Ανέκδοτα

[maik900]

 

[maik900]

 

[maik900]

 

[maik900]

 

[maik900]

 

[maik900]

 

[maik900]

 

[maik900]

Ήταν μια μέρα ο Μανωλιός και κατέβηκε
στην πόλη να αγοράσει μια καμπαρντίνα.
Μπαίνει στο μαγαζί, αγοράζει την καμπαρντίνα και βγαίνοντας κουμπώνει κατά λάθος την κουμπότρυπα της πουκαμίσας με το κουμπί της καμπαρτίνας.
Προχωράει πιο κάτω και συναντάει το Μιχαλιό:
- Ε, ρε Μιχαλιό, τι κάνεις;
- Καλά είμαι, ορέ Μανωλιό. Ωραία καμπαρντίνα, αλλά.........
μωρέ πώς να στο πω, την έχεις κουμπώσει στραβά και αν πας στο χωριό θα σε κοροϊδεύουν!!
- Εμένα έτσι μ' αρέσει, και άντε και γ***σου!!!
Παρακάτω συνάντάει τον Σήφη.
- Ε, ρε Σηφαλιό, τι κάνεις;
- Καλά είμαι, ωρέ Μανωλιό. Ωραία καμπαρντίνα, αλλά μωρέ πώς να στο πω, την έχεις κουμπώσει στραβά και αν πας στο χωριό θα σε κοροϊδεύουν!!
- Εμένα έτσι μ' αρέσει, και άντε και γ***σου!!!
Φεύγει νευριασμένος ο Σήφης, και συναντά το Μιχαλιό. Συζητώντας λένε ότι συνάντησαν τον Μανωλιό, και μόλις του είπαν για την καμπαρντίνα τους έβρισε, και αποφασίζουν να πάρουν τηλέφωνο τον θείο του, να του το πει με τρόπο.
Φτάνοντας στο σπίτι ο Μανωλιός, χτυπάει το τηλέφωνο:
- Έλα ρε θείε, τι κάνεις;
- Τι να κάνω παιδί μου; Εδώ κάθομαι και προσπαθώ να τελειώσω μία μαντινάδα. Δεν έρχεσαι να πιούμε κάνα ρακί και να την τελειώσουμε μαζί;
Πάει ο Μανωλιός στον θείο του, και καθώς έπιναν ρακή, λέει ο Μανωλιός:
- Ρε θείε, πες μου την μαντινάδα.
Θείος: -Της καμπαρντίνας το κουμπί είναι του πουκαμίσου
Μανωλιός: - Όλοι γ****νται σήμερα, άντε και συ γ***σου

 

[maik900]

 

[maik900]

Ένας ηλικιωμένος γνώρισε μία κοπέλα αλλά μετά το τρίτο δεν αντέχει και πηγαίνει προσεκτικά με το μπαστουνάκι του και πηγαίνει στον γιατρό…
– Εκείνος του δείχνει να καθίσει και τον ενθαρρύνει να του πει ποιο είναι το πρόβλημά του.
– Οπότε ο ηλικιωμένος κύριες του λέει:
– Γιατρέ μου γνώρισα μια κοπέλα αλλά αντιμετωπίζω κάποια προβλήματα όταν πάω να το κάνω μαζί της.
– Πείτε μου τι πρόβλημα υπάρχει; τον ρωτάει ο γιατρός με περιέργεια.
– Θα σας πω…. Στο πρώτο είναι όλα καλά τα καταφέρνω! Στο δεύτερο αρχίζω να κουράζομαι και στο τρίτο πια…

μου πετάγεται η γλώσσα έξω και δεν μπορώ να πάρω ανάσα.
– Οπότε δεν μπορώ να προχωρήσω άλλο.

– Μα καλά πλάκα μου κάνετε; Για την ηλικία σας, τα πάτε τέλεια. Πόσων ετών είστε;
– Είμαι 87 …απαντάει ο ηλικιωμένος.
– Μια χαρά είστε και στέκεστε.
– Πολύ καλά μπράβο σας!

