Γονείς και παιδιά

duke200

member
Δημοσιεύσεις
661
Ηλικία
42
Όνομα
Alex
Ο σεβασμός κερδίζεται με το παράδειγμα, δεν επιβάλλεται. Δε θα μπω σε οποιαδήποτε διαδικασία να πω ξαναδιάβασε τι εγραψα και τι απάντησες κλπ. Το θέμα μεγάλωμα παιδιών εμπλέκεται άμεσα με το θέμα της ορθοδοξης πίστης κατά τη γνώμη μου, ενώ κατ εσενα (και πολλών άλλων) όχι, κάποιος απο τους δύο μας έχει δίκιο, ο χρόνος θα μας δείξει από μόνος του. Είπα όσα όφειλα να πω, δε θα γράψω τίποτα άλλο σε αυτό το topic.

Sent from my A80Pro using Tapatalk
 

SHOOTER045

Μαθουσάλας member
Δημοσιεύσεις
10.841
Ηλικία
46
Περιοχή
ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑ /ΠΕΛΛΑΣ
Μοτοσυκλέτα
GLX 90
Όνομα
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
Περιοχή
Ν.ΠΕΛΛΑΣ
Έχω πει και έχουν εφαρμόσει τα παιδιά μου αυτό
- δεν θα ενοχλείς,δεν θα πειράζεις,δεν θα κοροϊδεύεις,και δεν θα ανέχεσαι να σου τα κάνουν αυτά.Θα εξαντλείς όλα τα μέσα, δάσκαλους καθηγητές,το τελευταία μέσο επίλυσης διαφορών είναι η βία,η οποία πάλι θα φέρει βία.
 

SHOOTER045

Μαθουσάλας member
Δημοσιεύσεις
10.841
Ηλικία
46
Περιοχή
ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑ /ΠΕΛΛΑΣ
Μοτοσυκλέτα
GLX 90
Όνομα
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
Περιοχή
Ν.ΠΕΛΛΑΣ
Πριν λίγο γύρισα από το μάθημα του μικρού.
Πρώτη επαφή σαν οδηγός μότο.
Του το είχα τάξει σαν ανταμοιβή για δουλειές που έχει κάνει και από τις επιδόσεις του στα μαθήματα.

ΠΡΩΤΑ ΦΟΡΑΜΕ ΚΡΑΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΝΕΒΑΊΝΟΥΜΕ ΠΆΝΩ
Κλασικά,στάση σώματος να βρούμε το σημείο που μας βολεύει.
Γνωριμία με τα χειριστήρια
Γκάζι,μπροστά φρένο,πίσω φρένο ταχύτητες, μανιβέλα.
Το κεφάλι ψηλά ,στο δρόμο..
Δεν κοιτάμε πως ανεβάζουμε ταχύτητες,ούτε πως κατεβάζουμε.
Δεν ψάχνουμε τα χειριστήρια μας,δεν παίρνουμε ΠΟΤΕ ΜΑ ΠΟΤΈ τα μάτια μας από τον δρόμο..
Η ισορροπία υπάρχει από το ποδήλατο ,στο μηχανάκι όμως που δεν έχει πηδάλι αν δεν τραβήξεις το γκάζι θα πέσεις.
Το γκάζι σταθερό ( στην αρχή πηγαίναμε σαν να είχαμε λόξυγκα)
Αναστροφή ,στοπ, νεκρό, σβήσιμο και πάλι από την αρχή..
Και ξανά και ξανά.
Στο τέλος το τελειοποιησαμε.
Εννοείται με κράνος
Εννοείται με εμένα από πίσω
Εννοείται στο ασφαλές περιβάλλον της αυλής.
 

caesarsk

member
Δημοσιεύσεις
1.687
Ηλικία
49
Περιοχή
Αθηνα
Όνομα
Σοφιανος
Πριν λίγο γύρισα από το μάθημα του μικρού.
Πρώτη επαφή σαν οδηγός μότο.
Του το είχα τάξει σαν ανταμοιβή για δουλειές που έχει κάνει και από τις επιδόσεις του στα μαθήματα.

