Το Μοτορι Θέλει Δρόμο Ασιατικό Και Μόνο (2019-MGL-RUS-KAZ-KGZ-TJK-UZB-TKM-AZE-ARM-(Artsakh)-GEO-TUR)

[Magelanos]

Συνεχίζουμε γρήγορα την υπέροχη διαδρομή..

















Πραγματικά δεν χορταίνεις οδήγηση εδώ.

 

[Magelanos]

Έφτασε η ώρα να βάλουμε βενζίνη..

 

[Magelanos]

Άλλη μια στάση..



Πέφτει ο ήλιος και διαφορετικές όμορφες εικόνες!!

















Χτυπούσαν τα τηλέφωνα και τελευταία στάση πριν πέσει το σκοτάδι για το οποίο δεν θέλαμε να συμβεί και να είμαστε στο πουθενά..



Οδηγώντας γρήγορα για να φτάσουμε, μέσα στα σκοτάδια, να πετάγονται ζώα, σημεία με υγρασία και ομίχλη, η Μόνικα συνέχεια μου έλεγε κόψε, θα φτάσουμε οκ. Και ευτυχώς όλα καλά περίπου στις 23:00 φτάνουμε στην νεκρή πόλη από κόσμο τέτοια ώρα ψάχνοντας το ξενοδοχείο. Τελικά ευτυχώς ήταν πάνω στον δρόμο και μας πήραν χαμπάρι τα παιδιά που μας περίμεναν.

Ωραία όλα καλά αλλά που παρκάρω; Βγαίνει η Νατάσα και μου δείχνει ένα χωμάτινο δρομάκι δίπλα που καταλήγει στο ποτάμι και εκεί είναι η είσοδος για το παρκινγκ. Βολεύει και για τα πράγματα λόγου ότι το μπανγκαλόου που μας έχουν κλείσει είναι εκεί κάτω. Άντε off-road νυχτιάτικα. Όλα καλά παρκάρω αφήνουμε πράγματα και πάμε να φάμε παρέα σε έναν χώρο κουζίνα με τραπέζι.

Είχαν ψήσει αφού αργήσαμε αρκετά από αυτό που υπολογίσαμε, και τρώμε. Εγώ ήμουν σαν ζόμπι, από κούραση αλλά και από κακής ψυχολογίας λόγο προσωπικών θεμάτων, και κατά τις 2:00 αποχωρώ και ούτε κατάλαβαν πότε την έκανα. Έκανε αρκετό κρύο και την έπεσα ξερός.

 

[apache]

Δεν έχω λόγια απλά υπέροχο...

 

[Magelanos]

2-7-19 ΤΡΙΤΗ (RUS-Altai-Kamlak 20χιλ Luga Altaya 18e)



Ξύπνησα λίγο αργά είμαι κομμάτια, αλλά η ομορφιά του μέρους που διανυκτερεύσαμε φαίνεται την μέρα!!



Τα παιδιά έχουν φύγει από πολύ πρωί, και η Μόνικα έχει καβατζωσει SIM κάρτα από τον Slava μιας και δεν του χρειαζότανε. Έχουμε και ιντερνέτ τώρα μιας και εδώ δεν έχει. Για να κάνουμε μια ξενάγηση του χώρου που μένουμε..

Η κεντρική είσοδος και παρκινγκ μπροστά στον δρόμο. Εδώ βολεύει να παρκάρεις αν έχεις δωμάτιο η σπιτάκι στην πάνω πλευρά..



Κουζίνα και καθιστικό..



Εξωτερικές τουαλέτες και νιπτήρες, για χρήση από αυτούς που έχουν μόνο δωμάτιο.



Δεξιά μεγάλο κτήριο κεντρικό η reception όπου μένουν οι ιδιοκτήτες, αλλά και δωμάτια που νοικιάζουν, και αριστερά στο βάθος το μεγάλο κτήριο είναι μόνο δωμάτια χωρίς μπάνια. Εκεί έμεναν τα παιδιά.



Και θερμοκήπιο για τις προσωπική κατανάλωση..



Και πάμε από την κάτω πλευρά που μέναμε εμείς με ξεχωριστή είσοδο και παρκινγκ.



Η μηχανουλα..



Και δίπλα το όμορφο σπιτάκι μας!!!



Αλλά το καλύτερο είναι ότι βγαίνοντας από την πόρτα έχεις αυτή την θέα..







Θέλουμε να κάτσουμε άλλη μια μέρα μόνο για ξεκούραση, αλλά σε αυτό που μένουμε δεν μπορούμε γιατί το έχει νοικιασμένο σε άλλους για απόψε. Αυτό που είναι άδειο, το δωμάτιο των παιδιών, που έφυγαν αλλά χωρίς τουαλέτα μέσα δεν το βλέπουμε. Οπότε αράζουμε στο παγκάκι εδώ δίπλα στο ποτάμι, φτιάχνουμε καφεδάκι και μπαίνουμε λίγο ιντερνέτ να δούμε τι παίζει εδώ δίπλα.