Ναι όμως …γιατρέ μου το πρόβλημά μου είναι ότι δεν φτάνω στο τέταρτο.
– Μήπως να με εξετάσετε;
– Να μου δώσετε χάπια;
– Τέλος πάντων τι με συμβουλεύτε να κάνω για να φτάνω στο τέταρτο;
Ακούστε με προσεκτικά κύριε… στην ηλικία που είστε… καλό να είναι να σταματάτε στο πρώτο.

Έξαλλος ο ηλικιωμένος κύριος πετάγεται επάνω λέγοντας:
Τι λέτε γιατρέ; αυτό δεν γίνεται!
– Η κοπέλα μένει στον τέταρτο και το κτήριο δεν έχει ασανσέρ.

– Αυτό σας εξηγώ τόση ώρα… ότι δεν φτάνω στον τέταρτο!

 

[maik900]

Ένας τύπος έκλαιγε ασταμάτητα. Γύριζε από τον ένα γιατρό στον άλλο για να βρει τι πρόβλημα έχει και δε μπορεί να σταματήσει να κλαίει…
Όταν κανένας γιατρός δεν ήταν σε θέση να τον βοηθήσει αναγκάστηκε να πάει και σε ψυχίατρο.

Ο ψυχίατρος αφού εξέτασε προσεκτικά το ιστορικό του, έβγαλε διάγνωση…
-Στερήθηκες το μητρικό γάλα όταν ήσουνα μωρό και τώρα, για να ξεπεράσεις το πρόβλημα σου πρέπει να θηλάσεις.

Ο τύπος αφού είδε κι απόειδε αποφάσισε να ζητήσει τη βοήθεια της κουμπάρας που ήτανε λεχώνα. Κτύπησε μια μέρα λοιπόν τη πόρτα της. Όταν αυτή άνοιξε έδειξε πολύ ανήσυχη που τον βρήκε στο κατώφλι της να κλαίει ασταμάτητα.

– Τι είναι αυτό που σου συμβαίνει κουμπάρε μου; Έλα να μου τα πεις όλα… γιατί με έχεις κάνει ν’ ανησυχώ… Μήπως συνέβηκε κάτι στη κουμπάρα; Πάθανε τίποτα τα παιδιά;
– Όχι , όχι κουμπάρα…. είναι που… δηλαδή…
Της εξήγησε τι του συμβαίνει και τι του είπε ο ψυχίατρος και στο τέλος γεμάτος δισταγμό της είπε:

– Μη με παρεξηγήσεις κουμπάρα… αλλά ξέρεις μόνο εσύ σκέφτηκα μπορείς να με βοηθήσεις… μα μη σκεφτείς τίποτα πονηρό… αν δεν ήμουνα αναγκασμένος…

– Μα τι λες τώρα κουμπάρε… αν δε ζητήσεις βοήθεια από τη κουμπάρα σου από πού θα τη ζητήσει ; Δόξα να έχει ο Ύψιστος έχω μπόλικο γάλα που φτάνει και για το παιδί και για σένα. Έλα στη κρεβατοκάμαρα και μη στεναχωριέσαι για τίποτα…

Τον οδήγησε μέσα… έβγαλε το σoυτιέν της και ο κουμπάρος έγειρε επάνω της κι άρχισε δουλειά.

Φωτιές άρχισαν να ανάβουν στο σώμα της κουμπάρας καθώς ο κουμπάρος δεν σταματούσε με τίπποτα… Του λέει λοιπόν…

– Κουμπάρε… ξέρεις ; Αν θέλεις και τίποτα άλλο μη διστάσεις… δεν είμαστε δα και ξένοι…

– Όχι , όχι κουμπάρα… ακόμη κι αυτό που κάνεις για μένα πολύ είναι… Δε θα το ξεχάσω ποτέ μου…

Και συνέχισε να θηλάζει αμέριμνος … ενώ η κουμπάρα «καιγότανε » και δεν άντεχε άλλο…

– Μα κουμπάρε , ξανά λέει τότε , μη ντρέπεσαι προς Θεού , ζήτα μου ό, τι άλλο θες… Δεν υπάρχει παρεξήγηση μεταξύ μας…