ΠΡΩΤΑ ΦΟΡΑΜΕ ΚΡΑΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΝΕΒΑΊΝΟΥΜΕ ΠΆΝΩ
Κλασικά,στάση σώματος να βρούμε το σημείο που μας βολεύει.
Γνωριμία με τα χειριστήρια
Γκάζι,μπροστά φρένο,πίσω φρένο ταχύτητες, μανιβέλα.
Το κεφάλι ψηλά ,στο δρόμο..
Δεν κοιτάμε πως ανεβάζουμε ταχύτητες,ούτε πως κατεβάζουμε.
Δεν ψάχνουμε τα χειριστήρια μας,δεν παίρνουμε ΠΟΤΕ ΜΑ ΠΟΤΈ τα μάτια μας από τον δρόμο..
Η ισορροπία υπάρχει από το ποδήλατο ,στο μηχανάκι όμως που δεν έχει πηδάλι αν δεν τραβήξεις το γκάζι θα πέσεις.
Το γκάζι σταθερό ( στην αρχή πηγαίναμε σαν να είχαμε λόξυγκα)
Αναστροφή ,στοπ, νεκρό, σβήσιμο και πάλι από την αρχή..
Και ξανά και ξανά.
Στο τέλος το τελειοποιησαμε.
Εννοείται με κράνος
Εννοείται με εμένα από πίσω
Εννοείται στο ασφαλές περιβάλλον της αυλής.
Αν τον παίρνει από ύψος και δύναμη, βάλε τον να κάνει ασκήσεις ακριβειας με ταχυτητα ανεσης γι αυτον. Να σηκωθει πρωτα όρθιος και να οδηγησει ορθιος, μετα να βάλει το δεξι πόδι πανω στην σελα να οδηγησει ετσι, να κατεβασει το ποδι απο την σελα και να ανεβασει το αλλο. Μετα να περασει το ποδι πανω από την σελα και να είναι στην μια μερια της μηχανης. Το ίδιο και απο την αντιθετη. ΟΛΑ αυτά μπορεί να είναι αστεια αλλα στην πραγματικότητα του δίνουν την αίσθηση ακριβως που βρίσκονται τα χειριστηρια του και πως να τα βρίσκει χωρις να κοιτάζει. Μαθε τον πολύ βασικό να μην σφίγγεται πάνω στο τιμόνι και να έχει τους αγκώνες ελαφρά σηκωμενους (για να μην βρίσκουν στα πλευρα οταν στριβει), και επισης αυτο που είπες....Επαναλαμβανε το 1000 φορές να κοιτάζει ψηλά και μακρυα

ΜΠΡΑΒΟ ΡΕ
 

SHOOTER045

Μαθουσάλας member
Δημοσιεύσεις
10.841
Ηλικία
46
Περιοχή
ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑ /ΠΕΛΛΑΣ
Μοτοσυκλέτα
GLX 90
Όνομα
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
Περιοχή
Ν.ΠΕΛΛΑΣ
Αύριο αν έχει καιρό όπως σήμερα έχει επανάληψη,καλή αυτή σαν άσκηση που είπες, αλλά αφού πάρει τον <αέρα> που λέμε και εννοείται όταν αρχίσει να οδηγάει μόνος του.
Το μπόι το έχουμε ,περάσαμε το 1.70 πει πολλού,δυναμη έχουμε είναι αθλητηςυ στίβου και άρσης βαρών.
Και εδώ να προσθέσω κάτι πεει αθλημάτων.
Πολλές φορές εμείς οι γονείς πέφτουμε στην λούμπα του να δούμε τα παιδιά μας ( κυρίως τα αγόρια) ποδοσφαιριστές.
Εγώ το έχω ξεκαθαρίσει.
Δεν με νοιάζει τι άθλημα θα κάνετε.
Αρκεί να κάνετε.
Η μεγάλη κάνει βόλεϋ μαζί με στίβο για προετοιμασία σε στρατιωτικές σχολές που στοχεύει ( γ" λυκείου)
Τα αγόρια άρση βαρών και στίβο
Και η μικρή βόλεϋ και τάε κβον ντο.
Εννοείται έχουμε περάσει από μπαλέτο, μπάσκετ, ποδόσφαιρο κλπ κλπ.
Πολλές φορές όταν πήγαινα γήπεδο για τρέξιμο το συνδυάζω με ώρες που έχουν προπόνηση.
 

jliordos

well know member
Δημοσιεύσεις
2.947
Περιοχή
Θεσσαλονίκη
Μοτοσυκλέτα
BMW R1250GS ADVENTURE
Όνομα
Ιωάννης
Περιοχή
Θεσσαλονίκη
Η Πίστη είναι μέγιστο εργαλείο για τον άνθρωπο.
Όπου και αν είναι αυτό, όπως και αν το λένε, είτε σε οντότητα είτε σε ιδέα, ή όπου αλλού !!

Οπότε μια χαρά όλα, από την στιγμή που ο ένας δεν επεμβαίνει στον άλλον.
 

Pan-dvs

Administrator
Δημοσιεύσεις
13.851
Περιοχή
Ιωαννινα
Μοτοσυκλέτα
tiger 955i
Όνομα
Πανος
Περιοχή
Ιωαννινα
Ο σεβασμός κερδίζεται με το παράδειγμα, δεν επιβάλλεται. Δε θα μπω σε οποιαδήποτε διαδικασία να πω ξαναδιάβασε τι εγραψα και τι απάντησες κλπ. Το θέμα μεγάλωμα παιδιών εμπλέκεται άμεσα με το θέμα της ορθοδοξης πίστης κατά τη γνώμη μου, ενώ κατ εσενα (και πολλών άλλων) όχι, κάποιος απο τους δύο μας έχει δίκιο, ο χρόνος θα μας δείξει από μόνος του. Είπα όσα όφειλα να πω, δε θα γράψω τίποτα άλλο σε αυτό το topic.

