Ανέκδοτα

[maik900]

 

[maik900]

 

[esel]

Η δασκάλα μαθαίνει καλούς τρόπους στην τάξη του Τοτού και ρωτάει:

«Ας υποθέσουμε πως κατουριέστε ενώ βρίσκεστε με μία κοπέλα σε δείπνο, πως μπορείτε να το πείτε ευγενικά;».

«Θέλω να πάω να κατουρήσω», λέει ο Γιαννάκης. «

Όχι, δεν είναι σωστό να το πεις μπροστά σε μία κοπέλα αν είστε σε δείπνο!», λέει η δασκάλα.

«Θα σπάσει η φούσκα μου, πηγαίνω στην τουαλέτα», πετιέται ο Γιωργάκης!

«Δεν είναι τόσο ευγενικό…», του λέει η δασκάλα, «…δεν πρέπει να αναφέρετε στο φαγητό κάποια λέξη που να προσδιορίζει τι θα κάνετε…στην τουαλέτα».

«Θα της πω μονάχα: Πρέπει να πάω στην τουαλέτα…», λέει ο Κωστάκης.

«Και πάλι αναφέρεται η λέξη τουαλέτα», τον διορθώνει η δασκάλα…

«Εσύ πως θα το έλεγες Τοτέ;;», ρωτά η δασκάλα.

«Θα της έλεγα: Πάω να χαιρετήσω ένα στενό φίλο μου που με καλεί αυτή τη στιγμή, τον οποίο θα έχεις τη χαρά να γνωρίσεις μόλις τελειώσουμε το δείπνο μας».

Στάλθηκε από το SM-N975F μου χρησιμοποιώντας Tapatalk

 

[maik900]

Ήταν ένας Γερμανός, ένας Ιταλός και ένας Έλληνας και πήγαν σε ένα ξενοδοχείο να βρούν δωμάτιο. Ρωτούν τον ξενοδόχο:
- "Μήπως έχετε τρία ελεύθερα δωμάτια;"
Μετά από πολύ σκέψη, τους απαντάει πως έχει μόνο ένα. Αλλά είναι στοιχειωμένο. Όλοι όσοι έχουν προσπαθήσει να διανυκτερεύσουν σ` αυτό, είτε έχουν αυτοκτονήσει, είτε έχουν μυστηριωδώς εξαφανιστεί.
- "Επειδή είμαστε πάρα πολύ κουρασμένοι, θα το πάρουμε. Τρεις είμαστε, δεν πρόκειται να πάθουμε τίποτα."
Μπαίνουν στο δωμάτιο, πολύ ωραίο και άνετο σκέφτονται. Θα περάσουμε ευχάριστα το βράδυ μας. Οπότε πηγαίνουν για ύπνο. Καθώς είχαν αποκοιμηθεί ακούει μια φωνή ο Ιταλός, που έλεγε:
- "Είμαι το μαύρο μάτι... Ήρθα να σε σκοτώσω.." Ακούγοντας όλα αυτά ο Ιταλός, μαζεύει ότι θάρρος του είχε απομείνει και πέφτει κάτω από το παράθυρο. Μετά από μια ώρα, ακούει ο Γερμανός την ίδια φωνή:
- "Είμαι το μαύρο μάτι... και ήρθα να σε σκοτώσω.."
Ξυπνάει τρομοκρατημένος. Δεν μπορούσε να πιστέψει ότι κάποιο φάντασμα τον κυνηγούσε για να τον σκοτώσει. Ακούγοντας ξανά τη φωνή, μαζεύει ότι θάρρος του είχε απομείνει και πέφτει κάτω από το παράθυρο. Μετά από μια ώρα περίπου, ακούει την ίδια φωνή και ο Έλληνας:
- "Είμαι το μαύρο μάτι.."
Πριν προλάβει η φωνή να ολοκληρώσει την πρότασή της, ακούει τον Έλληνα να λέει:
- "Σκάσε, γιατί θα σου μαυρίσω και το άλλο μάτι. Έχουμε να κοιμηθούμε δύο ολόκληρες μέρες!!!"