Τελικά ο κουμπάρος παίρνοντας θάρρος κι από τις προτροπές της , σήκωσε το κεφάλι του προς το μέρος της και της είπε:
– Αφού επιμένεις κουμπάρα, κι αφού δεν είναι ντροπή , κι αφού δεν υπάρχει και παρεξήγηση μεταξύ μας… θα ήθελα… ξέρεις… και ένα μπισκοτάκι μαζί με το γάλα μου…

 

[Aggelos 1969]

Πεθαίνει ένας τυπάκος και πάει καρφί κόλαση.
Εκεί που καθόταν του λέει ο σατανάς:

– Ρε συ πολύ σκυθρωπός φαίνεσαι.
Aπαντά ο τυπάκος εμβρόντητος:
– Ε όσο να ναι κόλαση – τι με περιμένει… αναθεωρώ τα λάθη που με έφεραν εδώ…
– Ίσως να μην είναι τόσο άσχημα όσο νομίζεις… Να σου πω, καπνίζεις;
– Ε, κανένα πακετάκι τη μέρα το κάπνιζα…
– Τις Δευτέρες έχουμε ημέρα καπνίσματος με τα καλύτερα τσιγάρα από όλο τον κόσμο -για καρκίνο μη φοβάσαι, ήδη νεκρός είσαι.
Ο τύπος ανασκουμπώνεται λίγο ανακουφισμένα…
– Πίνεις;
– Ε, όλο και κανά ουισκάκι χτύπαγα κάτω…
– Τις Τρίτες είναι μέρα ποτού, με τα καλύτερα και ποιο ακριβά ποτά του κόσμου. Για συκώτια μη φοβάσαι, νεκρός είσαι..
Ο τύπος παίρνει λίγο τα πάνω του πλέον!!
– Τζογάρεις;
– Για να είμαι ειλικρινής μετανιώνω που άφησα την οικογένεια μου στο δρόμο, εξαιτίας του πάθους μου για το καζίνο, αλλά ναι, τζογάριζα.
– Τετάρτες στρώνουμε χαρτάκι και όσοι θέλουν μπαρμπουτάκι – και να χρεοκοπήσεις στα @@ σου…
Ο τύπος τώρα μέσα του λέει: «Ρε, δεν είναι κι άσχημα, καλά που ήρθα εδώ… Σκέψου να ήμουνα στον παράδεισο και να μην με άφηναν να κάνω τίποτε από αυτά…»
– Κανά τσιγαριλίκι έκανες, πες αληθεια;
– Ναι, έπινα κανά ζωνιανιό που και που…
– Πέμπτες ημέρα ναρκωτικών, οι καλύτερες κόκες από Κολομβία, τα πάντα… Και να εθιστείς τι σε νοιάζει; Νεκρός είσαι.
Ο τύπος πλέον είναι με χαμόγελο πλατύ και στα όρια της ευτυχίας…
– Να σου πω, μεταξύ μας, τον έπαιρνες που και που από πίσω;
– Α, σατανά μου όλες τις αμαρτίες έχω κάνει, αλλά αυτό ΠΟΤΕ.
– Χμμμ… τότε οι Παρασκευές θα ναι ζόρικες…

 

[Aggelos 1969]

Ήταν τρεις ξανθιές που ήθελαν να γίνουν αστυνομικίνες.

Πάνε λοιπόν στην επιτροπή και ο εξεταστής λέει στην πρώτη:

– Αυτή είναι η φωτογραφίαενός υπόπτου. Πώς θα τον αναγνωρίσεις αν τον συναντήσεις στο δρόμο;