Sent from my A80Pro using Tapatalk
Αλεξανδρε μιας και ειπες οτι εισαι εκτος δεν περιμενω καποια απαντηση.

Δεν μπορω ομως να δεχτω οτι ενα παιδι μεγαλωνει σωστα μονο μεσα σε ενα ορθοδοξο περιβαλλον.
 

maik900

Administrator
Δημοσιεύσεις
11.142
Ηλικία
60
Περιοχή
Αγρινιο
Μοτοσυκλέτα
KAWASAKI ΖΧR 900 1999
MODENAS X CITE 135 2009
Όνομα
ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΩΣΤΑΚΙΩΤΗΣ
Περιοχή
ΑΓΡΙΝΙΟ
Πρώτη συνεδρία παιδοψυχολόγου με έναν 12χρονο:
- Ξέρεις γιατί έρχεσαι εδώ;
- Ξέρω.
- Θες να μου πεις;
- Έχω ΔΕΠΥ.
- Τι είναι αυτό ξέρεις;
- Είμαι υπερκινητικός και δε συγκεντρώνομαι αρκετά.
- Το καταλαβαίνεις όταν συμβαίνει;
- Ναι.
- Θες να σε βοηθήσω;
- Οι γονείς μου θέλουν.
- Εσύ δε θες;
- Δεν ξέρω σίγουρα. Θέλω σίγουρα να μη θυμώνουν. Να μη μου φωνάζουν.
- Μόνο γι’ αυτό θες; Δε θα σε βοηθήσει κι εσένα στην καθημερινότητά σου;
- Μου αρέσει που έχω άτακτο μυαλό! Με βοηθάει να ξεφεύγω.
- Από τι;
- Από το θυμό των άλλων.
- Θες να μου μιλήσεις λίγο για σένα και αυτό που πιστεύεις πως έχεις;
- Κουνιέμαι όλη την ώρα, το ξέρω! Και με λένε ζιζάνιο... Και κάνω πολύ γρήγορες σκέψεις και δυσκολεύομαι να σταματήσω. Μου λένε ότι όλο διακόπτω. Αλλά εγώ απλά θέλω να μιλήσω... Καμιά φορά δεν ακούω καν τι μου λένε. Ή μάλλον… οι άλλοι νομίζουν ότι δεν ακούω!
- Ακούς;
- Καμιά φορά θα ήθελα να μην… Ξέρεις κάτι; Μιλάνε για μένα σαν να μην είμαι μπροστά! Οι γονείς μου, οι παππούδες, φίλοι των γονιών μου, οι δάσκαλοι. Καμιά φορά και τα άλλα παιδιά, αλλά για αυτά δε με πειράζει τόσο. Παιδάκια είναι. Τι να πρωτοκαταλάβουν;
- Λένε για τη συμπεριφορά σου δηλαδή;
- Ναι. Αλλά δεν καταλαβαίνω. Πριν σχολιάσουν τη δική μου συμπεριφορά, έχουν σχολιάσει τη δική τους;
- Δεν καταλαβαίνω.
- Μα είναι απλό. Ο μπαμπάς μου για παράδειγμα. Τον ρωτάω κάτι. Τις μισές φορές δεν απαντάει, τις άλλες μισές απαντάει κάτι άσχετο και αν τον παρατηρήσεις όλο κουνιέται. Σηκώνεται απότομα από το γραφείο του, κάνει κάτι άχαρες κινήσεις, ξανακάθεται. Κουνιέται στην καρέκλα, τον διακόπτει το τηλέφωνο, του λέει κάτι η μαμά, του μιλάει ο αδερφός μου. Κάτι χάνει στο τέλος, κάτι ξεχνάει. Χάνεται στις σκέψεις του. Εκνευρίζεται η μαμά. Του φωνάζει. Συχνά τον προσβάλλει. Μετά αρχίζει ο καβγάς. Η μαμά κλαίει, χτυπάει τις πόρτες. Παραπονιέται που κάνει τόσα πράγματα και δεν προλαβαίνει και δεν την καταλαβαίνει κανείς. Γιατί να την καταλάβω εγώ που είμαι μικρός; Εκείνη με καταλαβαίνει;
- Γιατί το λες αυτό;
- Γιατί ούτε για μένα είναι εύκολη η ζωή! Ξυπνάω νωρίς. Σχολείο. Βγάλε τα μαθηματικά, γράψε αυτό, απάντα εκείνο, βγες στο διάλειμμα, γύρνα γρήγορα, άλλη δασκάλα. Κάνε γρήγορα! Συγκεντρώσου! Θυμήσου! Απάντα! Μέχρι και τις παραξενιές της κάθε δασκάλας πρέπει να θυμάμαι, για να προσαρμοστώ! Σχολάω. Μπες γρήγορα στο αμάξι! Φάε γρήγορα το φαγητό σου! Ξεκίνα γρήγορα τα μαθήματά σου! Μη χαζεύεις! Πήγαινε για τσίσα να φύγουμε για αγγλικά! Για ποδόσφαιρο, για, για… για… Και όταν επιτέλους έχω τελειώσει όλες μου τις υποχρεώσεις, να πάλι η μαμά να παραπονιέται για τη ζωή της τη μαύρη. Και που δεν προλαβαίνει να σιδερώσει, να σκουπίσει, να βγει με μια φίλη της. Και κλαίει. Και βρίζεται με τον μπαμπά. Δε θυμάμαι από πότε έχω να τη δω να γελάει. Ούτε τον μπαμπά. Και τότε εγώ φαντάζομαι δράκους! Που πετάνε βέβαια! Και ελπίζω να μου πάρουν ντραμς να μην τους ακούω! Και να πουν ο ένας στον άλλον ότι έχουν ΔΕΠΥ και διακόπτουν, όταν τους μιλάμε! Και ότι είναι υπερκινητικοί! Δεν κάθονται λίγο σε μια μεριά! Και ότι δεν ξέρω αν θα ήμουν έτσι, αν με είχαν βοηθήσει όταν ήμουν πιο μικρός. Αν με αγαπούσαν όπως είμαι και αντί για τιμωρίες, με έπαιρναν αγκαλιές... Τώρα να σου πω μια αλήθεια;
- Ναι…
- Τώρα δε θέλω να αλλάξω. Κι ας μου λένε ότι βαριέμαι όλη την ώρα και αναβάλλω και αλλάζω γρήγορα συναισθήματα. Και οι μεγάλοι το ίδιο είστε. Απλά δεν είναι κανείς εκεί κοντά, για να σας μαλώσει!
- Να σου πω την αλήθεια… ούτε εγώ θέλω να σε βοηθήσω να αλλάξεις!
- Ευχαριστώ!
- Παρακαλώ!

