Γυναίκα και μοτοσυκλέτα

maik900

Administrator
Δημοσιεύσεις
11.142
Ηλικία
60
Περιοχή
Αγρινιο
Μοτοσυκλέτα
KAWASAKI ΖΧR 900 1999
MODENAS X CITE 135 2009
Όνομα
ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΩΣΤΑΚΙΩΤΗΣ
Περιοχή
ΑΓΡΙΝΙΟ

Η Sarah Lezito κάνει το drifting να φαίνεται βαρετό​

Η ιδέα “γυναίκα οδηγός μοτοσυκλέτας” ευτυχώς έχει σταματήσει να αποτελεί ταμπού για την κοινωνία σήμερα. Υπάρχουν όμως γυναίκες που έχουν πάει σε άλλο επίπεδο την έννοια “οδήγηση”. H Sarah ‘Lezito’ Vignot είναι μία από αυτές.

Η Sarah δεν είναι μία απλή αναβάτης. Καταφέρνει και “χορεύει” με την μοτοσυκλέτα της όπως λίγοι μπορούν.

Είναι 24 χρονών, Γαλλίδα και ζει το όνειρο της ως επαγγελματίας κασκαντέρ. Το παρατσούκλι “Lezito” της το έχει δώσει η αδερφή της. Στα 13 της ξεκίνησε τα ακροβατικά με τις μηχανές. Κάποια στιγμή ξεκίνησε να σπουδάζει Οινολογία, αλλά μετά το ενδιαφέρον της επικεντρώθηκε στο να γίνει κασκαντέρ. Ίσως η κατανάλωση κρασιού να την βοήθησε σε αυτό…

Δεν θα την αποκαλούσες ακριβώς το κορίτσι της διπλανής πόρτας. Κάθε μέρα, για τουλάχιστον μία ώρα, προπονείται με μία Kawasaki ZX-6R, και κάνει ό,τι μπορείς να φανταστείς. Το αγαπημένο της ακροβατικό είναι το endo.

Έχει ντουμπλάρει την Scarlett Johansson στην ταινία “The Avengers 2” αλλά έχει εμφανιστεί και σε άλλες ταινίες.
Φυσικά η διαδρομή της δεν ήταν καθόλου εύκολη. Έχει πάρα πολλές πτώσεις και τραυματισμούς. Η ίδια λέει ότι όταν μαθαίνεις ένα καινούργιο κόλπο, πρέπει να αποσυνδέσεις το μυαλό σου για λίγα δευτερόλεπτα, να ξεχάσεις ότι μπορεί να πέσεις, και αυτό είναι το πιο δύσκολο. Απλά το κάνεις. “Δεν με νοιάζει τι σκέφτεται ο κόσμος, αν θέλεις, μπορείς!


Πηγη https://motoria.gr
 

maik900

Administrator
Δημοσιεύσεις
11.142
Ηλικία
60
Περιοχή
Αγρινιο
Μοτοσυκλέτα
KAWASAKI ΖΧR 900 1999
MODENAS X CITE 135 2009
Όνομα
ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΩΣΤΑΚΙΩΤΗΣ
Περιοχή
ΑΓΡΙΝΙΟ

J.SHIA: CUSTOMIZER ΘΗΛΥΚΟΥ ΓΕΝΟΥΣ​

Με διαφορετική αντίληψη

Σε έναν τόσο κορεσμένο χώρο όπως αυτός του customizing μοτοσυκλετών, η ανάγκη για να ξεχωρίσει κάποιος είναι το ζητούμενο. Αυτό γίνεται ευκολότερο όταν o μηχανικός δεν είναι γένος αρσενικού, αλλά θηλυκού.
Για να διακριθεί κανείς στην εξαιρετικά απαιτητική σκηνή των customizers, χρειάζεται σίγουρα διαφορετική προσέγγιση που θα τον κάνει να ξεχωρίζει, αλλά και ειλικρίνεια, όπως λέει η customizer J.Shia, ιδιοκτήτρια του οίκου Madhouse Motors, με έδρα την Βοστώνη των ΗΠΑ.

“Μεγάλωσα μέσα στις μοτοσυκλέτες, αλλά ποτέ δεν έβρισκα κάτι ξεχωριστό σε αυτές” μας λέει με αφοπλιστική αμεσότητα η J.Shia, της οποίας ο πατέρας αλλά και οι στενοί συγγενείς, ασχολούνταν με την επισκευή μοτοσυκλετών και την μεταλλουργία.

Όντας μέσα σε αυτό το περιβάλλον από μικρή, η J.Shia (αραβικής καταγωγής) ασχολήθηκε με τις μοτοσυκλέτες σαν μια φυσική εξέλιξη, κάνοντας τις πρώτες της μικροεπισκευές σε πολύ μικρή ηλικία.

Κατά την εφηβεία, άλλαζε λάστιχα και λάδια σε μοτοσυκλέτες γειτόνων και φίλων, εξασφαλίζοντας ένα χαρτζιλίκι, ωστόσο το καταλυτικό σημείο στη ζωή της, ήταν όταν ο πατέρας της ξεκίνησε να μαζεύει παροπλισμένες μοτοσυκλέτες για να χρησιμοποιηθούν ως scrap και ανταλλακτικά.

