας να μάθω που τελικά είμαστε και τι είναι το Schwerin βλέπω και στέλνω αυτή τη φωτογραφία (από google) στη γυναίκα μου.
Το τηλέφωνο δεν άργησε να χτυπήσει!!
Οπότε την επόμενη … ξέραμε από πού θα ξεκινήσουμε!!