245228016_4557547231025688_2304392696617339957_n.jpg

Πηγη Φίλοι Της Τέχνης Και Της Φιλοσοφίας

 

thenos

member
Δημοσιεύσεις
1.021
Ηλικία
45
Όνομα
Θανάσης
Πρώτη συνεδρία παιδοψυχολόγου με έναν 12χρονο:
- Ξέρεις γιατί έρχεσαι εδώ;
- Ξέρω.
- Θες να μου πεις;
- Έχω ΔΕΠΥ.
- Τι είναι αυτό ξέρεις;
- Είμαι υπερκινητικός και δε συγκεντρώνομαι αρκετά.
- Το καταλαβαίνεις όταν συμβαίνει;
- Ναι.
- Θες να σε βοηθήσω;
- Οι γονείς μου θέλουν.
- Εσύ δε θες;
- Δεν ξέρω σίγουρα. Θέλω σίγουρα να μη θυμώνουν. Να μη μου φωνάζουν.
- Μόνο γι’ αυτό θες; Δε θα σε βοηθήσει κι εσένα στην καθημερινότητά σου;
- Μου αρέσει που έχω άτακτο μυαλό! Με βοηθάει να ξεφεύγω.
- Από τι;
- Από το θυμό των άλλων.
- Θες να μου μιλήσεις λίγο για σένα και αυτό που πιστεύεις πως έχεις;
- Κουνιέμαι όλη την ώρα, το ξέρω! Και με λένε ζιζάνιο... Και κάνω πολύ γρήγορες σκέψεις και δυσκολεύομαι να σταματήσω. Μου λένε ότι όλο διακόπτω. Αλλά εγώ απλά θέλω να μιλήσω... Καμιά φορά δεν ακούω καν τι μου λένε. Ή μάλλον… οι άλλοι νομίζουν ότι δεν ακούω!
- Ακούς;
- Καμιά φορά θα ήθελα να μην… Ξέρεις κάτι; Μιλάνε για μένα σαν να μην είμαι μπροστά! Οι γονείς μου, οι παππούδες, φίλοι των γονιών μου, οι δάσκαλοι. Καμιά φορά και τα άλλα παιδιά, αλλά για αυτά δε με πειράζει τόσο. Παιδάκια είναι. Τι να πρωτοκαταλάβουν;
- Λένε για τη συμπεριφορά σου δηλαδή;
- Ναι. Αλλά δεν καταλαβαίνω. Πριν σχολιάσουν τη δική μου συμπεριφορά, έχουν σχολιάσει τη δική τους;
- Δεν καταλαβαίνω.
- Μα είναι απλό. Ο μπαμπάς μου για παράδειγμα. Τον ρωτάω κάτι. Τις μισές φορές δεν απαντάει, τις άλλες μισές απαντάει κάτι άσχετο και αν τον παρατηρήσεις όλο κουνιέται. Σηκώνεται απότομα από το γραφείο του, κάνει κάτι άχαρες κινήσεις, ξανακάθεται. Κουνιέται στην καρέκλα, τον διακόπτει το τηλέφωνο, του λέει κάτι η μαμά, του μιλάει ο αδερφός μου. Κάτι χάνει στο τέλος, κάτι ξεχνάει. Χάνεται στις σκέψεις του. Εκνευρίζεται η μαμά. Του φωνάζει. Συχνά τον προσβάλλει. Μετά αρχίζει ο καβγάς. Η μαμά κλαίει, χτυπάει τις πόρτες. Παραπονιέται που κάνει τόσα πράγματα και δεν προλαβαίνει και δεν την καταλαβαίνει κανείς. Γιατί να την καταλάβω εγώ που είμαι μικρός; Εκείνη με καταλαβαίνει;
- Γιατί το λες αυτό;
- Γιατί ούτε για μένα είναι εύκολη η ζωή! Ξυπνάω νωρίς. Σχολείο. Βγάλε τα μαθηματικά, γράψε αυτό, απάντα εκείνο, βγες στο διάλειμμα, γύρνα γρήγορα, άλλη δασκάλα. Κάνε γρήγορα! Συγκεντρώσου! Θυμήσου! Απάντα! Μέχρι και τις παραξενιές της κάθε δασκάλας πρέπει να θυμάμαι, για να προσαρμοστώ! Σχολάω. Μπες γρήγορα στο αμάξι! Φάε γρήγορα το φαγητό σου! Ξεκίνα γρήγορα τα μαθήματά σου! Μη χαζεύεις! Πήγαινε για τσίσα να φύγουμε για αγγλικά! Για ποδόσφαιρο, για, για… για… Και όταν επιτέλους έχω τελειώσει όλες μου τις υποχρεώσεις, να πάλι η μαμά να παραπονιέται για τη ζωή της τη μαύρη. Και που δεν προλαβαίνει να σιδερώσει, να σκουπίσει, να βγει με μια φίλη της. Και κλαίει. Και βρίζεται με τον μπαμπά. Δε θυμάμαι από πότε έχω να τη δω να γελάει. Ούτε τον μπαμπά. Και τότε εγώ φαντάζομαι δράκους! Που πετάνε βέβαια! Και ελπίζω να μου πάρουν ντραμς να μην τους ακούω! Και να πουν ο ένας στον άλλον ότι έχουν ΔΕΠΥ και διακόπτουν, όταν τους μιλάμε! Και ότι είναι υπερκινητικοί! Δεν κάθονται λίγο σε μια μεριά! Και ότι δεν ξέρω αν θα ήμουν έτσι, αν με είχαν βοηθήσει όταν ήμουν πιο μικρός. Αν με αγαπούσαν όπως είμαι και αντί για τιμωρίες, με έπαιρναν αγκαλιές... Τώρα να σου πω μια αλήθεια;
- Ναι…
- Τώρα δε θέλω να αλλάξω. Κι ας μου λένε ότι βαριέμαι όλη την ώρα και αναβάλλω και αλλάζω γρήγορα συναισθήματα. Και οι μεγάλοι το ίδιο είστε. Απλά δεν είναι κανείς εκεί κοντά, για να σας μαλώσει!
- Να σου πω την αλήθεια… ούτε εγώ θέλω να σε βοηθήσω να αλλάξεις!
- Ευχαριστώ!
- Παρακαλώ!

