Βαλκάνια, με ολίγη από Αυστρία και ..........."σαν τους Δολομίτες δεν έχει"

[stathis]

Το εφετινό ταξιδιωτικό, υπήρχε στο μυαλό από το 2017, που είχαμε την πρώτη επαφή με τους Δολομίτες............τότε , σαν πρωτάρηδες, αναλωθήκαμε σε ένα τρελό τρέξιμο να προλάβουμε όσο περισσότερα πάσσα και τελικά χάσαμε πολλές ομορφιές από την περιοχή και είχαμε ακυρώσει και την επίσκεψή μας στο Grossglockner. Ήταν λοιπόν μια καλή ευκαιρία , να συνδυάσουμε αυτήν την περιοχή με κάποιες βαλκανικές χώρες και να "γράψουμε" έναν κύκλο που δεν θα είχε καθόλου καράβια. Ξεκίνησε η προετοιμασία αρκετά νωρίς( από τον Νοέμβριο του '25), βγήκαν οι διαδρομές, βγήκαν και όλες οι εναλλακτικές για κάθε διαδρομή που ίσως "στράβωνε" για κάποιο λόγο, τέλη Φλεβάρη είχαν οριστικοποιηθεί και όλες οι διαμονές(πάντα με δωρεάν ακύρωση) και απλά περιμέναμε να περάσει ο καιρός, ψάχνοντας για "διαμαντάκια" που ίσως θα προσθέταμε στο τελικό πρόγραμμα. Ο καιρός περνούσε , Μάιο ο τελικός έλεγχος και service στην μηχανή, τακτοποίηση εγγράφων και αποσκευών κλπ ..............................και κάπως έτσι έφτασε η ώρα της αναχώρησης!!!!!
Η πρώτη μέρα περιελάμβανε 650 διαδικαστικά χιλιόμετρα αυτοκινητόδρομου και νωρίς το μεσημέρι φτάνουμε στην Νις(Σερβία)...............είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Σερβίας και πήρε το όνομά της από τον ποταμό Νισάβα. Απαραίτητη η επίσκεψη στο Φρούριο της Νις με το τεράστιο πάρκο του και βόλτες στην πλατεία King Milan και στον πεζόδρομο Obrenoviceva που είναι γεμάτος από καφέ, μπαρ, φαγάδικα κλπ
ΥΓ Κατά τη διάρκεια των Νατοϊκών βομβαρδισμών το 1999, η Νις δέχθηκε 40 επιθέσεις.





Την επόμενη μέρα, αποχαιρετήσαμε την όμορφη Νις και συνεχίσαμε για την επόμενη στάση όπου και θα περνούσαμε 2 μέρες.........μια πόλη με μεγάλη ιστορία, με τα σημάδια του πολέμου ανεξίτηλα, με τα δυο ποτάμια της που της δίνουν ένα διαφορετικό χρώμα, με έντονη "ζωή" μέρα και νύχτα, μια πόλη που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τις μεγάλες ευρωπαικές πρωτεύουσες.........μάλλον , αυτές έχουν να ζηλέψουν κάτι από αυτήν..............ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ !!!!!!
ΥΓ ένας προορισμός για όλα τα βαλάντια

 

[stathis]