– Από το ότι έχει ένα μάτι, λέει η ξανθιά.
Τρελαίνεται ο εξεταστής και πριν την απορρίψει, της εξηγεί πως δεν έχει ένα μάτι, απλώς η φωτογραφία του υπόπτου έχει τραβηχτεί προφίλ.
Έρχεται η σειρά της δεύτερης ξανθιάς και ο εξεταστής την ρωτάει ακριβώς το ίδιο πράγμα, για να πάρει την απάντηση:
– Μπορώ να τον αναγνωρίσω από το ότι έχει ένα αυτί” και μη πιστεύοντας και στα δικά του αυτιά ο εξεταστής, την απορρίπτει και αυτή, λέγοντάς της ότι η φωτογραφία είναι προφίλ.
Μπαίνοντας και η τρίτη ξανθιά, εκνευρισμένος ο εξεταστής της λέει δείχνοντάς της τη φωτογραφία:
– Αυτός είναι ένας ύποπτος. Πώς θα τον αναγνωρίσεις αν τον συναντήσεις στο δρόμο; Και πρόσeξε να σκεφτείς καλά πριν απαντήσεις.
– Αυτό είναι πανεύκολο, λέει η ξανθιά και συνεχίζει. Ο ύποπτος φοράει σίγουρα φακούς επαφής!.
Ξαφνιασμένος ο εξεταστής και μη μπορώντας να καταλάβει από που προέκυψε αυτό το στοιχείο, τρέχει στα αρχεία για να δει αν η κοπέλα έχει δίκιο. Πράγματι! Ο ύποπτος φορούσε φακούς επαφής!
– Μα καλά, πώς το κατάλαβες; ρωτάει την ξανθιά.
-Είναι πολύ απλό, απαντά εκείνη. Με ένα αυτί και ένα μάτι δε μπορεί να φοράει γυαλιά!!!

 

[maik900]

 

[maik900]

 

[Panos76]

Ένας τύπος μπαίνει σε μπαρ κ ζητάει μπύρα Heineken.
Πίνει την πρώτη, συνεχίζει, στην δεύτερη, στην δέκατη κλπ, ώσπου γίνεται λιώμα.
Βγαίνοντας από το μπαρ δεν έχει κουράγιο να επιστρέψει σπίτι του.
Βρίσκει ένα παγκάκι κ πέφτει αναίσθητος για ύπνο.
Ενώ κοιμάται, τον βλέπει ένας περαστικός κ βρίσκει τρόπο να του τον σφυρίξει.
Την άλλη μέρα το ίδιο σκηνικό.
Μπύρες Heineken, μεθύσι, ύπνος σε παγκάκι, σφύριγμα από τον ίδιο περαστικό.
Το σκηνικό επαναλαμβάνεται για 5 νύχτες το ίδιο.
Την έκτη νύχτα μπαίνει ξανά ο τύπος στο μπαρ, αλλά δεν παραγγέλνει Heineken.
Αλλάζει μάρκα κ παραγγέλνει Amstel.
Παραξενεύτηκε ο μπάρμαν κ τον ρωτάει γιατί άλλαξε μάρκα.
Ο τύπος τότε απαντά προβληματισμένος..
"Καλές είναι οι Heineken, αλλά μάλλον για μένα δεν κάνουν.
Με πειράζουν.
Όποτε πίνω από δαυτες, την άλλη μέρα με πονάει ο κ...λος μου"!!

 

[giamar]

Ένας τύπος μπαίνει σε μπαρ κ ζητάει μπύρα Heineken.
Πίνει την πρώτη, συνεχίζει, στην δεύτερη, στην δέκατη κλπ, ώσπου γίνεται λιώμα.
Βγαίνοντας από το μπαρ δεν έχει κουράγιο να επιστρέψει σπίτι του.
Βρίσκει ένα παγκάκι κ πέφτει αναίσθητος για ύπνο.
Ενώ κοιμάται, τον βλέπει ένας περαστικός κ βρίσκει τρόπο να του τον σφυρίξει.
Την άλλη μέρα το ίδιο σκηνικό.
Μπύρες Heineken, μεθύσι, ύπνος σε παγκάκι, σφύριγμα από τον ίδιο περαστικό.
Το σκηνικό επαναλαμβάνεται για 5 νύχτες το ίδιο.
Την έκτη νύχτα μπαίνει ξανά ο τύπος στο μπαρ, αλλά δεν παραγγέλνει Heineken.
Αλλάζει μάρκα κ παραγγέλνει Amstel.
Παραξενεύτηκε ο μπάρμαν κ τον ρωτάει γιατί άλλαξε μάρκα.
Ο τύπος τότε απαντά προβληματισμένος..
"Καλές είναι οι Heineken, αλλά μάλλον για μένα δεν κάνουν.
Με πειράζουν.
Όποτε πίνω από δαυτες, την άλλη μέρα με πονάει ο κ...λος μου"!!

