Gasολογίες

[User M]

ΣΑΝ VIDEO GAME

Δεν έχουμε χειρότερο από το να διαβάζουμε στατιστικά. Αν θες να υπνωτίσεις κάποιον σε χρόνο ντε τε, κάν’ του μια παρουσίαση με στατιστικά στοιχεία και θα πέσει κάτω ροχαλίζοντας αμέσως. Ακούστε όμως αυτά τα νούμερα: Μέχρι τη στιγμή που γράφουμε αυτές τις γραμμές, έχουν σκοτωθεί στους κρητικούς δρόμους 50 (πενήντα!) άτομα από τις αρχές του χρόνου. Σύμφωνα με τα στοιχεία που κοινοποίησε ο Εθελοντικός Σύλλογος Προστασίας Τροχαίων Ατυχημάτων, δώστε βάση εδώ παρακαλώ, τα 23 από αυτά έγιναν σε επαρχιακούς δρόμους, τα 16 στην πόλη, ενώ τα 11 στον Βόρειο Οδικό Άξονα Κρήτης (την τραγική μας «εθνική», χωρίς προστατευτικό διαχωριστικό ανάμεσα στα δύο ρεύματα και ένα σωρό άλλες δολοφονικές παραλείψεις). Επίσης, δώστε σημασία και σε αυτό, τα δεκαεπτά από αυτά, τα περισσότερα δηλαδή, ήταν μεταξύ 18 και 25 ετών.

Συμπέρασμα πρώτο: αυτό το «έλα μωρέ, εγώ στην πόλη κυρίως κυκλοφορώ, τι να πάθω με λίγα χιλιόμετρα;» ξεχάστε το εάν θέλετε να γεράσετε. Είμαστε όλοι εν δυνάμει θύματα οπουδήποτε και με όποια ταχύτητα και αν κυκλοφορούμε. Συμπέρασμα δεύτερο: η πιτσιρικαρία κινδυνεύει πολύ. Λόγω απειρίας; Λόγω άγνοιας κινδύνου; Λόγω αυξημένων ορμονών; Μάλλον συνδυασμός και των τριών μαζί. Θα το επαναλάβουμε άλλη μία και όποιος το πιάσει το ΄πιασε. Ο σημαντικότερος τρόπος αποφυγής ατυχήματος είναι ο εξής: με το που καβαλήσεις την μοτοσυκλέτα και κουμπώσεις το κράνος σου, πρέπει να θεωρείς ότι ξεκινάει ένα πολύ σκληρό πολεμικό videogame. Ο εχθρός μπορεί να πεταχτεί από το πουθενά με οποιαδήποτε μορφή και πρέπει να είσαι πανέτοιμος να τον αποφύγεις. Οι πίστες είναι πολλές, αλλά ζωές έχεις μόνο …μία!

www.gasmoto.gr

σαν ...κρητηκατσι ,κανω την διαδρομη ηρακλειο σητεια κ πισω 3-5 φορες τον χρονο.λιγες ειναι θα πει κανεις.
ναι οντως ο δρομος απο αγιο -σητεια ειναι για τα μπαζα.
για 70χλμ θες 1,5 ωρα!!!πανω απο 60 δεν μπορεις να πας ,ειτε εχεις κουτι ,ειτε μηχανακι.
δεν μπορουν να τραβηξουν μια ευθεια απο αγιο προς σητεια κ να φτιαξουν γεφυρες-τουνελ -ανοικτες στροφες μια κ καλη ,για να μην πεθαινει κοσμος αδικα,κυριως νεα παιδια
εχω ακουσει οτι 2-3 γνωστοι μου εχουν χασει κατα καιρους την ζωη τους.

 

[giamar]

σαν ...κρητηκατσι ,κανω την διαδρομη ηρακλειο σητεια κ πισω 3-5 φορες τον χρονο.λιγες ειναι θα πει κανεις.
ναι οντως ο δρομος απο αγιο -σητεια ειναι για τα μπαζα.
για 70χλμ θες 1,5 ωρα!!!πανω απο 60 δεν μπορεις να πας ,ειτε εχεις κουτι ,ειτε μηχανακι.
δεν μπορουν να τραβηξουν μια ευθεια απο αγιο προς σητεια κ να φτιαξουν γεφυρες-τουνελ -ανοικτες στροφες μια κ καλη ,για να μην πεθαινει κοσμος αδικα,κυριως νεα παιδια
εχω ακουσει οτι 2-3 γνωστοι μου εχουν χασει κατα καιρους την ζωη τους.

Δεν φταιει μονο το κακιστο οδικο δικτυο εκει.
Πινουν φιλε,πινουν πολυ

 

[maik900]

ΒΛΑΞ FRIDAY

Κατά τα άλλα κοροϊδεύουμε τα αμερικανάκια, τα οποία επιτρέψτε μου να τα γνωρίζω λίγο καλύτερα από σας, μιας που σπούδασα εκεί. Έχουν λοιπόν αυτή τη μεγάλη γιορτή των Ευχαριστιών (Thaknsgiving), την τελευταία Πέμπτη κάθε Νοέμβρη. Κλείνουν τα πάντα για να καθίσουν μία μέρα οικογενειακά, να φάνε τη γαλοπούλα τους στο φούρνο με πατάτες και gravy, ευχαριστώντας όποιον πιστεύει ο καθένας τους ως Θεό για τα καλά που απολαμβάνει. Την επόμενη μέρα τρέχουν όλοι πανικόβλητοι στα μαγαζιά, όπως τους έχει επιβάλει το marketing του υπερκαταναλωτισμού, για να αγοράσουν χριστουγεννιάτικα δώρα για αδέρφια, ξαδέρφια, θείες, μπατζανάκηδες, συναδέλφους και συντέκνους. Μιλάμε γίνεται πανζουρλισμός – να φανταστείτε τα εμπορικά καταστήματα κάνουν το 40% του ετήσιου τζίρου τους σε μία μέρα. Μιλάμε όμως για προσφορές χώμα, όχι μπαρμπούτσαλα.

Κι έχουμε εδώ τον κάθε εμπορίσκο της κακιάς ώρας να εκτυπώνει μία κόλλα Α4 με ένα “BLACK FRIDAY” με Arial και bold περιμένοντας τα γίδια από το μαντρί να τσιμπήσουν με έκπτωση 50% τα τρία προπέρσινα πορτοφόλια που ξέθαψε από την αποθήκη μπας και πουλήσει την υπόλοιπη πραμάτεια του με την κανονική έκπτωση που κάνει όλο τον χρόνο. Φίλος ψαγμένος περίμενε να πάρει τηλεόραση για τους γονείς του, η οποία δύο εβδομάδες πριν είχε 599 ευρώ. Την ημέρα εκείνη είχε τεράστιο ταμπελάκι όπου ενημέρωναν ότι από 1299€ την είχαν «μόνο» 699€. Και αυτά δεν είναι τίποτα, έγιναν μερικά ακόμα πιο τρελά αλλά αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι το γιατί ενώ οι περισσότεροι το αντιλαμβάνονται, εν τούτοις τα γεμίζουν τα μαγαζάκια. Ζητείται ελπίδα, που λέει και ένας φίλος. Εβίβα του κορόιδου!

www.gasmoto.gr

GAS Motosport Culture

 

[maik900]

ΚΡΑΝΗ ΠΑΠΠΟΥΔΙΑ

Μπήκε σήμερα το πρωί ένας ευγενέστατος κύριος, ο οποίος επιθυμούσε να αλλάξει την εσωτερική επένδυση στο (ακριβό κάποτε) κράνος του. Όταν τον πληροφορήσαμε ότι η επένδυση στο συγκεκριμένο κράνος δεν είναι αφαιρούμενη και ως εκ τούτου δεν αλλάζει, πήρε ένα ανοιχτό κίτρινο χρώμα. Κοιτάξαμε το ταμπελάκι στο εσωτερικό του όπου αναγράφεται η ημερομηνία κατασκευής και διαπιστώσαμε ότι κατασκευάστηκε εννέα χρόνια και τρεις μήνες πριν. «Και τι έγινε;» μας ρώτησε, πάντα ευγενέστατα. «Αν αγόραζα μία ηλεκτρική κουζίνα και μου έλεγε ο έμπορος ότι θα έληγε στα πέντε χρόνια, δεν θα την επέλεγα.»