Λόγο τουριστικής περιόδου πολλά ήταν κλεισμένα και μιλάμε για τον τοπ τουριστικό προορισμό για τον Ρώσο, και όχι μόνο!! Αλλά τι εννοούμε Αλτάι;

INFO:
Τα όρη Αλτάι είναι μια οροσειρά της Ανατολικής-Κεντρικής Ασίας και βρίσκονται εκεί όπου ενώνονται η Ρωσία, η Μογγολία και το Καζακστάν και όπου πηγάζουν οι ποταμοί Ιρτίς και Ομπ. Το όνομα Αλτάι, σημαίνει «Χρυσό Βουνό» στην τουρκική και μογγολική γλώσσα.

Η απέραντη περιοχή των 16.178 τετρ. χλμ. αποτελεί ένα φυσικό Μνημείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ και την πιο ολοκληρωμένη σειρά υψομετρικών ζωνών βλάστησης στην κεντρική Σιβηρία καθώς περιλαμβάνει στέπες, δάση στέπας, υποαλπική και αλπική βλάστηση.

Τα όρη Αλτάι είναι τα υψηλότερα βουνά στη Σιβηρία με την υψηλότερη κορυφή να φθάνει τα 4.506 μέτρα. Είναι γνωστά και ως οι «πνεύμονες» της γης, καθώς είναι μία από τις καθαρότερες περιοχές της Ρωσίας.

Η απόφαση πάρθηκε και θα πάμε στην επόμενη πόλη Ust’-Sema μόλις 9χιλ, κάνοντας ψακτικη εκεί, βλέποντας google maps και ρωτώντας, μιας και πολλά δεν είναι στο booking. Ετοιμαζόμαστε και να σου ένας Αλταινος γατουλης!!!

 

[Magelanos]

Γειτονικό παραδοσιακό σπίτι, σήμα κατατεθέν της αρχιτεκτονικής εδώ της περιοχής!!!



Μας ανοίγει την πόρτα ο ιδιοκτήτης και πατάμε μίζα.



Ξανά το χωμάτινο δρομάκι για να βγω στον κεντρικό..



Φύγαμε.. Εδώ στα πενήντα μέτρα δεξιά βλέπουμε ένα ξενοδοχείο και μόλις είχαν μπει ένα ζευγάρι με μηχανή!! Να ρωτήσουμε; άστο πάμε στην επόμενη και βλέπουμε.







Εντάξει τι να πεις διαδρομαρα!!!







Περνώντας τον ποταμό Kutun για να μπούμε στην πόλη.



Αποφασίσαμε να πάμε σε κάτι απομακρυσμένα λίγο από την πόλη δίπλα στο ποτάμι. Ξεκινάμε με έναν όχι και καλό χωματόδρομο, με λάσπες για να φτάσουμε σε ένα στο τέλος του. Λίγο ταλεπα χωρίς λόγο θα έλεγα. Ρωτάμε και απογοήτευση. Ένα μικρό δωμάτιο σχεδόν τριάντα ευρώ και ότι κάνεις πρέπει να γίνει εδώ, φαγητό κλπ. Αλλιώς θέλει όχημα για να πας στην πόλη.

Επιστροφή κέντρο να ρωτήσουμε εκεί. Απογοήτευση και εδώ.. Πολλά γεμάτα, και πάλι χωρίς τουαλέτα μέσα. Αν είναι έτσι γιατί δεν μέναμε σε αυτό που είμασταν. Φτάνοντας καρακεντρο πλέον και χωρίς να έχουμε βρει κάτι, σταματάμε σε ένα εστιατόριο και τρώμε. Είναι απόγευμα, δεν έχει νόημα να φύγουμε για την επόμενη πόλη και αν θα βρούμε και πάλι ταλαιπωρία, οπότε πάμε πίσω να ρωτήσουμε δίπλα σε αυτό που είμασταν, που είδαμε και τους μηχανόβιους..

Και φτάνουμε ρωτάμε και έχουν δωμάτιο με μπάνιο μέσα και πρωινό. Εδώ με τα γατάκια στο μπαλκόνι νιαουρίζω. Δεν είναι τυχαίο που έχω τέτοια θήκη στο κινητό μου!!! Ούτε ότι το σεντόνι στο κρεβάτι είχε φωτώ με γάτες.



Πριν πέσει ο ήλιος πάμε μια βόλτα με τα πόδια εδώ κοντά παράλληλα με ποτάμι βλέποντας ένα δασικό δρόμο.



Σπίτι φάρος!!!





Απλά πανέμορφα!!



Αρκετά όμως πόσο να προχωρήσουμε δεν έχει νόημα τέτοια ώρα.



Επιστροφή ξενοδοχείο και συναντάμε το ζευγάρι μηχανόβιων. Και ποιοι είναι ρε παιδιά; οι Νεοζηλανδοί (το γυραιότερο ζευγάρι) που συναντήσαμε στα σύνορα. Κάτσαμε μαζί και κουβέντες ταξιδιωτικές πέσαν στο τραπέζι. Τους χάρηκα πραγματικά και τους ευχήθηκα να καβαλάνε μηχανή για πολλά χρόνια ακόμη.. Σχετικά νωρίς αποσύρθηκαν γιατί νωρίς ξεκινούν αύριο και όλοι αποσυρθήκαμε στα δωμάτια μας..

 

[Magelanos]

3-7-19 ΤΕΤΑΡΤΗ (RUS-Barnaul-Μπαρναουλ 20χιλ)



Πρωινό καφεδάκι στο μπαλκονάκι με υπέροχη μέρα και θέα!!!