 

[maik900]

Η ξανθια στον οφθαλμίατρο !!!
Μια ζουμερή ξανθιά, έχει σοβαρό πρόβλημα στα μάτια της και πηγαίνει στον οφθαλμίατρο.
Μόλις μπαίνει μέσα, χωρίς να του πει κουβέντα,
γδύνεται τελείως και ξαπλώνει στο ιατρικό κρεβάτι.
Μετά φωνάζει τον οφθαλμίατρο, που έχει μείνει ευχάριστα κατάπληκτος, να μην καθυστερεί να γθυθεί και να έρθει...
πάνω της... αμέσως(ξέρετε τι ήθελε!). Εκείνος υπακούει πρόθυμα. Μετά από λίγο, κι ενώ η ξανθιά κοντεύει να φτάσει στον οργασμό, πετάει τον γιατρό κάτω και του λέει: -"Γιατρέ, σ' αυτό ακριβώς το σημείο, είναι που δεν βλέπω τίποτε!!!!

 

[patsavour]

ΠΑΛΗΟ ΑΛΛΑ ΚΑΛΟ.ΣΑΝ ΑΝΕΚΔΟΤΟ.


To συνεργείο είναι τέμενος, ο μάστορας είναι αρχιερέας και τα μαστοράκια καντηλανάφτες. Το συνεργείο έχει θαυματουργές ικανότητες, κάτι σαν την Παναγιά της Τήνου. Πάμε την μοτοσικλέτα μας να γίνει καλά. Οπως, λοιπόν, δεν διατάζουμε την Παναγιά "κάνε το παιδί να περπατήσει και θα 'ρθω το απόγευμα να το πάρω", έτσι δεν λέμε στον μάστορα "φτιάχ' το και θα περάσω αύριο". Για καλύτερες μέρες, αρμονικές σχέσεις και περισσότερα χιλιόμετρα, διατυπώνουμε το αίτημα ως εξής: "Μάστορα, νομίζω ότι έχει πρόβλημα στον (στην - στο).... Θα μπορέσεις να το κοιτάξεις; Πότε να σε πάρω τηλέφωνο;" Η φράση επαναλαμβάνεται τρεις φορές σαν ινδικό μάντρα, γιατί κανένας μάστορας δεν απαντάει με την πρώτη.
Αν είναι παλιός μάστορας, την επαναλαμβάνουμε πέντε φορές γιατί μπορεί να έχει κουφαθεί από το αερόκλειδο. Αν ρυθμίζει βαλβίδες, δέκα φορές και αν ξέρουμε να παίζουμε και κανένα όργανο, δεν βλάπτει.
Ο μάστορας είναι φοβερός στην οργή του, μεγαλόθυμος στην εύνοιά του και συγκαταβατικός στις αδυναμίες του ατελούς όντος, που λέγεται μοτοσικλετιστής. Κάτι σαν το Αρχάγγελο Μιχαήλ.
Η μαγική λέξη που σας χαρίζει την εύνοιά του είναι το "νομίζω". ΠΟΤΕ δεν ξέρετε. Νομίζετε. Αν δεν έχει φώτα, "νομίζετε ότι δεν έχει φώτα". Αν έχει σκασμένο λάστιχο, "νομίζω ότι έχει σκασμένο λάστιχο". Ετσι μιλάνε.
Ξεχάστε εμπειρίες και φίλους. Ποτέ δεν λένε στον μάστορα "εγώ είχα βάλει το μπουζί στην τρύπα του κυλίνδρου" ή "ένας φίλος μου έχει μια όμοια και οδηγεί πάντα με τιμόνι". Αν ο μάστορας θέλει να βάλει το μπουζί κάπου αλλού ή πιστεύει ότι μπορείτε να οδηγείτε χωρίς τιμόνι, εσάς δεν σας πέφτει λόγος.
Δεν ρωτάμε "τι είναι;" και "τι κάνει;" Σε αυτές τις ερωτήσεις ο μάστορας δεν απαντά. Στο κάτω-κάτω, όλοι ξέρουμε ότι τα μικρά εξαρτήματα της μοτοσικλέτας ονομάζονται "παπαράκια" και για να τα έχουν βάλει στην μηχανή, κάτι θα κάνουν.