Έλα μου ντε όμως που τα κράνη δεν είναι ούτε κουζίνες, ούτε πλυντήρια, ούτε αυτοκίνητα, ούτε απορροφητήρες. Όσο ακριβό και αν ήταν, μόλις περάσει ο αδυσώπητος χρόνος πρέπει να αντικατασταθεί, όσο δύσκολο και αν φαίνεται σε μερικούς ιδιοκτήτες. Ούτε οι εταιρείες έχουν την υποχρέωση να συνεχίζουν να παράγουν και να κρατούν σε στοκ ανταλλακτικά για μοντέλα τους τα οποία έχουν προ πολλού καταργηθεί. Εννοείται ότι αν το δίχρονο παιδί σας το ρίξει στο χαλί και σπάσει την ζελατίνα και τον μηχανισμό που την κρατάει θα την αλλάξετε, εάν το κράνος είναι σχετικά φρέσκο. Εννοείται ότι θα αλλάξετε τα μάγουλα και την εσωτερική επένδυση εάν από την πολλή χρήση έχουν «κάτσει» ή αν τα έχει φάει ο σκύλος από την απλώστρα (συχνό φαινόμενο).
Δεν υπάρχει όμως κανένας λόγος να επενδυθεί ούτε ένα ευρώ σε κράνη που έχουν λήξει, εκτός και αν για συναισθηματικούς λόγους θα διακοσμήσουν κάποιο ράφι. Για το καλό σας μην το κάνετε. Εάν σας ενδιαφέρει καθόλου…

www.gasmoto.gr

 

[maik900]

Ο ΝΕΟΣ ΣΟΥ ΕΑΥΤΟΣ

Στην Κίνα από το έτος του Χοίρου περνάνε στο έτος του Λευκού Μεταλλικού Αρουραίου(!). Κι εμείς περνάμε στο 2020, το οποίο θα είναι σίγουρα καλύτερο από κάθε προηγούμενο. Ξέρεις γιατί; Καταρχάς διότι τώρα έχεις περάσει περισσότερα και είσαι πιο έμπειρος. Το δίχως άλλο. Αλλά κυρίως επειδή από αύριο κιόλας θα ξυπνήσεις και θα γίνεις καινούργιος. Όχι με καινούργιο κράνος, μπουφάν, μπότες και γάντια (αν και δεν είναι καθόλου κακή ιδέα κι αυτό), αλλά με καινούργιους στόχους. Θα σταματήσεις να υπάρχεις απλώς για να περιφέρεσαι ασκόπως και θα αρχίσεις να την ξεζουμίζεις αυτή την όμορφη ζωή που διάφορες συνθήκες την κάνουν ώρες και στιγμές εφιάλτη.

Ξέρεις ποια είναι τα μυστικά; Η Γνώση και το Κυνήγι. Και δουλειά καλύτερη θα βρεις, και πιλοτάρα της μοτοσυκλέτας σου θα γίνεις, και τα περιττά κιλά σου θα χάσεις, και πιο υγιής θα είσαι, και στο σχολείο θα είσαι ο πρώτος, και το καλύτερο τεκνό θα καβατζώσεις. Ότι θες θα το έχεις στα πόδια σου το 2020 και πάντα, αρκεί να πάρεις το τιμόνι στα χέρια σου. Βάλε στόχους και σήκω από τον καναπέ. Μάζεψε βιβλία, μπες στο ίντερνετ, ρώτα γνωστούς και αγνώστους, στείλε παντού περιποιημένα βιογραφικά, διάβασε, ρίχ’ τα σε όλες και όλους, κυνήγησε όποια ευκαιρία περνάει από μπροστά σου και θα δεις πόσα λαχεία θα σου κάτσουν. Σίγουρα για ένα πράγμα δεν πρόκειται να μετανιώσεις: ότι δεν προσπάθησες. Και κάθε μέρα θα είναι μοναδική και ίσως να γίνεις και το ίνδαλμα του εαυτού σου. Χρόνια καλά και πολλά!

www.gasmoto.gr

 

[maik900]

ΓΟΝΙΚΟΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ

Μόλις γεννήθηκε και ο υιός! Ευχαριστώ πολύ, να σας ζήσουν κι εσάς όσοι έχετε, και στα δικά σας όσοι επιθυμείτε. Επιτέλους, τώρα ως γονέας δύο μικρών, μπορώ να εκφράσω την γνώμη μου χωρίς κάποιος να μπορεί να μου απαντήσει «δεν έχεις παιδιά και δεν καταλαβαίνεις, κάνε πρώτα και μετά τα ξαναλέμε». Ε ναι, έκανα και θα σας πω. Ακούστε.

Η ερώτηση-κλισέ που ακούω τόσα χρόνια, από τα χρόνια ως συντάκτης στο περιοδικό ΜΟΤΟ μέχρι σήμερα στο GAS (σχεδόν είκοσι δηλαδή), είναι η εξής: «και τι θα κάνεις εάν το παιδί σου ζητήσει μηχανάκι;» Καταρχάς ας διευκρινίσουμε εξαρχής ότι δεν θα τα πιέσω ποτέ προς οποιαδήποτε κατεύθυνση. Όταν αυτά θα είναι περίπου 20 ετών, εγώ θα (ήθελα να) είμαι ακόμα αναβάτης μοτοσυκλέτας. Πείτε μου, πώς θα μπορούσα να τους το αρνηθώ όταν βλέπουν εμένα να καβαλάω; Εάν δεν γουστάρουν μηχανάκια δεν θα τα πιέσω να τους αρέσουν με το ζόρι, εάν τα θέλουν πολύ δεν θα προσπαθήσω να τα αποφύγουν πάση θυσία. Το βασικό σε όποιο μέσο και αν προτιμήσουν να μετακινούνται, είναι να το κάνουν ΣΩΣΤΑ. Όλοι γνωρίζετε ότι τα παιδιά (και μερικοί μεγάλοι) δεν μαθαίνουν με τις θεωρίες, αλλά δια του παραδείγματος. Θα φροντίσω πέραν των απαραίτητων μαθημάτων για το δίπλωμα, να διδαχθούν σε εξωτερικές ιδιωτικές σχολές τις αρχές και τους κανόνες της ασφαλούς οδήγησης. Να φορούν τις ζώνες τους, τα κράνη τους, τον προστατευτικό εξοπλισμό τους, διότι αυτά πάνε παρέα μαζί. Να οδηγούν και να σκέφτονται συνεχώς ότι, σαν 3-D videogame, κινδυνεύουν συνεχώς και από παντού. Θα τους μεταλαμπαδεύσω την κουλτούρα της οδήγησης. Έχετε καμία καλύτερη ιδέα;

www.gasmoto.gr

 