Και τσουπ να σου η επισκέψεις!!!







Και αναχώρηση των Νεοζηλανδών η Diana και ο Dickie!! Καλό ταξίδι να έχετε φίλοι μας!!!



Μα πόσο τους χαίρομαι πραγματικά.



Εδώ κοιτάχτε τον βοηθάει να κάνει πίσω σπρώχνοντας την μηχανή!!! Μιλάμε για 70 χρονών!!!



Αντίο φίλοι μας..



Καιρός όμως να ξεκινάμε και εμείς..





Σήμερα μας περιμένει η φίλη μας Νατάσα στο σπίτι της στο Barnaul. Έχουμε 330χιλ με μια στάση πριν στην πρωτεύουσα των Αλτάι Gorno Altaysk. Εκεί θα επισκεφτούμε έναν βουδιστή μοναχό, να μας αγιάσει που λένε!!!

Από πέρσι η Μόνικα έψαχνε Σαμανο στην Μογγολία και δεν έκατσε τελικά. Μιλώντας με τον Σλαβα που είναι Βουδιστής της πρότεινε τον συγκεκριμένο μοναχό. 70χιλ θέλουμε μέχρι εκεί πρέπει να ξεκινήσουμε γιατί ανεβαίνει και η θερμοκρασία. Τελευταίες σημειώσεις.



Μια τουρίστρια φωτώ με Μόνικα.





Το συμπαθέστατο ξενοδοχείο που μείναμε!! Η Μόνικα τους βοήθησε να το βάλουν στο Airbnb..



Ξεκινάμε με τον μοναδικό δρόμο P-256..



Μπόλικη η ξυλεία εδώ, και ανέγερση σπιτιού με κορμούς δέντρων.







Ποιο πολύ η κίνηση οχημάτων από εδώ και πέρα μιας και βρισκόμαστε κοντά στην πρωτεύουσα των Αλτάι..

 

[Magelanos]

Βλέποντας μια περίεργη είσοδο από κορμούς και μια ξύλινη κρεμαστή γέφυρα πάνω από ποτάμι σταματάμε να δούμε.



Κάπου πάει ο κόσμος έχει και ένα μικρό εισιτήριο για να περάσεις και απλά το σκεπτόμαστε. Έχουμε πράγματα που δεν μπορούμε να αφήσουμε και να πάμε, και με τα ρούχα της μηχανής με τέτοια ζέστη δεν λέει το περπάτημα.



Απλά παίρνουμε μια ανάσα και φεύγουμε..



Φτάνουμε στον βουδιστικό ναό στο Gorno Altaysk και παρκάρω. Η Μόνικα πάει μέσα και εγώ περιμένω βγάζοντας φωτώ να περάσει η ώρα.









Ο ήλιος καίει και μπαίνω μέσα στον προαύλιο χώρο αναζητώντας σκιά.





Βγαίνει η Μόνικα και μου λέει να έρθω μέσα!!!







Αρχίζει να διαβάζει προσευχές για να έχουμε καλό ταξίδι.







Βγαίνουμε στον εξωτερικό χώρο παρέα όλοι..



Η Μόνικα κάνει προσπάθειες για να είμαστε καλά, οι δικοί μας άνθρωποι, αλλά να έχουμε καλό ταξίδι χωρίς απρόοπτα





Έχουμε φάει κάνα δίωρο για πλακά, είναι καιρός να την κάνουμε.

 

[Magelanos]

Αρκετή κίνηση!!!



Για σας υπέροχα Αλτάι!!!



Μετα από λίγα χιλιόμετρα και θέλοντας μια στάση για κάτι δροσιστικό, βλέπω αυτό το καφέ με την περίεργη θεματολογία!!





Η μάγισσα πήγε να αποφύγει το μπλόκο και τράκαρε με τον ξύλινο στύλο!!!





Μας είχε κόψει η λόρδα και τσιμπάμε κάτι στα γρήγορα..



Η πίσω πλευρά του καφέ με διάφορα ξύλινα εκθέματα..



!!!!!!!!



Φυγαμεεεεε….

 

[Magelanos]

100χιλ ακόμα και φτάσαμε.. Το καλό είναι ότι σίγουρα δεν θα μας βρει η νύχτα..





Μπαίνουμε στην βιομηχανική πόλη Barnaul διασχίζοντας γέφυρα και από κάτω ο ποταμός Ομπ..





Με την διεύθυνση στο GPS κατευθυνόμαστε στο σπίτι της Νατάσας..











Καλή ώρα φτάσαμε από ότι φαίνεται, και η εμφάνιση των άσχημων τσιμεντένιων μπλοκ σφραγίζουν την είσοδο μας..



Φτάσαμε σε ένα συγκρότημα τέτοιων άσχημων κτηρίων, όπου και μένει η Νατάσα.



