«Και το βλέπω αυτό ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΙΑ ΓΕΝΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΓΥΡΙΣΕΙ ΠΟΤΕ. Μια γενιά που έκανε τα μαθήματά της μόνη της για να βγει το συντομότερο για να παίξει στο δρόμο. Μια γενιά που περνούσε όλο τον ελεύθερο χρόνο της στο δρόμο. Μια γενιά που έπαιζε κρυφτό στο σκοτάδι. Μια γενιά που έφτιαχνε λασπόπιτες. Μια γενιά που μάζευε από τους αθλητές αυτόγραφα. Μια γενιά που βρήκε, έπλενε και πούλησε άδεια μπουκάλια στο τοπικό παντοπωλείο για 5 δεκάρες το καθένα. Μια γενιά που έφτιαχνε χάρτινα παιχνίδια με γυμνά χέρια. Μια γενιά που αγόραζε άλμπουμ βινυλίου για να τα παίζει σε πικάπ.Μια γενιά που χόρεψε μπλουζ με ένα ατελείωτο καρδιοχτύπι. Μια γενιά που συγκέντρωνε φωτογραφίες και άλμπουμ με αποκόμματα. Μια γενιά που έπαιζε επιτραπέζια παιχνίδια και χαρτιά τις βροχερές μέρες. Μια γενιά που η τηλεόραση της έσβηνε τα μεσάνυχτα μετά την αναπαραγωγή του Εθνικού Ύμνου. Μια γενιά που είχε γονείς που ήταν εκεί. Μια γενιά που γελούσε κάτω από τα σκεπάσματα στο κρεβάτι, έτσι οι γονείς δεν ήξεραν ότι ήμασταν ακόμη ξύπνιοι. Μια γενιά που φεύγει και δυστυχώς δεν θα ξαναγυρίσει!!..