“Όταν κατάφερα να βάλω μπροστά τον κινητήρα μιας μοτοσυκλέτας που πήγαινε προς απόσυρση, αυτό ήταν το σημείο κλειδί για εμένα, το γεγονός που άνοιξε μια εντελώς νέα διάσταση μπροστά μου”, εξηγεί η Shia.
Έχοντας πλέον έναν σαφή προσανατολισμό στη σχέση της με τα δίτροχα, η Shia ξεκίνησε επίσης να κάνει τις πρώτες της μετατροπές και κάπως έτσι αποκρυσταλλώθηκε πλήρως αυτό με το οποίο ήθελε να ασχοληθεί: αναπαλαιώσεις και customizing. Ξεχωριστά ή σε συνδυασμό.

Με αυτό το εφόδιο στην τσέπη, η Shia ρίχτηκε με τα μούτρα που λένε στη δουλειά, όμως ακόμα και τότε δεν είχε άμεση σχέση με την μοτοσυκλετιστική κουλτούρα και τον χώρο του customizing γενικότερα και αυτό ίσως ήταν τελικά και καλό, γιατί διαμόρφωσε το δικό της στυλ και ύφος χωρίς να επηρεάζεται από νόρμες και από άλλους συναδέλφους της.
Όταν προσκλήθηκε στο φεστιβάλ του Sturgis, το 2017, ήταν η πρώτη φορά που η Shia ήρθε σε επαφή με έναν μαγικό κόσμο του οποίου την ύπαρξη αγνοούσε, έδειξε τη δουλειά της και εισέπραξε θετικότατα σχόλια. Τα πράγματα πλέον είχαν δρομολογηθεί.

Η J.Shia, διατηρεί πλέον την επιχείρησή της, η οποία τα πηγαίνει εξαιρετικά καλά, έχοντας ως αντικείμενο επισκευές, αναπαλαιώσεις και customizing αλλά πάντα για λογαριασμό πελατών. Πολύ σπάνια η Shia έχει ελεύθερο χρόνο για να φτιάξει κάτι δικό της, ωστόσο όταν συμβαίνει αυτό, το αποτέλεσμα είναι μοναδικές δημιουργίες με συγκεκριμένη άποψη και αισθητική.
Από το σύνολο της δουλειάς της, ξεχωρίσαμε δύο Harley-Davidson Aermacchi SS350, τα οποία δημιουργήθηκαν ταυτόχρονα σαν δυο παραλλαγές στο ίδιο θέμα. Είναι πολύ δύσκολο και ίσως άσκοπο να καθορίσουμε σε ποια κατηγορία ανήκουν οι δύο αυτές μοτοσυκλέτες, αφού διακρίνεται ξεκάθαρα πάνω τους το πολύ προσωπικό στίγμα της Shia.

To σίγουρο είναι ότι απέχουν έτη φωτός από την αρχική τους υπόσταση ως cruiser/custom με ατελείωτες ώρες δουλειάς να έχει γίνει πάνω τους. Διαφορετικές αλλά και συγγενικές, αφού ανήκουν σε μια σειρά “έργων” που ονομάζεται “παρειδωλία”. Η προσέγγιση της Shia είναι εντελώς διαφορετική, το είπαμε αυτό, δεν δίστασε να πετσοκόψει πλαίσια και υποπλαίσια για να δημιουργήσει το αισθητικό αποτέλεσμα που ήθελε.
Η ουρά από το λευκό μοντέλο, το οποίο έχει και υπερτροφοδότηση, είναι η καρίνα του μαύρου μοντέλου, ενώ αμφότερες οι μοτοσυκλέτες φέρουν επιμηκυμένο μονόνομπρατσο ψαλίδι. Ουσιαστικά, όπως εξηγεί και η Shia, το ένα μοντέλο είναι το αρνητικό ή το συμπλήρωμα του άλλου, αλλά όχι ακριβώς. Μπορεί να ακούγεται μπερδεμένο αλλά στην τελική κανένας καλλιτέχνης δεν χρειάζεται να “εξηγήσει” το έργο του. Απλά το δημιουργεί.



Πηγη https://motorbike.gr

PraisingPraisingPraising
 

maik900

Administrator
Δημοσιεύσεις
11.142
Ηλικία
60
Περιοχή
Αγρινιο
Μοτοσυκλέτα
KAWASAKI ΖΧR 900 1999
MODENAS X CITE 135 2009
Όνομα
ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΩΣΤΑΚΙΩΤΗΣ
Περιοχή
ΑΓΡΙΝΙΟ