Επόμενη στάση, Λιουμπλιάνα............λίγο ο ποταμός Λιουμπλιάνικα που την διασχίζει, λίγο οι δράκοι, λίγο η αρχιτεκτονική των κτιρίων και γυρίζει ο χρόνος πολλά χρόνια πίσω! Χαρακτηριστικό της πόλης οι γέφυρες του ποταμού. Οι "τρεις γέφυρες"( έργο του Σλοβένου "Γκαουντί", Joze Plecnik), η Γέφυρα του Δράκου και λίγο πιο κάτω «Η Γέφυρα του Χασάπη», που τα ζευγαράκια κλειδώνουν την αγάπη τους , γεμίζοντάς την με λουκέτα. Την κεντρική πλατεία κοσμεί το άγαλμα του Εθνικού ποιητή της Σλοβενίας, Preseren. Όλα αυτά βρίσκονται στην σκιά του μεσαιωνικού κάστρου της πόλης που κουβαλά την δική του ιστορία μέσα στον χρόνο και λίγο πιο πέρα το πάρκο Tivoli, ένα πάρκο που καλύπτει μεγάλο μέρος του κέντρου της πόλης και εντυπωσιάζει με τα ψηλά δέντρα του, τα καλοσχεδιασμένα μονοπάτια του, καθώς και τα πολυάριθμα έργα τέχνης που το διακοσμούν(μάλλον δεν έχουν ανακαλύψει το τσιμέντο).
Tips:
Το φαγητό στα καταστήματα που βρίσκονται στο κέντρο , είναι "τσιμπημένο", οι μπίρες πολύ πιο οικονομικές από την Ελλάδα και όταν απομακρυνθείς από το κέντρο μπορείς να φας οικονομικά.....επίσης , οικονομικά μπορείς να φας από τα S/M.
Το νερό είναι πόσιμο και πουθενά δεν σου πλασάρουν το εμφιαλωμένο!
Τα ξενοδοχεία είναι ακριβά, τα διαμερίσματα πιο οικονομικά και για να περιέχουν parking (για την μοτο), πρέπει να μείνεις πιο έξω .........στα 4 με 5 χλμ. Οι συγκοινωνίες είναι άψογες και δεν αντιμετωπίσαμε κανένα θέμα.
Το κέντρο της παλιάς πόλης είναι γεμάτο με πολύ αξιόλογα Hostel, για όσους επιθυμούν κάτι πιο εναλλακτικό και οικονομικό!
ΥΓ Για να φτάσουμε μέχρι την Λιουμπλιάνα, διασχίσαμε από άκρη σε άκρη(αυτοκινητόδρομο) 4 χώρες και την Ελλάδα. Βόρεια Μακεδονία, Σερβία, Κροατία, Σλοβενία. Σε ποιότητα δρόμου (οδόστρωμα, παρκίδες κλπ), 1η είναι η Σερβία και ακολουθούν με τη σειρά, Σλοβενία, Κροατία, Ελλάδα, Βόρεια Μακεδονία...........σε διόδια και καύσιμα, είμαστε με διαφορά οι ακριβότεροι ............γιατί είναι διαφορετικό να είσαι Έλληνας!

ΥΓ1 Οι αυτοκινητόδρομοι τελείωσαν.....μετά από δυο μέρες στην Λιουμπλιάνα , ξεκίνησαν οι "ομορφιές"

 

[stathis]

Και κάπου εδώ, άρχισαν τα ωραία.............Αφήσαμε πίσω μας την Λιουμπλιάνα και τους δράκους της και ξεκινήσαμε την ανάβαση προς τις Ιουλιανές Άλπεις...........Vrsic Pass(1620 μ.), Fort Kluže, Passo di predil(1156μ.), Lago del Predil και κατάληξη στην όμορφη Kranjska Gora. Απαραίτητη και μια χαλαρή βολτούλα με τα πόδια, μέχρι την λίμνη Jasna.........όνειρο!!!!!!!
ΥΓ Στην Kranjska Gora, μείναμε στο Hotel Alpina, στο οποίο είχα κάνει κράτηση σε τιμή προσφοράς από τον Φεβρουάριο(μέσω Booking)..........άνετο και ασφαλές parking και πρωινό. Το πρωινό είχε μπουφέδες σε τρεις διαφορετικές αίθουσες, ξεκινούσε από τις 7μιση και έτρωγες όσο άντεχες μέχρι τις 10μισή..........ΕΠΟΣ..........δυστυχώς στις 9 (το αργότερο )έπρεπε να έχουμε φύγει

 

[stathis]

