Στα Χνάρια Αρχαίων Δρόμων Του Μεταξιού…(KZ-KG-UZ 2014/Μέρος Β΄)

[Magelanos]

12-9-14 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ (RU-Astrakhan 407χιλ) 21 Vek Hotel δίκλινο 20 ευρώ



Ο καιρός δείχνει ότι δεν θα μας κάνει την χάρη σήμερα!!! μ*****τός με αρκετό κρύο και ψιχάλες που φέρνει ο αέρας. Αν βάλουμε και μέσα το οδικό δίκτυο που μας περιμένει για να τεστάρει αντοχή σε αναβάτες και αναρτήσεις, ναι όντως έχουμε δύσκολη μέρα σήμερα μέχρι τα σύνορα!!! Και σύνορα; Μη ξεχνιόμαστε λίγο απ’όλα κάτι σε σουβλάκι ναουμε!!!

Τα κεφάλια μέσα λοιπόν και ξεκινάμε.!!! Χωριά η πόλεις όπως θέλετε πέστε τα, τα περνάμε αέρα..



Δρόμος; Χαχαχα.. μάλλον για κλάματα!!!





Και γήπεδο παρακαλώ!!!





Μετά από λίγο ζωή που βλέπεις περνώντας μέσα από πόλις-χωριά , νασου απλώνεται μπροστά σου η απεραντοσύνη!!!





Βλέπεις και καμιά μηχανή να δουλεύει και να αντλεί το πλούσιο σε κοιτάσματα έδαφος!!





Και μια στάση στην μοναδική τουαλέτα που τύχαμε!!! Τέτοια ευκαιρία χάνεται; ΟΧΙ!!!





Συνεχίζουμε ακάθεκτοι υπό το άγρυπνο βλέμμα των καμήλων!!

 

[Magelanos]

Μας φταίει η Εθνική Πατρών πουλάκια μου; Εδώ πάρτε μάτι κεντρικό οδικό δίκτυο!!!!!









Πλινθόκτιστα σπίτια στο διάβα μας, σπάνε την μονοτονία του περιβάλλοντος, αλλά τέλεια εναρμονισμένα σε αυτό!!





Που πάμε ρε παιδιά; Λέτε να φάμε βροχή; Χαχαχα…….!!!!



Αψεγάδιαστος δρόμος έτσι για να μην μας πάρει ο ύπνος!!!! Θα ξετακουνιαστω μου φαίνεται!! Αχ κακόμοιρο λαστιχάκι τι σου έμελε να πάθεις!!!







Φτάνουμε σύνορα επιτέλους, και το βασικότερο χωρίς προβλήματα..



Στάση πριν σε εγκαταλειμμένο βενζινάδικο, κατούρημα και βουρ.. στο βάθος φαίνονται τα σύνορα..



Τώρα με το που φτάνουμε στο κιόσκι, δεν είχε και κόσμο, ανοίγουν οι ουρανοί!!! Ούτε τα χαρτιά δεν μπορούσαμε να συμπληρώσουμε βρεχοντουσαν. Βροχή με αέρα!! Ίσως και να έπαιξε ρόλο στο να περάσουμε εύκολα χωρίς κανένα έλεγχο!!! Πραγματικά τα ποιο εύκολα σύνορα που έχουμε περάσει..

Το αρνητικό της υπόθεσης τώρα είναι η βροχή, το πέρας της ώρας, και τα 80χιλ περίπου μέχρι Astrakhan!!! Ξεκινάμε και μετά από λίγα χιλιόμετρα βλέπουμε πινακίδα 75χιλ για Astrakhan δεξιά και 50χιλ από αριστερά!!! Τι κάνουμε; Τέτοια ώρα τέτοια λόγια.. από την ποιο κοντινή πάμε!!! Και ξεκινάμε μέχρι που φτάνουμε σε μια μπαριερα και ποτάμι.!! Ουπς!!

Τι γίνεται τώρα εδώ; Μια πλωτή μεταλλική γέφυρα ταλαντεύεται πέρα δοθε από την ορμητική ροη του ποταμιού.. περιμένουν λίγα αυτοκίνητα από την μια και την απέναντι πλευρά. Έχει και ένα κιόσκι. Ρωτάμε και θέλουν 50 ρούβλια για να περάσουμε απέναντι.. Κανένα άλλο νόμισμα, και κανέναν άλλο τρόπο πληρωμής εκτός από μετρητά.. ευτυχώς που μου έχουν περισσέψει κάποια ρούβλια!!

Αλλά τα έχω βάλει στην μπαγκάζιερα κάπου!!! Άντε βγάλε τα πράγματα και ψάχνε. Και όλα αυτά μέσα στην βροχή!!!



Και αφού βρήκα πληρώνουμε και περνάμε, με τον φόβο της πτώσεις αφού γλιστρούσε.. Άσε και το άλλο όταν φτάσαμε στα μισά περίπου το νερό περνούσε από πάνω!! Είχε βυθιστεί; Τι να πω..και δυο αντλίες δούλευαν και έδιωχναν το νερό ξανά στο ποτάμι. Περνάμε απέναντι και σε λίγο μπαίνουμε πόλη..



Τώρα ψακτικη για το ξενοδοχείο που ευτυχώς είχαμε κλείσει από πριν γιατί θα το ξενυχτούσαμε εδώ!!! Με λίγο ταλαιπωρία στο να το βρούμε φτάνουμε απέξω!!



Μαμηστρωνα δεν μοιάζει; Έχει γκαράζ όμως τι καλά!!! Τώρα μαμηστρωνα ξεμαμηστρωνα, με τόσο μαμισι που έπεσε δεν θα το καταλάβουμε με τίποτα χαχαχα…. Τελικά είναι πολύ καλό και αράζουμε μέσα να φάμε ότι είχαμε σε σάντουιτς ..Κούραση μεγάλη, βροχή που δεν σταματά, νύχτωσε κιόλας οπότε καλό μας βράδυ..

 

[Pan-dvs]

 

[Magelanos]

13-9-14 ΣΑΒΒΑΤΟ (RU-Astrakhan)

Μια βόλτα τώρα που σταμάτησε η βροχή είναι απαραίτητη για να γνωρίσουμε λίγο την πόλη. Θα κατευθυνθούμε στο υπέροχο Κρεμλίνο της, όπου έχει ενταχτεί και στον κατάλογο της UNESCO.. Βγαίνοντας ο δρόμος έξω από το ξενοδοχείο γεμάτος νερολακουβες!!



Αλλά και αρκετές παλιές κατοικίες κεντρίζουν το οπτικό πεδίο ευχαρίστα!!



Το ιστορικό κέντρο του Αστραχάν αναπτύχθηκε γύρω από το Κρεμλίνο το (1562-1589), τα θεμέλια του οποίου τέθηκαν την εποχή του Ιβάν του Τρομερού.





Μπαίνοντας μέσα από την πύλη του καμπαναριού, αυτό που ξεχωρίζει είναι το ίδιο τεραστίων διαστάσεων καμπαναριό και σύμβολο της πόλης!!!



Μάλιστα εκείνη την ώρα έκαναν εργασίες συντήρησης, όπου βλέποντας κάτι να κρέμεται και κάνοντας ζουμ με τον φακό της ψηφιακής κατάλαβα ότι ήταν εργάτης!!



Απίστευτο το μέγεθος του με 80μ ύψος!!! Πάμε προς τον καθεδρικό ναό Κοίμησης της Θεοτόκου που χτίστηκε στα τέλη του 17ου αιώνα, και η μεγαλύτερη Ορθόδοξη Εκκλησία στο Αστραχάν.



Το εσωτερικό; Απλά μαγευτικό και καθηλωτικό!!





Κι’εδώ υπήρχαν σκαλωσιές όπου έκαναν αγιογράφηση.!!!





Βγαίνοντας τώρα και στον κάτω όροφο του ναού, είχαν κλείσει με νάιλον και έκαναν εργασίες και εκεί. Μια φωνή πίσω από το νάιλον, Έλληνες είσαστε;!!!! Με σπαστά Ελληνικά Ρώσοι πόντιοι εργάτες χάρηκαν που άκουσαν Ελληνικά, και μας καλούν μέσα στις εργασίες που έκαναν εκείνη την στιγμή!!