[thanosgp]

Παρόλ'αυτα υπάρχουν αλητηριοι ακόμη και δω μέσα (@Apostolis , @apache) ,που απαξιώνουν τη μοτό και διαφημίζουν τα σκουτερ. Διαβάστε:

https://www.mototriti.gr/data/news/...gyrise-thn-plath-stis-motosikletes_128349.asp

Στάλθηκε από το MI MAX μου χρησιμοποιώντας Tapatalk

 

[dodos]

Παρόλ'αυτα υπάρχουν αλητηριοι ακόμη και δω μέσα (@Apostolis , @apache) ,που απαξιώνουν τη μοτό και διαφημίζουν τα σκουτερ. Διαβάστε:

https://www.mototriti.gr/data/news/...gyrise-thn-plath-stis-motosikletes_128349.asp

Στάλθηκε από το MI MAX μου χρησιμοποιώντας Tapatalk

Ααααα εγώ τα χωρίζω σε διτροχα και τετράτροχα!!
Ότι έχει δύο ρόδες μας κάνει!!!

 

[stelios62]

Παρόλ'αυτα υπάρχουν αλητηριοι ακόμη και δω μέσα (@Apostolis , @apache) ,που απαξιώνουν τη μοτό και διαφημίζουν τα σκουτερ. Διαβάστε:......

.... τα ιδια ελεγε καποτε σε μια συζητηση ενας γραφικος αντιπροσωπος ισπανο-ιταλικων μηχανακιων για τα παπακια , οποτε του απαντησε καποιος ..... Η 'αγορα' δεν κανει ποτε λαθος ............ και μετα αυτος το εκλεισε το μαγαζι , εγω πηρα παπακι ..... και ζησανε ολοι καλα .....!!!

 

[maik900]

ΓΙΑΤΙ; (#3)



Την προηγούμενη εβδομάδα ξεκινήσαμε μία σειρά άρθρων, με αφορμή την επίσκεψη στην πόλη μας και ομιλία του Θανάση Χούντρα περί οδικής ασφάλειας. Είπαμε λοιπόν (αυτός είπε δηλαδή, εγώ σας τα μεταφέρω) ότι πίσω από κάθε τροχαίο βρίσκεται μία αποτυχημένη πρόβλεψη σε συνδυασμό με το λάθος λειτουργικό που έχουμε φορτώσει στον εγκέφαλό μας, το οποίο στηρίζεται σε …ψέματα. Ας δούμε μερικά από αυτά – μας κάνουν να νιώθουμε άνετα αλλά μας εκθέτουν σε τεράστιο κίνδυνο.

Καταρχάς, ποιος φταίει που συμβαίνουν τα τροχαία παγκοσμίως; Οι δρόμοι; Το όχημα; Ο οδηγός; Το ότι μας ψεκάζουν; Στα έντυπα της τροχαίας που καταγράφονται για στατιστικούς λόγους όλα τα ατυχήματα που δηλώνονται, τα ποσοστά είναι (ω, τι έκπληξη): 0-2,5% ο δρόμος, 0-2,5% το όχημα και 95-100% Ο ΟΔΗΓΟΣ. Δεν λέμε, να τον φτιάξουμε τον καταραμένο ΒΟΑΚ, αλλά μην ρίχνουμε όλο το φταίξιμο πάνω του, μόνο ό,τι του αναλογεί.

Ψέμα 2ο : ταχύτητα – πόσα είναι «πολλά»; Ας ξεκαθαρίσουμε το εξής: ο άνθρωπος, με τον εγκέφαλο-CPU πρωτεύοντος θηλαστικού, έχει την ικανότητα να διαχειρίζεται πληροφορίες μέχρι την …τελική του, δηλαδή τα 45 χιλιόμετρα την ώρα. Τόσα έπιασε ο Γιουσέιν Μπολτ όταν έκανε το παγκόσμιο ρεκόρ στα 100 μέτρα με 9,58 δευτερόλεπτα. Ας το δούμε αλλιώς: δίνουμε στον εγκέφαλό μας πάνω από 11.000.000 bytes το δευτερόλεπτο, ενώ μπορεί να διαχειριστεί τα 50. Όπως αντιλαμβάνεστε, του ζητάμε να κάνει εξωπραγματικές διεργασίες και να τις κάνει τέλεια. Ε δεν γίνεται, θέλει πιο αργή ροή πληροφοριών (πηγαίνοντας με μικρότερη ταχύτητα για να προλαβαίνει να αναλύει). Η ταχύτητα όμως και όπως την αντιλαμβάνεται ο καθένας είναι πολύ σημαντικό θέμα και θα το αναλύσουμε στο επόμενο…

www.gasmoto.gr

 

[maik900]

ΟΝΕΙΡΕΜΕΝΟ ΓΚΑΡΑΖ



Εάν κερδίζατε το απανωτό οκταπλό τζακπότ στο τζόκερ και σας περίσσευαν χρήματα να ταΐζατε και τις κότες, ποιες μοτοσυκλέτες θα αγοράζατε για την προσωπική συλλογή σας; Η βίλα σας έχει αποκλειστικό χώρο για αυτές, το ησυχαστήριό σας, και χωράνε καμιά δεκαριά. Η δική μου λίστα δεν έχει πολλά ιστορικά και σπάνια κοσμήματα, διότι θα μου άρεσε να τις χρησιμοποιώ όλες χωρίς να φοβάμαι ότι αν σπάσει μία, θα μου φάει τα μισά κέρδη για να επισκευαστεί.

Καταρχάς θα είχε μία Ducati Panigale V4R, έτσι για να γουστάρουμε. Για να κλείνω με τα βρωμόγκαζα, θα έπαιρνα και ένα Kawasaki H2R, αυτό με τα 310 αλόγατα, για να το ανοίγω σε καμιά ευθεία και να παραμορφώνεται ο χωροχρόνος. Τι; Δεν βγάζει άδεια για το δρόμο. Με τόσα λεφτά θα του βγάλουμε και άδεια. Θα ήθελα να έχω και να καμαρώνω και το τεχνολογικό θαύμα της Honda, την NR750 με το οβάλ έμβολα και τις 32 βαλβίδες. Γιατί την έφτιαξε η Honda; Επειδή μπορούσε. Για αυτό θα την πάρω κι εγώ.