Παλιό αλλά καλο

 

[esel]

Ένας τύπος μπαίνει σε μπαρ κ ζητάει μπύρα Heineken.
Πίνει την πρώτη, συνεχίζει, στην δεύτερη, στην δέκατη κλπ, ώσπου γίνεται λιώμα.
Βγαίνοντας από το μπαρ δεν έχει κουράγιο να επιστρέψει σπίτι του.
Βρίσκει ένα παγκάκι κ πέφτει αναίσθητος για ύπνο.
Ενώ κοιμάται, τον βλέπει ένας περαστικός κ βρίσκει τρόπο να του τον σφυρίξει.
Την άλλη μέρα το ίδιο σκηνικό.
Μπύρες Heineken, μεθύσι, ύπνος σε παγκάκι, σφύριγμα από τον ίδιο περαστικό.
Το σκηνικό επαναλαμβάνεται για 5 νύχτες το ίδιο.
Την έκτη νύχτα μπαίνει ξανά ο τύπος στο μπαρ, αλλά δεν παραγγέλνει Heineken.
Αλλάζει μάρκα κ παραγγέλνει Amstel.
Παραξενεύτηκε ο μπάρμαν κ τον ρωτάει γιατί άλλαξε μάρκα.
Ο τύπος τότε απαντά προβληματισμένος..
"Καλές είναι οι Heineken, αλλά μάλλον για μένα δεν κάνουν.
Με πειράζουν.
Όποτε πίνω από δαυτες, την άλλη μέρα με πονάει ο κ...λος μου"!!

Ξέρω έναν που πίνει Heineken....δεν έχει διαμαρτυρηθεί για κάτι τέτοιο....εκτός κι αν μου το κρύβει η σιγανοπαπαδιά.....

Στάλθηκε από το SM-N975F μου χρησιμοποιώντας Tapatalk

 

[giamar]

Ξέρω έναν που πίνει Heineken....δεν έχει διαμαρτυρηθεί για κάτι τέτοιο....εκτός κι αν μου το κρύβει η σιγανοπαπαδιά.....

Στάλθηκε από το SM-N975F μου χρησιμοποιώντας Tapatalk

Μάλλον δεν πίνει τόσες πολλες

 

[maik900]

Ο μπάρμαν βρίσκεται στο μαγαζί του, όταν ξαφνικά η πόρτα ανοίγει δυνατά και τέσσερις πανέμορφες ξανθιές μπαίνουν μέσα, φωνάζοντας, πανηγυρίζοντας και τσιρίζοντας.

Πηγαίνουν στην μπάρα, παραγγέλνουν 5 μπουκάλια σαμπάνια και δέκα ποτήρια και κάθονται σε ένα μεγάλο τραπέζι.



Οι φελλοί ανοίγουν και τα ποτήρια γεμίζουν με αφρώδη οίνο, καθώς τραγούδια και χαρές πλημμυρίζουν το μαγαζί, ενώ φωνάζουν όλες μαζί: «51 μέρες, 51 μέρες, 51 μέρες».

Πολύ σύντομα, τρεις ακόμη ξανθιές καταφθάνουν, παίρνουν τις θέσεις τους στο τραπέζι και τα τσουγκρίσματα συνεχίζουν καθώς και τα τραγούδια τους: «51 μέρες, 51 μέρες, 51 μέρες»

Δύο ακόμη εμφανίζονται σε λίγο και οι φωνές ανεβαίνουν σε ένταση: «51 μέρες, 51 μέρες, 51 μέρες»

Τελικά, η δέκατη ξανθιά έρχεται στο τραπέζι με μια φωτογραφία κάτω απο το χέρι της. Κατευθύνεται προς το τραπέζι, τοποθετεί την μεγάλη φωτογραφία στην μέση του και όλες μαζί αρχίζουν να ξαναφωνάζουν θριαμβευτικά: «51 μέρες, 51 μέρες, 51 μέρες»

Πηδάνε και χορεύουν γύρω γύρω και χτυπάνε τα χέρια τους και χειροκροτούν φωνάζοντας και πάλι: «51 μέρες, 51 μέρες, 51 μέρες». Σκέτο πανηγύρι.