Μας περίμενε και μέσα στην τρελή χαρά μας υποδέχεται. Ελάτε να φάτε που έχω ετοιμάσει και μετα πάμε την μηχανή σε ένα παρκινγκ εδώ κοντά. Και μας σκλάβωσε αυτή η γυναίκα, για να μας ευχαριστήσει έφτιαξε τρία διαφορετικά φαγητά. Ελληνικό όπως γεμιστά!!! Πολωνικό και Ρωσικό!!! Έχουμε να τρώμε για μέρες..
Και αγχώθηκε βέβαια που μέχρι τώρα δεν είχε κρεβατοκάμαρα, αφού κοιμόταν σε καναπέ, τώρα έφτιαξε ένα δωμάτιο για τον σκοπό αυτό, αλλά δεν έχει κρεβάτι. Και γι΄αυτό στενοχωριέσαι; έχω στρώμα φουσκωτό για την σκηνή 1,20-2,00μ. Ανετηλα!!! Αφού φάγαμε καλά πάμε την μηχανή σε παρκινγκ.



Όλα καλά και επιστρέφουμε σπίτι για γλυκό καφέ και κουβεντούλα. Η Νατάσα μας δείχνει το ξεχωριστό ομολογώ κατοικίδιο της. Το βγάζει από την γυάλα με χώμα και το πάει στον νιπτήρα να κάνει την βόλτα του!!!



Μιλάει με τον Σλαβα που δυστυχώς δεν θα τον δούμε μιας και δουλεύει εκτός πόλης. Χαιρετισμούς και στο επανιδειν!!!

 

[Magelanos]

4-7-19 ΠΕΜΠΤΗ (RUS-Barnaul-Μπαρναουλ 20χιλ)

Χαλαρά σήμερα σηκωθήκαμε ποιο αργά, και λεμέ να ελαφρύνουμε λίγο από πράγματα. Ευκαιρία με την Νατάσα που μπορεί να βοηθήσει με αυτό. Ξεκινάμε απογευματάκι με ένα σάκο και 15 κιλά περίπου για το κεντρικό ταχυδρομείο της πόλης. Φτάνουμε και όντως η Νατάσα χρειάστηκε μιας και συμπληρώναμε διάφορα χαρτιά.



Το κέντρο της πόλης, και γενικά δεν έχει και τίποτα ενδιαφέρον.



Επιστροφή για μάσα και κουβέντα..


5-7-19 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ (ΚΖ-Semonaixa-Σεμοναιχα 403χιλ Goscienica 17e)



Τέλος για σήμερα και η Ρωσία, εξάλλου μόνο πέντε μέρες ήταν!! Ευχαριστούμε την Νατάσα για όλα και αποχαιρετιζόμαστε.. Μια καινούρια χώρα το Καζακστάν θα μας υποδεχτεί..







Σε αυτά τα τερατώδες τσιμεντένια κουτιά στοιβάζονται οικογένειες..





Με τον Α322 κανονικά φτάνεις στα κεντρικά σύνορα με Καζακστάν στην μεγάλη πρώτη πόλη Semei. Βλέποντας στον χάρτη σχετικά κοντά αλλά ποιο μη κεντρικά σύνορα, λέμε να προσπαθήσουμε εκεί για ποιο γρήγορα. Και γλυτώνουμε και περεταίρω χιλιόμετρα βάση δρομολογίου που θέλουμε να ακολουθήσουμε.



Αδιάφορη η διαδρομή με μονότονο τοπίο. Μικρές στάσεις για ξεμούδιασμα..





Μετα από τα μισά χιλιόμετρα στρίβουμε για Pospelikha στον επαρχιακό Κ9.





Άλλη μια σταση..







Φτάσαμε σύνορα και όντως δεν είχαν κίνηση όπως φανταζόμασταν. Δεν καθυστερήσαμε και γνωρίσαμε και έναν Ρώσο μηχανόβιο που έμπαινε Ρωσία..



Βγαίνοντας έχει για λίγο χωματόδρομο.



20χιλ είναι μόνο από τα σύνορα η πόλη..



Φτάνουμε γρήγορα. Τώρα πρέπει να κάνουμε ψακτικη για ξενοδοχείο. Μικρή πόλη δεν υπάρχουν και πολλά, και βρίσκουμε ένα σε μια διασταύρωση. Οκ βγαίνουμε έξω για αγορά κάρτα SIM και φαγητό. Όλα καλά και επιστροφή ξενοδοχείο να ασχοληθώ λίγο με την μηχανή..


Chapter Kazakhstan..

Όλη η διαδρομή εντός Καζακστάν…

 

[Magelanos]

6-7-19 ΣΑΒΒΑΤΟ (ΚΖ-Qalbatau-Κιουαλμπαταου 315χιλ Gostinitsa Rakhat 10e)



Σήμερα έχουμε λίγο άγχος για το δρομολόγιο, άγνωστο και σε τι κατάσταση βρίσκεται το οδικό δίκτυο. Γενικά δεν έχουμε και την καλύτερη εμπειρία από τους δρόμους σε Καζακστάν, έχοντας πάρει γεύση το 2014 την πρώτη φορά στην χώρα. Αλλά και από άλλους ταξιδευτές που συναντάμε οι περισσότεροι το διαβεβαιώνουν.

Και εκεί που είμαστε στην ρεσεψιόν με ανοιγμένους χάρτες για να ρωτήσουμε, ήταν εκεί ο σωστός άνθρωπος την κατάλληλη στιγμή, και μας αλλάζει τα σχέδια. Ταρίφας που κάνει συχνά δρομολόγια μας αποτρέπει να πάμε προς την πόλη Οσκεμεν και μετα για τον τελικό προορισμό μας. Ο δρόμος είναι χάλια και σε πολλά σημεία υπό κατασκευή!!