Μας είπαν ότι όλο το έργο αποκατάστασης και αγιογράφησης του ναού το έχει αναλάβει Έλληνας από την Χαλκιδική!! Και μάλιστα σε λίγο θα έρθει εδώ και θα ήταν καλό να γνωριστούμε. Ωραία συνεχίζουμε την βόλτα μας μέσα στο Κρεμλίνο και αργότερα περνάμε ξανά μήπως και τον πετυχουμε





Ελλάδα παντού τελικά!!!





Ξεκίνησε πάλι να βρέχει!!!



Βγαίνουμε έξω από το Κρεμλίνο και πάμε να βρούμε ΑΤΜ για ανάληψη.. βρίσκουμε ένα καφέ και αράζουμε να κόψει λίγο.. Και όταν έγινε αυτό συνεχίσαμε την βόλτα προς την μεριά του μεγαλύτερου ποταμού της χώρας τον Βόλγα.



Kαι πέφτουμε μπροστά στο άγαλμα της κυρίας με τον σκύλο!!! Χαρακτήρας μέσα από ιστορία που γράφτηκε από τον διάσημο Ρώσο Συγγραφέα Anton Chekhov!!!

 

[Magelanos]

Περπατάμε και απλά χαζεύουμε εικόνες!!!









Πρωτότυπη καντίνα!!!









Να μη πέσουμε σε γάμο; Γίνεται; Δεν γίνεται!!





Επιστροφή προς Κρεμλίνο μπας και συναντήσουμε τον Έλληνα αρχιτέκτονα..









Τελικά δυστυχώς δεν είδαμε κανέναν ούτε αυτόν ούτε τους εργάτες. Είχαν σταματήσει τις εργασίες, και δεν τους είδαμε. Αρκεστήκαμε σε αγορά αναμνηστικών.





Επιστροφή στο ξενοδοχείο για λάδωμα αλυσίδας και τσεκάρισμα αέρα στο λάστιχο.





Όσο με το πρόβλημα δεν ασχοληθήκαμε καθόλου. Συνεχίζουμε και βλέπουμε!! Ακόμη μια μέρα τελείωσε.

 

[Magelanos]

14-9-14 KYRIAKH (RU-Δημοκρατία Dagestan 467χιλ)



Κατά τις 9:30 αποχαιρετούμε την όμορφη πόλη Astrakhan για να χαθούμε σε άγνωστες αυτόνομες περιοχές και δημοκρατίες!!! Το πρόγραμμα έχει Chechnya-Τσετσενια με στόχο την πρωτεύουσα αν αυτό είναι εφικτό, λόγο αγνώστων οδικών καταστάσεων..











Με θέα τον επιβλητικό Βόλγα πάνω από γέφυρα!!!





Πλέων οδηγούμε στην Δημοκρατία του Dagestan σε επαρχιακό δίκτυο όλα κυλούν ήσυχα και ωραία.





Και ενώ βάσει gps στην συγκεκριμένη διασταύρωση μου λέει να στρίψω δεξιά, εγώ λέω να πάω ευθεία, βασιζόμενος στον Google maps όπου δείχνει ποιο σύντομη διαδρομή σε σχέση με το gps. Κάνοντας σύσκεψη αναμεταξύ μας και βλέποντας έναν πολύ καλό δρόμο με καινούρια άσφαλτο ευθεία ο κύβος ερριφθει!!! Σκεφτήκαμε ότι είναι καινούριος δρόμος και το gps δεν τον δείχνει.. Όντως δεν τον έδειχνε καθόλου..

Ξεκινάμε και βλέπουμε. Πραγματικά ένας αψεγάδιαστος δρόμος καινούριος όλο ευθεία καθόλου κίνηση, και με ένα τοπίο εντελώς ερημικό!! Πάμε, και πάμε 10, 20, 30, 40, χιλιόμετρα όλα καλά και άνετα, με μόνη εξαίρεση το gps να φωνάζει.. κάνε αναστροφή, και αναστροφή, άντε ρε παλιό μηχάνημα θα σε κλείσω μας έπρηξες!!!

Απαλλαγμένος πλέων από τον δαίμονα της τεχνολογίας, καρύδι το γκάζι και 50, 60, χιλιόμετρα μέχρι που κάτι βλέπω σαν εμπόδιο στην μέση του δρόμου!!! Και ναι τέλος του αψεγάδιαστου δρόμου, όπου συνέχιζε βέβαια πίσω από την πινακίδα αλλά χωμάτινος!!!

Τώρα τι; Ενημέρωση τίποτα πινακίδα που να λέει που πάμε, κάποια πόλη, κάποια χιλιομετρική απόσταση τίποτα!! Λέμε να συνεχίσουμε (εδώ που φτάσαμε τώρα!!) και μάλλον έργα είναι για λίγο και μετά θα ξανά δούμε άσφαλτο.



Από τα πρώτα μέτρα καταλάβαμε ότι θα έχουμε πρόβλημα αν συνεχιστεί έτσι. Γιατί μιλάμε για άμμο σε κάποια σημεία όπου και προσπαθούσα με δυσκολία να μην πέσουμε, αλλά και νερολακουβες όπου ήταν πηλός και γλιστρούσε!!

 

[Magelanos]

Κάνοντας τα πρώτα 15 χιλιόμετρα που μας φάνηκαν για 50 από την κούραση, και βλέποντας καμία βελτίωση αλλά περισσότερο εγκατάλειψη, καταλάβαμε ότι το gps έχει δίκιο που φώναζε!!! Τώρα είναι αργά!!! Πετυχαίνουμε και το μοναδικό αυτοκίνητο μπροστά μας όπου φυσικά την είχαν πατήσει και αυτοί όπως και εμείς.!!



Και μετά από λίγο κάνουν αναστροφή και γυρίζουν!!! Ωχ!!! Εμείς ρε φουστη μου τι κάνουμε; Σταματάμε!!! Βλέποντας την ώρα που είναι μεσημέρι, βρισκόμαστε στην μέση, αρχή μιας ερήμου; Δεν ξέρουμε καν που και τι!!! Ο πολιτισμός είναι κοντά; Αν γίνει κάτι δεν υπάρχει ψυχή εδώ γύρο. Προμήθειες για διανυκτέρευση δεν έχουμε, νερό ελάχιστο!!! Συνεχίζουμε και ο θεός βοηθός. Μετά κόπων και βασάνων μετά από 60χιλ περίπου, βγαίνουμε σε κάθετο δρόμο και άσφαλτο.!!

Ξανά στάση και ανοίγουμε gps όπου βέβαια έλεγε να πάμε από αυτόν, ενώ με Google maps μας έλεγε ευθεία και συνέχεια με τον χωμάτινο.!!! Δεν έχουμε κουράγιο να συνεχίσουμε από χώμα, και ας κόβουμε δρόμο!! Το θέμα είναι ότι για να βγουν αυτά τα λίγα χωμάτινα χιλιόμετρα χάσαμε πολύτιμο χρόνο.

Βλέποντας βέβαια και το gps τον χρόνο που έδινε για να φτάσουμε στον προορισμό μας, ο οποίος είχε αυξηθεί αρκετά γιατί μας κάνει ένα πίσω τώρα 100χιλ για να μας ξανά βγάλει σωστά!!! Οπότε τώρα θα γράψουμε όσα μπορούμε χιλιόμετρα πριν νυχτώσει και όπου βρούμε κατάλυμα.



Η ερημιά συνεχίζεται..



Το τοπίο μου θυμίζει άνετα Καζακστάν.!!! Μακριά δεν είναι μια Κασπία το χωρίζει όπως και το Τουρκμενιστάν!! Στάση για ξεκούραση μόνο και όταν βρίσκαμε σκιά, αρκετά σπάνιο κι’εδώ!!



Τώρα λόγο ώρας δεν μας παίρνει για πολλά, πρέπει να ψάχνουμε για ξενοδοχείο.



Και όταν φτάσαμε σε διασταύρωση προς Τσετσενια, την προσπερνάμε και σταματάμε σε στάση λεωφορείου..



Δεν βρήκαμε κάτι μέχρι τώρα και αναρωτιόμαστε αν θα βρούμε!!! Είμαστε σε κεντρικό αυτοκινητόδρομο E-119 που πάει μέχρι την πρωτεύουσα την Δημοκρατίας του Dagestan 146χιλ από εδώ, την πόλη (Μαχατσκαλά-Mahackala).. Εάν πάμε για Τσετσενια κοιτάζοντας χάρτη είναι πολύ επαρχία και δεν έχει πόλεις στην πορεία και μάλλον δεν θα βρούμε κάτι, και το σοφότερο είναι να πάμε λίγα χιλιόμετρα προς αντίθετη μεριά πάνω στον κεντρικό δρόμο θα έχουμε περισσότερες πιθανότητες..

