Τραβάμε λοιπόν για Σπάρτη - Τρίπολη, προκειμένου να δούμε και το τελευταίο πούχουμε στο πρόγραμμά μας.
Το κατέβασμα από τον Κοσμά επίσης υπέροχο !
Προς Σπάρτη οι περιβάλλοντες ορεινοί όγκοι επίσης σε συνεπαίρνουν.
Η παλιά εθνική προς Τρίπολη είναι απίστευτα ωραία !
Τόσο που απορείς γιατί να πας από τη νέα όταν βέβαια δεν είναι χειμώνας γιατί χειμώνα λόγο υψομέτρου πιάνει πάγο.
Σε ένα σημείο της εθνικής συναντούμε ένα χωμάτινο ανέβασμα σε ένα παράδρομο παραμελημένο και χορταριασμένο σε σημεία που οδηγεί στην είσοδο του οχυρωματικού έργου που θέλαμε να δούμε.
Στο σημείο αυτό για όποιον θέλει να διαβάσει για το εν λόγο οχυρωματικό έργο, λεπτομέρειες θα βρει
ΕΔΩ (λινκ). και
ΕΔΩ (λινκ).
Φτάνοντας λοιπόν βλέπουμε κάτι σαν κλειδαριά και σκεφτόμαστε φυσικά ότι χάσαμε με πολλά γκολ.
Ευτυχώς όμως όχι μιας και η αλυσίδα στερεωνόταν με ένα ναυτικό κλειδί και άνοιγε.
Οπότε αφήνουμε τα μοτό κάτω και ανηφορίζουμε.
Αφού φτάνουμε παρατηρούμε πρώτα μια περίεργη μυρωδιά και μετέπειτα καταλαβαίνουμε το γιατί.
Περιφραγμένο για μαντρί και παντού περιττώματα αμνοεριφίων.
Η εικόνα αυτή συνεχίζεται και μέσα όπου η δυσωδία είναι τέτοια που δεν επιτρέπει και για λόγους υγείας να εξερευνήσει ο επισκέπτης και τα υπόλοιπα πλην του πρώτου επιπέδου, οπότε φωτό μόνο από τον περιβάλλοντα χώρο και το πρώτο επίπεδο.
Τι και πως αυτά εμείς δεν μπορούμε να εξηγήσουμε.
Τα συμπεράσματα δικά σας.
Άλλο που παρατηρήσαμε είναι πως η διπλή πόρτα πούχουν κλασσικά τα οχυρά χτίστηκε από την μία πλευρά προφανώς για να μην μπερδεύονται τα ζώα και να μπαίνουν - βγαίνουν εύκολα...
Για να το δούμε και από ψηλά επιστρατεύθηκαν και τα εναέρια μέσα :
Από σκουπίδια ομολογώ πως δεν είχε παρά ένα σχετικό....
Στη συνέχεια τραβήξαμε για Τρίπολη όπου βγήκαμε στην εθνική και επιστρέψαμε σημαίνοντας το τέλος και αυτής της υπέροχης μοτοβόλτας μας !
Ευχαριστώ Θοδωρή και Γεωργία για την υπέροχη παρέα σας και εύχομαι και σε άλλα τέτοια ωραία με υγεία !