Η λύση είναι να πάμε πίσω στην πόλη Σεμει, την πόλη δηλαδή από τα πρώτα σύνορα που αποφύγαμε για τον σκοπό να έχουμε λιγότερα χιλιόμετρα. Έλα όμως που τελικά δεν θα τα αποφύγουμε. 100χιλ πάρα πάνω προσθέτουμε, αλλά σαν ώρα βάση google είναι μόνο μια παραπάνω!!! Ευτυχώς που βρέθηκε ο άνθρωπος και μας έσωσε.

Ξεκινάμε με τον R147 επαρχιακό για 100χιλ περίπου μέχρι την πόλη Dimitrievka. Στάση για βενζίνη στο πουθενά.



Αλλά δεν γεμίζω γιατί ήταν τόσο χύμα βενζινάδικο που αμφέβαλα για την ποιότητα και δεν ήθελα να την πατήσω. Μπήκανε λίτρα όσο για να φτάσω σε μια μεγάλη πόλη και να γεμίσω. Συνεχίζουμε στον αδιάφορο στενό επαρχιακό δρόμο..



Μόνο λιγόλεπτες στάσεις για ένα ξεμούδιασμα..







Οδηγούμε πάνω στον Α322 η Α11 πλησιάζοντας την πόλη Σεμει..



Διασχίζοντας την ομώνυμη γέφυρα και τον ποταμό Ιρτις..









Το νεκροταφείο της πόλης..



Η ζέστη έχει κάνει την εμφάνιση της και στάση σε σκιά για αναπλήρωση υγρών.



Η πίσω μεριά στο μαγαζί που σταματήσαμε πάνω στον δρόμο.



Φωτογραφίζοντας το απόλυτο τίποτα!!!

Η υπάλληλος πήρε το παιδάκι έξω που έκλεγε και δεν σταματούσε. Στο βάθος φαίνεται και η τσιμεντένια ράμπα όπου μπορείς να αφήσεις το όχημα για να κάνεις κάποιες εργασίες όπως να αλλάξεις ακόμα και λάδια..

 

[Magelanos]

Πλησιάζουμε στον τελικό προορισμό μας την πόλη Qalbatau..



Δρομαρες!!! Καλυτέρα να οδηγας στο χώμα όπως κάνει και ο οδηγός του αυτοκινήτου μπροστά!!!





Γέμισμα σε νορμάλ βενζινάδικο..



Μια τελευταία στάση σε σκιά να έρθουμε στα ίσια μας..



Τριγύρω μας απλά τίποτα!!!



Θα μας φάνε τα κοράκια μου φαίνεται εδώ!!!







Άντε φύγαμε να φτάσουμε γιατί έχουμε και ψάξιμο ξενοδοχείου.





Μπαίνοντας στην πόλη τα μάτια μας δεκατέσσερα για ξενοδοχείο. Ένας κεντρικός δρόμος μέσα στην σκόνη από χάλια δρόμο, αλλά και από έργα που έκαναν. Στο πρώτο που σταματήσαμε δεν μας γέμιζε το μάτι με πολύ φασαρία γενικώς. Και ρωτώντας μας λένε για ένα ποιο κάτω στο τέλος του δρόμου. Τελικά έπρεπε να κάνουμε και off road για να το βρούμε.

Εντάξει ήταν σε ποιο ήσυχο σημείο και καθόμαστε εδώ. Έχουμε και θέα από το παράθυρο τον καινούριο δρόμο υπό κατασκευή, και μάλιστα είναι αυτός που θέλαμε να έρθουμε. Ευτυχώς που συναντήσαμε τον άνθρωπο και μας είπε να μην πάμε. Θα τρώγαμε μεγάλη ταλαιπωρία. Αρε Lada αθάνατο. Το πρώτο αυτοκίνητο μου και στο ίδιο χρώμα!!! Και αλογάκια τα πάντα όλα!!



Μασαμπουκα..



Και έξω στην κεντρική είσοδο με το φραπεδακι στο χέρι, χαζεύοντας τον κόσμο που είχε κατακλίσει το ξενοδοχείο, πηγαίνοντας σε έναν γάμο στην πόλη..





Άντε και καλό μας βράδυ..

 

[dimitris777]

Βλεπω εισαι σε αυστηρη διατροφη!!!

 

[Magelanos]

7-7-19 ΚΥΡΙΑΚΗ (ΚΖ-Ayagoz-Αγιαγκοζ 192χιλ Gostinitsa Nur 20e)



Έτοιμοι και φορτωμένοι να πατήσουμε μίζα.



Ο καιρός συννεφιασμένος και ελπίζω να μην βρέξει, γιατί εδώ στους δρόμους δεν υπάρχει ούτε δέντρο να προφυλαχτείς. Βγαίνοντας από την πόλη..



Και οδήγηση στον μοναδικό δρόμο Α350 με στάσεις πάνω σε αυτόν αφού δεν υπάρχει τίποτα πάρα μόνο στέπα.





Για τον δρόμο τι να πούμε, τα μαύρα του τα χάλια!!



Άλλη μια στάση στον δρόμο, σε στάση!!!



Και γύρω μας η απλότητα του τίποτα..





Και ο κεντρικός δρόμος..