Το ημερολόγιο έδειχνε 19 Ιούνη και ξημέρωσε μια ηλιόλουστη μέρα , κάτι πολύ σημαντικό για τον προορισμό μας...............το πρόγραμμα περιλάμβανε μεγάλα υψόμετρα που για να τα απολαύσεις, χρειάζεται να έχεις σύμμαχο τον καιρό. Για αρχή, περάσαμε στην Αυστρία, μέσω του Wurzenpass (1.073μ.) που αποτελεί μια ιστορική διάβαση που σήμερα είναι γνωστή κυρίως για τη γραφική διαδρομή, τις απότομες κλίσεις και τη θέα προς τις Άλπεις. Συνεχίσαμε από τους επαρχιακούς Β111 και Β110 και μέσα από μια πανέμορφη διαδρομή φτάσαμε στο σταθμό διοδίων του Grossglockner High Alpine Road...........η ημερήσια διαδρομή για μοτοσυκλέτα στοιχίζει 36,50 ευρώ, αλλά και 100 να στοίχιζε θα άξιζε και με το παραπάνω!!!!!! από εκεί και μετά ξεκινά η ΜΑΓΕΙΑ........πρώτα , επίσκεψη στο Kaiser-Franz-Josefs-Höhe (2369μ.) για να δούμε σπό κοντά ότι απέμεινε από τον διάσημο παγετώνα Pasterze (είναι ο μεγαλύτερος παγετώνας στην Αυστρία σε μήκος (8,3 χιλιόμετρα το έτος 2006), αλλά και σε ολόκληρες τις Ανατολικές Άλπεις. Η έκτασή του είναι 18,5 τετρ. χιλιόμετρα το 2006, αλλά δυστυχώς μειώνεται. Αμέσως μετά το πέρασμα Hochtor(2504μ.) και για κερασάκι στην τούρτα στο Fuscher Torl 2 ,στα 2428μ..................μιλάμε για μια διαδρομή 48 χλμ. που σε αφήνει με το στόμα ανοιχτό σε κάθε μέτρο του, σε κάθε στροφή του..............για να χορτάσουμε την διαδρομή όσο περισσότερο γινόταν , κινηθήκαμε μπρος-πίσω και μετά το Lienz ανεβήκαμε προς το Passo Stalle sta 2052μ. για να αφήσουμε την Αυστρία και να μπούμε στην Ιταλία. Το συγκεκριμένο passo , έχει μια ιδιαιτερότητα .......λόγω του πολύ στενού δρόμου στην ιταλική πλευρά, υπάρχει φανάρι που ρυθμίζει την κίνηση.
00'–15' κάθε ώρας: επιτρέπεται η διέλευση από την Αυστρία προς την Ιταλία .
15'–30': κόκκινο και στις δύο κατευθύνσεις, ώστε να αδειάσει το στενό τμήμα του δρόμου.
30'–45' κάθε ώρας: επιτρέπεται η διέλευση από την Ιταλία προς την Αυστρία.
45'–00': ξανά κόκκινο και στις δύο κατευθύνσεις.
Επιπλέον, ισχύουν περιορισμοί:
Απαγορεύεται η διέλευση λεωφορείων, οχημάτων άνω των 3,5 τόνων, οχημάτων με ρυμουλκούμενο και οχημάτων με ύψος άνω των 3 μ.
Επίσης πολύ όμορφο πέρασμα με περισσότερο αλπικό τοπίο από την πλευρά της Αυστρίας και ένα παραμυθένιο δάσος από την πλευρά της Ιταλίας.

 

[stathis]

Μπαίνοντας Ιταλία, κατευθυνθήκαμε προς Valdaora και συγκεκριμένα σε ένα αγρόκτημα στο οποίο είχαμε κανονίσει την διαμονή μας για για τα επόμενα 3 βράδια.............αγρόκτημα σε μια καταπράσινη πλαγιά και απέναντι δάσος και άγριες κορυφές.......μόνο η Χάιντι έλειπε για να συμπληρωθεί το αλπικό παζλ...........πραγματικά ,μόνο η Χάιντι, γιατί η βροχή μας συνόδευσε για όλο το βράδυ...........ευκαιρία για ξεκούραση!
Την επόμενη μέρα, ξεκινήσαμε για Corvara, μέσα από ένα σχετικά άγνωστο passo, το Passo Furcia(1879μ.), όμορφο και σύντομο και λίγο πριν φτάσουμε στην Corvara, μια συμπαθέστατη "καραμπινιέρα" μας κόβει τον δρόμο και μας λέει να γυρίσουμε πίσω.............ποδηλατικός γύρος.......συνηθισμένο σε αυτά τα μέρη. Ευτυχώς , είχα προετοιμάσει την διαδρομή του προγράμματος και με αντίθετη φορά , οπότε no problem...........πάντως κάποιους αγίους τους έμπλεξα στην κουβέντα με την αστυνομικό, πάντα με χαμόγελο!
Επιστροφή προς Bruneck και αριστερά στο Piccolino για το πρώτο passo της ημέρας........Passo delle Erbe (1987μ.) με πολύ απότομο ανέβασμα, άθλιο οδόστρωμα και φυσικά τρομερή θέα. Επόμενη στάση η περιβόητη Chiusa , μια όμορφη κωμόπολη με μεσαιωνικά κτίρια και το μοναστήρι "Monastero di Sabiona" που αποτελεί σημείο αναφοράς. Βόλτες , καφές, ξεκούραση και μετά..............Passo Sella (2218μ.)

, Passo Fedaia (2057μ.)

, επίσκεψη σε ένα διάσημο και πολύ εντυπωσιακό φαράγγι (Serrai di Sottoguda), Passo Campolongo (1875μ.)

, σύντομη επίσκεψη στην Corvara και φαγητό στο όμορφο χωριό La Villa............γεμάτη μέρα και με βροχερά διαστήματα , αλλά......................................σαν τους Δολομίτες..............