Θα ήθελα και ένα RC213V, για να συζητάμε με τους υπόλοιπους καμένους φίλους μου ιστορίες των MotoGP, αλλά και ένα ΚΤΜ 350SX-F για εκείνες τις εντουροβόλτες που καταλήγουν σε χασαποταβέρνες. Να μη βάλουμε και ένα Z900RS για ρετρό βόλτες αργά το βράδυ; Επίσης μία Goldwing για να έχω αρχόντισσα τη γυναίκα και μία Harley Softail Deluxe, τιμής ένεκεν που αντρώθηκα στην Αμερική. Last but not least, θα είχα ένα καινούργιο Super Cab παπί να μου θυμίζει τα γυμνασιακά μου χρόνια, και το τωρινό μου ταπεινό Fazer για όλες τις αναμνήσεις που κουβαλάμε παρέα.

www.gasmoto.gr

 

[maik900]

ΚΑΘΡΕΦΤΗ ΚΑΘΡΕΦΤΑΚΙ ΜΟΥ



Κάτι που οι περισσότεροι θεωρούν ασήμαντη λεπτομέρεια αλλά χρίζει ιδιαίτερης σημασίας διότι μπορεί να μας γλυτώσει από βλακώδη ατυχήματα, είναι η σωστή ρύθμιση των καθρεφτών της μοτοσυκλέτας μας. Ασφαλώς ο καθένας έχει την προτίμησή του για το που θέλει να βλέπει, υπάρχουν όμως μερικά πράγματα που πρέπει να έχετε υπόψη σας όταν τους ρυθμίζετε. Αυτό βέβαια υπονοεί ότι ΥΠΑΡΧΟΥΝ καθρέφτες στο μηχανάκι και δεν είστε κούργιαλοι που τους βγάζετε για τη μούρη και φυσικά δεν έχετε ιδέα για το τι συμβαίνει από τους ώμους σας και πίσω.

Αντίθετα απ’ ότι στα αυτοκίνητα όπου έχουν πλαϊνούς ΑΛΛΑ ΚΑΙ πίσω καθρέφτες (ένα από τα ελάχιστα σημεία όπου υπερτερούν έναντι της μοτοσυκλέτας), εμείς πρέπει να κάνουμε τη δουλειά μας μόνο με τους πλαϊνούς. Κάτι που δεν είναι καθόλου εύκολο, ειδικά με τις supersport μοτοσυκλέτες και τους πολύ στενούς – αεροδυναμικούς καθρέφτες τους.
Πάρτε δυο φίλους σας και ανεβείτε στο μηχανάκι. Βάλτε τον ένα να σταθεί στο τυφλό σημείο σας στο πλάι και λίγο πίσω, όπου ακόμα και γυρνώντας το κεφάλι (φορώντας το κράνος) δεν είναι ορατός. Πείτε στον άλλο να σταθεί δέκα περίπου μέτρα ακριβώς από πίσω σας. Έπειτα ρυθμίστε τους καθρέφτες έτσι ώστε μόλις να βλέπετε τον πρώτο στο πλάι, και μετά μετακινηθείτε ελαφρά χρησιμοποιώντας το άνω σώμα σας (κεφάλι, ώμους, χέρια, οτιδήποτε μπορείτε) έτσι ώστε να μπορείτε να δείτε και τον άλλο που κάθεται πίσω με την ίδια ρύθμιση. Όταν τους βλέπετε και τους δύο, με έμφαση στο χώρο από πίσω, έχετε βρει την τέλεια ρύθμιση. Κι αυτό είναι καλό πράγμα.

www.gasmoto.gr

 

[maik900]

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΑΡΕΣΕΙ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΣΟΥ

Την ονειρευόσουν χρόνια αυτή τη μοτοσυκλέτα. Αμέτρητα βράδια πριν κοιμηθείς φανταζόσουν αυτό το μαγικό συναίσθημα πληρότητας καβαλώντας την, ταξιδεύοντας παρέα σε όλα τα αγαπημένα σου μέρη, μαζί με τους κολλητούς και τα δικά τους μηχανάκια. Με οικονομίες ετών και σκληρή δουλειά την αποκτάς, την παρουσιάζεις φουσκώνοντας σαν αρσενικό παγώνι, και ο καλύτερός σου φίλος λέει: «αυτή τη μπακατέλα πήρες ρε βλάκα, θα μπορούσες να πάρεις την άλλη με τα ίδια λεφτά που είναι και πιο αλήτικο βρωμόγκαζο. Με ‘γειά.» Γιατί σπάνια αρέσει η μοτοσυκλέτα μας στους φίλους μας;

Κατά κύριο λόγο διότι κρίνουν εξ’ ιδίων τα αλλότρια, δηλαδή δεν αντιλαμβάνονται το δικό σας γούστο, την αισθητική και τις ανάγκες σας. Στην ψυχολογία ονομάζεται έλλειψη ενσυναίσθησης, το οποίο πρακτικά σημαίνει ότι ο καυλοτίμονος που θέλει να κάνει καγκουριές γιατί αυτή είναι η ανάγκη του την συγκεκριμένη περίοδο, δεν κατανοεί την ανάγκη του άλλου να νιώθει το μασάζ των κραδασμών ενός μεγάλου δικύλινδρου Harley που πατ πατ πατ βολτάρει ράθυμα. Ο τουρίστας που θέλει να εξερευνήσει όλη την υφήλιο καταπίνοντας χίλια χιλιόμετρα την ημέρα, κάθε μέρα για όλο το ταξίδι, δεν αντιλαμβάνεται την ανάγκη του άλλου να ξυπνήσει μια Κυριακή πρωί και να σπάσει τα χρονόμετρα στην πίστα με το RR του. Όλοι δίκιο έχουν, αλλά αναγνωρίζουν μόνο το δικό τους – του άλλου το δίκιο είναι «μία βλακεία και μισή, αφού δεν ξέρεις εσύ». Έχει όμως σημασία τι πιστεύουν οι άλλοι για τη μοτοσυκλέτα σου; Δεν θα έπρεπε. Εάν σου αρέσει εσένα, η γνώμη των άλλων περιττεύει. Μην ακούτε κανέναν, παρά μόνο εσάς!

www.gasmoto.gr

 

[maik900]

ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ
Βγήκα προχθές το πρωί στην πρασιά μας, η οποία κοιτάει στον κεντρικό δρόμο, για να τοποθετήσω μία βαλίτσα σε μία μοτοσυκλέτα. Εκεί που βίδωνα το αριστερό μπράτσο της βάσης, ρίχνω μια ματιά στο δρόμο και βλέπω έναν τύπο με ένα παπί (δίτροχο, όχι πτηνό) να φοράει μία μάσκα. Χωρίς κράνος. Μου φάνηκε τελείως κουλό, αλλά συνέχισα την εγκατάσταση διότι από κουλά ο κόσμος είναι γεμάτος. Για ένα ακόμα δεν τρέχει και τίποτα. Μου πήρε κανά μισάωρο συνολικά μέχρι να τελειώσω και μέχρι τότε είχαν περάσει άλλοι πέντε. Την επόμενη μέρα το πρωί ο κομπανιέρος μου, ο οποίος είχε άδεια την προηγούμενη μέρα, μου λέει μπαίνοντας στο μαγαζί: «σου έχω ιδέα για άρθρο: τους ξεκράνωτους που κυκλοφορούν με μάσκα. Είδα μερικούς χθες και σήμερα».
Δεν ξέρουμε στη δική σας πόλη τι γίνεται, αλλά στα Χανιά η χρήση μάσκας είναι υποχρεωτική σε όσους κυκλοφορούν στους δρόμους με τα πόδια, λόγω έκτακτων μέτρων. Η αστυνομία τους τσιμπάει και αποχαιρετούν εκατόν πενήντα πολύτιμα ευρουλάκια. Αυτό όμως δεν είναι τίποτα μπροστά σε αυτό που τους περιμένει εάν τους πιάσει η τροχαία ξεκράνωτους: δύο μήνες χωρίς πινακίδες και δίπλωμα! Δηλαδή είναι σημαντικότερο για αυτούς να γλιτώσουν τα 150 ευρώ της μάσκας και την απειροελάχιστη πιθανότητα να πιάσουν κορωνοϊό οδηγώντας μόνοι τους το μηχανάκι, παρά να χάσουν δίπλωμα και πινακίδες για δύο μήνες. Για την ασφάλεια του κεφαλιού τους και τη λύπη των δικών τους αν πάθουν κάτι δεν θα πούμε κάτι γιατί έχουμε διαπιστώσει ότι είναι σαν να τους μιλάμε ξένες γλώσσες. Δεν υπάρχει καμία σωτηρία!

