Σήμερα βάλαμε μπρος το project Astrea. Βολευτήκαμε σε χώρο με ότι εργαλεία χρειαστούμε σαν μικρό συνεργείο και με τις οδηγίες έμπειρου συγγενικού ατόμου απο το παιδί που έχει το μηχανάκι το λύσαμε μόνοι μας. Ένα βήμα την φορά.
Το μηχανάκι θα γίνει 54x54, τετράγωνο δηλαδή στα 123.6cc. Σχεδόν 125αρι δηλαδή.
Για αρχή κατεβάσαμε το μοτέρ απο το μηχανάκι. Λύσαμε πλαστικά απο χθες για να μην τρώμε παραπάνω χρόνο. Λύσαμε ποδολεβιέ, μανιβέλα, φιλτροκούτι, καρμπυρατέρ, αδειάσαμε το λάδι απο το κάρτερ και τέλος τους άξονες που κρατάνε το μοτέρ στο πλαίσιο. Όταν ανοίξαμε την τάπα του λαδιού βαρέσαμε και 3-4 φορές μανιβέλα (τόσο ταλαιπωρημένο μοτέρ που κατέβαινε με το χέρι αν έβαζες λίγο δύναμη) να φτύσει οτι λάδι έμεινε και το μοτέρ ήτανε έτοιμο για πάγκο.
Σειρά είχανε οι βίδες των κάρτερ. Λύσαμε αριστερό (βολάν,magneto) και δεξί (καμπάνα, πολύδισκος κλπ). Το βολάν αναγκαστικά με εξωλκέα. Σειρά είχε ο κύλινδρος και η κεφαλή, αφού βγάλαμε την καδένα του εκκεντροφόρου εντελώς (για πέταμα πάει).
Το μοτέρ είναι ίδιας ηλικίας με εμένα...22 χρονών, απο το 1998. Έχει άπειρη βρώμα μέσα. Αφαίρεσαμε και το έμβολο απο τον πιρό της μπιέλας.
Και μια μπροστινή λήψη απο το μοτέρ.
Το μοτέρ απο οτι φαίνεται είχε ήδη ανοιχτεί στο παρελθόν. Ο κύλινδρος είναι απο μαντέμι, ναι μεν είναι μαύρος όπως και στο γνήσιο, αλλά ο γνήσιος έχει σαγρέ υφή και λίγο πιο μ*****τό χρώμα. Αυτός είναι ιμιτασιόν.
Το πιστόνι ταλαιπωρημένο στο τέρμα, επίσης ιμιτασιόν. Τα ελατήρια κόντεψαν να κάνουν σόλο καριέρα. Κοινώς όπως είπε και ο μάστορας όταν άλλαξα κυλινδροπίστονο στο δικό μου "έγινε φ****να"
Εργασία και χαρά!
Next step, να ανοίξουμε το μοτέρ στην μέση. Με σφυρί και καλέμι το ανοίξαμε...σειρά είχανε τα μπουζόνια κυλίνδρου. Στηρίξαμε το κάθε μέρος κάρτερ στον σφιγκτήρα του πάγκου και με ένα black and decker τα βγάλαμε. Στιγμιαίο πάτημα μόνο για να μην κλωτσήσουν, αλλιώς μετά θα είχαμε πρόβλημα.
Τέλος βγάλαμε το σασμάν, τον στρόφαλο, και την αντλία λαδιού
Τα κάρτερ θα πάνε στο μηχανουργείο για άνοιγμα στα 58.5mm το πολύ για να μπορέσει να ταιριάξει πάνω ο 54αρης κύλινδρος. Πριν το μηχανουργείο όμως θα καθαριστούν καλά γιατί είναι το χάλι τους το μαύρο, δεν μπορούμε να τα πάμε έτσι. Τελειώσαμε με τα κάρτερ και πάμε στην κεφαλή.
Βγάλαμε τα καπάκια της εντελώς για αρχή. Ελατήρια βαλβίδων και βαλβίδες βγήκανε, όπως και τα κοκοράκια του εκκεντροφόρου και ο ίδιος ο εκκεντρόφορος. Ο εκκεντροφόρος με λίγο σφυρί και ένα μικρό σίδερο βγήκε εύκολα.
Απο τον παλιό εκκεντροφόρο βγάλαμε τα ρουλεμάν του και τα βάλαμε στον καινούριο (ο οποιος είναι 5ο στάδιο) μιας και δεν ερχότανε με ρουλεμάν, ήτανε σκέτος. Ο νέος εκκεντροφόρος μας λοιπόν είναι έτοιμος. Οι βαλβίδες επίσης τέρμα μαυρισμένες. Οι νεές είναι της TKRJ (made in Japan) ωστόσο δεν είναι ίδιας ποιότητας με τις γνήσιες και το μάθαμε με τον εξής τρόπο: οι γνήσιες (οι παλιές δηλαδή) όταν της πλησιάζανε στο magneto ΔΕΝ κολλούσαν πάνω του, οι TKRJ όμως σαν βεντούζα.
Είναι ιαπωνικές, ναι, αλλά δεν είναι το ίδιο υλικό με τις γνήσιες της Honda, και αυτό φαίνεται και στην τιμή...12€ κάνανε αυτές και οι γνήσιες για Astrea κοντά στο 50αρικο...η κεφαλή θα καιαριστεί επίσης καλά για να μπούνε οι νεές βαλβίδες και ο εκκεντροφόρος.
Θα πάρουμε και λαιμό καρμπυρατέρ (γιατί προφανώς ο 16αρης δεν μπορεί να υποστηρίξει το 22mm που πήγε και πήρε το παιδί τελικά), φλάντζες για μιζάτο μοτέρ και μια νέα αντλία λαδιού.
Κάτι έμαθα και σήμερα....more coming soon!