 

[stathis]

η επόμενη μέρα είχε καταπληκτικό καιρό και αρκετή ρομαντζάδα................λίμνες, λίμνες , λίμνες....................και φυσικά ορεινά περάσματα, κάποια για δεύτερη συνεχόμενη μέρα

ΥΓ τα περάσματα Sella- Pordoi- Gardena- Campolongo αποτελούν τον διασημότερο μοτοσυκλετιστικό κύκλο, Sellaronda. Σε δυο μέρες περάσαμε όλα αυτά τα περάσματα , (το Sella και το Campolongo από δυο φορές) και πιστέψτε με , όσες φορές κι αν τα περάσεις , κάθε φορά τα βρίσκεις διαφορετικά , κάθε φορά και πιο όμορφα.............παραφράζοντας την γνωστή ατάκα, "ε ναι , σαν τους Δολομίτες δεν έχει".............απλά, η εποχή του "πάμε να στρίψουμε" έχει τελειώσει οριστικά. Τις μέρες που βρεθήκαμε εκεί, ανακοινώθηκαν από την αστυνομία 3 θανατηφόρα (με μοτοσυκλέτα) και 35 αφαιρέσεις αδειών οδήγησης. Ειδικά τα Σαββατοκύριακα, οι μοτοσυκλέτες είναι εκατοντάδες, τα αυτοκινούμενα και τα λεωφορεία πάρα πολλά και τα ποδήλατα χιλιάδες.

 

[stathis]

Είχε φτάσει η στιγμή που θα αποχαιρετούσαμε τους Δολομίτες και θα ακολουθούσαμε πορεία ανατολικά ..................ένα τελευταίο πέρασμα από αυτήν την αγαπημένη περιοχή ήταν απαραίτητο. Κινηθήκαμε παράλληλα με την συνοριογραμμή Ιταλίας -Αυστρίας με σκοπό να περάσουμε το Passo S. Antonio στα 1489μ. ,αλλά οι Carabinieri είχαν διαφορετική άποψη......δρόμος κλειστός

..........δεν χάσαμε λοιπόν την ευκαιρία και αλλάζουμε πορεία για να δούμε ξανά την Lago di Misurina και από εκεί να επισκεφτούμε τα πανέμορφα Vigo di Cadore και Laggio di Cadore. Αμέσως μετά, μέσα από μια ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ διαδρομή και πολλές φουρκέτες

, σκαρφαλώσαμε σε δύο ακόμη περάσματα..... Sella di Razzo - 1760μ. και Sella di Rioda 1800μ. ...........φουρκέτες ξανά-μανά, Lago di Sauris και το τεράστιο όσο και τρομακτικό Tunnel della Diga που αποτελεί ιστορικό έργο που χρονολογείται από το 1941! Στη συνέχεια και αφού έχουμε περάσει προς τις Καρνικές Άλπεις, συναντάμε ένα ακόμη πέρασμα, το Passo del Pura στα 1425μ. Κατεβαίνοντας από τα υψόμετρα και καθώς πλησιάζαμε προς το Udine, νιώσαμε για τα καλά το κύμα καύσωνα που ταλαιπωρούσε την δυτική Ευρώπη. Ξαφνικά περάσαμε σε θερμοκρασίες άνω των 35-36 βαθμών, οπότε η autostrada ήταν μονόδρομος μέχρι τα παράλια.
ΥΓ Sella di Razzo - Sella di Rioda.......δυο περάσματα back to back, μόνο για ψαγμένους, μακριά από την δαιμονισμένη κίνηση των "must".............

 

[stathis]

Προς το παρόν, η περιήγηση σε βουνά είχε τελειώσει. Επόμενος σταθμός Τεργέστη........η ευρωπαική πρωτεύουσα του καφέ!!
Φτάσαμε στο διαμέρισμα, τακτοποιήσαμε το Versys στο υπόγειο παρκινγκ και κάναμε μια σύντομη συζήτηση με τον οικοδεσπότη μας , τον Enrico, για τα αξιοθέατα της πόλης και τα μυστικά της..........
-"έχετε έρθει ξανά στην Ιταλία?"
*"πολλές φορές"
-"θα δείτε μια διαφορετική Ιταλία, την ομορφότερη!!!!"
γέλια και σκέψεις του στυλ "αν δεν παινέψεις το σπίτι σου......"
Στην Τεργέστη υπάρχει μια "κλασσική" Ιταλία , με τις μεγάλες πλατείες , τους πεζόδρομους , τα διάφορα καφέ κλπ, κλπ
Υπάρχει όμως και μια άλλη Ιταλία.........δεν θα δεις να πίνουν στα όρθια και αγχωμένα το espresso τους.....θα δεις ανθρώπους να διαβάζουν ήσυχα την εφημερίδα τους, να μιλάνε δυνατά με την παρέα τους, να γελάνε , να ζουν σε μια απόλυτη χαλαρότητα.........θα τους δεις όλους καλοντυμένους να κάνουν την βόλτα τους και να διασκεδάζουν με τους μουσικούς του δρόμου ή να πίνουν το κρασί τους σε καλόγουστα στέκια ............θα βιώσεις την διαφορετική κουλτούρα του καφέ και θα κάνεις προσπάθειες να μάθεις, τι σημαίνει η φράση «capo in b» που θα ακούσεις να παραγγέλνουν τακτικά οι ντόπιοι..........στην Τεργέστη πίνουν δύο φορές περισσότερο καφέ από τον συνολικό μέσο όρο κατανάλωσης της Ιταλίας, ο οποίος είναι ήδη εξαιρετικά υψηλός. (Ο κάθε ενήλικας καταναλώνει 10 κιλά κόκκων καφέ ετησίως και η πόλη αποτελεί τον βασικό προμηθευτή καφεΐνης σε ολόκληρη τη Μεσόγειο).
Τελικά, λέτε να είχε δίκιο ο Enrico?