Οι γυναίκες στην Σαουδική Αραβία αγαπούν τις μοτοσυκλέτες​

Screenshot-2021-09-05-at-3.31.57-PM.png
Στις 24 Ιουνίου του 2018 δόθηκε στις γυναίκες της Σαουδικής Αραβίας η δυνατότητα να αποκτήσουν δίπλωμα οδήγησης. Εκτός από αυτοκίνητο, μπορούν να οδηγούν μοτοσυκλέτες και φορτηγά. Κάποιες γυναίκες ακόμα και σήμερα προτίμησαν την αίσθηση που τους δίνει η οδήγηση μοτοσυκλέτας.
Προέρχομαι από οικογένεια μοτοσυκλετιστών. Τα αδέρφια μου οδηγούν μοτοσυκλέτα. Τους συνόδευα ως συνοδηγός, το να οδηγήσω εγώ η ίδια ήταν για μένα ένα όνειρο που δεν φανταζόμουν ότι θα γίνει πραγματικότητα κάποια μέρα“, λέει η Fatimah, οδηγός μοτοσυκλέτας από την Σαουδική Αραβία. Η Fatimah, πριν καν μάθει οδήγηση, αγόρασε μία Harley-Davidson Sportster 48. Τώρα είναι πρόεδρος στο κλαμπ Hawks MC στο Ριάντ και δεν είναι η μόνη που η ζωή της άλλαξε προς το καλύτερο από τότε που ξεκίνησε να οδηγεί μοτοσυκλέτα.
Ο αριθμός των γυναικών που οδηγούν μοτοσυκλέτα στην Σαουδική Αραβία είναι ακόμα μικρός. Υπάρχουν ακόμα εμπόδια. Ένα από αυτά είναι το κόστος. Ένα μάθημα οδήγησης κοστίζει γύρω στα 400 δολάρια. Τον Φεβρουάριο του 2020, η εκπαιδεύτρια του Bikers Skills Institute του Ριάντ, Elena Bukaryeva δήλωσε ότι οι γυναίκες δεν μπορούν να εκδώσουν δίπλωμα οδήγησης μέσω της Σχολής και το αρμόδιο Γραφείο δεν τις εξέδιδε. Αντί αυτού οι γυναίκες θα έπρεπε να ολοκληρώσουν την εκπαίδευσή τους και στη συνέχεια να πάνε σε γειτονικές χώρες όπως το Μπαχρέιν για να αποκτήσουν κανονικό δίπλωμα οδήγησης.
Φυσικά όπως σε κάθε αλλαγή, κάποιοι Σαουδάραβες συμφωνούν και κάποιοι όχι. Όλες οι γυναίκες που κατάφεραν να οδηγήσουν μοτοσυκλέτα είχαν μεγάλη υποστήριξη από τις οικογένειές τους, και αυτό κάνει την διαφορά.
Κάποιες γυναίκες, όπως η πρωτοπόρος Dania Akeel κατάφεραν να ζήσουν το όνειρό τους και να εμπνεύσουν άλλες γυναίκες που θέλουν να κάνουν το ίδιο. Παρόλο που οι γυναίκες δεν επιτρεπόταν να οδηγήσουν στους δρόμους της Σαουδικής Αραβίας μέχρι και πριν 3 χρόνια, κάποιες κοπέλες που είχαν την υποστήριξη της οικογένειάς τους, ξεκινούσαν να οδηγούν μοτοσυκλέτες εκτός δρόμου από νεαρή ηλικία. Η Dania Akeel είναι μία από αυτές. Ήδη συμμετέχει στο Ducati Cup των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων ενώ πρόκειται να συμμετάσχει στο Dakar του 2022.

Πηγη https://motoria.gr
 

maik900

Administrator
Δημοσιεύσεις
11.142
Ηλικία
60
Περιοχή
Αγρινιο
Μοτοσυκλέτα
KAWASAKI ΖΧR 900 1999
MODENAS X CITE 135 2009
Όνομα
ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΩΣΤΑΚΙΩΤΗΣ
Περιοχή
ΑΓΡΙΝΙΟ

Δέσποινα Μανδάνη - Η πρώτη Ελληνίδα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motocross Γυναικών (WMX)!​

e39bf56ab4d35631e11296b62569f0c0_XL (1).jpg
Η 16χρονη πρωταθλήτρια Δέσποινα Μανδάνη, εκπροσώπησε την Ελλάδα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motocross Γυναικών WMX 2021 στον τρίτο γύρο του θεσμού, στην πίστα Afyonkarahisar στην Τουρκία, το Σάββατο 4/9!
Αυτή ήταν η πρώτη συμμετοχή Ελληνίδας σε παγκόσμια διοργάνωση αυτής της κατηγορίας, με τη νεαρή αθλήτρια να κατακτά την 23η θέση και στα 2 σκέλη, και την ίδια θέση στη γενική κατάταξη!

Η 16χρονη αθλήτρια πάλεψε απέναντι στα ιερά τέρατα του γυναικείου ΜΧ, όπως την Kiara Fontanesi, την Courtney Duncan και πολλές ακόμη φτασμένες αθλήτριες, και έδειξε ικανή για μελλοντικές διακρίσεις, αν συνεχίσει στον ίδιο ρυθμό.