Ο μπαρμαν δεν μπορεί να αντισταθεί στην περιέργειά του και πλησιάζει στο τραπέζι τους.

Εκεί στην μέση του τραπεζιού βρίσκεται ένα παιδικό παζλ. Φτάνοντας κοντά τους, ρωτάει τη μιά απο αυτές:

– Τι γίνεται εδώ; Γιατί όλες αυτές οι γιορτές και οι πανηγυρισμοί;

Η ξανθιά που είχε φέρει μαζί της το παζλ, πετάγεται και λέει:

– Ολοι λένε ότι οι ξανθιές είναι χαζές και κάνουν πλάκα μαζί μας. Ετσι, αποφασίσαμε να βάλουμε τα πράγματα στην θέση τους. Δέκα απο εμάς μαζευτήκαμε, αγοράσαμε αυτό το παζλ και το συναρμολογήσαμε. Στο πλάι του κουτιού γράφει «Από 2-4 χρόνια», αλλά εμείς το στήσαμε ολόκληρο σε μόνο 51 ημέρες.

 

[dikoukos]

Ξέρω έναν που πίνει Heineken....δεν έχει διαμαρτυρηθεί για κάτι τέτοιο....εκτός κι αν μου το κρύβει η σιγανοπαπαδιά.....

Στάλθηκε από το SM-N975F μου χρησιμοποιώντας Tapatalk

Μα γιαυτο της πινει

 

[Aggelos 1969]

Είναι ένας τύπος που έχει μανία με τις μηχανές και θέλει ν' αγοράσει μια Harley Davidson.
Ψάχνει σε όλα τα περιοδικά με μικρές αγγελίες, βάζει κι αυτός αγγελία και στο τέλος βρίσκει μία σε πολύ καλή τιμή. Πάει τη βλέπει, μιλάμε καλοδιατηρημένη, η μηχανή να δουλεύει τούρμπο, ούτε μια γρατζουνιά και το χρώμα της, σαν καινούριο.
- Θα σου πω ένα μυστικό, του λέει ο παλιός ιδιοκτήτης, όταν βρέχει να την αλείφεις με βαζελίνη και δεν θα ξεθωριάσει ποτέ το χρώμα.
Ο τύπος κατευχαριστημένος την αγοράζει, την καβαλάει κάνει τις βόλτες του κι επιστρέφει στο σπίτι.
Το ίδιο βράδυ, η κοπελιά του τον καλεί για πρώτη φορά σε δείπνο με τους δικούς της. Παίρνει λοιπόν τη μηχανή και πάει σπίτι της.
Η κοπέλα με το που τον υποδέχεται του λέει:
- Αγάπη μου, μην ανησυχείς που δεν θα μιλάει κανένας. Εδώ στο σπίτι το έχουμε έθιμο όποιος μιλήσει πρώτος να πλένει τα πιάτα. Κάνε κι εσύ το ίδιο να μην τα πλύνεις εσύ.
Μπαίνει λοιπόν στο σπίτι και βλέπει παντού βρώμικα πιάτα. Στην κουζίνα, στο διάδρομο, στο χωλ ακόμα και στα υπνοδωμάτια.
Στο σπίτι δε όλοι μα όλοι σιωπηλοί, άχνα δε βγάζανε.
Τρώνε σιωπηλοί το ορεκτικό, το κυρίως πιάτο, τη σαλάτα, τα μεζεδάκια, τρώνε το γλυκό τους, αλλά απόλυτη σιωπή.
Σκέφτεται ο νεαρός:
- Μα σοβαρά τώρα δεν πρόκειται να μιλήσει κανείς τους; Για να δούμε!
Παίρνει την κοπέλα την πετάει στον καναπέ και την περιποιείται καλά μπροστά στους δικούς της χωρίς αυτοί να πουν κουβέντα.
Βλέπει τότε και τη νεαρή θεία της κοπέλας, τη βάζει κι αυτή στον καναπέ και την περιποιείται μια χαρά. Αχνα και πάλι.
Βλέπει τότε την ώριμη αλλά καλοδιατηρημένη μαμά της κοπέλας, την βάνει κι αυτή κάτω και της πετάει τα μάτια όξω.
Κι ενώ σερβίρεται ο καφές, πάντα εν μέσω απόλυτης σιωπής, αλλά και έκδηλης αμηχανίας λόγω της τροπής που πήραν τα πράγματα, ακούγεται μια δυνατή βροντή. Κοιτάει ο φίλος μας από το παράθυρο, βλέπει πως ο καιρός είναι έτοιμος για βροχή οπότε βγάζει από τη τσέπη του τη βαζελίνη κι ετοιμάζεται να βγει να αλείψει τη μηχανή. Σηκώνεται τότε ο πατέρας και λέει:
- Ε, όχι φτάνει, θα τα πλύνω εγώ τα γ**ημένα πιάτα σήμερα!!!!

