Στα Ανατολικά της Αφρικής

[2 travel on motorcycle]

Και ήρθε η ώρα να περάσουμε στην Κένυα
Όση ώρα ο Κώστας έκανε τα διαδικαστικά είχα την ευκαιρία να πιάσω κουβέντα με πολλούς Κενυάτες . Μου πρότειναν μέρη για να επισκεφτούμε και με ρώταγαν για την Ελλάδα .
Εδώ χρειάστηκε να δείξουμε και τα πιστοποιητικά εμβολιασμού για κίτρινο πυρετό για να μπούμε στην χώρα .
Η Κένυα μας άρεσε από την πρώτη στιγμή . Είχε τρομερή φασαρία και κίνηση αλλά και μια ζωντάνια που μπορούσε να σε παρασύρει . Σε αυτό το μικρό εστιατόριο βρήκαμε τηγανιτές πατάτες που είχαμε να φάμε καιρό και πήραμε από 2 μερίδες .

Για άλλη μια φορά περνάμε τον Ισημερινό ...

Και συνεχίζουμε το δρόμο μας γύρω από τη λίμνη .

Όταν φτάνουμε στο δωμάτιο είναι απόγευμα και οι βάρκες έχουν αρχίσει να γεμίζουν την Βικτώρια .

Την άλλη μέρα ήρθε η ώρα για το service .


Μόλις κάναμε στάση μαζεύτηκε κόσμος και αφού τους κεράσαμε σύκα που είχαμε από την Ελλάδα βρήκαμε ευκαιρία για κουβέντα .

 

[2 travel on motorcycle]

Η σημερινή μέρα ήταν μια από αυτές που θα τη θυμόμαστε για καιρό . Προορισμός μας ήταν το πάρκο Masai Mara. Είχαμε σχεδιάσει μια διαδρομή που θα μας οδηγούσε σε ένα κατάλυμα στις παρυφές του πάρκου μέχρι το σημείο που επιτρέπονται μοτοσυκλέτες .

Ξεκινήσαμε νωρίς μια διαδρομή μέσα από οικισμούς με τη βοήθεια του gps . 2 ώρες αργότερα όμως το gps μας οδήγησε σε χωράφια . Είχαμε 2 εναλλακτικές ή να γυρίσουμε πίσω και να πάμε στο πάρκο από έναν κεντρικότερο δρόμο που σήμαινε ότι δεν θα προλαβαίναμε να φτάσουμε στο πάρκο ή να προσπαθούσαμε με το χάρτη και ρωτώντας τους ντόπιους να φτάσουμε στον προορισμό μας . Επιλέξαμε το δεύτερο .

Στην αρχή διασχίζαμε χωριά που μπορεί να μην είχαν δρόμους είχαν όμως βενζινάδικα

Σύντομα ο δρόμος έγινε δύσκολος αφού οι βροχές των προηγούμενων ημερών είχαν χαλάσει μεγάλα κομμάτια του .

Ακολουθούσαμε τους ντόπιους που χρησιμοποιούσαν μονοπάτια

Και σιγά σιγά προχωράγαμε .

Είχε ζέστη και μας είχε τελειώσει το νερό .
Κάποια στιγμή βρήκαμε αυτόν τον οικισμό και χαρήκαμε γιατί υπήρχε ένα παντοπωλείο . Όμως δεν είχε νερό ... Ετσι ξεδιψάσαμε με αναψυκτικά .
Κάποια στιγμή μετά από πολλές ώρες καταλάβαμε ότι πλησιάζαμε στο πάρκο αφού δίπλα μας έβοσκαν ζώα .