PraisingPraisingPraising

Πηγή: ΑΜΟΤΟΕ
 

maik900

Administrator
Δημοσιεύσεις
11.142
Ηλικία
60
Περιοχή
Αγρινιο
Μοτοσυκλέτα
KAWASAKI ΖΧR 900 1999
MODENAS X CITE 135 2009
Όνομα
ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΩΣΤΑΚΙΩΤΗΣ
Περιοχή
ΑΓΡΙΝΙΟ

olivia_jordan-675x407.jpg

Olivia Jordan, 1919-2021. Mία γενναία γυναίκα.


To 1940, η Olivia Jordan, τότε Matthews, οδήγησε ένα φλεγόμενο ασθενοφόρο στην Γαλλία, διέφυγε στην Βρετανία όταν εισέβαλαν οι Γερμανοί και έγινε η οδηγός-διερμηνέας του Charles de Gaulle στο Λονδίνο. Στη συνέχεια, τιμήθηκε με τον Σταυρό του Πολέμου, αν και, μιλώντας για το πολεμικό της έργο, η Olivia, η οποία πέθανε σε ηλικία 102 ετών, είπε: “Ήμουν ένα τίποτα, ήμουν ακριβώς εκεί κάτω” δείχνοντας το πάτωμα.
Η 21χρονη Olivia είχε φύγει από το σπίτι της οικογένειας Matthews στο Kent, τον Ιανουάριο του 1940, δηλώνοντας ότι είχε βαρεθεί τον “ψεύτικο” πόλεμο και ταξίδεψε στη Γαλλία για να “δει τι γίνεται εκεί”.

Ο στρατηγός Pierre Héring, στρατιωτικός κυβερνήτης του Παρισιού και γνωστός του πατέρα της, διευκόλυνε την πρόσληψή της στα Γυναικεία Ασθενοφόρα, μία μονάδα που ανήκε στο γαλλικό στρατό. Μετά από λίγους μήνες έγινε η γερμανική εισβολή στην Γαλλία.
Ως οδηγός ασθενοφόρου με στοιχειώδη εκπαίδευση στη νοσηλευτική και την μηχανική, η Olivia στάλθηκε βόρεια προς τον εχθρό που είχε περάσει τα σύνορα του Maginot και κινούνταν τόσο γρήγορα που προσπέρασε τους Γάλλους που οπισθοχωρούσαν. Θυμάται ότι πέρασε αρκετό χρόνο οδηγώντας μέσα και έξω από χαντάκια προκειμένου να αποφύγει τους βομβαρδισμούς και με τον σήμα του Ερυθρού Σταυρού φρόντισε τόσο τα γερμανικά όσο και τα συμμαχικά στρατεύματα.
Έχοντας πάρει διαταγές να κατευθυνθεί νότια, με Γάλλους στρατιώτες να πεθαίνουν στο ασθενοφόρο της, η Olivia και η συνοδεία της όδευαν κατευθείαν προς τον εχθρό που επιχειρούσε έξω από το Clermont-Ferrand στην κεντρική Γαλλία. “Δεχόμασταν βομβαρδισμούς αλλά δεν μπορούσαμε να βγούμε και να κρυφτούμε κάπου γιατί είχαμε τραυματίες μαζί μας. Είχα τρομάξει τόσο πολύ που άρχισα να τραγουδώ την Μασσαλιώτιδα με όλη τη δύναμη της φωνής μου.”

Μετά την συνθηκολόγηση της Γαλλίας, έπρεπε να επιστρέψει μόνη της στην Βρετανία. Χωρίς χρήματα, χωρίς όπλο, χωρίς χαρτιά, βασίστηκε στην καπατσοσύνη και την γοητεία της για να φτάσει στη νοτιοδυτική ακτή της Γαλλίας πριν φτάσουν οι Γερμανοί.
“Βρήκα μία παλιά μοτοσυκλέτα, δεν είχα οδηγήσει ποτέ πριν αλλά είχα καβαλήσει άλογο!”
Στο St-Jean-de-Luz, κοντά στα σύνορα με την Ισπανία, κατάφερε να σκαρφαλώσει στο τελευταίο βρετανικό πλοίο που είχε απομείνει για να την απομακρύνουν αμέσως λέγοντάς της: “Δεν υπάρχει θέση για γυναίκες σε αυτό το πλοίο”.

Όταν έφτασε τελικά στο σπίτι της με ένα αντιτορπιλικό γεμάτο Πολωνούς στρατιώτες, η στάση της οικογένειάς της ήταν απογοητευτική. “Δεν φαίνονταν να έχουν ανησυχήσει καθόλου. Απογοητεύτηκα τόσο πολύ…”
Οι Γάλλοι όμως την είχαν εκτιμήσει και μέσα σε λίγους μήνες της απένειμαν τον Σταυρό του Στρατού, για το θάρρος και την αντοχή της. Σύντομα η Olivia παρακαλούσε την μητέρα της να σταματήσει να καυχιέται σε όλους για την κόρη της…
Η Olivia ήταν η τέταρτη κόρη μίας οικογένειας που επιθυμούσε πολύ έναν γιο. Ένα ατύχημα που είχε από μία πτώση της είχε ρίξει αρκετά την αυτοεκτίμηση καθώς την είχε σημαδέψει.
Δεν της άρεσε καθόλου το οικοτροφείο στο Berkshire αλλά χάρη σε μία διευθύντρια έμαθε άπταιστα γαλλικά και γερμανικά μέχρι που ήρθε ο πόλεμος. Σε ένα ταξίδι που έκανε στο Μόναχο το 1937 για να τελειοποιήσει τις σπουδές της στα γερμανικά, βρέθηκε δίπλα στον Χίτλερ σε μία αίθουσα τσαγιού. “Δεν ήμουν πολιτικά συνειδητοποιημένη αλλά γι’ αυτόν τον άνθρωπο ήμουν.”