Σε όλη την σύσκεψη τώρα εδώ που κάναμε, ένα γατάκι ερωτεύτηκε το Funduro και δεν ήθελε να το αποχωριστεί!!



Χώθηκε ανάμεσα σε ρόδα και αμορτισέρ στο πίσω ψαλίδι, κοιτάζοντας μας με βλέμμα λαθρεπιβάτη!!! Που να σε πάμε βρε μικρούλη; Τελικά έφυγε από μόνο του μετά από λίγο. Μέχρι που σκεφτήκαμε να πάμε στην πρωτεύουσα (Mahackala) για διανυκτέρευση και να ψάξουμε για λάστιχο. Ναι και αν δεν βρούμε είναι 146χιλ πήγαινε έλα!! Τελικά ξεκινάμε και σε 3χιλ από εδώ πέφτουμε σε βενζινάδικο, εστιατόριο και δωμάτια.

Ρωτάμε και με 10 ευρώ το δίκλινο ούτε το σκαφτόμαστε για αλλού. Δεν είναι ότι καλύτερο αλλά τώρα δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα. Αράζουμε λίγο μέχρι να πάμε να φάμε κάτι. Εγώ κοιτάζοντας το λάστιχο και μετρώντας και άλλη απώλεια σε τακούνι, με πιάνει απελπισία. Πήρα μια κόλλα και άρχισα να βάζω σε αυτά που ήταν έτοιμα να μας αποχαιρετήσουν, μπας και τα σώσω τρομάρα μου!!

Τέλος πάντων πάμε για φαγητό στο εστιατόριο να δούμε τι θα φάμε. Μόνοι μας, εκατοντάδες μύγες να πετούν στον χώρο, και ο τρελός του χωριού που είχε εστιάσει έμενα και έλεγε, έλεγε, έλεγε φωνακτά, το όλο σκηνικό. Παίρνουμε δυο κρεατόπιτες δεν είχε και πολλά, και μια σαλάτα και περιμένουμε. Φτάνοντας μετά από λίγο στο τραπέζι οι πίτες κάτι σαν πίτσες δικες μας, έκανε μπαμ μια μύγα γίγας που είχε ξεροψηθεί μαζί!!!

Μα καλά πλάκα μας κάνουν πως σερβίρουν κάτι τέτοιο δεν το είδαν; Η μύγα σε μέγεθος κουκούτσι ελιάς και με τα καρβουνιασμένα πόδια προς τα πάνω μας κοιτούσε!!! Το παίρνει η Μόνικα και πάει να το δείξει. Χαμογέλασαν και ήταν σαν κάτι που γίνεται συχνά και οκ θα φτιάξουμε άλλη..!!! Τέλος πάντων ας φάμε τώρα κάτι γιατί δεν έχουμε φάει τίποτα και πάμε για ύπνο..

 

[Magelanos]

15-9-14 ΔΕΥΤΕΡΑ (RU-Groznyy Δημοκρατία Της Τσετσενιας 141χιλ)



Ωραία μέρα σήμερα για να γράψουμε χιλιόμετρα και να κερδίσουμε το χαμένο έδαφος λόγο της χθεσινής πατάτας που κάναμε!!! Για σήμερα λέμε να φτάσουμε Vladikavkaz 266χιλ από εδώ!! Περνώντας το στρατιωτικό μπλόκο που σηματοδοτεί την είσοδο μας στην Τσετσενια, με την όμορφη επαρχία της να μας καλωσορίζει..









Διασχίζοντας την όμορφη επαρχία και περνώντας μέσα από μικρές πόλεις και χωριά κάνουμε μια στάση βλέποντας μαγαζί με διάφορα αλλά περισσότερο για κάρτα, τηλέφωνο και ιντερνέτ. Αμέσως κι’εδώ οι λιγοστοί πελάτες εστίασαν επάνω στους αγνώστους δίτροχους ταξιδιώτες. Η Μόνικα μπαίνει μέσα στο μαγαζί καίγω να κοιτάζω το λάστιχο που τελείωνε άδοξα η ζωή του!!!

Εκεί ένας που με κοιτούσε που κοιτούσα, του λέω προμπλεμ!! Τώρα τι κατάλαβε δεν κατάλαβα!!! Του έδειξα όμως και κατάλαβε..Ντα προμπλεμ!!! Βγαίνει η Μόνικα και μέχρι να κάνει ένα τσιγάρο και να βάλουμε την κάρτα στο κινητό έπιασε την κουβέντα με τον τύπο.. κατάλαβε ότι θέλουμε λάστιχο και μπορούμε να βρούμε. Είπε εδώ δύσκολο!! Αυτοί έχουν μόνο Ural μηχανές και μόνο λάστιχο σε τέτοια διάσταση μπορεί και να βρίσκαμε. Και όχι καινούριο, για μεταχειρισμένο εννοείτε!!

Εκείνη την στιγμή σκάει μια Ural μέσα στην σκουριά με καλάθι!!! Τόσο παλιά που απορούσα πως δουλεύει ακόμα!! Το καλάθι ήταν μια ρόδα και τάβλες οικοδομής για πάτωμα, με τρία σακιά αλεύρι φορτωμένη, και μια γιαγιά πάνω σε αυτά καθισμένη!!! Μες το χαμόγελο η γιαγιά κάνει ένα σάλτο και ξεκαβαλα από τα σακιά με τον εγγονό οδηγό, και μπαίνουν στο μαγαζί.

Εγώ από ενδιαφέρον πλησιάζω την Ural και αρχίζω να την χαζεύω. Αμέσως κοιτάζοντας το φαλακρό τελειωμένο λάστιχο που είχε το καλάθι, μπας και βγάλω άκρη σε διάσταση!!! Δεν έβγαλα άκρη αλλά εκεί που ανατρίχιασα πραγματικά ήταν όταν είδα την χρονολογία παραγωγής του ελαστικού!!! 1947 φρεσκαδουρα μόνο 67 χρονών!!! Λέτε να είναι το μαμά;

Φεύγουμε και από εδώ λέγοντας μας ότι στην πρωτεύουσα κάτι θα βρούμε.



Μια στάση για τσιγάρο και καφέ σε ένα βενζινάδικο έχοντας επαφή το στρατιωτικό μπλόκο που ήταν λίγα μέτρα μπροστά μας και πρέπει να περάσουμε.. Κι’εδώ εγώ το βλέμμα στραμμένο στο άθλιο πίσω λάστιχο, με σκέψεις προβληματισμένες για την εξέλιξη!!





Μετά από την αναπλήρωση δυνάμεων, σταματάμε στο μπλόκο μπροστά μας.. Έντονα γαυγίσματα σκύλων και μάλιστα λύκων, μέσα από κάτι κλουβιά.!! Τα άτιμα λυσσιάξανε όσο γίνονταν ο έλεγχος των εγγράφων!! Φαντάζομαι τι θα γίνει αν τα ελευθερώσουν σκέφτηκα!! Τι το ήθελα ρε παιδιά!! Με το που βάζω πρώτη στο κιβώτιο και απομακρύνομαι δεν πρόλαβα να βάλω δεύτερη σχέση και νιώθω το πόδι μου να το τραβά κάτι με βίαιο τρόπο από τον μαρσπιε!!

Μόλις ένα από τα λυκόσκυλα δεν κατάλαβα το πώς, έκανε την επίθεση!! Έσκισε την κοντούρα από το μπατζάκι και είπα ευτυχώς που φορούσα μπότα!! Ξανά κάνει όμως την επίθεση και τρώει μια κλωτσιά από μένα. Τώρα είναι που σκύλιασε και ρίχνει έναν σάλτο και δαγκώνει στο μπούτι πλέον στο διάτρητο σημείο του παντελονιού και το μη προστατευόμενο!!

Και πάλι τυχερός που έγινε στο άνοιγμα του γκαζιού και τα δόντια του δεν βρήκαν ψαχνό αλλά έσκισαν την διάτρητη σήτα στο παντελόνι.. εκεί τα παράτησε λόγο ότι το φώναξαν να επιστρέψει στην βάση του!! Η Μόνικα να φωνάζει άστο φύγε, καίγω να λέω αυτό δεν με αφήνει!! Τα είχα πάρει στο κρανίο γιατί με μια ματιά στον καθρέφτη είδα ότι γελούσαν με όλη την φάση οι καραγκιόζηδες. Μπορεί και να το αμόλησαν επίτηδες να περάσει η ώρα τους!!