Και φτάσαμε 50 χλμ πριν το πάρκο σε έναν από τους χειρότερους δρόμους της ημέρας , κατάκοποι αλλά ευτυχισμένοι . Μέχρι που άρχισε να βρέχει ... Και έβρεξε πολύ... είμαστε μόνο 10 χιλιόμετρα από το ξενοδοχείο αλλά οι πέτρες γλιστράνε απίστευτα . Πηγαίνουμε όσο πιο σιγά μπορούμε . Στρίβουμε για τα τελευταία 7 χλμ αλλά ο δρόμος που θα μας οδηγούσε στο ξενοδοχείο απλά δεν υπάρχει . Το μόνο που υπάρχει είναι ένα βουνό λάσπης . Προσπαθούμε να το διασχίζουμε και πέφτουμε . Βρέχει ασταμάτητα . Το μηχανάκι έχει κολλήσει στη λάσπη και όσο και αν θέλω να βοηθήσω τον Κώστα μοιάζει αδύνατο να ξεκολλήσει . Δεν υπάρχει κανείς πουθενά να μας βοηθήσει . Προσπαθώ να πάρω τηλέφωνο στο ξενοδοχείο μήπως μπορούν να ερθουν στο σημείο να μας μαζέψουν αλλά δεν έχω σήμα . Τελικά το ξεκολλάμε . Εχει αρχίσει να σκοτεινιάζει , είμαστε μέσα στη ζούγκλα και δεν μπορούμε να φτάσουμε το ξενοδοχείο . Αποφασίζουμε να γυρίσουμε πίσω . Μέσα στο πάρκο υπάρχουν κάποια δωμάτια που κοστίζουν πάνω από 1000 ευρώ για ένα βράδυ αλλα και αυτά είναι μακριά μας . Βγαίνουμε σε έναν κεντρικότερο χωματόδρομο . Η βροχή έχει σταματήσει λιγο. Και τότε μας πλησιάζει ένα τζιπ . Είναι ένας Κενυάτης με μία Γαλλιδα . Πηγαίνουν σε ένα ξενοδοχείο κοντά και προθυμοποιούνται να μας βοηθήσουν . Στην αρχή ήμασταν επιφυλακτικοί αλλά σύντομα καταλάβαμε ότι ήταν η μόνη μας λύση . Ηταν άργα , ήμασταν βρεγμένοι , ο δρόμος είχε χαλάσει και δεν είχαμε ιδέα προς πια κατευθυνση θα έπρεπε να πάμε . Μπήκα στο αυτοκίνητο τους και ο Κώστας ακολούθησε με τη μηχανή . Μισή ώρα αργότερα βρισκόμασταν σε ένα μικρό ξενοδοχείο ντόπιων . Δεν πιστευαμε την τύχη μας . Μας άναψαν το τζάκι να ζεσταθούμε και μας μαγείρεψαν νοστιμότατο φαγητό . Ήταν μια απίστευτη εμπειρία .

 

[patsavour]

1000 ευρώ την βραδιά ούτε 20αστερο στο Λας Βέγκας δεν κάνει.Ακριβηνε και η Αφρική.

 

[2 travel on motorcycle]

1000 ευρώ την βραδιά ούτε 20αστερο στο Λας Βέγκας δεν κάνει.Ακριβηνε και η Αφρική.

Οι τιμές των καταλυμάτων μέσα στα πάρκα είναι εξωφρενικά υψηλές . Φυσικά δεν πρόκειται για καταλύματα που διαχειρίζονται ντόπιοι . Είναι πανάκριβα lodge τα οποια ανήκουν σε Ευρωπαίους .

 

[2 travel on motorcycle]

Από το Masai Mara πήγαμε προς το πάρκο της Naivasha .

Η διαδρομή έχει πολλές μικρές πόλεις και χωριά .

Εχει και εντυπωσιακά μηχανάκια ...

Η λίμνη της Ναιβάσα είναι αρκετά τουριστική .Είναι γεμάτη ιπποπόταμους και φλαμινγκο και ο αρκετός κόσμος κάνει βαρκάδα . Όταν βραδιάζει απαγορεύεται να είσαι κοντά στην όχθη γιατί βγαίνουν οι ιπποπόταμοι και γίνονται αρκετά επιθετικοί . Τους θαυμάσαμε από μακριά .

Πηγαίνοντας προς το Ναιρόμπι το σκηνικό αλλάζει . Έχουμε άσφαλτο , μεγαλύτερες πόλεις και κίνηση .


Μάλιστα είδαμε κοντά στο Ναιρόμπι και διόδια !!! Η πρωτεύουσα Ναϊρόμπι είναι μια επικίνδυνη πόλη όσον αφορά την εγκληματικότητα – εξ ου και το παρατσούκλι Nairobbery. Εμείς δεν μείναμε καθόλου εκεί . Κάναμε μόνο μια στάση για καφέ σε ένα mall στα περίχωρα και συνεχίσαμε .
Οι 2 όμως επόμενες μέρες που οδηγήσαμε στην Κένυα ήταν οι δυσκολότερες όλου του ταξιδιού .

Η οδήγηση στην Κένυα ήταν από τις πιο επικίνδυνες που έχουμε ζήσει . Πηγαίναμε σιγά και στην άκρη του δρόμου αλλά κανείς δεν μας υπολόγιζε . Στον κεντρικό αυτοκινητόδρομο κυκλοφορούν κυρίως νταλίκες που κάνουν προσπέραση χωρίς να νοιαστούν αν θα σε βγάλουν από τον δρόμο ή αν θα σε σκοτώσουν .

Και πράγματι κάποιες φορές μας έβγαλαν από τον δρόμο στα χωράφια αλλά ευτυχώς δεν χτυπήσαμε . Εδώ νιώσουμε τι σημαίνει να μην έχει αξία η ανθρώπινη ζωή . Κάθε 1 ώρα περίπου κάνουμε στάση για να ηρεμήσουμε λιγάκι και προχωράμε σιγά σιγά .

Την επόμενη μέρα φτάνουμε στο Oloitokitok ένα απομακρυσμένο σύνορο με την Τανζανία .