Οι γνώσεις της στις γλώσσες της εξασφάλισαν τη θέση διερμηνέα και οδηγού στο κίνημα “Free French” με επικεφαλής τον De Gaulle, στα γραφεία στο Λονδίνο, κοντά στο πάρκο Saint James. O στρατηγός σύντομα κατάλαβε τι χαρίσματα είχε αυτό το κορίτσι.
Το 1943 ο De Gaulle της έστειλε τις θερμές ευχές του για τον γάμο της με τον Peter Jordan ενώ το 1993 την κάλεσαν στα αποκαλυπτήρια του αγάλματός του στους Κήπους Carlton.
H Olivia δούλευε για το κίνημα Free French συνεχώς. Μαρτυρίες περιγράφουν εμπρηστικές της επιθέσεις στις παρυφές του Λονδίνου καθώς και το πώς επέζησε από τον βομβαρδισμό του Café de Paris στο Piccadilly. H Olivia θυμάται ότι τα πρώτα δευτερόλεπτα μετά την έκρηξη έλεγξε αν είχε όλα τα άκρα της. “Δεν μπορούσες να καταλάβεις αμέσως μετά την έκρηξη αν τα χέρια και τα πόδια ήταν στη θέση τους.” Η ακοή της δεν επανήλθε ποτέ πλήρως.
Χώρισαν με τον Peter μετά από 25 χρόνια γάμου αφού είχαν αποκτήσει δύο κόρες.
Σε μία συνέντευξη της στον Guardian η Olivia είπε: “Είναι φοβερό αυτό που θα πω αλλά μάλλον διασκέδασα με τον πόλεμο”.
Η Olivia Jordan, οδηγός ασθενοφόρου σε καιρό πολέμου και διερμηνέας, γεννήθηκε στις 28 Ιανουαρίου του 1919 και πέθανε στις 19 Αυγούστου του 2021.

Πηγη https://motoria.gr
 

maik900

Administrator
Δημοσιεύσεις
11.142
Ηλικία
60
Περιοχή
Αγρινιο
Μοτοσυκλέτα
KAWASAKI ΖΧR 900 1999
MODENAS X CITE 135 2009
Όνομα
ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΩΣΤΑΚΙΩΤΗΣ
Περιοχή
ΑΓΡΙΝΙΟ

Τερμάτισε τον Μαραθώνιο του Λονδίνου με δερμάτινα, κράνος και καροτσάκι!​


d4cf9e0cfd63e96c7f7d5791713a79ff_XL.jpg

Η Claire Lomas παραδίδει μαθήματα χαρακτήρα και συγκεντρώνει πολλά χρήματα για φιλανθρωπίες.
Την Claire Lomas την πρωτογνωρίσαμε πέρυσι, όταν είχε ανακοινώσει την πρόθεσή της να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου με πλήρη δερμάτινη μοτοσυκλετιστική στολή. Το σπουδαίο του κατορθώματός της βέβαια δεν είναι η στολή καθαυτή, αλλά το γεγονός πως η 41χρονη Αγγλίδα μητέρα δύο παιδιών βρίσκεται περιορισμένη σε αναπηρικό καροτσάκι από το 2007, μετά από ένα ατύχημα ενώ έκανε ιππασία.

Έκτοτε έμαθε να καβαλά μοτοσυκλέτα, απέκτησε μια Ducati Supersport που μετασκευάστηκε ειδικά γι’ αυτήν και μαζί της έκανε γύρους επίδειξης σε κάθε αγώνα του περσινού πρωταθλήματος BSB.
Το θάρρος με το οποίο αντιμετωπίζει τα προβλήματα υγείας της την έχει κάνει ιδιαίτερα γνωστή στην Αγγλία, όπου οι φιλανθρωπικές της καμπάνιες βρίσκουν έντονη ανταπόκριση και συνήθως υπερκαλύπτει τον εκάστοτε στόχο της.