Φτάσαμε νωρίς μιας και δεν ήταν πολλά τα χιλιόμετρα, βρίσκουμε ξενοδοχείο και αράζουμε να φάμε..





Πριν πέσει ο ήλιος αποφασίζουμε για μια ποδαράτη βόλτα μέχρι το κέντρο της πόλης που βρίσκετε κoντα από εδώ.







Φτάσαμε σε μια πράσινη νησίδα, με σιντριβάνια και αγάλματα..





Καταλήγοντας στην τεράστια κεντρική πλατεία.



Το σούπερ ουαο εκείνη την στιγμή ήταν η μαυρίλα από το σύννεφο και τον ήλιο που δύει, δημιουργώντας χρώματα ενεργού ηφαιστείου όταν εκκρίνεται.





Χαζέψαμε λίγο εδώ και πριν πέσει το σκοτάδι επιστρέψαμε ξενοδοχείο..

 

[Magelanos]

8-7-19 ΔΕΥΤΕΡΑ (ΚΖ-Kabanbay-Κανμπαναυ 273χιλ Hotel Kanbanay 18e)



Ο καιρός σούπερ, και από ότι φαίνεται θα ζεστάνει αρκετά, έτοιμοι να πατήσουμε μίζα.





Με τον ίδιο χάλια δρόμο Α-350 και από ότι φαίνεται θα μας ταλαιπωρήσει και σήμερα.



Περιμένοντας το τρένο να περάσει.





Προτιμώ να οδηγώ δίπλα στο χώμα πάρα στην άσφαλτο!!!







Σαμαρακια, λακκούβες και το κοπανημα ανελέητο!!!



Στάση για ξεκούραση δίπλα στον δρόμο σε κάτι χαλάσματα για σκιά. Δεν υπάρχει και τίποτα για να σταματήσεις.







Τουαλέτα όμως έχουμε!!!!



Νεκροταφείο.



Συνεχίζουμε..



Αρχίζουνε τα όργανα!!! Χώμα έργα, σκόνη, ζέστη..

 

[Magelanos]

Αναγκαστικά σύντομη στάση για αναπλήρωση υγρών..



Φύγαμε γιατί χωρίς σκιά δεν παλεύεται και πολύ.



Ο δρόμος περνά δίπλα από την λίμνη Sasykkol και το μοναδικό σημείο που σπάει την μονοτονία του αδιάφορου τοπίου.





Και αμέσως νιώθεις ένα δροσερό αεράκι εδώ.





Έργα..



Χώμα και ταλεπα..





Περνώντας από μικρούς οικισμούς.

 

[Magelanos]

Λίγο ξεκούραση γιατί αυτό με το άσφαλτο, σε χώμα, είναι συνεχές και πολύ κουραστικό για αναβάτες και ταλαιπωρημένης ανάρτησης, που νιώθω ότι θα κάνει μπαμ σύντομα.







Ποτάμι εδώ μετατρέπετε σε ευκαιρία για πλύσιμο του οχήματος!!!



Φτάσαμε στον προορισμό μας και πάμε στο μοναδικό ξενοδοχείο κοντά στον κεντρικό δρόμο.



Βγαίνουμε έξω με τα πόδια μπας και βρούμε κάτι να φάμε.



Δεν έχει τίποτα αυτή η πόλη, και μόνο ένα μαγαζί φούρνος, και μαρκετ μαζί υπάρχει.



Και μόνο κάτι κρεατόπιτες υπήρχαν πήραμε και ντομάτες να φτιάξουμε καμιά σαλάτα και επιστροφή ξενοδοχείο.





Πριν νυχτώσει έπρεπε να κάνω εργασίες στην μηχανή, καθάρισμα αλυσίδας, λάδωμα, τέντωμα, συμπλήρωση παραφλου.



Εδώ τώρα ανακάλυψα ότι κόπηκε και η βίδα ότι είχε απομείνει από το ραουλο στοπ της διαδρομής του ψαλιδιού ακουμπώντας η αλυσίδα πάνω σε αυτό.



Αυτό σημαίνει ότι έχουμε ακόμα βάρος και η ανάρτηση αρχίζει να τερματίζει όλο και ποιο πολύ στους χάλια δρόμους.



Για να δούμε ας ελπίσουμε να μην χειροτερέψει και κλατάρει εντελώς..

 

[Magelanos]

9-7-19 ΤΡΙΤΗ (ΚΖ-Kapchagay-Καπσαγκαυ 439χιλ Victoria Hotel 35e)



Οι σημειώσεις γρήγορα, και πάμε να φύγουμε, έχουμε 400+ χιλιόμετρα και ο δρόμος μας ταλαιπωρεί.



Η μηχανουλα περιμένει αγέρωχη!!



Φεύγουμε από το μοναδικό ξενοδοχείο της πόλης..



Και πιάνουμε τον μοναδικό κεντρικό δρόμο Α-350..



Άντε πάλι τα ίδια!!!



Και λίγο βουνό να σπάσει την μονοτονία της στέπας..











Παρακάμψεις μπόλικες λόγο έργων.







Μια στάση για ξεκούραση.

 

[Magelanos]

Άλλη μια στάση πριν περάσουμε από το κέντρο της πόλης Ταλντικοργκαν..















Ο δρόμος μετα την πόλη φτιάχνει αρκετά.