 

[stathis]

Έπειτα από την Τεργέστη, με τις "μπαταρίες" γεμάτες, βγήκαμε ξανά στους δρόμους.........επόμενος προορισμός ο περίφημος D8 Adriatic Road και δυο μονοήμερες στάσεις σε Σπλιτ και Κότορ για να δούμε αυτές τις όμορφες πόλεις και για να σπάσει η διαδρομή, πριν πάρουμε πάλι τα βουνά ................δυστυχώς, ο D8 δεν είναι "αυτό που νομίζεις".....και μου έρχονται στο μυαλό , τα γραφόμενα κάποιου φίλου και συντρόχου, που λίγες μέρες πριν , έλεγε, ότι στην εποχή των media , ο κάθε ένας με μια φωτογραφική ή μια κάμερα, δημιουργεί προσδοκίες και προορισμούς απλά για τα "like".................... και για να ξεκαθαρίσω λιγάκι τα λεγόμενα....................είναι μια διαδρομή σαν να λέμε "Ιτέα -Ναύπακτος" .........παραθαλάσσια στο μεγαλύτερο μέρος της , με κάποια σημεία εντυπωσιακά που το βουνό κατεβαίνει απότομα και καταλήγει σε γκρέμια, με πάρα πολλά τουριστικά θέρετρα, χωρίς καμιά γραφικότητα(σαν να λέμε Σύβοτα, Πάλαιρος κλπ), γεμάτη κάμερες και με "όρια" που αγγίζουν το "μας πρήξατε τα @@@@@@@"..............20, 30, 40, 60 και σε 20 μέτρα ξανά-μανά 20, 30, 40 ............και μιλάμε για διαδρομή μεγάλη που με αυτές τις ταχύτητες και την κίνηση από αυτοκινούμενα και Γερμανούς που έχουν πιει τα μπιρόνια τους, δεν τελειώνει με τίποτα............μπόνους σε όλο αυτό , ο καύσωνας και οι διάτρητες γκορντούρες(τρομάρα μας)!
Καταλαβαίνετε λοιπόν, ότι αυτή η διαδρομή (προσωπική άποψη) σίγουρα δεν είναι "must" , όπως την παρουσιάζουν οι διάφοροι ινφλουένσερ ,εγχώριοι και μη και για να μην φανώ άδικος , θα ήταν πραγματικά μια αρκετά καλή διαδρομή , το φθινόπωρο ή νωρίς την άνοιξη, χωρίς ζέστη και τόσους τουρίστες. Επίσης, αν κάποιος διαθέτει αρκετό χρόνο και θέλει να συνδυάσει και κάποια βουτιά στην θάλασσα και να ξοδέψει και δυο-τρεις μέρες σαν τουρίστας, δεν είναι άσχημα και σίγουρα είναι πιο οικονομικά από τα ελληνικά νησιά(και όχι μόνο), που απλά σε παραλίες είναι ασυναγώνιστα!
Σπλιτ: πολύ όμορφο, με το Παλάτι του Διοκλητιανού να αποτελεί το σημείο αναφοράς, έντονη νυχτερινή ζωή και πολύ κόσμο........μια μέρα είναι αρκετή για την παλιά πόλη και τα αξιοθέατα.
Κότoρ: Π Α Ν Ε Μ Ο Ρ Φ Ο ..........το κάστρο του ονειρεμένο, όμορφα μαγαζιά, πολύς κόσμος, ατέλειωτα στενά για βόλτα, πολύ εντυπωσιακή μορφολογία της περιοχής. Δυο ή τρεις μέρες είναι αρκετές (αποκλειστικά για το Κότορ). Τι δεν μας άρεσε στο Κότορ..............οι τύποι, ανακάλυψαν το εύκολο χρήμα του τουρισμού και χτίζουν άναρχα , παντού και χωρίς κανένα σχεδιασμό.......αν συνεχίσουν έτσι (ζήλεψαν μάλλον από εμάς), θα κάνουν τον τόπο τους ένα σίχαμα και τίποτα περισσότερο.......κρίμα , μακάρι να καταλάβουν σύντομα το λάθος!
ΥΓ ανέφερα πιο πάνω την διαδρομή "Ιτέα- Ναύπακτος"........η σύγκριση την αδικεί ........είναι πιο όμορφη και πιο εντυπωσιακή διαδρομή!