Στον Μαραθώνιο του Λονδίνου (2 Οκτωβρίου 2021), η Lomas εμφανίστηκε για δεύτερη φορά. Την πρώτη ήταν το 2012 όταν και τον ολοκλήρωσε με μια εξωσκελετική κατασκευή που της επέτρεπε να περπατά. Της πήρε μέρες για να ολοκληρώσει τη διαδρομή, ωστόσο αυτή τη φορά επέλεξε να συνδυάσει το καροτσάκι της με το νέο της αγαπημένο χόμπι, τη μοτοσυκλέτα, έτσι βρήκε έναν νέο τρόπο να συγκεντρώσει το ενδιαφέρον, και τις φιλανθρωπικές εισφορές του κόσμου.
Μάλιστα στον Μαραθώνιο ήταν δίπλα της ο άντρας της ντυμένος γυναίκα, ο οποίος μάλιστα κατάφερε να την καθυστερήσει καθώς, "θα είχαμε τερματίσει κοντά στις 6 ώρες αν ο άντρας μου δεν πάθαινε κράμπα. Ήταν ντυμένος ως το grid girl μου και τα πεντάποντα τακούνια σίγουρα δεν βοήθησαν!"
Σπουδαίο κατόρθωμα από μια σπουδαία γυναίκα, που ξεκίνησε με στόχο να συγκεντρώσει 10,000 λίρες Αγγλίας και έχει ήφη κατάφερει 750,000!

Δείτε τον τερμτισμό της Claire Lomas στο βίντεο που ακολουθεί.


Πηγη www.bikeit.gr
 

maik900

Administrator
Δημοσιεύσεις
11.142
Ηλικία
60
Περιοχή
Αγρινιο
Μοτοσυκλέτα
KAWASAKI ΖΧR 900 1999
MODENAS X CITE 135 2009
Όνομα
ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΩΣΤΑΚΙΩΤΗΣ
Περιοχή
ΑΓΡΙΝΙΟ

Η Ελληνίδα μοτοσικλετίστρια που διασχίζει τον κόσμο μόνη της​

Μια γυναίκα αναβάτης αποδεικνύει πως τα χιλιόμετρα, όπως και τα στερεότυπα, είναι για να καταρρίπτονται.
Η Πολυτίμη Μπόσνου έχει ταξιδέψει με τη μηχανή της από το Ακρωτήριο Ταίναρο στην Ελλάδα, μέχρι το Βόρειο Ακρωτήρι στον Αρκτικό Κύκλο, ενώ έχει «γράψει» χιλιόμετρα στην Β. Αμερική και την Αυστραλία, αλλά και σε δεκάδες άλλους προορισμούς. Με αφορμή το FIVA World Motorcycle Rally 2021, οργανωτικό μέλος του οποίου είναι και η Πολύτιμη, μας ξενάγησε στην δική της διαδρομή, από όταν ανέβηκε στην πρώτη της βέσπα μέχρι και σήμερα.

«Ονομάζομαι Πολυτίμη Μπόσνου και κατοικώ στην Αθήνα. Πριν πολλά χρόνια ανέβηκα πρώτη φορά σε μηχανή ως συνεπιβάτης. Οδηγούσε ο πρώην άντρας μου. Ενθουσιάστηκα μεν, αλλά δεν με απασχόλησε καθόλου τότε να μάθω και εγώ να οδηγώ. Γάμος, παιδιά και όλα τα σχετικά -άρα χρόνος μηδέν. Κάποια στιγμή πήρα ένα βεσπάκι για καθαρά πρακτικούς λόγους, για να μετακινούμαι δηλαδή πιο άνετα μέσα στην πόλη. Τα χρόνια πέρασαν, τα παιδιά μεγάλωσαν, εγώ είχα μείνει με το βεσπάκι και χωρίς δίπλωμα. Όταν αποφάσισα να το πάρω, πήγα σε Σχολή Οδηγών για τα ανάλογα μαθήματα. Αυτό ήταν. Μου μπήκε το μικρόβιο! Πήρα το δίπλωμα πριν ακριβώς 12 χρόνια και μετά αγόρασα την πρώτη μου μοτοσυκλέτα. Ωστόσο δεν μπορούσα να φανταστώ ούτε στα καλύτερά μου όνειρα τι θα ακολουθούσε... Άλλαξε όλη μου η ζωή, προς το καλύτερο φυσικά.

Ξεκίνησα με μικρές βόλτες στην Αττική και μου φαινόταν ότι έκανα μεγάλο κατόρθωμα! Φόβοι και ανασφάλειες φουλ. Σιγά-σιγά ξεπερνιούνταν. Ήθελα μεγαλύτερες βόλτες, αληθινά ταξίδια. Τα πρώτα μου ταξίδια ήταν με ομάδα. Στη συνέχεια συνειδητοποίησα ότι ήθελα να κάνω διαφορετικά πράγματα και αποφάσισα να ταξιδεύω μόνη μου. Εκείνη την περίοδο, είχα την τύχη και τη χαρά να γνωρίσω δύο πολύ σημαντικούς ανθρώπους από το εξωτερικό, ταξιδευτές με μεγάλη εμπειρία, οι οποίοι με ενέπνευσαν και μου έδωσαν κουράγιο. Ξεκίνησα πολύ δειλά τα ταξίδια στο εξωτερικό (ενώ παράλληλα δεν σταμάτησα να ταξιδεύω και στην Ελλάδα) και η αγάπη μου και ο ενθουσιασμός μου μετατράπηκαν σε πάθος. Δεν ήθελα –και δεν θέλω– να σταματήσω να ταξιδεύω. Το ένα έφερνε το άλλο. Επιστρέφοντας από κάποιο ταξίδι, πάντα σκεφτόμουν ποιος θα ήταν ο επόμενος προορισμός μου και πότε. Αλλιώς δεν ηρεμούσα! Είναι πλέον τρόπος ζωής για μένα!
Έχω ταξιδέψει σχεδόν σε όλη την Ευρώπη και σε πολλά μέρη του κόσμου. Από Ακρωτήριο Ταίναρο στην Ελλάδα μέχρι Βόρειο Ακρωτήρι στον Αρκτικό Κύκλο και από Πορτογαλία μέχρι Καππαδοκία. Ισλανδία, Τυνησία, Β. Αμερική, Αυστραλία. Η πανδημία με «φρενάρισε» όπως όλο τον κόσμο. Ωστόσο, ήταν ευκαιρία να ξαναγνωρίσω την υπέροχη Ελλάδα μας, η οποία είναι ασύλληπτη σε ομορφιές και συγκεντρώνει τα πάντα. Πραγματικά, δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποιο ταξίδι».