 

[Aggelos 1969]

Ο Παπαδόπουλος ήταν ένας πολύ άτυχος στρατιώτης, αφού εν μέσω της θητείας του, του ήλθε η απρόσμενη είδηση του θανάτου του αδελφού του.
Ο Λοχαγός αναθέτει το σκληρό καθήκον της αναγγελίας του θανάτου στον Λοχία....
Ο Λοχίας μια και δυο, παίρνει τα μικρόφωνα του στρατοπέδου και ανακοινώνει:
- Καλείται ο στρατιώτης Παπαδόπλος, να παρουσιασθεί στον Λόχο του, διότι πέθανε ο αδελφός του!...
Περιττό να πούμε ότι από το σοκ της αναγγελίας ο Παπαδόπουλος λιποθύμησε και χρειάσθηκε να μεταφερθεί στο αναρρωτήριο για τις πρώτες βοήθειες ... Ο Λοχαγός αγρίεψε τον Λοχία για τον απότομο τρόπο που το είπε, αλλά το κακό είχε γίνει...
Μετά από ένα μήνα, πεθαίνει και η αδελφή του Παπαδόπουλου, ο Λοχαγός αναθέτει το άγγελμα του θανάτου πάλι στον Λοχία, ο οποίος πρωί-πρωί, μετά το "ημιανάσ"και "προϊσοχίου" καταλήγει:
- Α! ... και να μην το ξεχάσω Παπαδόπλε, πέθανε η αδελφή σου!.....
Πάλι λιποθυμίες ο Παπαδόπουλος και πάλι παρατηρήσεις ο Λοχαγός, αλλά βεβαίως το κακό είχε γίνει και ο Λοχαγός έριξε νερό στο κρασί του και δεν τιμώρησε τον Λοχία...
Μετά από ένα μήνα το κακό τριτώνει και πεθαίνει και η μητέρα του στρατιώτη Παπαδόπουλου. Και αυτή τη φορά ο Λοχίας αναλαμβάνει το πικρό καθήκον, αφού όμως έχει δεχθεί και τις νουθεσίες του Λοχαγού.
Αυτή τη φορά βγάζει αναφορά τον Παπαδόπουλο για να πάρει άδεια. Σαλταρισμένος ο Παπαδόπουλος από τα χτυπήματα της μοίρας, βλέπει ως βάλσαμο στον πόνο του τις μέρες άδειας που κανόνισε ο Λοχίας, αλλά, μετά τα καθιερωμένα "Στρατιώτης Παπαδόπουλος, λαμβάνω την τιμή να σας αναφέρω ότι αιτούμαι πενθημέρου αδείας", ο Λοχαγός αυτή τη φορά του λέει:
- Και έπρεπε να βγείς στην αναφορά παιδί μου Παπαδόπουλε για να πας στην κηδεία της αδελφής σου;.....
Ξερός ο Παπαδόπουλος και αυτή τη φορά, ενώ ο Λοχαγός από την τσαντίλα του που τον εξέθεσε ο Λοχίας, ρίχνει και του Λοχία πέντε μέρες φυλακή! ...
Φαίνεται ότι ο νόμος του Μέρφυ είχε προσβάλει τον Παπαδόπουλο, αφού μετά από ένα μήνα και ο Πατέρας του Παπαδόπουλου, εκπνέει....
Το συνταρακτικό νέο το μαθαίνει πρώτος ο Λοχαγός, αισθάνεται απαίσια και καλεί τον Λοχία να του αναθέσει το θλιβερό καθήκον .....
- Αυτή τη φορά Λοχία δεν θέλω κανένα λάθος, γιατί θα σε χώσω στο κρατητήριο για όλη την θητεία σου!....
- Μη φοβάστε κ. Λοχαγέ και το έχω μάθει το μάθημά μου! ...τον διαβεβαιώνει ο Λοχίας, και πράγματι καλεί συγκέντρωση Λόχου:
Αφού όλος ο Λόχος συντάσσεται, ο Λοχίας τους λέει:
- Προσέξτε τι θα σας πω μην κάνετε λάθος! .... Όσοι έχετε Πατέρα, να κάνετε ένα βήμα μπροστά!....
Πράγματι όλοι οι στρατιώτες κάνουν μπροστά ένα βήμα, οπότε ο Λοχίας μπήζει μια φωνή:
- Που πα ρε Παπαδόπουλεεεε!......