 

[stathis]

Κατά την διάρκεια της προετοιμασίας του ταξιδιού, η χώρα που μας είχε δημιουργήσει τις μεγαλύτερες προσδοκίες, ήταν το Μαυροβούνιο.........είχαμε ακούσει πολλά, είχαμε δει ακόμη περισσότερα. Η πρώτη εντύπωση , δεν ήταν αυτό που περιμέναμε..........εντάξει , πολύ όμορφο το Κότορ, αλλά κάτι δεν πήγαινε καλά. Το επόμενο πρωί ξεκινήσαμε για την διάσημη διαδρομή Kotor Serpatine..........ε, δεν τρελάθηκα κιόλας ........στενό ανέβασμα με πολλές φουρκέτες και σε κάποια σημεία φανταστική θέα προς τον κόλπο του Κότορ...............όμορφη αλλά όχι αυτό που περίμενα σύμφωνα με όσα είχα μάθει.............η αλήθεια είναι ότι υπήρξε ένας εκνευρισμός............οι αρχές είχαν διαφημίσει παντού, ότι από 1η Ιουνίου, από 9 μέχρι 2(αν θυμάμαι καλά) θα επιτρεπόταν μόνο το ανέβασμα και από 2 μέχρι το απόγευμα , το κατέβασμα. Πως είπατε?????? στα παπάρια τους οι Μαυροβούνιοι και καλά έκαναν γιατί σήμανση δεν βρήκαμε πουθενά, ούτε και αστυνόμευση............συναντήσαμε τουλάχιστον 20 αυτοκίνητα στο αντίθετο ρεύμα , πράγμα που ήταν και επικίνδυνο (άντε να ανεβαίνεις το δίχως αύριο λόγω μονοδρόμησης και ξαφνικά........). Στη συνέχεια και πηγαίνοντας για το Τσέτινιε, μας πετάγεται ένας απίθανος τύπος από το πουθενά, χωρίς κανένα διακριτικό και μας ζητά 5 ευρώ το άτομο γιατί λέει μπαίνουμε σε εθνικό πάρκο.......χωρίς να ξέρω αν λέει αλήθεια ή ψέματα, του λέω ευγενικά να πάει να γ@@@θεί και γυρίζω προς Νίκσικ...........και κει που πηγαίνουμε από μια ολοκαίνουργια και πλατιά δρομάρα με τα όσα-τόσα, χωρίς καμιά σήμανση , ο δρόμος γίνεται μονοπάτι του ενός οχήματος..............αυτό ήταν? αμ δε...........στη συνέχεια κάναμε μια εντουράδα 16 χλμ. με το Versys τριβάλιτσο γιατί κάποιοι σε αυτή την χώρα μετατρέπουν τους δρόμους σε εργοτάξιο χωρίς να ενημερώνουν με τα απαραίτητα σήματα τους περαστικούς...........παραλίγο να κάνουμε και μεροκάματο στα έργα.........μόλις βγήκαμε από το εργοτάξιο και αφού μιλήσαμε με ένα ζευγάρι γερμανών που επίσης είχαν σοκαριστεί, λέω στην Νίκη......" αν το Μαυροβούνιο συνεχίσει έτσι, αύριο φεύγουμε για Σερβία..........
Ευτυχώς , η συνέχεια δεν είχε απρόοπτα (τα υπόλοιπα απρόοπτα την επόμενη μέρα) και κινηθήκαμε βόρεια προς το Piva canyon, μέσα από μια πολύ όμορφη διαδρομή..............................P I V A canyon, P I V A canyon..........όποιος δεν έχει πάει, πρέπει να πάει ......όποιος έχει πάει, πρέπει να πάει ξανά...............ΕΠΟΣ!!!!!!!!!!!!!! Μια διαδρομή που ακολουθεί την πορεία του ποταμού Piva ή της τεχνητής λίμνης Piva, όπως θέλετε πείτε το, μέσα από αμέτρητα τούνελ, γέφυρες και βράχια που κόβουν την ανάσα!!!!!!!!! Τελειώσαμε? όχι βέβαια...........επιστροφή (αν συνεχίσεις η διαδρομή σε βάζει στην Βοσνία) προς Εθνικό πάρκο Durmitor............ΜΑΓΕΙΑ !!!!!!!!!!!! χάνεις τα λόγια , δεν μπορείς να συγκεντρώσεις το μυαλό για να περιγράψεις αυτό που βλέπεις......ΜΑΓΕΙΑ !!!!!!!!!
ΥΓ Ο δρόμος κατά μήκος του φαραγγιού περιλαμβάνει 56 χειροποίητα τούνελ σκαμμένα απευθείας μέσα στον βράχο.
ΥΓ1 Φράγμα Mratinje: Ένα από τα υψηλότερα φράγματα στην Ευρώπη, το οποίο στέκεται επιβλητικά πάνω από την άβυσσο του φαραγγιού.
ΥΓ2 Piva Canyon είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά φυσικά αξιοθέατα στο δυτικό Μαυροβούνιο, σμιλεμένο από τον ποταμό Πίβα ανάμεσα στα βουνά Maglić, Volujak και Pivska Planina. Έχει μήκος περίπου 33 χιλιόμετρα και βάθος που φτάνει έως και τα 1.200 μέτρα. Το 1975, η κατασκευή του φράγματος Mratinje (ύψους 220 μέτρων) μετέτρεψε ένα μεγάλο μέρος του φαραγγιού στην τεχνητή Λίμνη Πίβα