Βασικός κανόνας: "ΠΟΤΕ δεν απευθύνουμε τον λόγο στον μάστορα". Περιμένουμε να μας απευθύνει ΑΥΤΟΣ τον λόγο. Δηλαδή, νομίζετε ότι δεν σας έχει δει και δεν σας μιλάει; Ο κανόνας δεν ισχύει αν δείτε manual στο σύστημα μπράιγ. Σημαίνει ότι ο μάστορας είναι όντως τυφλός. Αν ο μάστορας είναι τυφλός και δεν σας απαντάει, σημαίνει ότι έχει κουφαθεί από αερόκλειδο. Είναι μια σπάνια περίπτωση που χρήζει μελέτης. Εχω καταλήξει, ότι σε αυτήν την περίπτωση, τον οδηγείτε από το μπράτσο στην μοτοσικλέτα σας, αφού περιμένετε πρώτα να κρυώσει το μοτέρ.
Στο συνεργείο δεν καθόμαστε. Περιμένουμε όρθιοι στην γωνιά του χώρου αναμονής. Αν ο χώρος είναι τετράγωνος και οι τέσσερις γωνιές πιασμένες από άλλους πελάτες, βγαίνουμε στο πεζοδρόμιο, μέχρι να αδειάσει μια γωνία. Αν το πεζοδρόμιο είναι γεμάτο, φεύγουμε.
Ο μάστορας κατά 99% είναι τσακωμένος με τους γείτονες γιατί κάνει φασαρία. Σπρώχνουμε, πάντα, την μοτοσικλέτα μας με σβηστό το μοτέρ τα τελευταία 100 μέτρα. Αν είστε πραγματικά ευγενικοί, σβήνετε στα σύνορα του δήμου, που εδρεύει το συνεργείο.
Αν ο μάστορας λείπει από το συνεργείο, το αρχαιότερο μαστοράκι τον αντικαθιστά και έχει ακριβώς τα ίδια δικαιώματα με τον μάστορα. Η αρχαιότητα αναγνωρίζεται με τα στρώματα του γράσσου. Οπως με τους κορμούς των δέντρων.
Ο μάστορας δεν κάνει λάθη. Οι εταιρείες κάνουν. "Κοίτα τους μαλ..ς τους γιαπωνέζους (ευρωπαίους), που πήγανε και το βάλανε". Σϋμφωνα με δυό στους πέντε μάστορες, το φανάρι θα έπρεπε να βρίσκεται πάνω στο ρεζερβουάρ. Μπορεί να μην φωτίζει καλά αλλά λύνεται με την μία.
Προτού πάμε στο συνεργείο, αφαιρούμε προσεκτικά αυτοκόλλητα εταιριών αξεσουάρ, συνεργείων, λιπαντικών κλπ. Για τα αυτοκόλλητα συνεργείων οι λόγοι είναι ευνόητοι. Για τα υπόλοιπα μην ξεχνάτε ότι ο μάστορας μπορεί να έχει τσακωθεί με τον αντιπρόσωπο. Καλού κακού, αφαιρέστε όλα τα αυτοκόλλητα γιατί μπορεί να μην του αρέσουν τα United Colours Of Benneton. Αν δεν βαριέστε, σκουπίστε με μαλακό πανί τα δακτυλικά αποτυπώματα. Μερικοί μάστορες είναι καχύποπτοι και την "ψάχνουνε" πολύ.
Αν η ζωή δεν έχει πιά κανένα νόημα και θέλετε να πεθάνετε σαν μοτοσικλετιστής, η λύση είναι απλή. Πηγαίνετε Παρασκευή, στις επτά το απόγευμα στο συνεργείο και φωνάξτε από το πεζοδρόμιο: "Βγαίνεις έξω να μου αλλάξεις μια ντίζα;" Kανείς δεν έχει ζήσει για να περιγράψει την συνέχεια!

 

[karellen]

Πάνε τρεις Έλληνες μετανάστες στη Γερμανία.Κάποια στιγμή τους κόβει η πείνα και αποφασίζουν να πάνε σε ένα εστιατόριο.
-Πως θα συννενοηθούμε ρε μάγκες αφού δεν ξέρουμε γρι Γερμανικά!
-Μην είσαστε μ@λ@κες όλες οι γερμανικές λέξεις έχουνε 'βάχτεν' 'βούχτεν',περίμενε και θα δεις.