www.gasmoto.gr

 

[maik900]

ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΙΚΑΝΟΤΗΤΩΝ

Όποιον αναβάτη μοτοσυκλέτας κι αν ρωτήσετε, θα σας πει ότι διαθέτει αξιοπρεπές οδηγικό επίπεδο, ξέρει τα «βασικά» και δεν κινδυνεύει «συχνά». Ελάχιστοι ολόφρεσκοι, σαν συναγρίδα πελαγίσια, νέοι αναβάτες παραδέχονται ότι «δεν το έχω καθόλου», ενώ οι παλιοί και πιο «έμπειροι» θεωρούν ότι είναι τρία τσικ κάτω από τον Quartararo (δέκα τσικ=ένα κλικ). Εάν οδηγείτε πολλά χρόνια και στο βιογραφικό σας δεν αναφέρονται σοβαρές πτώσεις και λάμες τιτανίου, τότε ίσως να τα πηγαίνετε καλά. Γνωρίζετε όμως στα αλήθεια τα όρια των ικανοτήτων σας και το μέγεθος του ρίσκου στο οποίο εκτίθεστε; Πριν απαντήσετε, σκεφτείτε ότι η μέτρηση των ορίων είναι πολύ παραπλανητική. Ενώ κάποια άλλα όρια μπορούν να οριστούν και να μετρηθούν με ακριβή εργαλεία και τα μαθηματικά, τα προσωπικά όρια συνήθως μετρούνται μόνο από τις ατελείς αντιληπτικές ικανότητες του ανθρώπινου εγκεφάλου και τις επίσης ατελείς μας αισθήσεις. Επειδή τα προσωπικά όρια είναι ασαφή, είναι πανεύκολο να έχουμε τελείως λάθος υπολογισμό για τις ικανότητές μας.
Ένας λόγος για αυτό είναι οι προσχηματισμένες απόψεις για το τι είναι «κανονικό». Μερικοί αναβάτες κινδυνεύουν πολύ σε κάθε τους βόλτα ή στο δρόμο για τη δουλειά, ενώ κάποιοι άλλοι οδηγούν συχνότερα και χωρίς κανένα δράμα. Κάποιοι αναβάτες supersport μοτοσυκλετών θεωρούν ότι δεν πάνε αρκετά γρήγορα εάν το μηχανάκι δεν γλιστράει ή δεν σπαρταράει στα χέρια τους, μολονότι οι πραγματικά γρήγοροι οδηγοί γίνονται τελείες στον ορίζοντα με πλήρη αυτοσυγκράτηση και ψυχραιμία.
Η αντικειμενική αντίληψη των ορίων του περιβάλλοντος είναι ένα άλλο θέμα στο οποίο αποτυγχάνουν παταγωδώς οι περισσότεροι αναβάτες, αλλά με αυτό, καθώς και με ιδέες για την βελτίωση της αντίληψής μας, θα ασχοληθούμε την άλλη εβδομάδα..
www.gasmoto.gr

 

[maik900]

ΜΕΤΑ ΤΗ ΣΤΟΥΚΑ
Κάναμε ό,τι καλύτερο μπορούσαμε για να αποφύγουμε το ατύχημα, αλλά τελικά δεν τα καταφέραμε και στουκάραμε. Τι κάνουμε μετά; Καταρχάς το πρώτο πράγμα που πρέπει να μας απασχολήσει είναι το αν είμαστε καλά: Τρέχει αίμα από κάπου; Έχει πρηστεί ή έχει σπάσει κάτι; Έχετε υπόψη σας ότι η αδρεναλίνη που εκκρίνεται με τα βαρέλια εκείνη τη στιγμή, «κρύβει» τέλεια τον πόνο, οπότε κάντε έναν καλό έλεγχο από τα μαλλιά μέχρι τα δάχτυλα των ποδιών. Αφού τσεκάρετε ότι είστε σε καλή κατάσταση, διαχειριστείτε την σκηνή. Εάν είστε εσείς ο αναβάτης που έπεσε, πού βρίσκεται η μοτοσυκλέτα σας; Υπάρχει περίπτωση πιθανού κινδύνου από διερχόμενο όχημα; Εάν ρίξατε άλλο αναβάτη, μπορείτε να τον βοηθήσετε να σηκώσει την μοτοσυκλέτα του, να καλέσετε τροχαία ή/και ασθενοφόρο, και να κάνετε το σκηνικό ασφαλές για τους διερχόμενους κι εσάς;
Όταν με το καλό φτάσει η τροχαία όπου θα καταγράψει τις συνθήκες του ατυχήματος, περιγράψτε τους ακριβώς τι έγινε. Εάν έχετε την ψυχραιμία να τραβήξετε βίντεο ή φωτογραφίες, ακόμα καλύτερα. Τα υπόλοιπα θα τα αναλάβουν οι ασφάλειες, άρα καλή σας τύχη από εκεί και πέρα. Πολύ σημαντικό είναι να αράξετε την υπόλοιπη μέρα. Μπορεί να έχετε τραύματα που δεν καταλάβατε επιτόπου, ενώ κάποιοι άλλοι παθαίνουν μετατραυματικό στρες ή βλέπουν εφιάλτες τα βράδια. Αναζητήστε επαγγελματική βοήθεια εφόσον χρειαστεί.
Αυτό που ΔΕΝ κάνουμε είναι να αρχίσουμε να βρίζουμε τα Θεία και τη μητέρα του οδηγού που μας έριξε, ή να τον αρχίσουμε στις μπούφλες. Αν έχετε ανάγκη να εκτονωθείτε να γραφτείτε σε μια σχολή Brazilian Jiu Jitsu όπου θα κάνετε και κορμάρα για το καλοκαίρι.
www.gasmoto.gr

 

[giamar]

Τα μπινελικια δεν τα γλυτώνει Μαηκ

edit :πρώτος ξάδερφος της νύφης της κυρας
(Μόλις με το είπε ,δεν το ξερα )

 

[maik900]