Ντουγρού στον κυκλώνα πάμε!!!





Ω ρε φίλε θα την φάμε;



Μια στάση πάνω στον δρόμο πριν τον τελικό προορισμό. Έχει αέρα, άρχισε να ψυχραίνει και κάποιες ψιχάλες κάνουν την εμφάνιση.





Φαίνεται και το υδροηλεκτρικό φράγμα στον ποταμό Ίλι στην αρχή της πόλης.



Μπαίνοντας στην πόλη κοιτούσαμε για ξενοδοχείο με τις περισσότερες πινακίδες να διαφημίζουν κοντά στην τεχνητή λίμνη που σχηματίστηκε με το φράγμα. Το θέμα η προσέγγιση γινόταν με χωμάτινα δρομάκια και ο καιρός δεν σου έκανε κέφι να διανυκτερεύσουμε εκεί.

Οπότε πάνω στον κεντρικό δρόμο και ότι βρούμε. Βρήκαμε ένα ήταν κυριλέ και φάνηκε στην τιμή. Αλλά όλα τα είχε εδώ και δεν θα ψάχναμε για τίποτα.



Πάμε να φάμε στο εστιατόριο που είχε και εξωτερικό χώρο να κάτσεις δίπλα σε πισίνα.



Φάγαμε καλά η κούραση της μέρας βγήκε και απλά αράξαμε!!

 

[Magelanos]

10-7-19 ΤΕΤΑΡΤΗ (ΚG-Bishkek-Μπισκεκ 308χιλ Sakura Guesthouse 18e )



Σήμερα θα μπούμε Κιργισία καταλήγοντας στην πρωτεύουσα το Μπισκεκ. Πιστεύω ο δρόμος να μην μας ταλαιπωρήσει, και ελπίζω και τα σύνορα. Με τον Α3 και κατεύθυνση προς Άλματι.











Μια στάση δίπλα στον δρόμο.



Και βλέπω αυτό!! Λογικό όταν η διαδρομή της ανάρτησης τερματίζει δεν υπάρχει και το στοπ, και έτσι εργαλειοθήκη βρήκε πάνω στο φτερο-λασπωτήρα. Δεματικα και όσο σωθεί.





Συνεχίζουμε αποφεύγοντας το κέντρο στο Άλματι με τον P-19





Με Μ-36 συνέχεια..





Τελευταία στάση λίγο πριν τα σύνορα..



Με τον Α2 φτάνουμε σύνορα. Μεταλλική πόρτα κλειστή και βάζουν ελεγχόμενα οχήματα. Ήλιος ανελέητος μας καίει, και η Μόνικα μπαίνει μέσα να τους πει να ανοίξουν να μπούμε σε σκιά. Όντως άνοιξαν μόνο για μένα. Δεν έπαιξε ταλαιπωρία και βρισκόμαστε εντός Κιργισταν!!

Μια στάση αμέσως για μια ανάσα δροσιάς πίνοντας νεράκι, και σε μόνο 15χιλ βρισκόμαστε στον ξενώνα.

Chapter Kyrgyzstan...

INFO:
Η Δημοκρατία της Κιργισίας είναι μία χώρα με απαράμιλλη ομορφιά και επιβλητικές βουνοκορφές. Απέκτησε την ανεξαρτησία το 1991, με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης. Βρίσκεται στην κεντρική Ασία και περικλείεται από την Κίνα, το Καζακστάν, το Τατζικιστάν και το Ουζμπεκιστάν. Έχει έκταση 198.500 τετρ. χλμ. Πρωτεύουσα είναι το Μπισκέκ.

Ο ξενώνας μια χαρά και ο Ιάπωνας ιδιοκτήτης σούπερ. Και κιόσκια στην αυλή για να αράξεις, και μια μικρή πισίνα για να δροσίζεσαι τις ζεστές μέρες όπως σήμερα.



Και αιώρες για ξάπλα, και η μηχανή μέσα να έχεις το κεφάλι σου ήσυχο.



Εννοείτε αρκετοί Ιάπωνες τουρίστες έρχονται εδώ. Έχει και κάρτα ΣΙΜ οπότε κομπλέ. Βγαίνουμε εδώ κοντά βρίσκοντας εστιατόριο για να φάμε.





Επιστροφή ξενώνα ψάξιμο ιντερνέτ για αεροπορικό εισιτήριο. Για προσωπικούς λόγους αύριο επιστρέφω Ελλάδα.

 

[Magelanos]

13-7-19 ΣΑΒΒΑΤΟ (ΚG-Bishkek-Μπισκεκ 0χιλ Sakura Guesthouse 11e )

Φωτώ Μονικας από το κέντρο του Μπισκεκ..

Από τον ξενώνα διακρίνεται κοντά το κεντρικό Τζαμί της πόλης..











Τα περισσότερα αξιοθέατα βρίσκονται γύρο από το Panfilov Park, Ala Too Square, Oak Park.























Καλό βράδυ!!!

 

[Magelanos]

31-7-19 ΤΕΤΑΡΤΗ (ΚG-Bishkek-Μπισκεκ 0χιλ Sakura Guesthouse 11e )

Ξημερώματα προσγείωση στο αεροδρόμιο του Μπισκεκ μετα από 20 μέρες παραμονής στην Αθήνα. Μαζί στις αποσκευές μου έχω και ένα καινούριο λάστιχο πίσω για να βάλω. Φτάνω στον ξενώνα και την πέφτω ξερός για ύπνο. Ξυπνώ λίγο πριν το μεσημέρι, έχει αρκετή ζέστη και ασχολούμαι με την μηχανή.