Συνεχίζουμε με μόνη απώλεια σε ύφασμα προς Groznyy διακρίνοντας την Ρωσική και Τσετσενικη σημαία..

 

[Magelanos]

Στάση για βενζίνη επί Τσετσενικου εδάφους.. Μπροστά από την αντλία περιμένω να πάει η Μόνικα να πληρώσει για να μπει μπροστά, το γνωστό Ρωσικό στυλ. Έχω την μάνικα μέσα στο ρεζερβουάρ και περιμένω.. Η Μόνικα φωνάζει εντάξει; Βγάζω την μάνικα και της λέω δεν βγάζει τίποτα!!! Απορεί και ερωτάει, ενώ ένας άλλος μέσα από αυτοκίνητο που περίμενε, μου δείχνε ένα κουμπί να πατήσω στην αντλία!! Φωνάζει και η Μόνικα το κουμπί πάτα..

Οκ ωραία το πατώ κι’εγω και αμέσως κάνω ένα μπάνιο οκτανίων αφού την αντλία την κρατούσα στο χέρι!!! Ρε τι άλλο θα συμβεί!!!





Φτάσαμε πρωτεύουσα και κοιτάμε για μαγαζί με λάστιχα. Βρίσκουμε ένα αλλά για αυτοκίνητα και ρωτάμε. Μας λένε προς κέντρο υπάρχει ένα μαγαζί που πουλά μηχανές και εκεί να ρωτήσουμε καλυτέρα.. Όντως φτάνουμε σε ένα όπου είχε ποδήλατα κάτι μικρά σκούτερ και μια μεγάλη μηχανή αγνώστων προδιαγραφών. Μάλλον αυτό είναι παρκάρουμε..

Αρχίζει η συνεννόηση πράγμα δύσκολο. Δεν καταλάβαιναν και πολλά οπότε μας λέει μισό να φωνάξουν ένα υπάλληλο που έχει μεγάλη μηχανή και μιλά και αγγλικά.. ωραία περιμένουμε καμιά ώρα ενώ έχουμε πιάσει μεσημέρι. Ήρθε το παλικάρι και αρχίζει η Μόνικα τον διάλογο και τι ακριβώς θέλουμε. Όλα καλά αλλά δεν υπάρχει τέτοιο λάστιχο για την μηχανή, μιας που τέτοια δεν κυκλοφορούν εδώ.

Άμα είχα σπορ μηχανάκι θα είχαμε βρει. Είχε για σπορ, αλλά και για καθαρά εντουρο. Ψάχνει από εδώ ψάχνει από εκεί και βρίσκει ένα στην διάσταση μου, και λίγο μεγαλύτερο αλλά κινέζικο και για σπορ μηχανάκι!! Η διάσταση που έχω εγώ είναι 130/80-17 και αυτός βρήκε 140.. Λίγο το κακό αλλά και πάλι έχω τους ενδοιασμούς μου.. Πιο πολύ ότι είναι κινέζικο και αν θα αντέξει. Μιλάμε σε τιμή 40 ευρώ καινούριο. Τόσο κάνει του παπιού στην Ελλάδα!!!

Τον πρήξαμε τον άνθρωπο στις ερωτήσεις αν το βάλουμε θα αντέξει; Λέγοντας του τα κυλά που έχουμε και τους χάλια δρόμους που θα βρούμε μπαίνοντας Γεωργία. Τι να μας πει και ο άνθρωπος τώρα σε αυτό; Άλλη εναλλακτική; Μόνο παραγγελία από Μόσχα αλλά θέλει τουλάχιστον τέσσερις μέρες να έρθει!! Μπα δεν το βλέπουμε. Οκ τότε θέλω λίγο χρόνο να ψάξω μήπως και βρω από γνωστούς κάτι σε επώνυμο αλλά μεταχειρισμένο!!

Τι κάνουμε Μόνικα; Θα κάτσετε εδώ σήμερα; Δεν είχαμε τέτοιο σκοπό αλλά έχουμε χάσει χρόνο και θέλουμε να βρεθεί μια λύση αν γίνεται σύντομα. Οπότε θα κάτσουμε μια βραδιά και βλέπουμε. Οκ ακολουθήστε έχω και κάτι άλλο στο μυαλό μου. Μπροστά αυτός και πίσω εμείς στους δρόμους της πρωτεύουσας της Τσετσενιας..

Φτάνει σε ένα μαγαζί με τρακτέρ και γεωργικά μηχανήματα. Περιμένετε λίγο έρχομαι. Βγαίνει απογοητευμένος!! Τι ακριβώς; Εδώ κάνουν αναγόμωση ελαστικών και ρώτησα αν γίνεται για μηχανή, αλλά δεν.. Οκ φεύγουμε.. έχετε κλίσει ξενοδοχείο; Όχι δεν έχουμε ασχοληθεί καθόλου με αυτό. Θα σας βοηθήσω εγώ.. μπροστά πάλι και φύγαμε για ανεύρεση καταλύματος..





Και επιτέλους στο τέλος αυτού το δρόμου βρήκαμε ένα καλό και φθηνό.. Σε γενικές γραμμές η διανυκτέρευση εδώ είναι λίγο τσιμπημένη..



Δεν σου έκανε για ξενοδοχείο αλλά για επιχείρηση με γραφεία. Όλο τζάμια ήταν η πρόσοψη του. Και παρκινγκ για την μηχανή γύρω στα 30 ευρώ. Φθηνό δεν το λες αλλά η επόμενη τιμή πήγαινε στα 60!!! Το ραντεβού δόθηκε εδώ το βραδάκι.. Πάμε για ένα μπάνιο και έξω να γνωρίσουμε την πόλη μιας και δεν την είχαμε καθόλου στο πρόγραμμα. Ευκαιρία τώρα έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα.

Ξεκινάμε με τα πόδια για το κέντρο που δεν είναι και κοντά. 3,5χιλ!! μικραίνουμε λίγο την απόσταση περνώντας μέσα από το παζάρι της πόλης.





Μια μίξη αρωμάτων και διαφορετικών ανθρώπων περνούσε μπροστά από τα μάτια μας!!







Το κέντρο άδειο από οχήματα που μας έκανε μεγάλη εντύπωση!!

 

[Magelanos]

Αλλά είναι αποκλεισμένο από την αστυνομία για κάποιο λόγο!! Μην ξεχνιόμαστε που βρισκόμαστε!! Κατευθυνόμαστε στο διαμάντι της πόλης το Akhmad Kadyrov Mosque πραγματικά υπέροχο κατασκεύασμα γνωστό και ως Η καρδιά της Τσετσενιας…





Βασιζόμενο στο τζαμί Σουλταν Αχμέτ της Κωνσταντινούπολης αυτό το τζαμί με τους 62μ μιναρέδες προσπαθεί να ταιριάξει με τα πανύψηλα σύγχρονα κτήρια δίπλα του!!







Συνέχεια στους αδιους τεραστίους δρόμους με έντονη την παρουσία στρατιωτών που με χαμόγελο όμως μας χαιρετούσαν βλέποντας μας σαν τουρίστες..



Ο λόγος τώρα ήταν γιατί γινόταν μια ομιλία, ίσως και του πρωθυπουργού!! Βλέποντας μεταλλική εξέδρα, στο βάθος το κοινοβούλιο και κόσμο να παρακολουθεί κοντά!!



Πρέπει σιγά να επιστρέψουμε όμως γιατί έχουμε και το ραντεβού στο ξενοδοχείο..



Φωτισμένο βράδυ το Τζαμί!! Υπέροχο θέαμα.









Αράζουμε σε γνωστή αλυσίδα γρήγορου φαγητού και φτάνουμε στο ξενοδοχείο όπου μας περίμεναν τρία άτομα. Με δυο Στριτ μηχανές ιδικά τροποποιημένες για κόλπα, και μαζί τους φυσικά είχαν φέρει λάστιχο!!! Ένα μεταχειρισμένο Bridgestone για σπορ μηχανή και αυτό. Ο τρίτος της παρέας τώρα ήρθε να μας γνωρίσει μιλώντας πολύ καλά αγγλικά..