Ζητείται ελπίς

Αγαπητοί σύντροχοι της τροχαίας και των αρμόδιων τμημάτων της Ελληνικής Αστυνομίας. Αντιλαμβανόμαστε το δύσκολο πολλές φορές έργο σας, αλλά ώρες ώρες απορούμε με αυτά που συμβαίνουν. Ναι, συν όλα τα άλλα, σας ανέθεσαν και τον άχαρο ρόλο της αστυνόμευσης της μάσκας, όμως δεν πρέπει να ξεχνιέται το γεγονός ότι σε όλα τα πράγματα πρέπει να υπάρχουν προτεραιότητες.
Δεν μπορούμε να δεχτούμε ότι είναι σημαντικότερο να κοπεί μία κλήση εκατόν πενήντα ευρώ σε δεκατετράχρονη μαθήτρια γυμνασίου που φορούσε μάσκα μεν, αλλά με τη μύτη απέξω καθώς περπατούσε μόνη της στο δρόμο, ενώ δίπλα, την ίδια ακριβώς στιγμή, μηχανάκια και αυτοκίνητα κυκλοφορούν σε κεντρικούς πεζόδρομους της πόλης όπου κάνουν πατίνι η κόρη μου και τα παιδιά σας. Μιλάμε για πεζόδρομους με στρωμένους κυβόλιθους όπου απαγορεύεται αυστηρά η κυκλοφορία, εκτός φυσικά λίγων πρωινών ωρών ανεφοδιασμού των καταστημάτων. Κάθε φορά πρέπει να τσακωνόμαστε με τους ασυνείδητους που περνάνε προκλητικά και μας γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια;
Δεν γίνεται να κόβεται κλήση ηχορύπανσης χωρίς ντεσιμπελόμετρο, σε άνθρωπο που έβαλε τελικό Akrapovic χωρίς να αφαιρέσει τους σιγαστήρες και η εξάτμισή του βγάζει 90 ντεσιμπέλ αντί 86 της εργοστασιακής. Δεν γίνεται να ακούμε κάποιον που έχουν σταματήσει ξεκράνωτο και του κόβουν κλήση να λέει με στυλάκι «γράψτε με όσο θέλετε και αφήστε με να φύγω, όσες και να μου κόψετε θα τις σβήσει ο δικός μου». Δεν γίνεται να συμβαίνουν αυτά που γινόντουσαν το 1980, έχουν περάσει σαράντα χρόνια. Υπάρχει ελπίδα να αλλάξουν τα πράγματα; Να γίνουμε επιτέλους δίκαιοι και να τιμωρούνται παραδειγματικά όσοι βάζουν σε κίνδυνο τη ζωή μας;
www.gasmoto.gr

 

[maik900]

ΑΕΡΑΣ ΤΑ ΧΙΛΙΑΡΙΚΑ
Περπατώντας χθες, συναντήθηκα τυχαία με έναν φίλο πελάτη μας, ο οποίος πετούσε στα σύννεφα: «μόλις αγόρασα ένα μεταχειρισμένο Tracer του ’20, αν το δεις θα πάθεις, πιπίλα σου λέω με 4.000 χιλιόμετρα, τίγκα στα αξεσουάρ και τέσσερα χιλιάρικα κάτω από την κανονική του τιμή». Το ίδιο βράδυ ένας φίλος μου γιατρός μου έστειλε μήνυμα στο messenger αν γνωρίζω το BMW που πουλούσε κάποιος. Τον ήξερα. Η μοτοσυκλέτα του ήταν 2020 μοντέλο επίσης, άστρωτο, και το πουλάει επειδή «δεν τον βόλεψε».

Δεν ξέρω τι σας πιάνει εσάς όταν ακούτε κάτι τέτοια, εμένα όμως μου έρχονται στο νου οι αναμνήσεις της περιόδου πριν αγοράσω την πρώτη μου μοτοσυκλέτα. Για να καταλάβετε, την πλήρωσα με ευρώ, αλλά όταν ξεκίνησε η μελέτη κυκλοφορούσαν …δραχμές. Είχα διαβάσει όλα τα συγκριτικά κάθε γνωστού και αγνώστου περιοδικού, σταματούσα ιδιοκτήτες στο δρόμο, φαντασιωνόμουν τη ζωή μαζί τους, έκανα υπολογισμούς για τα κόστη της συντήρησης, των ελαστικών και των πιθανών βλαβών. Δεν υπήρχε ακόμα ο θεσμός του test ride, οπότε η απόφαση για το που θα έδινα τα πολύτιμα 4.200€ που είχα με τόσο κόπο μαζέψει με μετρητά, συν τα 3.000 που θα έβαζα σε δόσεις με δάνειο από το κατάστημα, θα γινόταν στα μισότυφλα και ήταν πολύ σημαντική. Πιθανώς από καθαρή τύχη αλλά και ίσως και λόγω συστηματικής μελέτης, καβαλάω υπερήφανα την ίδια μοτοσυκλέτα, δεκαοκτώ χρόνια μετά. Θαυμάζω όμως και αυτούς που μπορούν και τις αλλάζουν σαν παπούτσια. Sport πέρυσι, Touring φέτος νωρίς, Adventure φέτος αργότερα. Ποικιλία στη ζωή, αλλά τα χιλιάρικα φεύγουν αέρας.

www.gasmoto.gr

 

[maik900]

ΟΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ

Εν συνεχεία της καταπληκτικής ερώτηση της Εύης την προηγούμενη φορά για τις καλύτερες μοτοσυκλετιστικές μου στιγμές, σήμερα έκατσα να σκεφτώ τις χειρότερες στιγμές μου πάνω στα μηχανάκια. Πάλι τα ίδια βέβαια, είναι τόσες πολλές οι κακές στιγμές που έπρεπε να κάτσω ώρα να ξεσκαρτάρω.

Η πιο τρομακτική δεν έχει συμβεί ακόμα αλλά την φαντάζομαι συχνά και με κάνει να προσέχω περισσότερο. Είναι να με τρακάρει αυτοκίνητο από το πουθενά και να βρεθώ πεσμένος κάτω ανάσκελα στο δρόμο περιμένοντας βοήθεια. Με κρύο. Και υπό καταρρακτώδη βροχή. Ασφαλώς υπάρχουν και χειρότερα: να ξυπνήσω στο νοσοκομείο και να μην θυμάμαι τίποτα από εκείνη την καταραμένη στιγμή του ατυχήματος, παρά μόνο να ελπίζω ότι θα το δω από τις κάμερες κάποιου καταστήματος. Μπρρρρ, ας πάω όμως σε κάποιες που έγιναν στην πραγματικότητα.

Ήμασταν με τον Μυλού και τον Τόλη, οι τρεις μας εκδρομή στην Πελοπόννησο. Στην επαρχιακή οδό Καλλιανού-Λεβιδίου ανάβω φλας να προσπεράσω ένα σκούρο μπλε Golf, το οποίο αποφασίζει τελευταία στιγμή από τέρμα δεξιά να κόψει αριστερά σε μία διασταύρωση. Θυμάμαι τα μάτια μου να πετάγονται έξω όπως του Κογιότε που την πατάει από το Μπιπ-Μπιπ και τους φίλους μου να με ρωτάνε πώς κατάφερα να φρενάρω με endo, άσπρους καπνούς και τον αγκώνα μου να στρίβει μαζί με το Golf. Ιδέα δεν έχω πώς έγιναν όλα αυτά και να σας πω την αλήθεια ούτε θέλω να το θυμάμαι. Όπως και το προπέρσινο Mega Test, στο οποίο το 280 κιλών Crosstourer που οδηγούσα έπεσε πάνω στην αριστερή MX μπότα μου και με εγκλώβισε μέχρι να έρθει να μας σηκώσει ο φωτογράφος. Δε νομίζω να υπάρχει μοτοσυκλετιστής στο έως σήμερα γνωστό σύμπαν που να μην έχει τρομάξει στη ζωή του. Σίγουρα θα έχετε και εσείς στιγμές που θα θέλατε να ξεχάσετε.

www.gasmoto.gr

 

[maik900]