Φωνάζει ένα γκαρσόνι -Θέλουμε τρεις μακαρονούχτεν-ψωμούχτεν και τρεις μπυρούχτεν.
Έρχεται μετά από λίγο το γκαρσόνι όντως με μακαρονάδες,μπύρες και ψωμί!
-Είδατε ρε κορόιδα τι εύκολο που ήταν ? (τους λέει ο παγκόσμιος)
Και πετάγεται το γκαρσόνι: - μαλάκες ας μην ήμουν Έλληνας και θα τρώγατε σκατούχτεν!

 

[maik900]

 

[maik900]

Ήταν ένας ναυαγός σ’ ένα νησί επί πολλά χρόνια μόνος του.
Επιβίωνε με μπανάνες, καρύδες, κάνα ψάρι κλπ…
Μια μέρα καθώς καθόταν και χάζευε τον ωκεανό, παρατηρεί κάτι μπουρμπουλήθρες.
Οι μπουρμπουλήθρες πλησίαζαν προς το μέρος του και γίνονταν όλο και περισσότερες!
Ξάφνου, προβάλλει μία θεσπέσια θηλυκή φιγούρα με στολή δύτη! Με μία κίνηση slow – motion (a – la Hollywood ) βγάζει την κουκούλα και τη μάσκα αποκαλύπτοντας το ονειρεμένο της πρόσωπο.
Ο ναυαγός είχε μείνει με το στόμα ανοιχτό! Η γκόμενα αρχίζει να κινείται προς το μέρος του με εμφανώς σεξουαλικές διαθέσεις…
Ανοίγοντας αργά και βασανιστικά το φερμουάρ της στολής της, κοιτάει με λάγνο βλέμμα τον ναυαγό και του λέει:
- Ναυαγέ, από πότε έχεις να καπνίσεις ένα καλό τσιγαράκι;
- Ουου, θα’ ναι και 5 χρόνια! απαντάει εκείνος.
Βγάζει η γκόμενα ένα πακέτο τσιγάρα μέσα απ’ τη στολή της και του το πετάει!
Κατεβάζοντας το φερμουάρ ακόμα χαμηλότερα, λίγο πιο κάτω από το στήθος, και κάνοντας το λάγνο βλέμμα ακόμα πιο έντονο του λέει:
-Ναυαγέ, από πότε έχεις να πιεις ένα καλό ουίσκυ ’15 ετών’
-Ουου, θα είναι και 7 χρόνια!
Με μια κίνηση, η γκόμενα βγάζει ένα μπουκάλι ουίσκι από τη στολή της και του το πετάει!
Έχοντας πλέον κατεβάσει το φερμουάρ μέχρι τον αφαλό, κοιτάει το ναυαγό στα μάτια και όλο νόημα του λέει:
-Ναυαγέ, από πότε έχεις να…περάσεις καλά;
Αυτός γουρλώνει τα μάτια του και χωρίς να μπορεί να πιστέψει στα αυτιά του για την τύχη του, της απαντάει με δάκρυα χαράς στα μάτια...
-Αν μου πεις ότι έχεις και Playstation εκεί μέσα, θα πεθάνω!!!

 

[maik900]

 

[maik900]

 

[maik900]

 

[maik900]

 

[maik900]

 

[maik900]

 

[maik900]

 

[maik900]

 

[Aggelos 1969]

Γαμήθηκα στον ύπνο σήμερα

 

[maik900]

 

[maik900]

 

[maik900]

Ήταν μια χωριατοπούλα που είχε παρθεί από πολλούς.
Κάποια στιγμή αποφάσισε να παντρευτεί με ένα συγχωριανό της.

Φοβόταν όμως για την πρώτη νύχτα του γάμου που ο άντρας της θα περίμενε να τη βρει παρθένα.
Ρωτάει λοιπόν τη μάνα της:
– Μαμά, τι να κάνω την πρώτη νύχτα του γάμου που ο άντρας μου θα δει πως δεν είμαι παρθένα?