Εμείς τώρα διστακτικοί να το βάλουμε; Να μη το βάλουμε; Και άμα το βάλουμε πότε και που; Μας λένε τώρα στο γκαράζ του φίλου λύσιμο και δέσιμο με λεβιέδες και τέτοια!!! Μιλάμε η ώρα ήταν 21:00 το βράδυ. Η Μόνικα λέει το κλασικό άμα πιστεύεις κάτι γίνεται, και πιστεύω ότι θα μας βγάλει μέχρι Ελλάδα. Και τα παιδιά εδώ έλεγαν εντάξει τουλάχιστον μέχρι Γεωργία σίγουρα!! Τιφλίδα θα βρείτε 100% εκεί είναι Ευρώπη!!!

Οπότε άρχισαν την κουβέντα, κι’εγω να γράφω στο φόρουμ με Πασχάλη και Βασίλη (Uriah Heap).. Ο Βασίλης είχε πληροφορία ότι μπορείς να στείλεις ασυνόδευτο δέμα (ότι θέλεις) από Θεσσαλονίκη για Τιφλίδα στην Γεωργία!! Φεύγουν πούλμαν μέσα στην εβδομάδα οπότε θα το ψάξουν μαζί με Πασχάλη και θα μου έχουν νέα αν μπορούν να μου στείλουν ένα λάστιχο εκεί!! Πω πω τι ωραία μου έφυγε ένα βάρος προς το παρόν από πάνω μου..Μακάρι!!

Το λέω και στην Μόνικα και λέει είδες κάτι θα γίνει..Θετική σκέψη και όλα γίνονται!! Η ώρα πέρασε και τα παιδιά πρέπει να φύγουν έχουν τις δουλειές τους αύριο πρωί. Αποχαιρετιζόμαστε ανταλλάσουμε στοιχειά, για να μαθαίνουν νέα μας, και δεν θυμάμαι πόσες φορές τους είπαμε ευχαριστώ για το τρέξιμο που έκαναν για εμάς.. Καληνύχτα μότο φίλοι καλούς δρόμους εύχομαι!!!

 

[Magelanos]

16-9-14 ΤΡΙΤΗ (GE-Kazbeki 484χιλ)



Ξεκινάμε πρωί, πρωί γιατί τα χιλιόμετρα είναι πολλά, περνώντας από δυο ακόμη Δημοκρατίες και σύνορα Ρωσίας με Γεωργία, που και αυτά είναι αμφιβόλου πρόσβασης!!! Γιατί μάθαμε ότι ήταν κλειστά τον Ιούλιο λόγο κατολισθήσεων από τις έντονες βροχοπτώσεις.. Μιλάμε αν είναι κλειστά τον ήπιαμε!!!







Ακόμη και βγαίνοντας από το Γκρόζνυ έκανα εντουραδα!! Που τα ανακαλύπτω ο άτιμος δεν ξέρω!!!







Έχουμε μπει στην Δημοκρατία της Ινγκουσετιας ένα ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας με πρωτεύουσα την νεοϊδρυθέν (Marac-Μαγκας)..







Μεγαλύτερη πόλη της Ιγκουσετιας είναι η (Nazran-Ναζραν) και πρώην πρωτεύουσα της Δημοκρατίας μέχρι το 2002.. περνώντας έξω από αυτήν πέφτουμε σε ένα επιβλητικό μνημείο πολέμου και σταματάμε!!!



Αφιερωμένο στην μνήμη των θυμάτων πολιτικής καταπίεσης στο Ναζραν, αξίζει πραγματικά μια στάση εδώ!!!



Έχει πολλά να δεις όπως και μια παλιά ατμομηχανή τρένου!!

 

[Magelanos]

Και παλιά στρατιωτικά οχήματα..











Μια ώρα είμαστε εδώ και οι πρώτες ψιχάλες χτυπούν το καμπανάκι για εξαφάνιση!! Αδιάβροχα και δρόμο!!! Πολύ κοντά από εδώ οδηγούμε πλέον στην Δημοκρατία της Βόρειας Οσσετίας-Αλανιας.. Φτάνοντας στην πρωτεύουσα το Βλαντικαβκαζ (Κυρίαρχος του Καυκάσου στα Οσσετικα) υπό καταρρακτώδες βροχή, στάση σε βενζινάδικο για ξεκούραση και βενζίνη.. Βλέποντας το χάος που επικρατούσε εκείνη την στιγμή στους πλημυρισμένους δρόμους, και με απίστευτη κίνηση, δεν αργήσαμε πολύ και ξεκινάμε!! Μια άθλια βιομηχανική πόλη που δεν έχει να προσφέρει τίποτα εκτός από διανυκτέρευση. Τουλάχιστον από τα λίγα που είδαμε εμείς διασχίζοντας μέσα από το κέντρο!!

34χιλ μόνο μέχρι τα σύνορα με Γεωργία μένουν, αλλά δύσκολα λόγο συνθηκών!! Ο επίλογος όμως δεν έχει γραφτεί ακόμα!! 10χιλ περίπου πριν τα σύνορα πέφτουμε σε στρατιωτικό μπλόκο.. κατεβαίνουμε από την μηχανή, ελέγχουν διαβατήρια και ένας στρατιώτης με το διαβατήριο μου στα χέρια μου κάνει νόημα να τον ακολουθησω!!

Όταν λέω στην Μόνικα να έρθει μου δείχνουν μόνο έμενα και την Μόνικα να κάτσει στην θέση της!! Μπαίνουμε σε ένα μεταλλικό κοντέινερ με γραφείο μέσα και έναν υπάλληλο!! Ο στρατιώτης δίνει το διαβατήριο στον υπάλληλο και στέκετε έξω από την πόρτα του κοντέινερ με το δάκτυλο στην σκανδάλη. Δεν μπαίνει κανείς και δεν βγαίνει κανείς εννοείτε!! Εκεί σκέφτηκα κλαφτεμε μανούλες, λόγκοι, βουνά, ραχούλες!!!

Με υπερσύχρονα μηχανήματα ξεκινάμε την διαδικασία!! Το διαβατήριο βγαίνει φωτοτυπίες, στέκομαι σε κάμερα μπροστά και μου βγάζουν φωτογραφίες, και το κερασάκι στη τούρτα; Δακτυλικά αποτυπώματα ηλεκτρονικά όχι με μελάνι!! Και όχι ένα δάκτυλο!! Όλα τα δάχτυλα και των δυο χεριών, αλλά και οι παλάμες!! Ούτε Τσετσενος αυτονομιστής να ήμουν!! 30λ μέσα στο κοντέινερ με την Μόνικα έξω να έχει τρελαθεί από την αγωνία!! Μετά από όλα αυτά μου δίνουν το διαβατήριο και ανοίγουν την πόρτα να φύγω!!

Το μόνο καλό σε αυτή την καθυστέρηση είναι ότι είχε ελαττωθεί η βροχή… μετά από εδώ οδηγούμε πάνω στον περίφημο Ossetian Military Road μέχρι να μπούμε Γεωργία.. Ανάμεσα σε πανύψηλα βουνά μέσα σε φαράγγι αυτός ο δρόμος είναι το κάτι άλλο!! Ακόμα και με βροχή και χωμάτινα σημεία δεν μπαίνουν εμπόδιο στην φυσιολατρική οδηγικη απόλαυση που προσφέρει αυτό το ξεχωριστό κομμάτι γης!!!





Στάση πάνω στον δρόμο για τσιγάρο η Μόνικα και λίγο ξεκούραση αφού η βροχή έχει σταματήσει..







Μετά από μια μικρή πόλη φτάνουμε στα σύνορα της Οσσετίας και πέφτουμε σε μια μεγάλη ουρά από αυτοκίνητα πράγμα που δεν περιμέναμε, αφού γενικά δεν συναντήσαμε πολλά οχήματα μπροστά μας.



Το πρόβλημα ήταν ότι ήθελα να περάσω μπροστά πράγμα δύσκολο, γιατί ο καθένας έκανε ότι μπορούσε για να φτάσει πρώτος. Μια αναρχία επικρατούσε και είχαν φράξει τα οχήματα όλα τα περάσματα.. σλάλομ όπου μπορούσα, μέχρι που με είδε ένας με αυτοκίνητο και μου έκανε νόημα από πού είχε χώρο να περάσω!!