ΠΡΟΒΟΛΕΣ
Όντας πατέρας δύο πλέον (να μου ζήσουν, ευχαριστώ), μπορώ να επιβεβαιώσω ιδίοις όμμασι, ότι όσα άκουγα περί παιδιών και εξοπλισμού από πελάτες αλλά και φίλους, ήταν …μπούρδες. Κάθε φορά είχα αμφιβολίες όταν ο πατέρας έσκαγε με το μικρό παιδί του για να του αγοράσουν κράνος και επέμενε ο ίδιος «δώσε του ανοιχτό γιατί το κλειστό θα την πνίγει και δεν θα το φοράει». Αρκετές φορές το ίδιο το παιδί δεν είχε κανένα πρόβλημα να δοκιμάσει κλειστό, αλλά ο μπαμπάς ανένδοτος: «δώσε της τζετ, ξέρω εγώ, δεν θα το φοράει». Άφηνα ένα μικρό παραθυράκι μπας και είχε δίκιο γνωρίζοντας κάτι που δεν ήξερα. Ε δεν είχε.
Αυτά στην ψυχολογία ονομάζονται «προβολές». Δηλαδή προβάλουμε στους άλλους αυτό που νομίζουμε ή πιστεύουμε εμείς. Δεν σου αρέσει να φοράς κλειστό κράνος με σωστή εφαρμογή; Ε ούτε στους άλλους θα αρέσει. Δεν σου αρέσει η βρώμη με μπανάνα και χαρουπόμελο; Μάλλον ούτε το καμάρι σου πρέπει να το δοκιμάσει, αποκλείεται να του αρέσει. Νομίζεις όμως. Ας ξεκαθαρίσουμε ότι παρότι κάθε παιδί είναι μοναδικό, με δική του προσωπικότητα, χαρακτήρα, ταλέντα και ταμπεραμέντο, όταν τίθενται θέματα υγείας και ασφάλειας ΠΡΕΠΕΙ να γίνονται αυτά που πρέπει. Δεν θέλει να φορέσει κράνος; Πολύ ωραία, δική του επιλογή είναι αυτή αλλά δεν έχει ούτε βόλτα ούτε με το πατίνι. Δεν μιλάμε καν για μηχανάκι, ούτε για δέκα μέτρα μέχρι το σχολείο απέναντι. Είπαμε πατίνι, διότι από εκεί, την ηλικία των δύο ή και νωρίτερα, πρέπει να ξεκινάει η εκπαίδευση περί ασφάλειας. Αν το μάθει στο πατίνι, θα το φοράει και στο ποδήλατο και αργότερα στο μηχανάκι ως αναβάτης ή συνεπιβάτης. Και μπορεί να είστε φοβεροί και τρομεροί στην θεωρία, απόφοιτοι καταπληκτικών Σχολών Γονέων και απίθανων Μοντεσσοριανών Μεθόδων, αλλά αν δεν το βλέπουν να το κάνετε εσείς οι ίδιοι αυτό που τους λέτε, παραμύθια μάντολες θα το κάνουν κι αυτά. Δείξτε τους και εξηγήστε τους την σωστή κουλτούρα όσον αφορά την ασφάλεια με κράνη, ζώνες ασφαλείας και λοιπά, κάντε το κι εσείς ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ χωρίς εξαιρέσεις, και τα παιδιά σας θα είναι σε καλό δρόμο, μεταφορικά και κυριολεκτικά.

Πηγη www.gasmoto.gr
.

 

[maik900]

ΟΝΕΙΡΕΜΕΝΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ
Μία καταπληκτική ερώτηση μου έκανε η Εύη σήμερα, η οποία αποτέλεσε και φοβερή ιδέα για το σημερινό άρθρο (η ερώτηση, όχι η Εύη). «Ποια είναι η αγαπημένη σου στιγμή πάνω στη μοτοσυκλέτα μέχρι τώρα;» Ω ρε φίλε, ζόρικο γιατί δεν είναι μόνο μία αλλά δεκάδες χιλιάδες. Από την πρώτη μέρα που καβάλησα το 12βολτο γαλάζιο C-50 μου με τον 72άρη κύλινδρο, μέχρι το τελευταίο καταπληκτικό Mega Test συγκριτικό με τους φίλους μου από το ΜΟΤΟ, παρέλασαν όλες οι εικόνες των τριάντα δύο αυτών μοτοσυκλετιστικών ετών σαν κινηματογραφική ταινία δράσης. Ποια στιγμή να πρωτοδιαλέξω;
Μετά από ώριμη σκέψη τριών δευτερολέπτων, αποφάσισα ότι οι δύο καλύτερες στιγμές μου είναι αυτές που μου είχαν έρθει πρώτες στο μυαλό. Η πρώτη είναι αυτή της φωτογραφίας: με ένα R6 επετειακό στα χρώματα του Valentino Rossi το 2005, σε ένα συγκριτικό 600αριών στην πίστα των Σερρών, όπου έξυσα γόνατο για πρώτη φορά στη ζωή μου. Τι μεγάλη χαρά και ικανοποίηση είχα νιώσει θυμάμαι, αν και τώρα σιγά το πράγμα – ο Espargaro ξύνει τους ώμους του κατεβαίνοντας άλλες 20 μοίρες. Δεν έχει σημασία, νιώθω φανταστικά για εκείνο που ένιωσα τότε.
Η δεύτερη στιγμή που θα μου μείνει αξέχαστη, είναι η πρώτη φορά που ταξίδεψα με μοτοσυκλέτα στο εξωτερικό. Δεν ήταν ό,τι κι ό,τι ταξίδι, ήταν ένα δεκαήμερο στην Ιταλία και την Τοσκάνη συγκεκριμένα, για να παρακολουθήσουμε το GP στο Mugello, το 2010. Τι εικόνες μαγικές, τι απίστευτη παρέα, τι γέλιο, τι δρομάρες! Έχω πάει και άλλα πολλά ταξίδια και αποστολές από τότε, σε απίστευτα μέρη και με τρομερές μοτοσυκλέτες και παρέες, αλλά σαν την αίσθηση του πρώτου δεν έχει. Θα θέλατε να μοιραστείτε τις δικές σας αγαπημένες στιγμές;

Πηγη GAS Motosport Culture

 

[maik900]