View attachment 37758

Πηγη Φίλοι Της Τέχνης Και Της Φιλοσοφίας

Το πιο τραγικό είναι η ευκολία κάποιων ανθρώπων να βάζουν ταμπέλες στους άλλους και ακόμα χειρότερα στα παιδιά χωρίς η ίδιοι να κάνουν αυτοκριτική και ούτε καν να μπουν στον κόπο να τα ακούσουν...
 

maik900

Administrator
Δημοσιεύσεις
11.142
Ηλικία
60
Περιοχή
Αγρινιο
Μοτοσυκλέτα
KAWASAKI ΖΧR 900 1999
MODENAS X CITE 135 2009
Όνομα
ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΩΣΤΑΚΙΩΤΗΣ
Περιοχή
ΑΓΡΙΝΙΟ
"Ένας πατέρας γυρίζει σπίτι από την εργασία αργά, κουρασμένος και εκνευρισμένος , για να βρει τον πέντε ετών γιο του να τον περιμένει στην πόρτα.
Γιος: «Μπαμπά, μπορώ να σε ρωτήσω κάτι;»
Πατέρας: «Ναι βεβαίως , τι είναι;»
Γιος: «Μπαμπάς, πόσα παίρνεις στη μια ώρα;»…
Πατέρας: «Αυτό δεν είναι δική σου δουλειά. Γιατί ρωτάς ένα τέτοιο πράγμα;» ρώτησε θυμωμένα.
Γιος: «Θέλω ακριβώς να ξέρω. Παρακαλώ πες μου, πόσα παίρνεις στη μια ώρα;»
Πατέρας: «Εάν πρέπει να ξέρεις παίρνω 50€ την ώρα.»
Γιος: «Ωχ, απάντησε το παιδί, με το κεφάλι του κάτω.
Γιος: «Μπαμπά σε παρακαλώ μπορείς να μου δανείσεις 25€;»
Ο πατέρας εξαγριωμένος, «εάν ο μόνος λόγος που εσύ ρώτησες είναι, ώστε να δανειστείς κάποια χρήματα για να αγοράσεις ένα ανόητο παιχνίδι ή κάποιες άλλες αηδίες, τότε να πας κατ’ ευθείαν στο δωμάτιό σου και στο κρεβάτι σου. Σκέψου γιατί είσαι τόσο εγωιστής. Δεν εργάζομαι σκληρά καθημερινά για τέτοιες παιδαριώδεις επιπολαιότητες.»
Tο μικρό παιδί πήγε ήσυχα στο δωμάτιό του και έκλεισε την πόρτα.
Ο μπαμπάς κάθισε σκεπτόμενος την ερώτηση του παιδιού και νευρίαζε περισσότερο. Πώς τόλμησε να υποβάλλει τέτοια ερώτηση για να πάρει μόνο κάποια χρήματα;
Μετά από μια περίπου ώρα, ο μπαμπάς είχε ηρεμήσει και είχε αρχίσει να σκέφτεται:
Ίσως είναι κάτι που πρέπει πραγματικά να αγοράσει ο μικρός με τα 25€ και δεν ζητάει χρήματα πολύ συχνά. Πήγε στην πόρτα του δωματίου του παιδιού και άνοιξε την πόρτα.
«Κοιμάσαι γιε μου;» Ρώτησε.
«Δεν κοιμάμαι » απάντησε το αγόρι.