 

[stathis]

η επόμενη μέρα στο Μαυροβούνιο είχε στο πρόγραμμα το Durmitor ring (την νότια πλευρά του για δεύτερη φορά ), την γέφυρα Tara και το απόγευμα περπάτημα στην "Μαύρη Λίμνη"

Και πάλι είχαμε απρόοπτα , κάποια διασκεδαστικά και κάποια εκνευριστικά..............στα διασκεδαστικά, στενές επαφές με αγελάδες που δεν έφευγαν από τον δρόμο με τίποτα και αναγκαστικά κάναμε σλαλομ ανάμεσά τους............στα εκνευριστικά τώρα................κάποια διάνοια (μάλλον μεταγραφή από το επιτελικό κράτος), αποφάσισε να ρίξει καινούργια πίσσα ,Σάββατο πρωί, σε περίοδο αυξημένης κίνησης, χωρίς σήμανση (μόνο ένας τύπος που φώναζε machine-machine, μέσα από το αυτοκίνητο και έκανε νόημα με τα χέρια, να πάμε σιγά). Κάποια στιγμή βρεθήκαμε 4-5 μηχανάκια να έχουμε βγει έξω από τον δρόμο όσο μπορούσαμε και δίπλα μας να περνά το φορτηγό που έριχνε την πίσσα, από πίσω το μηχάνημα που την έστρωνε και στο τέλος ο κύλινδρος. όταν ξεκινήσαμε στην αχνιστή άσφαλτο, βουλιάζαμε σαν σε άμμο

. Εννοείται ότι το εισιτήριο* για την είσοδο στο Εθνικό πάρκο είχε πληρωθεί κανονικά και χωρίς προειδοποίηση.............τεσπα............κομμάτια να γίνει , σε αποζημιώνει η ομορφιά του Εθνικού πάρκου και ξεχνάς κάθε αναποδιά!
* Για την είσοδο στο Εθνικό πάρκο Durmitor, στο φαράγγι Piva και στην Μαύρη Λίμνη, υπάρχει εισιτήριο. 5 ευρώ ανά άτομο για το Durmitor και 1 ευρώ ανά άτομο για το Piva. Το εισιτήριο ισχύει για μια μέρα (24ωρο) και ισχύει και για την Μαύρη Λίμνη (αν πάτε την ίδια μέρα). ΔΕΝ πετάτε το εισιτήριο γιατί μπορεί να σας ζητηθεί και κατά την έξοδο από το εθνικό πάρκο.
--Αυτοί που σε σταματούν για έλεγχο εισιτηρίων , πολλές φορές δεν φέρουν κανένα διακριτικό (ότι ανήκουν σε κάποια υπηρεσία)και μένεις να σκέφτεσαι αν σε δουλεύουν ή όχι.
--Το καθεστώς που επικρατεί για τα εισιτήρια είναι εντελώς θολό .........την Παρασκευή που κάναμε το Piva και το μισό Durmitor ring, δεν βρήκαμε κανέναν έλεγχο , δεν βγάλαμε κανένα εισιτήριο.......το Σάββατο μας σταμάτησαν για να βγάλουμε εισιτήριο και στην έξοδο πετύχαμε και έλεγχο.

Συνοψίζοντας , το Μαυροβούνιο είναι μια πανέμορφη και φιλόξενη χώρα.............σε κάποια θέματα δεν υπάρχει καμιά οργάνωση και όλα δείχνουν στην τύχη , στον αυτόματο πιλότο (κάτι μου θυμίζει).........αυτό μπορεί να έχει τα καλά, αλλά έχει και τα κακά του...............................