Στην Ισλανδία
«Η μισή μου χαρά στα ταξίδια μου στο εσωτερικό είναι ο συνταξιδιώτης μου: ο αγαπημένος μου σκυλάκος, ο Σνούπυ! Με μια ειδική κατασκευή που προσαρμόζεται στη μοτοσυκλέτα μου, τον παίρνω παντού μαζί. Δεν υπάρχει καλύτερη παρέα και μεγαλύτερη ευχαρίστηση. Είναι απίστευτα καλόβολος και γλυκός και όπου πηγαίνουμε αφήνει πολύ δυνατό στίγμα! Τον λατρεύουν παντού!
Στα ταξίδια εσωτερικού συνήθως πηγαίνω με παρέα -όχι πάντα, ωστόσο. Στο εξωτερικό ταξιδεύω πάντα μόνη. Είναι κάτι που έγινε από την αρχή. Βασικά, ήταν πάρα πολύ δύσκολο να βρω παρέα λόγω φύλου, συντονισμού, χρόνου, οδήγησης και πολλά ακόμα. Δεν είναι εύκολο να ταξιδεύεις ώρες ατέλειωτες στον δρόμο κάτω από αντίξοες συνθήκες πολλές φορές και να μην ταιριάζεις απόλυτα με τον συνταξιδιώτη σου. Δυσκολεύει πάρα πολύ τα πράγματα. Επίσης το γεγονός ότι ταξιδεύω μόνη μου, με βοηθάει στο να εγκλιματίζομαι πολύ εύκολα, να μιλάω με τους ντόπιους, να κάνω φιλίες. Και όλα αυτά με κάνουν να ζω το ταξίδι πάρα πολύ έντονα, μέχρι το μεδούλι στην κυριολεξία!».

Ο Σνούπυ συνοδεύει την Πολυτίμη στα ταξίδια της στην Ελλάδα
Ο καλύτερος συνταξιδιώτης
«Η προετοιμασία ενός ταξιδιού εξαρτάται από τον προορισμό, από το ποιες χώρες θα διασχίσεις για να φτάσεις εκεί, από τη διάρκεια, από την ευκολία ή δυσκολία των διαδρομών και από μερικούς ακόμα παράγοντες. Όταν μιλάμε όμως για solo ταξίδι, πιστεύω ότι ο ταξιδιώτης πρέπει να είναι ιδιαίτερα σχολαστικός. Προσωπικά, έχω σαν κανόνα να αναχωρώ πολύ νωρίς το πρωί και να προσπαθώ να είμαι στον προορισμό μου πριν νυχτώσει. Είναι σημαντικό όταν ταξιδεύεις μόνος/μόνη να μη σε βρει η νύχτα σε περίεργα και ερημικά μέρη. Όχι ότι δεν θα τύχει βέβαια. Και δεν νομίζω να έκανα κάτι διαφορετικό αν ήμουν άντρας. Κάτι που θα ήθελα να τονίσω πάνω από όλα είναι η ασφάλεια του οδηγού και της μηχανής. Η μηχανή πρέπει να είναι καλοσυντηρημένη και ελεγμένη πριν από κάθε ταξίδι προς αποφυγή δυσάρεστων καταστάσεων. Φυσικά, πάντα υπάρχει περίπτωση να τύχουν "αναποδιές", αλλά προσπαθούμε να τις ελαχιστοποιήσουμε με μια καλή προετοιμασία. Όσο για τον αναβάτη, πάντα, μα πάντα, να φοράει το κράνος του, τις μπότες μηχανής και τα γάντια και φυσικά μπουφάν και παντελόνι με τα ειδικά προστατευτικά. Αυτό είναι απλά κανόνας ζωής! Ανεξάρτητα από τις καιρικές συνθήκες, (και μιλάμε κυρίως για μεγάλη ζέστη που έχουμε την τάση να κάνουμε «εκπτώσεις» στον εξοπλισμό) όλα αυτά είναι υποχρεωτικά!
Αισθάνομαι πάντα ότι γυρίζω πιο δυνατή μετά από κάθε ταξίδι
Ως γυναίκα, δεν αντιμετώπισα ποτέ κανένα πρόβλημα! Αντίθετα θα έλεγα, ότι μόνο καλούς ανθρώπους έχω συναντήσει και συναντάω στα ταξίδια μου, πρόθυμους πάντα να βοηθήσουν σε μικροπροβλήματα που μπορεί να παρουσιαστούν. Δεν είμαι άφοβη. Έχω πολλές φοβίες αλλά είναι και αυτός ένας τρόπος να τις ξεπερνάω. Αισθάνομαι πάντα ότι γυρίζω πιο δυνατή μετά από κάθε ταξίδι, κάτι που με βοηθάει και στην καθημερινότητά μου που φορές έχει υπάρξει πολύ ζόρικη, όπως σε όλους μας».