«Σκεφτόμουν ,ότι ίσως ήμουν πάρα πολύ σκληρός μαζί σου νωρίτερα» είπε ο μπαμπάς .«Ήταν μια μεγάλη ημέρα και έβγαλα την κούραση μου σε σένα. Εδώ είναι τα 25€ που μου ζήτησες .»
Το παιδί έτρεξε κατ’ ευθείαν επάνω του χαμογελώντας . «Σε ευχαριστώ μπαμπά!» φώναξε. Κατόπιν, πάει στο μαξιλάρι του και βγάζει από κάτω κάποια τσαλακωμένα χρήματα.
Ο πατέρας μόλις βλέπει ότι το παιδί έχει ήδη κάποια χρήματα, νευριάζει.
Το μικρό παιδί αρχίζει να μετράει σιγά τα χρήματά του, και κοιτάζει τον μπαμπά του.
«Γιατί θέλεις περισσότερα χρήματα εφόσον έχεις ήδη μερικά;» ο πατέρας του γκρινιάζει .
«Επειδή δεν είχα αρκετά, αλλά τώρα έχω,» το μικρό παιδί απάντησε.
«Μπαμπά, έχω 50€ τώρα. Μπορώ να αγοράσω μια ώρα του χρόνου σου;
Σε παρακαλώ έλα νωρίς αύριο σπίτι . Θα ήθελα πολύ να φάμε μαζί.»
Ο πατέρας συνετρίβη . Αγκάλιασε τον μικρό γιο του και ζήτησε συγνώμη.
Είναι ακριβώς μια σύντομη υπενθύμιση σε όλους σας που εργάζεστε τόσο σκληρά στη ζωή. Δεν πρέπει να αφήσουμε το χρόνο να περνάει από τα χέρια μας χωρίς να περνάμε χρόνο με εκείνους που πραγματικά σημαίνουν κάτι για εμάς , εκείνους που είναι κοντά στις καρδιές μας.
Εάν πεθάνουμε αύριο, η επιχείρηση για την οποία εργαζόμαστε θα μπορέσει εύκολα να μας αντικαταστήσει μέσα σε λίγες ώρες . Αλλά η οικογένεια και οι φίλοι που αφήνουμε πίσω θα αισθανθούν την απώλεια για το υπόλοιπο της ζωής τους."

245168559_4794771880572895_2581103752062737703_n.jpg
 

Arisxios

member
Δημοσιεύσεις
1.628
Ηλικία
54
Περιοχή
Πειραιας
Μοτοσυκλέτα
Πατίνι
Όνομα
Αρης
Περιοχή
Πειραιας
Δυστυχώς σε αυτή τη ζωή δεν υπάρχει σχολείο για γονείς ο καθένας αυτοσχεδιάσει νομίζοντας ότι κάνει το καλύτερο
Και όλα κρίνονται εκ του αποτελέσματος
 

esel

Administrator
Δημοσιεύσεις
15.579
Περιοχή
μαγευτική Μεσογειων (Αθήνα)
Μοτοσυκλέτα
BMW GS1200 ADV LC
Όνομα
Στελιος Τζιανετοπουλος
Περιοχή
μαγευτική Μεσογειων (Αθήνα)
Εγω παντως στις κορες μου το είπα:
Δεν σπουδασα γονέας στον δρομο κοιταγα μαθαινα αυτοσχεδίαζα και επρατα...σιγουρα η πρωτη τραβηξε ολο το πρωτο κυμα ....απ την δευτερη και μετα ημουν πιο χαλαρος
Είχα αποκτησει εμπειρία πλέον σαν γονέας....