 

[stathis]

Η ώρα της επιστροφής είχε φτάσει.............διασχίσαμε την δυτική Σερβία διαδικαστικά, κάναμε μια διανυκτέρευση ακόμη στην Νις για την απαραίτητη ξεκούραση και την επόμενη το πρωί κατηφορίσαμε για Ελλάδα.............................7 χώρες, 5000χλμ., αυτοκινητόδρομοι, ποτάμια, λίμνες, ορεινά περάσματα, φαράγγια, παγετώνες, άνθρωποι, κουλτούρες, κούραση, βροχή, καύσωνες...................17 μέρες περιπλανώμενοι στα Βαλκάνια, την Αυστρία και τους Δολομίτες, γιατί...............ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΔΡΟΜΟΣ!!!!!!!!

Να είμαστε όλοι καλά, πάντα όρθιοι και να ταξιδεύουμε
ΥΓ για το 2027, να μας έχει ο Θεός καλά, 3 project έχουν αρχίσει να ετοιμάζονται ................. να δούμε που θα μας στείλει εφέτος η πυξίδα μας!!!

 

[Dimitris Amaliada]

Η ώρα της επιστροφής είχε φτάσει.............διασχίσαμε την δυτική Σερβία διαδικαστικά, κάναμε μια διανυκτέρευση ακόμη στην Νις για την απαραίτητη ξεκούραση και την επόμενη το πρωί κατηφορίσαμε για Ελλάδα.............................7 χώρες, 5000χλμ., αυτοκινητόδρομοι, ποτάμια, λίμνες, ορεινά περάσματα, φαράγγια, παγετώνες, άνθρωποι, κουλτούρες, κούραση, βροχή, καύσωνες...................17 μέρες περιπλανώμενοι στα Βαλκάνια, την Αυστρία και τους Δολομίτες, γιατί...............ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΔΡΟΜΟΣ!!!!!!!!

Να είμαστε όλοι καλά, πάντα όρθιοι και να ταξιδεύουμε
ΥΓ για το 2027, να μας έχει ο Θεός καλά, 3 project έχουν αρχίσει να ετοιμάζονται ................. να δούμε που θα μας στείλει εφέτος η πυξίδα μας!!!View attachment 66438View attachment 66438

Πάντα τέτοια να έχετε..
Να ταξιδεύει η ψυχή και το κορμί σε όμορφες διαδρομές..
Άντε τώρα ανοιχτε τους χάρτες για την επόμενη..

 

[stathispatras]

Πανέμορφες διαδρομές εξαιρετικη αφήγηση.Ευχαριστουμε για την παρουσίαση.Μας θύμησες τά νιάτα μας πού περιπλανιωμασταν εκεί πάνω.Σου εύχομαι από καρδιάς με το καλό και στο επόμενο

Στάλθηκε από το 2201117TY μου χρησιμοποιώντας Tapatalk

 

[g.b.spyropoulos]

Μπράβο Στάθη.
Εξαιρετικό ταξίδι με τρομερές εικόνες και πάνω από όλα οι περιγραφές σου μας ταξίδεψαν σε μέρη για αρκετούς από εμάς γνωστά.
Να είστε καλά, να γυρνάτε τον κόσμο με ασφάλεια και να απολαμβάνετε το κάθε χιλιόμετρο..

 

[wheelboy]

Μπράβο Στάθη!

πάντα τέτοια!!!

 

[esel]

Αντε και στο επομενο Σταθη και που ξερς μπορει καποια στιγμή να συμπεσουμε ...
Μπραβο για την περιγραφή σου και για το μνημονικό σου ρε θηρίο...

Στάλθηκε από το SM-N975F μου χρησιμοποιώντας Tapatalk

 

[gaslion]

Μπράβο στο ζεύγος!

 

[dikoukos]

Μπράβο Στάθη φοβερές διαδρομές μαγευτικά τοπία με το καλό η επόμενη

Στάλθηκε από το 2201117SY μου χρησιμοποιώντας Tapatalk

 

[stelios62]

Ωραίο ταξιδιωτικό Στάθη , ευχές για τα επόμενα.

 

[Caesarsk]

Βολτάρα.

 

[ibar]

17 ήμερες... μωρε μπράβο! δυνατο δίδυμο!

 

[maik900]

Φοβερη Ταξιδαρα φιλε παντα τετοια

 

[Sapiokaravo]

Δηλωνω συμμετοχη για το επομενο, να εχεις να πεις μια κουβεντα με καποιον βρε Σταθη...........

 

[maik900]

Δηλωνω συμμετοχη για το επομενο, να εχεις να πεις μια κουβεντα με καποιον βρε Σταθη...........

Εσυ μη ξανοιγεσαι μη σε στειλη ξεκαλοκαιριο 15 μερες η Σταυρουλα στη ταρατσα