 

[2 travel on motorcycle]

Στο απομακρυσμένο αυτό σύνορο πήγαμε για 2 λόγους . Πρώτον για να αποφύγουμε την κίνηση από τις νταλίκες οι οποίες δεν έρχονται σε αυτο αλλά χρησιμοποιούν ένα με ευκολότερη πρόσβαση και δεύτερο γιατί βρίσκεται ακριβώς στους πρόποδες του Κιλιμάντζαρο . Μείναμε σε ένα πολύ απλό κατάλυμα που όμως είχε την καλύτερη θέα στο βουνό που θα μπορούσαμε να φανταστούμε .

Νωρίς το πρωί φτάσαμε στο σύνορο . Ήμασταν σίγουρα οι μόνοι τουρίστες αλλά έπρεπε να περιμένουμε αρκετά αφού όλοι περνούσαν από γιατρό , έδιναν τα βιβλιάριο εμβολιασμού και έβαζαν θερμόμετρο ώστε να μπουν στην Τανζανία . Την εποχή που ήμασταν εκεί ο κίτρινος πυρετός οργίαζε . Εδώ έγινε το εξής περίεργο . Αν και είχαμε νοικιάσει τη μηχανή από την Τανζανία αυτή είχε πινακίδες Ζανζιβάρης και δεν φαινότανε στο σύστημα των συνόρων . Η Ζανζιβάρη ανήκει στην Τανζανία αλλά έχει δική της κυβέρνηση και άλλους νόμους . Έπρεπε λοιπόν να περιμένουμε αρκετή ώρα ώστε να επικοινωνήσουν οι αντίστοιχες υπηρεσίες και να μας αφήσουν να περάσουμε . Ποτέ δεν μπορείς να υπολογίζεις το χρόνο στο πέρασμα των συνόρων .

Ξανά λοιπόν Τανζανία και πρώτος σταθμός το kilimanjaro National park

Μετά το εντυπωσιακό πάντα χιονισμένο βουνό συνεχίσαμε στη επαρχία της Τανζανίας για να φτάσουμε στην Αρούσα .

Είμαστε πλέον σε μία μεγάλη χαοτική πόλη .

Κάνουμε τις τελευταίες μας βόλτες σε αγορές και παζάρια .

Εδώ θα αφήσουμε τη μοτοσυκλέτα μας και θα συνεχίσουμε με πτήση για τη Ζανζιβάρη

 

[esel]

Πραγματικά πρεπει να ηταν τρομερο ταξιδι με διαρκείς εναλλαγες εικονων και συναισθηματων απ οτι καταλαβαινω.....

Στάλθηκε από το SM-N975F μου χρησιμοποιώντας Tapatalk

 

[Pan-dvs]

Αλλο ενα μοναδικο,ξεχωριστο ταξιδι.Περιμενω το επομενο.

 

[2 travel on motorcycle]

Στην Ζανζιβάρη νοικιάσαμε ένα Enfield από την ίδια εταιρία . Υπευθυνη είναι η Όλγα μία κοπέλα από την Πρέβεζα που μένει εδώ και κάποια χρόνια στην Ζανζιβάρη με τον επίσης Έλληνα σύζυγό της . Μας υποδέχτηκε στο αεροδρόμιο με τα 3 παιδιά της και μας έκανε μία πρώτη ξενάγηση του νησιού .
Η Ζανζιβάρη είναι μία ημιαυτόνομη περιοχή της Τανζανίας αρκετά τουριστική .

Τις επόμενες 4 ημέρες κάναμε διαδρομές για να εξερευνήσουμε όσο μπορούμε το νησί .



Το νησί είναι πραγματικά όμορφο και εξωτικό και θα μοιραστώ λίγες φωτογραφίες .

Εδώ σε ένα μικρό νησάκι το prison island υπάρχει ένας τεράστιος πληθυσμός από γιγάντιες χελώνες .

Ύστερα από ένα αρκετά εξουθενωτικό ταξίδι στην Ζανζιβάρη κάναμε διακοπές .



Μάλιστα επειδή η πτήση της επιστροφής ακυρώθηκε τελευταία στιγμή μείναμε μία ημέρα παραπάνω και είχαμε την ευκαιρία να κάνουμε και snorkeling σε έναν υπέροχο βυθό .

 

[2 travel on motorcycle]

Πραγματικά πρεπει να ηταν τρομερο ταξιδι με διαρκείς εναλλαγες εικονων και συναισθηματων απ οτι καταλαβαινω.....

Στάλθηκε από το SM-N975F μου χρησιμοποιώντας Tapatalk

Ήταν Στέλιο και το προτείνουμε αν κάποιος θέλει να χάσει γρήγορα κιλά...

 

[2 travel on motorcycle]

Αλλο ενα μοναδικο,ξεχωριστο ταξιδι.Περιμενω το επομενο.

Ευχαριστούμε Πάνο . Θα γράψω για το ταξίδι που κάναμε τον Σεπτέμβρη σε Ιράν , Τουρκμενισταν και Ουζμπεκισταν .