ΑΕΡΑΣ ΑΛΛΑΓΗΣ

Πριν από λίγα χρόνια κράζαμε ένα φίλο που είχε μόλις αγοράσει την πρώτη μοτοσυκλέτα της ζωής του, ένα GSX-R1000, και πήρε το φθηνότερο jet κράνος της αγοράς. Βρε καλέ μου, βρε χρυσέ μου, του τα ‘παμε , του τα ξανάπαμε, ανένδοτος αυτός. Στην πρώτη βόλτα που πέρασε τα 120 χιλιόμετρα και το κράνος του γύρισε στην πλάτη με το λουρί παραλίγο να τον πνίξει, ήρθε πάλι πίσω και πήρε ένα full face της προκοπής.
Σήμερα δεν θα κράξουμε, ακριβώς το αντίθετο. Διότι διακρίνουμε πλέον έναν αέρα αλλαγής στη νοοτροπία των νέων, κατά κύριο λόγο, αναβατών. Δείχνει ότι βλέπουν πιο σοβαρά την ασφάλειά τους από ότι οι λίγο μεγαλύτεροί τους – για τους πατεράδες τους δεν θα μιλήσουμε, οι οποίοι τους λες ότι το κράνος δεκαπέντε ετών που φοράνε και μαδάει στο κεφάλι τους δεν κάνει ούτε για γλάστρα, και σε κοιτάζουν απαξιωτικά με υφάκι «τι μου λες εσύ ΕΜΕΝΑ τώρα». Ασφαλώς εξακολουθούν οι νέοι όλων των εποχών να δελεάζονται από το γκάζι και τα κυβικά, χωρίς να δίνουν σημασία στο ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι «προγραμματισμένος» να επεξεργάζεται τις πληροφορίες που έρχονται σε ταχύτητες μέχρι την …τελική του, δηλαδή περίπου 40 χιλιόμετρα την ώρα. Θα ήταν σοφό για τον εγκέφαλο να προπονηθεί σταδιακά να διαχειρίζεται τα εκατομμύρια των bytes που τον βομβαρδίζουν οι πληροφορίες των πολύ υψηλών ταχυτήτων, ας πούμε με ένα ελαφρύ και σβέλτο 400άρι για αρχή.
Όμως, προς τιμήν τους οι νέοι αναβάτες, έρχονται διαβασμένοι, ανοιχτοί στο να ακούσουν και να μάθουν, χωρίς να κάνουν συμβιβασμούς με το κεφάλι τους. Όχι όλοι, αλλά πολλοί – σίγουρα πολύ περισσότεροι από ότι πριν λίγα χρόνια. Και οπωσδήποτε θα επηρεάσουν θετικά και άλλους, μέχρι που να εκλείψει η εικόνα του ξεκράνωτου ούγκανου από τους δρόμους. Αμήν.
.
Πηγη GAS Motosport Culture

 

[maik900]

ΣΤΟΥ ΚΟΥΦΟΥ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ

Ως γνωστόν, έχουν πολύ πλάκα τα social media. Μετά από πολύ κόπο, διάβασμα, έρευνα, φιλτράρισμα, εκπαίδευση, προσωπική εμπειρία, λάθη και διδάγματα, δημοσιεύεις κάτι που είναι απολύτως πραγματικό για τους περισσότερους. Ας πούμε για παράδειγμα το να τραβάς το καζανάκι όταν κάνεις τα καλά σου. Ή, όταν δεν βλέπεις τίποτα από την μυωπία, τον αστιγματισμό και την υπερμετρωπία πρέπει να φοράς γυαλιά για να οδηγήσεις. «ΌΟΟΟΟΧΙ» θα πουν μερικοί. Στάνταρ. Γιατί έτσι τεμπελιάζει το μάτι και θα γίνει χειρότερο. Ναι αλλά έχεις εννέα βαθμούς και δεν βλέπεις την τύφλα σου, δεν είναι καλύτερα να μη σκοτωθείς και ας ανέβουν οι βαθμοί; «ΌΟΟΟΟΟΧΙ, δεν θα μου πει κανείς τι θα κάνω, γούστο μου και καπέλο μου». Σε αυτό το τελευταίο συμφωνούμε.
Την προηγούμενη φορά που γράφαμε για τη χρήση των ωτοασπίδων, έγινε ένας μικρός χαμούλης αντιδράσεων. Από τη μία οι επαγγελματίες του «ΌΟΟΧΙ». Δεν θα ακούνε το μηχανάκι και τις κόρνες και θα «απωκοπούν από τω παιρηβάλωνν» (sic, δηλαδή πιστή μεταφορά) και “αυτά είναι επικίνδυνα πράγματα” (sic again). Ευτυχώς πλέον υπάρχει και το ενημερωμένο κοινό μας που τους βάζει στη θέση τους κι έτσι δεν χρειάζεται να μπούμε στον κυκεώνα των άχρηστων χρονοβόρων διαλόγων με τους πολύξερους – απλώς παρακολουθούμε και χαμογελάμε. Εάν υπάρχει καλοπροαίρετη ερώτηση ασφαλώς και θα απαντήσουμε, όταν αντιλαμβανόμαστε όμως διάθεση για «φωτιές» και τρολάρισμα δεν μπαίνουμε καν στον κόπο. Παθόντες και μαθόντες. Είναι κρίμα όμως διότι τα ίδια έλεγαν και πολλοί φίλοι και γνωστοί μας μουσικοί, dj’s, σερβιτόροι σε clubs, η Βίκυ Μοσχολιού (ήμουν ηχολήπτης της) και ο Eric Clapton και τώρα φορούν όλοι (όσοι ζουν) ακουστικά βαρηκοΐας. Γούστο τους και καπέλο τους.

Πηγη GAS Motosport Culture

 

[maik900]

ΓΙΑ ΑΥΤΗ ΤΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ

Είναι καταπληκτικό αυτό που βλέπουμε τελευταία, με τη συνεχή ροή νεοεισερχόμενων στη δίτροχη μετακίνηση, οι οποίοι ανακαλύπτουν τα πολλαπλά οφέλη των μηχανακιών. Ο φαρμακοποιός μου αφιερώνει μιάμιση ώρα περισσότερη κάθε μέρα στα παιδιά του χάρη στο νέο του σκούτερ! Παρκάρει έξω ακριβώς από το φαρμακείο του στο καρακέντρο της πόλης, ενώ έχει μειώσει τις βενζίνες του κατά 70%. Εκτός από πρακτικούς όμως λόγους, πάρα πολλοί ελκύονται από το στυλ ή/και την απόλαυση του στριψίματος με δύο ρόδες.

Πολύ χαιρόμαστε που βιώνουμε αυτή τη ραγδαία αύξηση, οφείλουμε όμως να ενημερώσουμε τους νέους (και να θυμίσουμε στους παλιούς) ότι η μοτοσυκλέτα (και το σκούτερ και το παπί) πάει πακέτο με το …πακέτο της προστασίας τουλάχιστον πέντε σημείων: του κεφαλιού με το κράνος, του άνω μέρους του σώματος με μπουφάν, των χεριών με γάντια, των ποδιών με παντελόνι (ή τουλάχιστον επιγονατίδες) και των πατουσών με κλειστά παπούτσια (μπότες ή μποτάκια ακόμα καλύτερα).

Το πραγματικό ολόφρεσκο κυριακάτικο παράδειγμα μιλάει καλύτερα από οποιαδήποτε θεωρία: ο Μάνος ήταν ακριβώς μπροστά μου με τη μοτοσυκλέτα του, η οποία για λόγο που δεν φταίει ο ίδιος (πάτησε κρυμμένο πονηρό βρεγμένο κομμάτι του δρόμου), έχασε το μπροστινό ξαφνικά. Με είκοσι χιλιόμετρα, χωρίς φρένο και χωρίς κλίση. Ήταν στα τρία μέτρα μπροστά μου και είδα το Transalp να σκάει πάνω στο δεξί του πόδι. Ενώ το κράνος και του μπουφάν του ήταν αγρατζούνιστα, το γόνατό του και το κουτεπιέ του μάτωσαν και πόνεσε ΑΚΡΙΒΩΣ στα σημεία που θα τον προστάτευαν οι επιγονατίδες και τα μποτάκια. Μα ακριβώς εκεί όμως! Μες στην ατυχία του ήταν τυχερός και δεν έσπασε τίποτα, ενώ έμαθε με τον καλύτερο τρόπο ότι φοράμε ό,τι φοράμε για αυτή τη $%^& μία φορά που θα τα χρειαστούμε. Μακάρι να είναι μόνο μία και μακάρι να μην τα έχουμε αφήσει σπίτι!



Πηγη GAS Motosport Culture