Δεν έχει τουρίστες τέτοια ώρα ο ξενώνας μιας και έχουν βγει όλοι έξω.



Εδώ θα φάμε σε λίγο μαγειρεύοντας εντός.



Έτσι πέρασε η μέρα και αύριο θα πάμε να καταθέσουμε ότι χρειάζεται για έκδοση Βίζας στην πρεσβεία του Τουρκμενιστάν. Η Μόνικα έχει ψάξει τα πάντα και έχει κάνει ότι ενέργειες χρειάζονται ηλεκτρονικά. Είναι από τις δυσκολότερες Ασιατικές χώρες στο θέμα έκδοσης Βίζας. Γνωρίζουμε ότι σου δίνουν (αν είσαι τυχερός) αυστηρά πέντε μέρες transit..


1-8-19 ΠΕΜΠΤΗ (ΚG-Bishkek-Μπισκεκ 0χιλ Sakura Guesthouse 11e )

Καλούμε ταξί για να πάμε πρεσβεία Τουρκμενιστάν, μιας και ήταν λίγο έξω από την πόλη. Φτάσαμε και δεν υπήρχε ψυχή.



Δεν είχαμε καμιά επαφή με το μέσα. Στον προαύλιο χώρο ένα κιόσκι με τραπέζι για να συμπληρώσεις έγγραφα, τα οποία τα προμηθευόσουνα από ένα μικρό γραφείο με παραθυράκι, στα έδινε υπάλληλος.



Όσο συμπληρώναμε τα έγγραφα ένα ζευγάρι Άγγλων ήρθε να καταθέσει για Βίζα. Δώσαμε ότι χρειαζόταν και έχοντας δηλώσει από ποια σύνορα και πότε θέλουμε να περάσουμε στην χώρα τους, αν δεχτούν το αίτημα μας θα μας στείλουν ένα κωδικό στο mail μας και θα παραλάβουμε βίζα στα σύνορα. Φεύγουμε και επιστροφή στον ξενώνα.

Αρχίζω να κάνω ποιο σοβαρές εργασίες στην μηχανή όπως αλλαγή λαδιών, φίλτρου, καθάρισμα και λάδωμα αλυσίδας.



Η μέρα πέρασε εντός ξενώνα..


2-8-19 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ (ΚG-Bishkek-Μπισκεκ 0χιλ Sakura Guesthouse 11e )

Είχα να πλύνω μηχανή δεν θυμάμαι από πότε, ρωτήσαμε αν εδώ κοντά παίζει κάνα πλυντήριο, και όντος στα 300μ έχει και αποφασίζουμε να πάμε.

Το στενό χωμάτινο δρομάκι έξω από τον ξενώνα, που βγαίνει σε κεντρικό.



Δεν βγαίνω κεντρικό δεν έχει νόημα αφού είναι πολύ κοντά και από πεζοδρόμιο φτάνουμε στο πλυντήριο.



Άρχισε η βρόμικη δουλειά.





Σαν καινούρια έγινε η μηχανουλα και επιστροφή στην βάση μας.



Ετοιμάζω και φορτώνω πράγματα για να είμαστε έτοιμοι αύριο για αναχώρηση.


3-8-19 ΣΑΒΒΑΤΟ (ΚG-Toktogul Lake 345χιλ Mehmahkaha Hotel 25e )



Πάλι σαν γαϊδούρι είμαι φορτωμένος, και έχουμε στείλει έναν σάκο!!!



Καλό μας δρόμο λοιπόν φύγαμε!!! Αρε Κιργισταν με τα ωραία σου!!! Βουνά όμορφα!!!





Παράλληλα με τον ποταμό Kara Balta..

 

[Magelanos]

Μικρή στάση και συνεχίζουμε.







Μα καλά πόσο ομορφιά, και μιλάμε για το κεντρικό οδικό δίκτυο!!!







Και όπου βουνά και υψόμετρα!!



Ανεβαίνουμε το πάσο Too Ashuu (3,586m)





Όρε μάνα μου φουρκέτες!!! Τι ανηφόρες είναι αυτές!! Εντωμεταξύ σε κάθε αριστερή στροφή με τόσο βάρος ξύνει το πλαϊνό σταντ στην άσφαλτο.





Φτάσαμε στο ομώνυμο τούνελ, (Too Ashuu) και στο ψηλότερο σημείο.





Μια στάση αμέσως μετα το τούνελ να πιούμε μια τζούρα καφέ. 3,586μ και έχει αρκετή δροσιά!!

 

[Magelanos]

Ωραία ήταν το διάλειμμα εδώ αλλά πάμε τώρα να κατέβουμε..















Πάγκοι με διάφορα για τους ταξιδιώτες.













Φτάνοντας σε διασταύρωση κάνουμε μια στάση ακόμα.







Λόγο κεντρικής διασταύρωσης υπάρχουν διάφορα μαγαζάκια εστιατόρια.



Και από πάνω μας ένας λόφος με ένα έφιππο άγαλμα.