Στάλθηκε από το SM-N975F μου χρησιμοποιώντας Tapatalk
 

Drake Ramore

Μαθουσάλας member
Δημοσιεύσεις
9.571
Μοτοσυκλέτα
Ιταλίδα με ταμπεραμέντο
Όνομα
Απόστολος
Εγω παντως στις κορες μου το είπα:
Δεν σπουδασα γονέας στον δρομο κοιταγα μαθαινα αυτοσχεδίαζα και επρατα...σιγουρα η πρωτη τραβηξε ολο το πρωτο κυμα ....απ την δευτερη και μετα ημουν πιο χαλαρος
Είχα αποκτησει εμπειρία πλέον σαν γονέας....


Στάλθηκε από το SM-N975F μου χρησιμοποιώντας Tapatalk
Αυτό.
Πάντα είναι κρίμα για τα πρώτα παιδιά.
 

thanosgp

Μαθουσάλας member
Δημοσιεύσεις
11.457
Ηλικία
49
Περιοχή
Τρίκαλα
Μοτοσυκλέτα
Τίγρης ξεδοντιασμένος 220 τελική
Όνομα
Θάνος
Περιοχή
Τρίκαλα
Από τη δική μου εμπειρία καθόλου κρίμα για τα πρώτα παιδιά!
Τα τελευταία βγαίνουν πάντα τα πιο κακομαθημένα ,απαιτώντας μακρόχρονη υποστήριξη από το σπίτι ....
 
Τελευταία επεξεργασία:

thanosgp

Μαθουσάλας member
Δημοσιεύσεις
11.457
Ηλικία
49
Περιοχή
Τρίκαλα
Μοτοσυκλέτα
Τίγρης ξεδοντιασμένος 220 τελική
Όνομα
Θάνος
Περιοχή
Τρίκαλα
Τελευταία επεξεργασία:

maik900

Administrator
Δημοσιεύσεις
11.142
Ηλικία
60
Περιοχή
Αγρινιο
Μοτοσυκλέτα
KAWASAKI ΖΧR 900 1999
MODENAS X CITE 135 2009
Όνομα
ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΩΣΤΑΚΙΩΤΗΣ
Περιοχή
ΑΓΡΙΝΙΟ
Από τη δική μου εμπειρία καθόλου κρίμα για τα πρώτα παιδιά!
Τα τελευταία βγαίνουν πάντα τα πιο κακομαθημένα ,απαιτώντας μακρόχρονη υποστήριξη από το σπίτι ....
Συμφωνο με το Γιατρο με δυο κορες διαφορα 6 χρονια βλεπω μεγαλες διαφορες, μπορει δεν ξερω τη μεγαλη στα 16 την εβαλα για δουλεια και ειναι πιστεψε με καλο σχολειο
 

maik900

Administrator
Δημοσιεύσεις
11.142
Ηλικία
60
Περιοχή
Αγρινιο
Μοτοσυκλέτα
KAWASAKI ΖΧR 900 1999
MODENAS X CITE 135 2009
Όνομα
ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΩΣΤΑΚΙΩΤΗΣ
Περιοχή
ΑΓΡΙΝΙΟ

Οι Πιο Τοξικοί Γονείς – Ένας Ψυχαναλυτής Αφηγείται Αληθινό Περιστατικό​

20210524_60ab5e667393f-735x410.jpg

Οι πιο τοξικοί γονείς είναι οι γονείς που δεν φαίνονται καθόλου τοξικοί. Για τον κόσμο εμφανίζονται ως οι πιο φυσιολογικοί γονείς όλων.
Τα παιδιά αυτών των γονέων δεν γνωρίζουν καν ότι έχουν “δηλητηριαστεί”. Ούτε κανείς άλλος, μέχρι να είναι πολύ αργά…
Μερικοί γονείς κακοποιούν τα παιδιά τους, είτε σωματικά είτε ψυχικά. Στην περίπτωση αυτή, είναι επίσης προφανές ότι είναι τοξικοί και τα παιδιά μπορούν πιο εύκολα να κατανοήσουν αυτό το είδος της κακοποίησης και να συνειδητοποιήσουν πώς έχουν επηρεαστεί από αυτήν. Ως εκ τούτου, μπορούν να προβλέψουν και να μάθουν να ελέγχουν μια τέτοια κακοποίηση για να ελαχιστοποιήσουν τις συνέπειες της.
Οι ίδιοι πείθουν τον εαυτό τους, τα παιδιά τους και όλους τους άλλους ότι έχουν τις καλύτερες προθέσεις. Και πραγματικά το πιστεύουν. Η τοξικότητά τους γίνεται ακόμα πιο σοβαρή επειδή είναι καλά κρυμμένη. Κανείς δεν θα μπορούσε ποτέ να σκεφτεί ότι αυτοί οι άνθρωποι έχουν κακή πρόθεση, απλά και μόνο επειδή ούτε οι ίδιοι θα το είχαν σκεφτεί ποτέ.
Υπήρξε κάποτε ένα περιστατικό, αναφέρει ο ψυχαναλυτής Gerald Schoenewolf, Ph.D, στο οποίο μια διαταραγμένη μητέρα αντιμετώπιζε τη μεγαλύτερη κόρη της σαν να είχε εκείνη διαταραχθεί. Η μητέρα ήταν σε πλήρη άρνηση της δικής της διαταραχής.

