Παλαιόχωρα , Ελαφονήσι , Κεδρόδασος
Φτάνοντας βραδάκι σχεδόν Παλαιόχωρα αποφασίζουμε που θα μείνουμε , για τις επόμενες 2 μέρες, με σκοπό να δούμε και το Ελαφονήσι την επόμενη. Η Παλαιόχωρα μας άρεσε αρκετά με τα πλακόστρωτα σοκάκια της, τα περιποιημένα μαγαζάκια για καφέ ή φαγητό, εάν και αρκετά τουριστική είχε ένα όμορφο χαρακτήρα και αύρα. Είναι χτισμένη σε μια μακρόστενη χερσόνησο που απλώνεται μέσα στο Λιβυκό πέλαγος με πολλές ωραίες παραλίες κοντά της.
Την επόμενη το πρωί κατευθυνθήκαμε από Σκλαβοπούλα προς Ελαφονήσι. Ο δρόμος δύσκολος ακόμη και τα χωμάτινα λάστιχα που φορούσαμε. Κάπου στην μέση πετύχαμε και ένα μοναδικό αμάξι με 2 τουρίστριες που αναζητούσαν χάρτη, για να επιβεβαιώσουν ότι είδαν καλά την ταμπέλα , προς Ελαφονήσι μόνο 17 χλμ. Η θέα όμως από ψηλά άξιζε.
Ελαφονήσι είναι ένα μικρό νησάκι με λευκή άμμο, που το χωρίζει από τη στεριά μια λιμνοθάλασσα με βάθος 1 μέτρο το πολύ. Η άμμος στο Ελαφονήσι είναι λευκή, αλλά σε πολλά σημεία έχει μια ροζ απόχρωση από τα χιλιάδες σπασμένα κοχύλια που περιέχει. Τα νερά είναι διάφανα και με το γαλαζοπράσινο χρώμα τους θα σας θυμίσουν εξωτικό παράδεισο. Όλα αυτά σε συνδυασμό με την σχετικά εύκολη πρόσβασή από την αλλή μεριά (Χανιά), τα σοσιαλ και το ότι ήταν Αύγουστος, το κάνει μη απολαυστικό πλέον. Εμείς φτάσαμε μέχρι το πάρκιγκ. Αντικρίσαμε το χάος, κόντεψαν να με τρακάρουν 3-4 φορές, πληροφοριθήκαμε ότι περίπου 6000 τουρίστες βρίσκονταν στην παραλία και απλά φύγαμε.
Το κεδρόδασος από την άλλη απέχει μόλις 3 χλμ από εκεί, είναι στην ουσία η έξω παραλία του κόλπου στο ελαφονήσι, είναι ένας πραγματικός παράδεισος που μπορείς ακόμη να τον απολαύσεις. Η παραλία είναι γεμάτη με δέντρα θαλασσόκεδρους και αμμοθίνες. Τα δέντρα αυτά είναι πολύ εύθραυστα και πρέπει εάν βρεθείτε στην παραλία να τα σεβαστείτε. Εμείς απολαύσαμε όλη την μέρα μας εκεί.
σε όσους αξιοποιούν τα ταλέντα τους...;)