Στο Μαϊάμι
«Με λυπεί το γεγονός ότι δεν υπάρχουν πολλές γυναίκες μοτοσυκλετίστριες. Οδηγώ 12 χρόνια και έχω την εντύπωση ότι έχουν αυξηθεί ελάχιστα (από αυτό που βλέπω στους δρόμους). Υπάρχουν κάποιες που αγωνίζονται σε πίστα και κάποιες που κάνουν enduro, αλλά δυστυχώς και πάλι είναι πολύ λίγες. Σίγουρα είναι ένας ανδροκρατούμενος χώρος και πολύ φοβάμαι ότι οι άντρες δεν εμψυχώνουν ιδιαίτερα τις γυναίκες τους (αν είναι παντρεμένοι), για να μην πω καθόλου. Προσωπικά χαίρομαι ιδιαίτερα όταν βλέπω γυναίκες οδηγούς μοτοσυκλετών στο δρόμο ή οπουδήποτε αλλού, ανεξάρτητα με το τι οδηγούν, δηλαδή αν είναι παπάκι ή μηχανή μεγάλου κυβισμού. Δεν έχει καμία μα καμία σημασία. Οι 2 τροχοί κάνουν τη διαφορά! Εμένα θα έλεγα ότι οι περισσότεροι άντρες με αντιμετωπίζουν καλά. Δεν έχω κανένα παράπονο από τους φίλους μου, οι οποίοι ανήκουν κυρίως στο αντρικό φύλο. Παρόλα αυτά… υπάρχουν δυστυχώς πολλοί φαλλοκράτες ακόμα. Απλά, δεν ασχολούμαι και αυτό θα συμβούλευα και όλες τις γυναίκες».

Στην Κοιλάδα του Θανάτου στις ΗΠΑ
Στη Λίμνη Τάχο
«Αν έστελνα ένα μήνυμα σε όσες σκέφτονται να οδηγήσουν μηχανή θα ήταν το εξής: "Μπορείτε και εσείς! Πάρτε τη ζωή σας στα χέρια σας και αν είναι κάτι που σας αρέσει, που αγαπάτε, μην έχετε δεύτερες σκέψεις. Ποτέ δεν είναι αργά να πραγματοποιήσετε τα όνειρά σας -ανεξάρτητα από την ηλικία και τη φάση που βρίσκεστε στη ζωή σας"».

Στην Τηνυσία
«Προσωπικά, η μηχανή με άλλαξε πολύ. Με εξέλιξε, μου έμαθε να εκτιμώ και να αξιοποιώ τα πράγματα και τις καταστάσεις μέσα από μια άλλη οπτική γωνία, να απλοποιήσω τη ζωή μου και να ιεραρχήσω διαφορετικά τα πράγματα, να βρίσκω λύσεις άμεσα προκειμένου να ανταπεξέρχομαι σε μια δυσμενή κατάσταση, με έκανε και με κάνει πιο δυνατή, ξεπερνώντας κάθε φορά κάποια προσωπικά μου όρια και συνεχίζοντας για τα επόμενα. Επίσης, μέσα από τον κόσμο της μηχανής γνώρισα εξαιρετικούς ανθρώπους και έκανα δυνατές φιλίες.
Η μηχανή με έμαθε ότι είναι ωραίο να ρισκάρεις και να ανακαλύπτεις πόση δύναμη έχεις ακόμα μέσα σου
Η μηχανή με έμαθε ότι είναι ωραίο να ρισκάρεις και να ανακαλύπτεις πόση δύναμη έχεις ακόμα μέσα σου, κυρίως όταν είσαι ευάλωτος και εκτεθειμένος σε όλα τα στοιχεία της φύσης που συναντάς συχνά. Ότι το να είσαι μόνος/μόνη με τον εαυτό σου πάνω στη μηχανή και να ταξιδεύεις, είναι πιο σημαντικό από ό,τι νομίζουμε. Να παίρνω μαζί μου μόνο ό,τι χρειάζομαι. Απίστευτη απλοποίηση της καθημερινότητας που ζούμε στην πόλη. Να κοιτάζω εκεί που θέλω να πάω και να εστιάζω σε αυτό. Δεν είναι ο προορισμός, είναι το ταξίδι που έχει σημασία».

Στο Ακρωτήριο Ταίναρο

Πηγη www.bovary.gr
 
Top Bottom