Όλα αυτά συνέβαιναν για τον αυστηρό έλεγχο που γίνονταν στα οχήματα. Εμείς μπήκαμε μπροστά τελικά και άνοιξε η μπάρα να περάσουμε. Να γιατί μηχανή!!! Ευτυχώς δεν αργήσαμε πολύ στα διαδικαστικά, και ξανά στον military.. χώμα, λάσπη, ποτάμι αριστερά μας, βουνά μπροστά μας και κάπου στο βάθος η Γεωργία!! Κι’όμως μετά από τόση ταλαιπωρία γουστάρουμε αφάνταστα που βρισκόμαστε εδώ!!





Ακόμα να δούμε σύνορα Γεωργίας οδηγώντας αρκετά χιλιόμετρα στο αμφιλεγόμενο κομμάτι ανάμεσα στις δυο χώρες!! Αυτό που βλέπουμε τώρα είναι οι ατέλειωτη ουρά από σταματημένες νταλίκες και αυτοκίνητα που πάνε για Οσσετία!!



Έχουν πιάσει το ένα ρεύμα κυκλοφορίας και υπάρχουν κάποιοι με αμάξια που μπαίνουν στο αντίθετο για να προσπεράσουν και να μπουν μπροστά!! Πολύ επικίνδυνο γιατί αναγκάζομαι να βγω εκτός δρόμου!! Ποιο ακραίο ακόμη είναι όταν περάσαμε τούνελ και το ίδιο γινόταν μέσα σε αυτό!!! Έμπαινα με μεγάλα φώτα και κορνάροντας συνέχεια!!!





Μιλάμε για πολύ νταλίκα!! Αυτοί θέλουν μέρες για να περάσουν σύνορα!!!

 

[Magelanos]

Ψιλό κίνηση μπροστά μας οπότε αυτό σημαίνει ότι φτάνουμε επιτέλους στο συνοριακό φυλάκιο της Γεωργίας!!





Και ναι είναι γεγονός βρισκόμαστε στον έλεγχο διαβατηρίων, που γίνεται ξεχωριστά για τους οδηγούς και τους επιβάτες. Οι επιβάτες των οχημάτων πάνε μέσα στο κτήριο, και οι οδηγοί στο κιόσκι όπου και γίνεται ο έλεγχος..

Πραγματικά μιλάμε για ολοκαίνουργιες εγκαταστάσεις συνόρων, αφού τα παλιά που βρίσκονται λίγο ποιο πάνω, είναι θαμμένα από κατολίσθηση, μιας ολόκληρης πλαγιάς βουνού!!! Τυχεροί που άνοιξαν και περνάμε. Γι’αυτό όλες αυτές οι νταλίκες!!! Μα καλά ακόμα και δύο μήνες πρέπει κάποιοι από αυτούς να βρίσκονται εδώ μέχρι να λυθεί το πρόβλημα με την καταστροφή.

Και πώς να μι γίνει ρε παιδιά σε αυτό το ορεινό και δύσβατο σημείο που βρίσκονται τα σύνορα!!! Οι καιρικές συνθήκες είναι καταστροφικές εδώ πάνω. Δεν μπορώ να φανταστώ τον χειμώνα τι γίνεται εδώ περά!!

Εδώ είναι το κτήριο που θάφτηκε το μισό από χώματα και λάσπη όταν κατέβηκε η πλαγιά του βουνού!!



Κι’εδώ φαίνετε η πλαγιά, που τσούλησε, με το εκκλησάκι να την γλυτώνει, σήμα κατατεθέν των συνόρων!!



Military Road εντος Γεωργίας πλέον!!!



Λίγο δύσκολος στην αρχή λόγο της καταστροφής που υπέστη, και μετά άσφαλτος και απόλαυση!!!



Και η νταλίκα συνεχίζει το ατέλειωτο φίδι!! Μόνο που τις σταματούν σε σχετικά καλά σημεία και τις αφήνουν μια, μια, όταν ποτέ ξεμπλοκάρει μπροστά. Δεν θα ήθελα με την καμία να ήμουν οδηγός σε μια από αυτές την συγκεκριμένη στιγμή!!









Κρύο πολύ θα έλεγα λες και βρισκόμαστε στα μέσα του χειμώνα!!! Το χιόνι ξεχωρίζει καλά στις κορυφές των βουνών!!!

 

[Magelanos]

Φτάνουμε επιτέλους στον προορισμό μας το ορεινό χωριό Gazbeki πρώην Stepantsminda.. παρκάρω στην κεντρική πλατεία σε ένα καφέ, για να μπούμε να ζεσταθούμε λίγο και να χρησιμοποιήσουμε ιντερνέτ για να βρούμε δωμάτιο..



Δεν προλάβαμε να ξεκαβαλησουμε από την μηχανή και μας πλησίασε ταρίφας, που είχε τουριστικό βανακι και μας ρώτησε σε αρκετά καλά αγγλικά αν θέλουμε δωμάτιο. Ξαφνιαστήκαμε, δειλιάσαμε και λίγο γιατί δεν ξέρουμε από ισοτιμία νομίσματος για να κάνουμε παζάρια, και γενικά άγνοια για τα πάντα.

Την ψυλλιάζεται και άλλος ένας και έρχεται και αυτός και αρχίζουν οι προσφορές. Οκ λέμε θα πάμε να δούμε στον πρώτο και αν δεν μας αρέσει θα έρθουμε στον δεύτερο. Μας είπε την τιμή και του είπαμε αν παίρνει ρωσικά λεφτά γιατί δεν έχουμε!! Όχι δεν και μας είπε ότι θα περάσουμε από ΑΤΜ για να κάνουμε. Τον ρωτάμε πόσο είναι το δωμάτιο σε ευρώ και είπε 12. Οκ λέμε και πάμε για ΑΤΜ. Βγάζουμε λεφτά και τον ακολουθαμε με την μηχανή για το σπίτι..

Αρχίζουμε να βγαίνουμε λίγο έξω από την πόλη και αυτό μας ανησυχεί γιατί θέλουμε κέντρο και όχι έξω από αυτό. Και το ακόμα ποιο αρνητικό είναι ότι ο δρόμος είναι χωμάτινος μέσα στην λάσπη!!



Όντως ερημιά δεν έχει τίποτα εδώ και θα χρειαστεί να πάμε προς κέντρο που είναι γύρω στα τριάμισι χιλιόμετρα από εδώ!!



Το βλέπει η Μόνικα περιμένοντας εγώ έξω, και όταν έρχεται μου λέει πάμε πίσω δεν αξίζει. Ένα παλιό άδειο δωμάτιο και παγωμένο!! Εντάξει δεν θα πάρουμε!!! Τον ευχαριστήσαμε και λέει μισό να πάρω τηλέφωνο τον άλλον που μας είχε δει να πάμε εκεί.. όντως μας πάει πάλι πλατεία στο κέντρο όπου περίμενε για να μας δείξει το δικό του..

Μπροστά πάλι αυτός πίσω εμείς και αμέσως σε ένα πλακόστρωτο δρόμο πάνω από την πλατεία, αριστερά σε έναν χωμάτινο και δεξιά σε ένα χωμάτινο στενάκι που κατέληγε σε μεταλλική συρόμενη πόρτα άυλης. Ανοίγει βάζω την μηχανή και με εξωτερική μεταλλική σκάλα ανεβαίνουμε στον δεύτερο όροφο της πέτρινης κατοικίας!! Αυτό μάλιστα..



Μπαλκονόπορτα αλουμινίου με διπλό τζάμι και μια θέα απίστευτη από μπροστά, αλλά και το δωμάτιο που μας έδωσε πίσω έχει τεράστιο παράθυρο με τα χιονισμένα βουνά μια ανάσα από εμάς!! Η ζέστη στο φουλ και του λέμε για μια βραδιά και θα σκεφτούμε για δεύτερη. Εντάξει λέει για μια βραδιά 15 ευρώ και αν θέλουμε δυο στα 12 όπως μας ζητούσε ο προηγούμενος. Μια χαρά αλλά γι’αυτό θα απαντήσουμε αύριο.

Σκεφτήκαμε ότι αν ο καιρός και αύριο είναι έτσι δεν θα πάμε πουθενά και δεν θα δούμε τίποτα. Έτσι δεν χρειάζεται δεύτερη διανυκτέρευση. Ξεκινάμε μια αναγνωριστική εδώ με τα πόδια και για να φάμε. Η μηχανουλα ξεκουράζετε στην αυλή..