– Α, μην ανησυχείς παιδί μου. Θα έχεις μαζί σου ένα ξυραφάκι, και μόλις μπει ο άντρας στου μέσα σου εσύ θα χαράξεις λίγο το μπούτι σου και θα τρέξει αίμα. Έτσι θα νομίσει πως είσαι παρθένα.

Πηγαίνει λοιπόν το ζευγάρι στο σπίτι την πρώτη νύχτα του γάμου. Ο άντρας όμως δεν κρατιέται και μόλις ανεβαίνουν τη σκάλα τη βάζει κάτω και την παίρνει.

Η κοπέλα τότε βγάζει το ξυραφάκι και εφαρμόζει τη συμβουλή της μάνας της. Ακούγεται τότε πλιτς-πλατς, πλιτς-πλατς.
Λέει λοιπόν αυτή:

– Αχ, άντρα μου, ακούς πώς τρέχει το αίμα της παρθενιάς μου?

Και αυτός με πόνο:

– Ποια παρθενιά σου μωρή? Το αρ…ι μου είναι που κατρακυλάει στη σκάλα!

 

[maik900]

 

[apache]

ΠΑΛΗΟ ΑΛΛΑ ΚΑΛΟ.ΣΑΝ ΑΝΕΚΔΟΤΟ.