Καθώς η κόρη της μεγάλωνε, τα μικρότερα αδέλφια της γνώριζαν ότι το κορίτσι είχε προβλήματα και την αντιμετώπιζαν με τον ίδιο τρόπο που την αντιμετώπιζε και η μητέρα τους.
Στην κανονική, υγιή ανατροφή των παιδιών, ο χαρακτήρας ενός παιδιού στηρίζεται και ενθαρρύνεται από τους γονείς, το παιδί αισθάνεται ότι έχει σωστή κρίση, υγιή ένστικτα και είναι κάποιος που είναι αξιόπιστος και λογικός. Στο είδος της ανατροφής που αναφέρθηκε παραπάνω, το παιδί έχει ακριβώς τα αντίθετα χαρακτηριστικά.
Η μητέρα του κοριτσιού πήγαινε στο γιατρό ξανά και ξανά και εμφανιζόταν εξαιρετικά ανήσυχη για την κατάσταση της κόρης της. Αυτό έκανε το κορίτσι να φαίνεται ακόμα πιο διαταραγμένο, επειδή βαθιά μέσα της ήξερε ότι η μητέρα της υποκρινόταν. Για τη μητέρα της, το κορίτσι ήταν αμείλικτο, ανεξήγητα επιθετικό.
Τελικά, η μικρή εγκατέλειψε την προσπάθεια να είναι το καλό παιδί και άρχισε να συμπεριφέρεται όπως θα ήθελε η μητέρα της. Τελικά, άρχισε να την μισεί: “Θέλω να την σκοτώσω”, έλεγε στους γιατρούς.
Η μητέρα απαντούσε, κλαίγοντας: “Απλά δεν ξέρω γιατί συμπεριφέρεται με αυτόν τον τρόπο. Ο σύζυγός μου και εγώ έχουμε δοκιμάσει τα πάντα για να την βοηθήσουμε”.
Το κορίτσι άρχισε να συμπεριφέρεται με τον ίδιο τρόπο στο σπίτι και στο σχολείο, με αποτέλεσμα να καταλήξει στο ψυχιατρείο. Μόνο τότε αισθάνθηκε ανακουφισμένη. Στο νοσοκομείο υπήρχαν κι άλλοι ασθενείς που την άκουγαν και προσπαθούσαν να την κατανοήσουν.
Ορισμένα άτομα από το προσωπικό που την άκουγαν επίσης, είχαν καταλάβει ότι η οικογένεια ήταν τοξική για εκείνη και εισηγήθηκαν την παραμονή της στο ψυχιατρείο, όπου ανθούσε. Εκείνη πάντα ήξερε ότι δεν ήταν τόσο διαταραγμένη όσο την παρουσίαζε η μητέρα της.
Ωστόσο, μετά από λίγο καιρό επέστρεψε στο σπίτι της και η κατάστασή της άρχισε να χειροτερεύει.
Τέτοιες περιπτώσεις συμβαίνουν συχνά και κανείς δεν τις γνωρίζει. Ένας διαταραγμένος γονέας θα προβάλει τη διαταραχή του σε ένα συγκεκριμένο παιδί.
Συχνά είναι ένα όμορφο και έξυπνο παιδί, που απειλεί το εύθραυστο, διαταραγμένο “εγώ” του γονέα. Ίσως ένας τέτοιος γονέας να είχε μια παιδική ηλικία, στην οποία του συνέβη το ίδιο πράγμα. Αυτά τα πράγματα μπορεί να περάσουν από γενιά σε γενιά.
Σε τέτοιες περιπτώσεις, η διαταραχή του γονέα παραμένει κρυφή, προβάλλεται πάνω στο παιδί. Ως ένα βαθμό το παιδί βλέπει αυτή την εξαπάτηση, μπερδεύεται και τελικά οργίζεται. Ο γονέας εκφράζει τη λύπη του για το παιδί, ενώ τα αδέλφια προσπαθούν να παρηγορήσουν τη μητέρα.
Δεν υπάρχει κανείς στον οποίο το παιδί μπορεί να στηριχθεί. Αυτά τα παιδιά περνούν μια ζωή, όπου αισθάνονται ότι έχουν αδικηθεί αλλά δεν μπορούν να το αποδείξουν.
Γίνονται οι διαταραγμένοι άνθρωποι που οι γονείς τους υποστηρίζουν ότι είναι και ενεργούν όλο και περισσότερο ως διαταραγμένοι. Η τοξίνη βρίσκεται βαθιά μέσα τους και τους έχει καταστήσει αβοήθητους.
Και ο κόσμος συμπάσχει με τους “φτωχούς” γονείς, οι οποίοι έχουν να αντιμετωπίσουν αυτά τα “διαταραγμένα” παιδιά.
 
Top Bottom