 

[maik900]

Σ’ ένα χωριό της Κρήτης κάνουν προξενιό μία πολύ όμορφη αλλά λίγο χαζούλα κοπέλα με έναν νέο απ’ το δίπλα χωριό. Η μάνα της την συμβούλευε πως θα μιλήσει του γαμπρού μήπως και δεν το καταλάβει πως δεν στροφάρει πολύ:
«Να του μιλάς αργά και καθαρά»
«Ω ρε μάνα και τι θα του λέω;»
«Να, θα τον ρωτήσεις τι δουλειά κάνει, τι του αρέσει να τρώει και τέτοια γενικά πράγματα»
«Εντάξει» λέει αυτή.

Τη μέρα τώρα του τραπεζιού κάθεται η νεαρή μαζί με τον νεαρό και τον ρωτάει:
«Τσι φακές τσι τρως;»
«Τσι τρώω» λέει εκείνος.
«Ααα, να σου κάνω εγώ τσι φακές με τη δάφνη να κουζουλαθείς!» τ’ ανταπαντάει αυτή.
Χάρηκε αυτός που ήταν νοικοκυρά η νύφη, ήταν κι όμορφη και την καλόβλεπε…
«Το γιουβέτσι το τρως;» τον ξαναρωτά αυτή.
«Το τρώω» της απαντάει εκείνος..
«Ααα, να σου κάνω εγώ το γιουβέτσι στον ξυλόφουρνο να κουζουλαθείς!» του ξανά λέει αυτή.
Αυτός τώρα, κάτι άρχισε να καταλαβαίνει και μαγκώθηκε.

Η μάνα της που τα παρακολουθούσε όλα, την πάει πιο κει και της λέει:
«Μην του λες του γαμπρού όλο για φαγητά θα τον χάσουμε. Όμορφη είσαι, κάνε του καμιά πονηρή κουβέντα να τον γλυκάνεις για να μείνει….»
«Εντάξει» λέει αυτή.

Κάθεται εκείνη ξανά δίπλα στον γαμπρό και μετά από λίγο τον ρωτάει:
«Το γ@μήσι σ’ αρέσει;»
«Μ’ αρέσει, λέει εκείνος.» και έλαμψαν τα μάτια του
«Αααα, να σε γ@μήσει ο ξάδερφος μου ο Μανόλης να κουζουλαθείς…!!!»

 

[maik900]