To συνεργείο είναι τέμενος, ο μάστορας είναι αρχιερέας και τα μαστοράκια καντηλανάφτες. Το συνεργείο έχει θαυματουργές ικανότητες, κάτι σαν την Παναγιά της Τήνου. Πάμε την μοτοσικλέτα μας να γίνει καλά. Οπως, λοιπόν, δεν διατάζουμε την Παναγιά "κάνε το παιδί να περπατήσει και θα 'ρθω το απόγευμα να το πάρω", έτσι δεν λέμε στον μάστορα "φτιάχ' το και θα περάσω αύριο". Για καλύτερες μέρες, αρμονικές σχέσεις και περισσότερα χιλιόμετρα, διατυπώνουμε το αίτημα ως εξής: "Μάστορα, νομίζω ότι έχει πρόβλημα στον (στην - στο).... Θα μπορέσεις να το κοιτάξεις; Πότε να σε πάρω τηλέφωνο;" Η φράση επαναλαμβάνεται τρεις φορές σαν ινδικό μάντρα, γιατί κανένας μάστορας δεν απαντάει με την πρώτη.
Αν είναι παλιός μάστορας, την επαναλαμβάνουμε πέντε φορές γιατί μπορεί να έχει κουφαθεί από το αερόκλειδο. Αν ρυθμίζει βαλβίδες, δέκα φορές και αν ξέρουμε να παίζουμε και κανένα όργανο, δεν βλάπτει.
Ο μάστορας είναι φοβερός στην οργή του, μεγαλόθυμος στην εύνοιά του και συγκαταβατικός στις αδυναμίες του ατελούς όντος, που λέγεται μοτοσικλετιστής. Κάτι σαν το Αρχάγγελο Μιχαήλ.
Η μαγική λέξη που σας χαρίζει την εύνοιά του είναι το "νομίζω". ΠΟΤΕ δεν ξέρετε. Νομίζετε. Αν δεν έχει φώτα, "νομίζετε ότι δεν έχει φώτα". Αν έχει σκασμένο λάστιχο, "νομίζω ότι έχει σκασμένο λάστιχο". Ετσι μιλάνε.
Ξεχάστε εμπειρίες και φίλους. Ποτέ δεν λένε στον μάστορα "εγώ είχα βάλει το μπουζί στην τρύπα του κυλίνδρου" ή "ένας φίλος μου έχει μια όμοια και οδηγεί πάντα με τιμόνι". Αν ο μάστορας θέλει να βάλει το μπουζί κάπου αλλού ή πιστεύει ότι μπορείτε να οδηγείτε χωρίς τιμόνι, εσάς δεν σας πέφτει λόγος.
Δεν ρωτάμε "τι είναι;" και "τι κάνει;" Σε αυτές τις ερωτήσεις ο μάστορας δεν απαντά. Στο κάτω-κάτω, όλοι ξέρουμε ότι τα μικρά εξαρτήματα της μοτοσικλέτας ονομάζονται "παπαράκια" και για να τα έχουν βάλει στην μηχανή, κάτι θα κάνουν.
Βασικός κανόνας: "ΠΟΤΕ δεν απευθύνουμε τον λόγο στον μάστορα". Περιμένουμε να μας απευθύνει ΑΥΤΟΣ τον λόγο. Δηλαδή, νομίζετε ότι δεν σας έχει δει και δεν σας μιλάει; Ο κανόνας δεν ισχύει αν δείτε manual στο σύστημα μπράιγ. Σημαίνει ότι ο μάστορας είναι όντως τυφλός. Αν ο μάστορας είναι τυφλός και δεν σας απαντάει, σημαίνει ότι έχει κουφαθεί από αερόκλειδο. Είναι μια σπάνια περίπτωση που χρήζει μελέτης. Εχω καταλήξει, ότι σε αυτήν την περίπτωση, τον οδηγείτε από το μπράτσο στην μοτοσικλέτα σας, αφού περιμένετε πρώτα να κρυώσει το μοτέρ.
Στο συνεργείο δεν καθόμαστε. Περιμένουμε όρθιοι στην γωνιά του χώρου αναμονής. Αν ο χώρος είναι τετράγωνος και οι τέσσερις γωνιές πιασμένες από άλλους πελάτες, βγαίνουμε στο πεζοδρόμιο, μέχρι να αδειάσει μια γωνία. Αν το πεζοδρόμιο είναι γεμάτο, φεύγουμε.
Ο μάστορας κατά 99% είναι τσακωμένος με τους γείτονες γιατί κάνει φασαρία. Σπρώχνουμε, πάντα, την μοτοσικλέτα μας με σβηστό το μοτέρ τα τελευταία 100 μέτρα. Αν είστε πραγματικά ευγενικοί, σβήνετε στα σύνορα του δήμου, που εδρεύει το συνεργείο.
Αν ο μάστορας λείπει από το συνεργείο, το αρχαιότερο μαστοράκι τον αντικαθιστά και έχει ακριβώς τα ίδια δικαιώματα με τον μάστορα. Η αρχαιότητα αναγνωρίζεται με τα στρώματα του γράσσου. Οπως με τους κορμούς των δέντρων.
Ο μάστορας δεν κάνει λάθη. Οι εταιρείες κάνουν. "Κοίτα τους μαλ..ς τους γιαπωνέζους (ευρωπαίους), που πήγανε και το βάλανε". Σϋμφωνα με δυό στους πέντε μάστορες, το φανάρι θα έπρεπε να βρίσκεται πάνω στο ρεζερβουάρ. Μπορεί να μην φωτίζει καλά αλλά λύνεται με την μία.
Προτού πάμε στο συνεργείο, αφαιρούμε προσεκτικά αυτοκόλλητα εταιριών αξεσουάρ, συνεργείων, λιπαντικών κλπ. Για τα αυτοκόλλητα συνεργείων οι λόγοι είναι ευνόητοι. Για τα υπόλοιπα μην ξεχνάτε ότι ο μάστορας μπορεί να έχει τσακωθεί με τον αντιπρόσωπο. Καλού κακού, αφαιρέστε όλα τα αυτοκόλλητα γιατί μπορεί να μην του αρέσουν τα United Colours Of Benneton. Αν δεν βαριέστε, σκουπίστε με μαλακό πανί τα δακτυλικά αποτυπώματα. Μερικοί μάστορες είναι καχύποπτοι και την "ψάχνουνε" πολύ.
Αν η ζωή δεν έχει πιά κανένα νόημα και θέλετε να πεθάνετε σαν μοτοσικλετιστής, η λύση είναι απλή. Πηγαίνετε Παρασκευή, στις επτά το απόγευμα στο συνεργείο και φωνάξτε από το πεζοδρόμιο: "Βγαίνεις έξω να μου αλλάξεις μια ντίζα;" Kανείς δεν έχει ζήσει για να περιγράψει την συνέχεια!

Αλήθειες, είμαι ο μόνος που έχω ξεστομίσει " Μαστόρους σαν και σένα τους έχω λαδάδες στα καράβια" και είμαι εν ζωή...

 

[maik900]

 

[maik900]