Αυτή είναι η θέα από το μπαλκόνι μπροστά!!!



Αλλά και πίσω η θέα είναι μοναδική!!!



Και βέβαια με το βλέμμα καρφωμένο στον αυριανό στόχο την εκκλησία Gergetitrinity πάνω στο βουνό υπό την σκιά της κορυφής Gazpeki στα 5047 ύψος!!!



Συνεχίζουμε προς πλατεία, όπως ακριβώς ήρθαμε..
















Μετά από την μίνι αναγνωριστική βόλτα κατάληξη σε εστιατόριο, όπου ευχαριστηθήκαμε τοπικά εδέσματα!! Αλλά και ο κύβος ερριφθει στο αν θα κάτσουμε και αύριο.. Ότι και καιρό να έχει θα κάτσουμε άλλη μια βραδιά για ξεκούραση..

 

[Magelanos]

17-9-14 ΤΕΤΑΡΤΗ (GE- Gazbeki)

Αυτό τον απίστευτο καιρό αντικρίσαμε, και την θέα φυσικά από το μπαλκόνι.. η εκκλησία φαίνετε και από πίσω μέσα στα σύννεφα κρυμμένη η χιονισμένη κορυφή Gazbeki (5047m)!!! Πριν όμως αποφασίζουμε πως θα πάμε μέχρι εκεί.. πάμε στην πλατεία σε μαγαζί για καφεδάκι και πρωινό..





Τρεις τρόποι να προσεγγίσουμε τον στόχο μας έχουμε. Με την μηχανή αφού υπάρχει ένας χωμάτινος δρόμος, με αυτοκίνητο που θα μας πάει, η με τα πόδια!! Με την μηχανή λόγο φθαρμένου ελαστικού είπαμε να το αφήσουμε καλύτερα. Με αυτοκίνητο να μας πάνε όπως κάθε τουρίστα λέμε όχι, και μένει η επιλογή πόδια για να ξεπιαστούμε και λίγο από την οδήγηση..

Και ξεκινάμε..



Βλέποντας την πινακίδα και τα 6,4 χιλιόμετρα ανηφορικά μέχρι πάνω, μας έβαλε σε σκέψεις μήπως να αλλάξουμε τον τρόπο προσέγγισης!! Έλα μωρέ μασάμε; Πάμε σιγά, σιγά!!!







Μέχρι εδώ καλά ανάμεσα σε καλντερίμια με πανέμορφα πέτρινα σπίτια..





Μέσα στην τρελή χαρά με τον καιρό και με την φύση γύρω μας!!!



Και ξεκινάμε ανηφορικό μονοπάτι..



Και δώσε ανηφόρα!!!



Μετά από λίγο το χαμόγελο χάθηκε!!! (μήπως κάναμε μ@λ@κια; Χάχα) δεν είμαστε ορειβάτες οεο!!!





Όσο ανεβαίναμε όμως η θέα έκοβε την ανάσα!!



Και σήμανση στα βράχια!! Άντε λίγο ακόμα και φτάσαμε..





Φτάσαμε στο σημείο που προσεγγίζεις με όχημα. Τον δρόμο δηλαδή!!!



Καθόμαστε σε ένα σημείο να ξεκουραστούμε πριν μπούμε στην Gergetitrinity. Η θέα από εδώ απλά τα σπάει και δεν την χορταίνεις με τίποτα!!



Το Gazbeki από ψηλά..



Και ο Military Road όμως..

 

[Magelanos]

Ακόμα και ο ξενώνας που μένουμε φαίνεται από εδώ κάνοντας ζουμ στην φωτογραφική.!!



Καιρός να μπούμε και μέσα..





Πολύ όμορφα..

 

[Magelanos]

Ξεκινάμε την κατάβαση με τα πόδια εννοείτε!!!





Μοναδική εμπειρία και ιδιαίτερα με τον ποδαράτο τρόπο!!!







Φτάνουμε στο χωριό..







Μελλοντικός οδηγός WRC!!!



Ακόμα και καζίνο διαθέτει το Gazbeki!!!



Αλλά και τουρισμό αρκετό βλέποντας ένα γκρουπ ξένων!!!



Καταλήξαμε στην πλατεία στο γνωστό εστιατόριο που τιμήσαμε και χθες!! Και μάθαμε και τα μη θετικά μαντάτα από Βασίλη (Uriah Heep) κια Πασχάλη σχετικά με το λάστιχο ότι δεν γίνεται τίποτα. Έψαξαν, ρώτησαν, και τελικά δεν μπορεί να φύγει ασυνόδευτο δέμα για Τιφλίδα!! Κρίμα… ποιο πολύ στεναχωρήθηκα που είχα ζητήσει και μπουγάτσα Θεσσαλονίκης και δεν θα την έχω!!!

Τώρα πλέον και μετά από αυτό το κεφάλαιο εύρεσης ελαστικού κλείνει εδώ!! Πάμε και όσο αντέξει!!! Χαιρετούμε την όμορφο Καζμπεκι πρώην Stephantsminta…Καλό βράδυ!!

 

[Magelanos]

18-9-14 ΠΕΜΠΤΗ (GE-Tbilisi 160χιλ)



Πρωινό ξύπνημα να μην θέλεις να βγεις από τα σκεπάσματα!! Βροχή, κρύο, ομίχλη!! Τα καιρικά δεδομένα εδώ αλλάζουν μέρα με την μέρα. Άντε όμως οδήγα τώρα υπό τέτοιες συνθήκες!! Αλλά εδώ δεν θα μείνουμε άλλο και ετοιμαζόμαστε.



Military Road ξανά προς κάθοδο για πρωτεύουσα..



Τη ομορφιά ακόμα και με τέτοιες συνθήκες!!! Φαντάζομαι με καλό καιρό θα είναι απόλαυση η οδήγηση εδώ!!













Η ομίχλη δυσκολεύει κι’άλλο την οδήγηση!!





Φτάνοντας στο Russian Georgian Friendship Monument που το βρίσκεις δίπλα στον δρόμο, παραλίγο να το περάσουμε λόγο ομίχλης. Δεν βλέπαμε την τύφλα μας!!





Η θέα από δω είναι μοναδική όταν φυσικά δεν έχει ομίχλη!! Βουνά με φαράγγι και ποτάμι, κάτι για το οποίο δεν θα απολαύουμε σήμερα!! Μου θύμισε ακριβώς το ίδιο σκηνικό όταν το μακρινό 2006 είχαμε πάει Βόρειο Ακρωτήριο Νορβηγία!! Κρίμα…



Άντε να φεύγουμε!!



Τέτοιο σκηνικό χάσαμε από το μνημείο ποιο πριν!!

 

[Magelanos]

Και κατεβαίνουμε καιρός όμως; Τα βλέπεται!!!













Military Road χωρίς στρατιωτικά οχήματα τη σοι military θα ήταν!!!





Μια στάση για να ξεπιαστούμε, λίγο πριν από το δεύτερο αξιοθέατο πάνω στην πορεία μας..



Το Ananuri Κάστρο-Μοναστήρι πάνω στον Military κι’αυτό..

 

[Magelanos]

Κτισμένο τον 13ο αιώνα, πάνω στην τεχνητή λίμνη (Zhinvali) που σχηματίστηκε από το φράγμα στον ποταμό (Aragvi). Εντος των τειχών βρίσκεται η εκκλησία Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Ghvtismshobeli)..















Βγαίνοντας στο παρκινγκ συναντήσαμε αυτό το μικρό σκυλάκι!!!



Μιλάμε για δυο τετραγωνικά σκύλο χαχαχα…

Αλλά ακούγοντας και Ελληνικά από ένα γκρουπ που μόλις κατέβαιναν από πούλμαν.. Πιάσαμε κουβέντα!! Μετά από την ευχάριστη αυτή έκπληξη πατάμε μίζα και ξανά στον δρόμο..







Ακόμα κι’εδώ τόσο χαμηλά έχουν σταματήσει νταλίκες για τα σύνορα!!!!







Λίγο έξω από την πρωτεύουσα πλέον..



Μετά από ψάξιμο βρήκαμε ξενοδοχείο και αράξαμε λίγο.. Πρέπει να πάμε να φάμε κάτι και με τα πόδια πάμε προς κέντρο την πρώτη αναγνωριστική..





Αρκεστήκαμε μόνο στην εύρεση εστιατορίου και την κάναμε ταράτσα!!



Βράδιασε και επιστροφή στο ξενοδοχείο..

 

[Magelanos]

19-9-14 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ (GE-Tbilisi)

Κτισμένη στις όχθες του ποταμού Mtkvari και σε στρατηγικό σταυροδρόμι, Ευρώπης και Ασίας μας καλεί να την περπατήσουμε!!!

Ο καιρός όμως έχει άλλα σχέδια, βρέχει από χθες βράδυ και δεν σταματά. Αράζουμε ξενοδοχείο και βλέπουμε. Όταν έκοψε αποφασίζουμε να βγούμε. Το μετρό θα είναι το βοηθητικό μεταφορικό μέσο για σήμερα.





Πρώτη επίσκεψη σε μια από της δεκάδες Εκκλησιές της πόλης την Tsminda Sameba Cathedral … Αυτή η ορθόδοξη Εκκλησία είναι και η μεγαλύτερη της πόλης. Ξεχωρίζει από παντού!!











Από εδώ που είμαστε και κοιτάζοντας στην απέναντι πλευρά της πόλης, ξεχωρίζει αυτό!!



Το τεράστιο άγαλμα Kartlis Deda (Μητέρα Γεωργία), που φτιάχτηκε την δεκαετία του 60. Για πάμε όμως από κοντά να δούμε τι παίζει..











Πρωθυπουργική κατοικία!!!



Βλέποντας την φουτουριστική γέφυρα της Ειρήνης!! Κτίστηκε το 2010 με 150μ μήκος. Ενώνει την παλιά με την νέα πόλη.







Περπατάμε στο πάρκο που παρουσιάζει και αυτό έναν μοντέρνο χαρακτήρα!! Από εδώ θα πάρουμε το τελεφερίκ για το άγαλμα πάνω στον λόφο..

 

[Magelanos]

Η θέα από το τελεφερίκ μοναδική, αλλά εξίσου το ίδιο από τον λόφο. Όλη η πόλη πιάτο!!















Εδώ ακριβώς που βρισκόμαστε υπάρχει και το φρούριο Narikala το οποίο χρονολογείται από τον 4ο αιώνα και αποτελεί το αρχαίο σύμβολο άμυνας της πόλης.







Κατηφορίζουμε προς παλιά πόλη, στην περιοχή Abanotubani, στα ιαματικά λουτρά (με θείο). Στην περιοχή αυτή υπάρχουν πολλά υπόγεια λουτρά (τύπου χαμάμ) και είναι από τις πιο καλοδιατηρημένες γωνιές της παλαιάς πόλης. Επίσης υπάρχει και το μοναδικό τζαμί στην πόλη καθώς τα υπόλοιπα καταστράφηκαν το 1930.



Εδώ καθώς είδαμε μια παρκαρισμένη μηχανή, μας ήρθε πάλι στο μυαλό που βρίσκουν λάστιχα εδώ!!!



Έρχεται και ο αναβατής και η Μόνικα του κάνει την ερώτηση.. Εδώ στην πρωτεύουσα δεν υπάρχει τίποτα καινούριο και μόνο μέσο ιντερνέτ παραγγελία!! Το μόνο που υπάρχει είναι ένα παζάρι λίγο έξω από την πόλη με μεταχειρισμένα ανταλλακτικά για ότι όχημα θέλεις!! Εκεί λέει μπορεί να βρείτε κάτι. Θέλετε να πάτε να το κανονίσω; Το σκαφτόμαστε λίγο, ο καιρός δείχνει να χαλά πάλι, και θα επιστρέφαμε ξενοδοχείο. Και δεν πάμε;

Ωραία σταματά ένα ταξί κανονίζει την τιμή για να μην μας κλέψουν, τον ευχαριστήσαμε και ξεκινάμε!! Έξι χιλιόμετρα περίπου έξω από την πόλη με απίστευτη κίνηση και να έχουν ανοίξει οι ουρανοί. Μια αλάνα τεραστία με κοντέινερ, σαν νεκροταφείο ανταλλακτικών!!





Ψάχνοντας, ρωτώντας, και τρέχοντας λόγο βροχής με τα περισσότερα να είναι κλειστά λόγο ώρας, βρίσκουμε ένα που είχε!!! Ένα λάστιχο μεταχειρισμένο μα τόσο χάλια που είπα το δικό μου πρέπει να το πουλήσω εδω!!! Και άσε που έπρεπε να έρθουμε ξανά αύριο να το βάλουν γιατί αυτοί δεν τοποθετούν. Θα μας έστελναν αλλού. Εντάξει δεν το σκεφτήκαμε και πολύ, πάμε να φύγουμε από εδώ γρήγορα.

Με καθυστέρηση αρκετή και στάση σε ταχυφαγειο για να σταματήσει η βροχή, φτάνουμε στο κέντρο ξανά νύχτα με κατεύθυνση προς ξενοδοχείο..

 

[Magelanos]

20-9-14 ΣΑΒΒΑΤΟ (GE-Tbilisi)

Έχουμε βγάλει λέπια εδώ από την βροχή!! Έριχνε καρέκλες όλο το βράδυ αλλά και πρωί. Περιμένουμε να σταματήσει για να βγούμε..



Τελευταία μέρα σήμερα και χαλαρή βολτουλα στο κέντρο. Ακολουθούμε τον κεντρικό δρόμο a Rustaveli με τα εντυπωσιακά ογκώδη κτίρια σοβιετικού τύπου, ο οποίος καταλήγει στην πλατεία της Ελευθερίας.







Απέναντι ακριβώς από το Κοινοβούλιο βρίσκεται η εκκλησία Kashveti στην οποία στο παρελθόν γίνονταν ειδωλολατρικές τελετές. Τώρα γάμος γίνεται!!







Στο κέντρο της Πλατείας ορθώνεται το χρυσό άγαλμα του Αγίου Γεωργίου..









Ωραία μαγκιά!!!





Και επιστροφή ξενοδοχείο γιατί ο καιρός μας τα έχει κάνει τα νεύρα κρόσσια!! Μακάρι αύριο μην είναι έτσι που έχουμε αρκετά χιλιόμετρα επαρχιακού οδικού δικτύου..

 

[Magelanos]

21-9-14 ΚΥΡΙΑΚΗ (GE-Aspinza 265χιλ)



Κυριακή σήμερα με μια ονειρική μέρα από καιρικές συνθήκες από το πρωί!! Μας βρίσκει στην αυλή κάτω από τα δέντρα να παίρνουμε το πρωινό μας, και παρέα όμορφες χνουδωτές φατσουλες!!!



Και λόγο μέρας κίνηση στην πόλη δεν έχει. Οπότε η οδήγηση μέχρι να βγούμε από αυτήν γίνεται χωρίς άγχος. Και εκεί που ανοίγω λίγο γκάζι εντος της άδειας πόλης, παίρνει το μάτι μου στον καθρέφτη περιπολικό να είναι πίσω μου!!! Αμέσως κλείνω γκάζι και πάω με τα όρια. Με ακολουθησαν αρκετά, μέχρι να με προσπεράσουν αργότερα. Ουφ!!!

Βγαίνοντας έξω από την πόλη με καταπληκτικές συνθήκες οδήγησης.







Σήμερα χαράξαμε στον χάρτη την διαδρομή πάνω στον επαρχιακό Α303 με κατεύθυνση τις σπηλιές της Vardzia..







Πανέμορφη διαδρομή που έχει τα πάντα!!



Άλογα να τρέχουν δίπλα σας!



Πρόβατα να βόσκουν και αυτά δίπλα στον δρόμο!! Προσοχή μεγάλη με το ζωικό βασίλειο θέλει!!





Αλλά και χωριουδάκια περνώντας μέσα από αυτά..

 

[Magelanos]

Χωριό χωρίς αγελάδες γίνεται;



Και λίμνες όμως έχει!! Είπαμε τα σπάει η συγκεκριμένη διαδρομή!!







Και αλπικά λιβάδια!!







Σε ένα από τα πολλά χωριά πάνω στον δρόμο μας, πέφτουμε σε κίνηση!!!



Τι έγινε ρε παιδιά ατύχημα;



Όχι.. Μετά από πολλούς γάμους σε διάφορες χώρες, πέσαμε σε κηδεία..



Τι κάνουμε τώρα; Κορνάρουμε; Συνοδεία και εμείς τον εκλιπόντα στην τελευταία του κατοικία!! ζωή σε μας!!!